Μέσα στην πόλη της Τριπολιτσάς, πριν την Επανάσταση ζούσαν 15.000 άνθρωποι, εκ των οποίων 7.000 Έλληνες και 1.000 Εβραίοι. Όταν όμως ξεκίνησαν οι μάχες, οι Έλληνες εγκατέλειψαν την πόλη, ενώ οι Τούρκοι από τις γύρω περιοχές μπήκαν στην Τριπολιτσά. Έτσι, οι Τούρκοι ήσαν 30.000 περίπου. Η πόλη δεν είχε πολλά τρόφιμα και οι Έλληνες φεύγοντας κατέστρεψαν τα υδραγωγεία και τα πηγάδια. Την περίοδο πριν την άλωση της πόλης της Τριπολιτσάς διοικητής ήταν ο Χουρσίτ Πασάς, που έλειπε, όμως αφού ήταν απασχολημένος πολεμώντας τον Αλή Πασά στην Ήπειρο.

Εικόνα από https://www.google.com/url?sa=i&url=http%3A%2F%2Febooks.edu.gr%2Febooks%2Fv%2Fhtml%2F8547%2F2188%2FIstoria_ST-Dimotikou_html-empl%2Findex3_7.html&psig=AOvVaw0qUS5OGMdZx1L9p-ZL2Vmr&ust=1617396008231000&source=images&cd=vfe&ved=0CAMQjB1qFwoTCODXqujz3e8CFQAAAAAdAAAAABA9

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν ο πρώτος που είχε τονίσει τη σημασία κατάληψης της Τριπολιτσάς, αφού η κατάκτησή της θα αποδιοργάνωνε τους Τούρκους και θα έδινε τον έλεγχο στους Έλληνες. Φυσικά ο μεγάλος στρατηγός ήταν ενθαρρυμένος από τις προηγούμενες νίκες στο Βαλτέτσι (12 Μαΐου) και στα Δολιανά (18 Μαΐου).

Μόλις η πολιορκία ξεκίνησε, πολλοί πλούσιοι Τούρκοι αλλά κι Αλβανοί μαχητές, που βοηθούσαν τους Τούρκους βλέποντας την έλλειψη τροφίμων και νερού αλλά και τις ήττες που προηγήθηκαν στο Λεβίδι, στο Βαλτέτσι, στα Δολιανά και στη Γράνα, άρχισαν διαπραγματεύσεις με τους Έλληνες προσφέροντάς τους λάφυρα, προκειμένου να τους αφήσουν να γλιτώσουν από την επικείμενη άλωση.

Τέσσερα μεγάλα σώματα πολιορκητών σχημάτιζαν ημικύκλιο γύρω από την Τριπολιτσά. Το αριστερό κατείχε ο Κολοκοτρώνης με 2.500 άντρες, το δεξιό ο Γιατράκος με 1.500, το κέντρο ο Αναγνωσταράς με 1.000 και πίσω από το δεξιό και το κέντρο βρισκόταν ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης με 1.500 άντρες. Μέχρι τον Αύγουστο υπήρχαν ανταλλαγές πυρών μεταξύ των εμπόλεμων. Οι Έλληνες έφθειραν σταδιακά τόσο το πεζικό όσο και το ιππικό των Τούρκων. Οποιεσδήποτε προσπάθειες των Τούρκων για την εξεύρεση τροφίμων και πυρομαχικών έπεσαν στο κενό. Τότε ο Υψηλάντης κι ενώ είχαν εκδηλωθεί επιδημίες στην πόλη, πρότεινε παράδοση της πόλης υπό ευνοϊκούς όρους, που όμως απορρίφθηκαν υπεροπτικά από τους Τούρκους.

Από τις 26 Αυγούστου μέχρι και τα μέσα Σεπτεμβρίου έγιναν προσπάθειες από τον τουρκικό στόλο για απόβαση στην Πελοπόννησο Τούρκων κι Αλβανών στρατιωτών, προκειμένου να ανακουφίσουν τους πολιορκημένους, οποιαδήποτε όμως προσπάθεια δεν τελεσφόρησε. Οι πολιορκημένοι έχοντας συνειδητοποιήσει την κατάσταση χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες : οι Αλβανοί θα πλήρωναν χρήματα στους Έλληνες για να ξεφύγουν τη σφαγή και υπόσχονταν να πολεμήσουν κατά του Σουλτάνου, οι ντόπιοι Τούρκοι που ζητούσαν ασφάλεια και οι Ασιάτες Τούρκοι που θα πολεμούσαν για την τιμή. Ως ημέρα αναχώρησης των Αλβανών για την Ήπειρο ορίστηκε η 23η Σεπτεμβρίου.

