Αν και η απόλυτη αλήθεια παραμένει συχνά ένα άπιαστο όνειρο, η ηθική μας επιλογή να μην λέμε ψέματα είναι κάτι που εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Το ψέμα ορίζεται ως η συνειδητή διαστρέβλωση της πραγματικότητας, η εκούσια δήλωση κάτι που γνωρίζουμε ότι δεν ισχύει. Η ανθρώπινη κατανόηση είναι συχνά περιορισμένη και ελλιπής, εμποδίζοντάς μας να κατανοήσουμε πλήρως την αλήθεια. Αυτή η αλήθεια, ως μια σύνθετη και πολυδιάστατη έννοια, μπορεί να μας διαφεύγει ή ακόμα και να μας τρομάζει, καθώς ενδέχεται να έρχεται σε αντίθεση με τις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις μας.
Αυτό γίνεται εμφανές όταν μας ζητείται να εξηγήσουμε ή να αιτιολογήσουμε σε βάθος τις πεποιθήσεις, τις θέσεις και, κυρίως, τις πράξεις μας, ωστόσο, αυτή η αδυναμία να κατανοήσουμε πλήρως την αλήθεια δεν δικαιολογεί τη συνειδητή εξαπάτηση. Η ανειλικρίνεια στον λόγο ή στη γραφή όχι μόνο παραπλανά τους άλλους, αλλά επίσης διαστρεβλώνει τη δική μας σκέψη και ηθική δομή. Η ειλικρινής επικοινωνία ενισχύει την αυτοπεποίθηση και την διαύγεια, που είναι απαραίτητες για τη λήψη σωστών αποφάσεων στη ζωή. Το ψέμα, ειδικά στην εκπαίδευση ή στην εργασία, φθείρει την προσωπική ανάπτυξη και την ακεραιότητα.
Στους φοιτητές, για παράδειγμα, ο πειρασμός να πουν στους καθηγητές αυτό που πιστεύουν ότι θέλουν να ακούσουν, αντί να εκφράσουν ειλικρινά τις σκέψεις και τις αμφιβολίες τους, μπορεί να φανεί ως ένας εύκολος δρόμος προς την επιτυχία. Όμως, αυτή η τακτική υπονομεύει τον ίδιο τον σκοπό της εκπαίδευσης, ο οποίος δεν είναι απλώς η απόκτηση ενός πτυχίου, αλλά η ανάπτυξη κριτικής σκέψης, η καλλιέργεια ψυχολογικής ωριμότητας και η βαθύτερη κατανόηση του κόσμου. Οτιδήποτε «κερδίζουν» οι φοιτητές μέσω του ψεύδους, δεν αποτελεί προσωπική κατάκτηση, αλλά ένα επίτευγμα των ίδιων των ψεμάτων. Με άλλα λόγια, δεν χτίζουν πάνω σε γερές βάσεις γνώσης και εμπειρίας, αλλά σε μια σαθρή ψευδαίσθηση επιτυχίας.
Η προσπάθεια για την αλήθεια δεν σημαίνει επίτευξη της τελειότητας ή ότι έχουμε πάντα δίκιο, δίκιο δεν θα έχουμε πάντα ακόμα και αν δεν λέμε ποτέ ψέματα. Σημαίνει να είμαστε ειλικρινείς σχετικά με αυτά που γνωρίζουμε και να παραδεχόμαστε αυτά που δεν γνωρίζουμε. Περιλαμβάνει την αντίσταση στον πειρασμό να εξαπατήσουμε για ευκολία ή ανήθικο κέρδος. Αυτή η προσέγγιση ενισχύει την εμπιστοσύνη στις σχέσεις, δημιουργώντας βάση για ουσιαστική συνύπαρξη.
Η αναζήτηση της ποιότητας είναι το νήμα της Αριάδνης για την ανεύρεση της Αληθείας.

Πηγές:
Peterson, J. (2020), 12 Κανόνες για τη ζωή, μτφρ. Κατερίνα Σαρατσιώτη, Αθήνα: key books.