Κι ενώ οι Αλβανοί ετοιμάζονταν να βγουν από την Τριπολιτσά και οι Πελοποννήσιοι Τούρκοι συζητούσαν για νέες διαπραγματεύσεις, έμεινε αφρούρητο το κανονιοστάσιο της πόλης της Ναυπλίας. Περίπου 50 άντρες ανέβηκαν στο τείχος και ύψωσαν την ελληνική σημαία. Οι Έλληνες κατάφεραν και άνοιξαν και άλλες πύλες και όρμησαν όλοι μέσα στην πόλη. Οι Έλληνες πλημμύρισαν την πόλη και η σφαγή που ακολούθησε κυρίως από τον στρατό του Κολοκοτρώνη ήταν τρομακτική. Επί τρεις ημέρες οι Έλληνες σφάγιαζαν τους άμαχους Τούρκους και Εβραίους, τις γυναίκες, τα παιδιά και τα βρέφη. Βασάνισαν, έκαψαν και λεηλάτησαν. Περίπου 2.000 Εβραίοι και 30.000 Τούρκοι σφαγιάστηκαν και γυναίκες των πασάδων παραδόθηκαν στη φύλαξη του Πετρόμπεη. Την τρίτη ημέρα θανατώθηκαν όσοι Τούρκοι είχαν καταφύγει πεινασμένοι πριν από την άλωση.

Οι ελληνικές απώλειες σύμφωνα με πηγές κινούνται από 100 έως 700 στρατιώτες. Πολλοί ιστορικοί θεωρούν υπερβολικούς τους 30.000 περίπου σφαγιασθέντες και υπολογίζουν τα θύματα σε 10.000.

Η νίκη των Ελλήνων στην Τριπολιτσά είχε μεγάλο αντίκτυπο στην Ευρώπη. Πολλοί Ευρωπαίοι σχολίαζαν διαφορετικά το αποτέλεσμα της άλωσης, ανάλογα με τις πολιτικές προτιμήσεις τους. Πάντως, όπως και να έχει οι Έλληνες πήραν ως λάφυρα πολλά όπλα και το βασικότερο είναι πως τονώθηκε η ψυχολογία τους αφού πίστεψαν πως οι Τούρκοι δεν είναι ένας ανίκητος αντίπαλος.

Κωνσταντίνος Δ.   ΣΤ1

Έθιμα που γίνονται στην Ελλάδα:

Η ημέρα της Καθαράς Δευτέρας, γιορτάζεται έντονα σε όλη την Ελλάδα, με διάφορα έθιμα και αποτελεί επίσημη αργία. Συνηθίζεται πανελλαδικά να τρώγεται λαγάνα, δηλαδή άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα, ταραμάς, χαλβάς, θαλασσινά, λαχανικά, ελιές και φασολάδα χωρίς λάδι. Κύρια έθιμα σε όλη την Ελλάδα είναι το πέταγμα του χαρταετού, αλλά και το λεγόμενο Γαϊτανάκι, έθιμο που έφεραν από τη Μικρά Ασία οι πρόσφυγες.