Κατά καιρούς επανέρχεται η συζήτηση για το κατά πόσο το γυναικείο φύλο μπορεί να θεωρηθεί το «αδύνατο φύλο». Η Ιστορία, ωστόσο, έχει δείξει αρκετές φορές ότι οι γυναίκες μπορούν να επιδείξουν αντοχή, τόλμη και αποφασιστικότητα, ειδικά όταν απειλούνται αγαπημένα πρόσωπα ή η πατρίδα. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα παραθέτει και ο Θουκυδίδης στην καταγραφή των Κερκυραϊκών στο 3ο Βιβλίο, Κεφ. 74, στο οποίο καταγράφει τη συμμετοχή των γυναικών της Κέρκυρας στον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε στο νησί τους κατά το 435 π.Χ., λόγω των έντονων πολιτικών αντιπαραθέσεων μεταξύ δημοκρατικών και ολιγαρχικών. Εκείνες, λοιπόν, χωρίς να διαθέτουν όπλα ή στρατιωτική εκπαίδευση χρησιμοποίησαν κάθε πρόσφορο μέσο που είχαν στη διάθεσή τους… τα κεραμίδια των σπιτιών τους, προκειμένου να υπερασπιστούν την πόλη και τις οικογένειές τους. Ποια όμως κατάσταση επικρατούσε εκείνη την εποχή στην Κέρκυρα και πώς η Φυσική μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την αποτελεσματικότητα αυτού του ιδιαίτερου «όπλου»;
Κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, η Κέρκυρα βυθίστηκε σε έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο μεταξύ της δημοκρατικής και της ολιγαρχικής πολιτικής παράταξης, βιώνοντας μια περίοδο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης και διχασμού. Οι συγκρούσεις εξαπλώθηκαν στους δρόμους της πόλης, με βίαιες μάχες σώμα με σώμα, εκτελέσεις αθώων πολιτών και ικετών και λεηλασίες. Η δημιουργία ενός κλίματος απόλυτου χάους, τρόμου και αμοιβαίας καχυποψίας ήταν αναπόφευκτη. Σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή, οι γυναίκες που συνήθως δεν συμμετέχουν σε πολεμικές συγκρούσεις ανέλαβαν ενεργό ρόλο πολεμώντας στο πλευρό των δημοκρατικών. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και ο Θουκυδίδης πολέμησαν «τολμηρώς», «πάρα φύσιν», υπερβαίνοντας δηλαδή τη φύση τους και ενεργώντας με τόλμη και γενναιότητα, καθώς πετούσαν από τις στέγες των σπιτιών κεραμίδια στους αντιπάλους! Τελικά, ο ηρωισμός που επέδειξαν δεν άλλαξε μόνο την πορεία της μάχης, αλλά συγχρόνως ανέδειξε την ικανότητα των γυναικών να ξεπερνούν τα κοινωνικά και φυσικά όρια όταν το απαιτούν οι περιστάσεις.
Ωστόσο, πόσο επικίνδυνα ήταν στην πραγματικότητα αυτά τα αυτοσχέδια όπλα; Ήταν απλώς ένα σύμβολο της αποφασιστικότητας των γυναικών ή μπορούσαν πραγματικά να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς; Μία πιο προσεκτική ματιά, λοιπόν, από το πρίσμα της Φυσικής, αποκαλύπτει τη φονική δύναμη των κεραμιδιών:
Τύποι για τον υπολογισμό της δύναμης με την οποία πέφτουν τα κεραμίδια:
➢ Τύπος ταχύτητας στην ελεύθερη πτώση: U^2=2gh ,όπου U: η ταχύτητα πρόσκρουσης, g: η επιτάχυνση της βαρύτητας και h: το ύψος από το οποίο πέφτει το αντκείμενο.
➢ Τύπος δύναμης πρόσκρουσης: F=Δp/Δt ,όπου F: η δύναμη πρόσκρουσης, Δp=mU: η ορμή του αντικειμένου(και m: η μάζα του και U: η ταχύτητα πρόσκρουσης) και Δt: η διάρκεια της πρόσκρουσης.
Δεδομένα:
➢ Ύψος h πτώσης: 5 μέτρα (κατά προσέγγιση, το ύψος σπιτιού)
➢ Μάζα m κεραμιδιού: 2,5 κιλά
➢ Επιτάχυνση της βαρύτητας g: 10 m/s^2
➢ Διάρκεια πρόσκρουσης Δt: 0,05 δευτερόλεπτα
Υπολογισμός:
Είναι: U=√2gh ⇔ U=10 m/s , άρα η ταχύτητα με την οποία προσκρούουν τα κεραμίδια πάνω στους ολιγαρχικους είναι 10 m/s.
Στη συνέχεια: F= Δp/Δt= mU/Δt= 500 N , άρα η δύναμη πρόσκρουσης είναι ίση με 500 N, που ισοδυναμεί με το βάρος ενός αντικειμένου 50 κιλών.
Ολοκληρώνοντας, η καταγραφή του Θουκυδίδη για τις γυναίκες της Κέρκυρας αποδεικνύει πως, παρά την απουσία στρατιωτικής εκπαίδευσης, η αγάπη για την πατρίδα, η οποία κινδύνευε από τις πολιτικές αλλαγές που είχαν επιβάλει οι ολιγαρχικοί, ξεπέρασε τον φόβο για τους πολεμικούς κινδύνους και έδωσε ώθηση στις γυναίκες να υπερασπιστούν με θάρρος τους αγαπημένους τους χρησιμοποιώντας ένα καθημερινό αντικείμενο ως αποτελεσματικό όπλο. Μέσα από την επιστημονική ανάλυση, διαπιστώσαμε ότι τα κεραμίδια μπορούσαν, όχι μόνο να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς, αλλά και να αποδειχθούν θανατηφόρα, ιδιαίτερα αν έπλητταν το κεφάλι ή ζωτικά όργανα.
Συμπερασματικά, η ιστορία αυτή αποτελεί μια ακόμα απόδειξη πως, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, οι γυναίκες δεν διστάζουν να υπερβούν τους κοινωνικούς περιορισμούς και να αγωνιστούν ισάξια με τους άντρες. Η τόλμη και η ευρηματικότητά τους τις ανέδειξαν από παθητικούς παρατηρητές σε ενεργές μαχήτριες, αποδεικνύοντας ότι η δύναμη δεν μετριέται μόνο σε όπλα, αλλά και σε θέληση.