Στα Μεστά και στους Ολύμπους της Χίου, αναβιώνει το Έθιμο του Αγά με τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία, όπου σε ένα θεατρικό ο Αγάς ως δικαστής, καταδικάζει με χιούμορ τους θεατές.Άλλο έθιμο με ρίζες στην Τουρκοκρατία είναι εκείνο της μεταμφίεσης κάποιου κατοίκου της Αλεξανδρούπολης σε Μπέη και της περιφοράς του στην πόλη μοιράζοντας ευχές. Οι κάτοικοι του Πόρου καθαρίζουν τα μαγειρικά σκευάσματά τους από τα λίπη των κρεάτων που καταναλώθηκαν τις Απόκριες σε ένα έθιμο που αποκαλείται ξάρτυσμα. Σε ορισμένα χωριά της Κέρκυρας λαμβάνει μέρος ο Χορός των Παπάδων όπου οι ιερείς στήνουν χορό που ακολουθείται από τους γέροντες. Στην Κάρπαθο οδηγούνται στο Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων από τους Τζαφιέδες, δηλαδή τους χωροφύλακες, οι κάτοικοι που αντάλλαξαν απρεπείς χειρονομίες ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη από τους σεβάσμιους της πόλης.  Το αλευρομουτζούρωμα στο Γαλαξίδι, όπου οι καρναβαλιστές πασαλείφονται με αλεύρι και χορεύουν κυκλικά. Στη Μεθώνη Μεσσηνίας γίνεται του Κουτρούλη ο γάμος, αναπαράσταση ενός πραγματικού γάμου του 14ου αιώνα, ενώ στη Νέδουσα οι αγρότες προσκαλούν την ευημερία με το αγροτικό καρναβάλι τους. Στη Βόνιτσα ένας αχυρένιος ψαράς δεμένος σε γάιδαρο γυρνώντας μέσα από το χωριό καταλήγει σε μια φλεγόμενη βάρκα στο έθιμο του Αχυρένιου-Γληγοράκη, ενώ στη Θήβα λαμβάνει μέρος ο βλάχικος γάμος όπου ξυρίζεται ο γαμπρός για να παντρευτεί κάποιον άντρα συγχωριανό του μεταμφιεσμένο σε νύφη. Τέλος, οι Μουτζούρηδες στο Πολύσιτο Βιστωνίδας, μουτζουρώνουν με κάπνα τους επισκέπτες του χωριού .

Πηγή:https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%AC_%CE%94%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1

Ίλια Φ. ΣΤ1

Το καράβι συμβόλιζε την καινούργια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή, μετά τη γέννηση του Χριστού. Οι άνθρωποι στόλιζαν καράβια, αφού εμπνέονταν από τα μακρινά ταξίδια των αγαπημένων τους προσώπων. Επίσης, τα χρησιμοποιούσαν για για το καλωσόρισμα των ναυτικών που επέστρεφαν από τα ταξίδια τους.

Εικόνα από xamogelakia.com

Όμως, στις αρχές του 1970 και εξής τη θέση του καραβιού πήρε το ξενόφερτο έλατο. Μόνο σε λίγα νησιά πλέον στολίζουν καράβι. Αλλά, και ορισμένοι δήμοι της χώρας μας τηρούν την παράδοση και στολίζουν καράβια στις κεντρικές πλατείες τους.     

Κωνσταντίνος Δ.    ΣΤ1

Ήταν δραστήριος, ικανός και γενναίος στρατηγός .  Είχε διακριθεί στους πολέμους εναντίον των Πετσενέκων  και δικαίως είχε λαμπρή φήμη  ως στρατιωτικός . Αμέσως ανέλαβε τον αγώνα εναντίον των Σελτζούκων . Η αποσύνθεση της αυτοκρατορίας, όμως ,  είχε προχωρήσει ήδη πολύ βαθειά . Οι σκευωρίες του Ψελλού και όσων τον υποστήριζαν εμπόδιζαν  τις προσπάθειές του  για τη σωτηρία της αυτοκρατορίας .

Με μεγάλο κόπο ο Ρωμανός κατόρθωσε να συγκεντρώσει στρατό  που τον αποτελούσαν βασικά ξένοι , μισθοφόροι, Πετσενέκοι και άλλοι . Μεγάλο μειονέκτημα  γιατί  κανείς δεν υπερασπίζεται και δεν πονά  τον τόπο του καλύτερα από αυτόν που κατοικεί σ’ αυτόν  .

Παρόλες τις δυσχέρειες οι δύο πρώτες εκστρατείες του 1068  και  1069 είχαν αρκετή επιτυχία . Η τρίτη , όμως τελείωσε με φοβερή καταστροφή που οφείλεται  κυρίως  στην προδοσία του Ανδρόνικου Δούκα, γιου του καίσαρα Ιωάννη.

Κοντά στην αρμένικη πόλη Ματζικέρτ ,  στην περιοχή της λίμνης Βαν , ο αριθμητικά υπέρτερος  αλλά ετερογενής και απειθάρχητος μισθοφορικός στρατός  υπέστη στις 19 Αυγούστου 1071 συντριπτική ήττα από τις δυνάμεις του Αρπ Αρσλάν .

Ως αιχμάλωτος, ο Ρωμανός Διογένης, έκλεισε συμφωνία με τους Σελτζούκους που του εξασφάλισε την ελευθερία του με αντάλλαγμα ετήσιες χορηγίες  και λύτρα . Στο μεταξύ , όμως , οι πολιτικοί του αντίπαλοι τον κήρυξαν έκπτωτο . Πριν φθάσει στην Κωνσταντινούπολη τον τύφλωσαν και πέθανε από τις πληγές του σύντομα (1072) .

Όλα αυτά μετέτρεψαν  την ήττα του Ματζικέρτ σε αληθινή καταστροφή γιατί η συνθήκη που είχε κλείσει ο Άρπ Αρσλάν με τον αυτοκράτορα είχε ακυρωθεί . Οι Τούρκοι με την αφορμή αυτή άρχισαν επιθετικό και κατακτητικό πόλεμο κατά  της  αυτοκρατορίας . Χάθηκε σχεδόν όλη η Μ. Ασία . Η Ανατολική Ρωμαïκή Αυτοκρατορία , «Βυζάντιο», βρισκόταν και πάλι όπως την εποχή των μεγάλων αραβικών επιδρομών .  Τότε όμως, είχαν αντισταθεί οι διάδοχοι του Ηρακλείου με ηρωισμό και πείσμα  για την άμυνα της αυτοκρατορίας που ήταν υγιής . Αντίθετα τώρα , τα πάντα βρίσκονταν σε τέλεια διάλυση .

Το ισχυρό αμυντικό σύστημα που στηριζόταν στους στρατιώτες που ήταν εγκατεστημένοι σε ένα τόπο είχε καταρρεύσει . Επίσης , στη Βασιλεύουσα  κυβερνούσε μαθητής του Ψελλού , αποκομμένος από την πραγματικότητα ,  ανάμεσα σε ραδιούργους αυλικούς και φλύαρους λογίους .

Δεν υπήρχε καμία ελπίδα για τη Μ. Ασία . Ο δρόμος ήταν ανοικτός για τους Σελτζούκους . Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν πως η αρχή της πτώσης της αυτοκρατορίας στα χέρια των Οθωμανών Τούρκων αργότερα έχει την αρχή της στην ήττα του Ματζικέρτ .

Βιβλιογραφία : Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους ,  Γκεοργκ Οστρογκόρσκι εκδ. Στεφ. Βασιλόπουλος τομ. 2ος

Νέστορας Κ. ΣΤ1

Ξύλινα σπιτάκια με καλούδια και χριστουγεννιάτικα στολίδια, αναμνηστικά και χειροποίητες κατασκευές, πάγκοι με τρόφιμα και ποτά, καρουζέλ και παγοδρόμια, προσελκύουν από το πρωί έως το βράδυ χιλιάδες κόσμου.

Η Χριστουγεννιάτικη αγορά στο Gendarmenmarkt – ομορφότερη πλατεία του Βερολίνου, με το Deutscher Dom (Γερμανικός καθεδρικός ναός), τον Französischer Dom (γαλλικός καθεδρικός ναός)  και το Konzerthaus (αίθουσα συναυλιών), θεωρείται η πιο όμορφη και δημοφιλέστερη. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς η αγορά αυτή γεμίζει με μουσικές και πυροτεχνήματα από νωρίς το βράδυ με αποκορύφωμα τα μεσάνυχτα, στην αλλαγή του χρόνου, με ένα υπέροχο θέαμα πυροτεχνημάτων.

Στο παλάτι Charlottenburg

Από τις πλέον ρομαντικές χριστουγεννιάτικες αγορές του Βερολίνου, σε ένα ιστορικό περιβάλλον, με φόντο το παλάτι Charlottenburg. Εντυπωσιάζει ο φωτισμός των κτιρίων και των πάρκων του παλατιού και η αγορά με τα φανταχτερά στολίδια, τη ‘ζεστή’ ατμόσφαιρα τις μουσικές, εκπλήξεις για τα παιδιά κ.ά., σας βάζει στο εορταστικό κλίμα των ημερών. Μοναδικός ο συνδυασμός εμπειριών με τις περιηγήσεις μέσα στο παλάτι Charlottenburg και τις εορταστικές εκδηλώσεις έξω από αυτό.

Στην Alexanderplatz – τη μεγαλύτερη πλατεία του Βερολίνου  θα βρείτε αρκετές Χριστουγεννιάτικες αγορές, και μεταξύ άλλων, και παγοδρόμιο.