(Ο Κερκυραίος στρατηγός των Δημοκρατικών βρίσκεται μέσα σε ένα σπίτι στην πόλη της Κέρκυρας, στην τελευταία φάση του εμφυλίου πολέμου, μεταξύ δημοκρατικών και ολιγαρχικών. Ο στρατηγός Ευρυμέδοντας βρίσκεται ήδη στο νησί, με στρατιωτικές ενισχύσεις).

Μπαίνει στον χώρο λαχανιασμένος ένας στρατιώτης των δημοκρατικών.
 ΣΤΡ.: Στρατηγέ…
 Κ.ΣΤΡ.: Τι έγινε;
 ΣΤΡ.: Έπιασαν οι δικοί μας κάποιους των ολιγαρχικών. Τους βρήκαν να προσπαθούν να φυγαδεύσουν τις οικογένειές τους και τους αιχμαλώτισαν όλους μαζί. Με έστειλαν να σας ρωτήσω τι να τους κάνουν.
 Κ.ΣΤΡ.: Ας τους σκοτώσουν! (σηκώνει αδιάφορα τους ώμους) Δε μας είναι πουθενά χρήσιμοι.
 ΣΤΡ.: Μα…
 Κ.ΣΤΡ.: Δε θέλω αντιρρήσεις.
 ΣΤΡ.: Μα είναι αθώοι!
 Κ.ΣΤΡ.: Σε έναν πόλεμο κανένας δεν είναι αθώος. Όλοι έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης.
 ΣΤΡ.: Μα δεν έχουν καμία σχέση με αυτόν τον πόλεμο. Δεν είναι δίκαιο να τους τιμωρήσουμε για κάτι που δεν έχουν κάνει.
 Κ.ΣΤΡ.: Ανόητέ μου στρατιώτη! Το δίκαιο και το έλεος έχουν χαθεί προ πολλού. Από τότε που αρχίσαμε να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας έχουν χαθεί όλες οι αξίες. Πλέον, αυτός ο πόλεμος στηρίζεται στη βία. Όποιος είναι ο πιο άγριος, όποιος καταφέρει να αφανίσει πρώτος τους εχθρούς του, αυτός θα κερδίσει (βηματίζει πάνω -κάτω στη σκηνή). Δεν υπάρχουν ηθικοί φραγμοί, ούτε δεύτερες σκέψεις. Άμα δε χτυπήσεις πρώτος, θα σε χτυπήσουν αυτοί!
 ΣΤΡ.: (απευθύνεται στο κοινό)Πόσο απάνθρωποι έχουμε γίνει; Πώς γίνεται να αδιαφορούμε για τον θάνατο τόσων συνανθρώπων μας; Πώς μπορώ να σκοτώσω εν ψυχρώ τους ανθρώπους με τους οποίους μέχρι πριν από λίγες μέρες μιλούσα στον δρόμο με τόση χαρά; Έχουμε καταστραφεί τελείως! (πάει στην άκρη της σκηνής, με σκυφτό το κεφάλι του)
 Κ.ΣΤΡ.: Μπορεί και να έχεις δίκιο. Η αρχή, όμως, έχει ήδη γίνει και πρέπει τώρα να φτάσουμε στο τέλος.
 ΣΤΡ.: Σκεφτείτε τη δική σας οικογένεια! (τον πλησιάζει με ελπίδα) Θα θέλατε να πεθάνει με αυτόν τον τρόπο; Αδίκως και χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο;
 Κ.ΣΤΡ.: Μην ξαναπιάσεις την οικογένειά μου στο στόμα σου! Δεν έχει καμία σχέση με τους αχρείους που πολεμάμε!
 ΣΤΡ.: Συγγνώμη κύριε, αλλά νομίζω πως έχετε μπερδέψει την κατάσταση. Δεν μπορείτε να μου ζητάτε να μεταφέρω ένα τέτοιο μήνυμα άδικου θανάτου και να περιμένετε να το δεχτώ χωρίς καμία αντίδραση. Αυτό που θέλετε να κάνουμε ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια της απανθρωπιάς!
 Κ.ΣΤΡ.: Έχεις τρελαθεί τελείως; Τολμάς και μου αντιμιλάς;
 ΣΤΡ.: Εφόσον μιλάμε για ζητήματα τιμής, ναι… τολμάω!
 Κ.ΣΤΡ.: Εξαφανίσου αμέσως από μπροστά μου! Πήγαινε και πες τους να τους σφάξουν όλους σαν τα ζώα! Και μαζί, θα μιλήσουμε αργότερα. Και μην τολμήσεις να μην παραδώσεις το μήνυμά μου, γιατί η τύχη σου θα είναι χειρότερη και από αυτή των ολιγαρχικών!

(Ο στρατιώτης, χωρίς να πει τίποτα, βγαίνει από το σπίτι με αργό βήμα).

Προς: Στρατόπεδο της Δεκελείας
Αποστολεύς: Νικόστρατος ο Διειτρέφους, Αθηναίος Στρατηγός
Κέρκυρα, 426
Κοινοποίηση: Στρατιωτικές μονάδες της Αθήνας
Θέμα: Αναφορά ενεργειών