Στο Κόκκινο Δημαρχείο, που αποτελεί το υπόβαθρο για το μεγάλο χριστουγεννιάτικο δέντρο.Εκεί, ανάμεσα στα περίπτερα με τα χριστουγεννιάτικα καλούδια, θα διασκεδάσετε ανεβαίνοντας στην λαμπερή πανοραμική ρόδα, ύψους 50 μ., θα δοκιμάσετε τις ικανότητές σας στο παγοδρόμιο των 600 τ.μ., θα ανεβείτε στο καρουζέλ, θα φωτογραφείτε με τον Άγιο Βασίλη.

Μέσα στην εντυπωσιακή αρχιτεκτονική του Sony Center στην Potsdamer Platz, οι επισκέπτες μπορούν να ζήσουν μια λαμπρή αστρική μαγεία και το σύγχρονο χορευτικό show «The Magic Moment». Εντυπωσιακός ο τεράστιος πολυέλαιος με τα χιλιάδες ζαφείρι-μπλε, παραμυθένιο το σκηνικό, μυθικά πλάσματα, παραδοσιακές και φιλόξενες καλύβες με τρόφιμα και εορταστικές σπεσιαλιτέ.

Αφιερωμένη στη Σκανδιναβία: Ρομαντική χριστουγεννιάτικη αγορά, αφιερωμένη στις σκανδιναβικές χώρες, πραγματοποιείται μεταξύ του Kulturbrauerei στο PrenzlauerBerg. Τα περίτεχνα διακοσμημένα κτίρια με κόκκινο και κίτρινο τούβλο αντιπροσωπεύουν τη βιομηχανική αρχιτεκτονική από το 1800.

Στην Breitscheid Platz: Μια τεράστια κορδέλα φωτός μήκους 400 μ., εκτείνεται πάνω από την Breitscheidplatz, που είναι γιορτινά διακοσμημένη με υπερμεγέθη δώρα και χριστουγεννιάτικα στολίδια. Πανέμορφο είναι επίσης και το χριστουγεννιάτικο δέντρο ύψους άνω των 20 μέτρων.

Δείτε το παρακάτω βίντεο από το Βερολίνο: https://video.link/w/nO96b

Πηγές:

https://www.ethnos.gr/travel/76480_hristoygenna-sto-berolino-boltes-gemates-melodies-kai-geyseis

https://el.allexciting.com/christmas-market-gendarmenmarkt/

Βασίλης Κ. ΣΤ2

1. Swing

Εικόνα από https://www.thedanceclub.gr

Το Swing χορεύτηκε για πρώτη φορά το 1923 στο Τσάρλεστον από αφρικανούς λιμενεργάτες. Τo Savoy Ballroom ήταν το γνωστότερο κλαμπ σουίνγκ στη Νέα Υόρκη, εκεί γεννήθηκαν οι πρώτες εναέριες φιγούρες και έγινε γνωστό το Swing στην υπόλοιπη Αμερική. Ο χορευτής George «Shorty» Snowden τον μετονομάζει σε Lindy Hop, παρομοιάζοντας τον τρελό βηματισμό και τις γρήγορες φιγούρες του Swing με το άλμα του αμερικανoύ αεροπόρου Charles Augustus Lindbergh »Lucky Lindy» από την Νέα Υόρκη στο Παρίσι.

Εικόνα από https://www.thedanceclub.gr

2. Foxtrot

Το Foxtrot γίνεται ο πιο διμοφιλής χορός στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Θεωρείται ότι πήρε το όνομα του από τον ηθοποιό, χορευτή και μουσικό Harry Fox, ο οποίος πειραματίστηκε με δύο παλαιότερους χορούς (One Step,Two Step) που εμφανίστηκαν το 1914 στην Αμερική από τους Vernon and Irene Castle.

Εικόνα από https://www.thedanceclub.gr

3. Waltz

To Waltz, που ήταν ο πρώτος αγκαλιαστός χορός, ξεκίνησε να χορεύεται από τους χωρικούς της Αυστρίας και της Γερμανίας τον 13ο αιώνα. Τον 18ο αιώνα γίνεται γνωστός στη Βιέννη και στη συνέχεια εξαπλώνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη ως Viennese Waltz.

Πηγή : https://www.thedanceclub.gr

Αντζελίνα Δ.  ΣΤ2