1. Με τιμή σας αναφέρω τις αποφάσεις και τις ενέργειές μου στην Κέρκυρα για την εξομάλυνση της εμφύλιας πολιτικής διαμάχης, ως ανώτατος στρατηγός της μοίρας του αθηναϊκού στρατού.
2. Επίτευξη συμφιλίωσης ανάμεσα στις αντιμαχόμενες παρατάξεις. Συγκεκριμένα, έπειτα από χρονοβόρες και επίπονες διαπραγματεύσεις και με τα δύο στρατόπεδα, πραγματοποιήθηκε συμφωνία ειρήνης ανάμεσα στους δημοκρατικούς και τους ολιγαρχικούς. Οι όροι της συνθήκης είχαν διττή σκοποθεσία. Συγκεκριμένα, θα παραπεμφθούν σε δίκη οι δέκα προαίτιοι για τις καταστροφές στο νησί και θα παραχωρηθεί αμνηστία στους υπόλοιπους εμπλεκόμενους. Με αυτόν τον τρόπο, επιτυγχάνεται η αποφυγή περαιτέρω πολεμικών επιχειρήσεων στην Κέρκυρα. Η διπλωματική αυτή πολιτική αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση των Αθηναϊκών συμφερόντων, καθώς η δίκη των πολιτικών επιδιώκει τον αφανισμό τους από το προσκήνιο του νησιού. Πρόκειται για τους ολιγαρχικούς, που είχαν καταδικαστεί από τον εθελοπρόξενο Πειθία και εν τέλει υλοποίησαν το πραξικόπημα στη Βουλή. Παρόλο που οι περισσότεροι έχουν καταφύγει σε άλλες περιοχές, με τον συγκεκριμένο μηχανισμό εξασφαλίζεται η μόνιμη απομάκρυνσή τους, καθώς κατά πάσα πιθανότητα, η ποινή θα είναι ο θάνατος.
3. Δεύτερον, εδραίωση πλήρους συμμαχίας μεταξύ Αθήνας και Κέρκυρας. Μία ακόμη προϋπόθεση της συνθήκης αποτελεί η σύναψη αμυντικής και επιθετικής συμμαχίας με το νησί. Είναι κατανοητό ότι οι εξελίξεις ωφελούν την πόλη- κράτος μας, αφού επιτυγχάνεται ο στόχος της προσάρτησης της Κέρκυρας στην Αθηναϊκή ηγεμονία. Επιπλέον, ο τερματισμός της εμφύλιας σύγκρουσης πετυχαίνει τη σταθερότητα της πόλης ως σύμμαχό μας και τη διατήρηση των πολεμικών της δυνάμεων ακέραιων. Με αυτόν τον τρόπο, η αρωγή τους υπέρ μας στον Πελοποννησιακό πόλεμο θα είναι σημαντική, αφού θα χαίρει τη μεγαλύτερη δυνατή αποδοχή από τον λαό.
4. Ανταλλαγή πλοίων με τη δημοκρατική παράταξη. Οι δημοκρατικοί διατύπωσαν αίτημα για αμοιβαία ανταλλαγή πέντε επανδρωμένων καραβιών, η οποία έγινε τελικά αποδεκτή. Ως αποτέλεσμα αυτού, οι ολιγαρχικοί, πιθανόν, να αποθαρρυνθούν σχετικά με τη διεξαγωγή κινήματος εναντίον των δημοκρατικών. Επομένως, υπάρχει σημαντικό όφελος για την Αθήνα, καθώς επιτυγχάνεται η ενίσχυση των ομοφρονούντων μας, άρα και η κυριαρχία τους στο νησί.
5. Προσπάθεια απομάκρυνσης των ικετών από ιερό. Έπειτα από τις στρατολογήσεις των δημοκρατικών σε βάρος στην ολιγαρχικών, οι φοβισμένοι αντίπαλοι κάθισαν ικέτες στο ιερό των Διοσκούρων. Πραγματοποιήθηκε απόπειρα απομάκρυνσής τους με πειθώ, ήπιο τόνο και συμπόνια, που αποσκοπούσε στην αποφυγή κάποιας ενέργειας ενάντια στον θεσμό της ικεσίας από τους δημοκρατικούς, με μοιραίες επιπτώσεις στην Κέρκυρα και κατ’ επέκταση στην Αθήνα.
6. Αποφυγή αιματηρών γεγονότων από δημοκρατικούς. Οι σύμμαχοί μας, παρασυρμένοι από πολιτικά πάθη, οπλίστηκαν και θα είχαν διαπράξει μία σειρά από δολοφονίες αθώων ολιγαρχικών. Ωστόσο, έπειτα από δική μου παρέμβαση, οι δημοκρατικοί δεν προέβησαν σε επίθεση, γεγονός που εξασφαλίζει την τάξη στην Κέρκυρα και τα συμφέροντα της Αθήνας.
7. Παρακαλείται πρόταση σχεδίου ενεργειών.

Υπογραφή
Νικόστρατος, ο Διειτρέφους,
Αθηναίος

Κατά την διάρκεια του Β” Παγκοσμίου Πολέμου, δύο κρατούμενοι που αγαπούσαν το σκάκι βρέθηκαν σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Χωρίς σκακιέρα, έπαιζαν το παιχνίδι με τη φαντασία τους, θυμίζοντας ο ένας στον άλλον τη θέση των κομματιών. Ένας φρουρός, λάτρης του σκακιού, αποφάσισε να τους θέσει έναν γρίφο, με την εξής υπόσχεση:
«Αν λύσετε αυτό το πρόβλημα, θα σας δώσω επιπλέον φαγητό για μία εβδομάδα. Αν αποτύχετε, δεν θα ξαναπαίξετε σκάκι.»
Ο Γρίφος
Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 2 κινήσεις

Τέλος της ιστορίας
Οι δύο κρατούμενοι σκέφτηκαν για ώρες, χωρίς σκακιέρα, και έδωσαν τη σωστή απάντηση. Ο φρουρός, εντυπωσιασμένος από την ευφυΐα τους, όχι μόνο τους έδωσε την υπόσχεσή του αλλά τους χάρισε κι ένα ξύλινο σετ σκακιού, βοηθώντας τους να κρατήσουν το πνεύμα τους ζωντανό.
Μήνυμα
Αυτή η ιστορία δείχνει πώς το σκάκι μπορεί να γίνει πηγή ελπίδας και επιμονής ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Λύση:

Λουκουμάδες

 Από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα μέσα στις λαικές δεσιδαιμονίες υπάρχουν και οι Καλικάτζαροι που κυκλοφορούν και τρυπόνουν στα σπίτια κάνοντας σκανταλίες και φοβήζοντας τον κόσμο. Οι Καλικάντζαροι, σύμφωνα με την παράδοση αρέσκονται στα τηγανιτά. Οι νοικοκυρές οπότε φτίαχνουν τους λαχταριστούς λουκουμάδες, τους οποίους κανείς δεν πρέπει να φάει ή να αγγίξει. Την Παραμονή των Φώτων, ρίχνουν τους λουκουμάδες στις οροφές των σπιτιών τους, για να φάνε οι καλικάτζαροι και να φύγουν, αναφωνώντας πρώτα το «Τιτσί τιτσί λουκάνικο, κομμάτι ξεροτήανο, ρίξε στους Καλικάντζαρους, να φάσιν τζιαι να φύουσιν»! ή σε άλλες περιοχές λένε «Τιτσί τιτσί λουκάνικο κομμάτι ξεροτήανο να φάτε τζιαί να φύετε».

Υλικά:

7 φλιτζάνια αλεύρη (1/2 χωριάτικο, ½ φαρίνο)

½ κ.γλ. αλατί

1 φακελάκι μαγιά

1-2 μέτριες πατάτες βρασμένες

Χλιαρό νερό

Υλικά για το σιρόπι:

6 φλιτζάνια νερό

4 φλιτζάνια ζάχαρη

Κανέλα

Γαρίφαλα

Λεμόνι

Τρόπος παρασκευής:

Κοσκινίζουμε το αλεύρη με το αλάτι και προσθέτουμε τη μαγιά. Βράζουμε τις πατάτες, τις καθαρίζουμε και τις πολτοποιούμε. Τις βάζουμε στα υπόλοιπα υλικά και ζυμώνουμε με χλιαρό νερό να γίνει χυλός. Αφήνουμε το χυλό για μια ώρα περίπου να φουσκώσει. Έπειτα ετοιμάζουμε το σιρόπι. Βράζουμε στο τηγάνι μπόλικο λάδι και το αφήνουμε να ζεσταθεί. Με το μας χέρι παίρνουμε λίγο χύλο, και με το άλλο χέρι κόβουμε με το κουτάλι της σούπας και τον ρίχνουμε στο τηγάνι. Κάφε φορά βάζουμε το κουτάλι στο νερό. Τέλος βάζουμε τους λουκουμάδες στο σιρόπι με μια κουτάλα τρυπητή, για λίγο, τους αφήνουμε και σερβίρουμε.

 Πατάτες Αντιναχτές

«Αντινάσσω» στα Κυπριακά σημαίνει τινάζω που δείχνει τον τρόπο με τον οποίο μαγειρεύονται οι πατάτες.

Υλικά:

1 κιλό πατάτες (μικρές φρέσκες)

Λάδι (να τις καλύπτει)

2 κουταλιές κόλιανδο κοπανισμένο

½ φλιτζάνι κρασί κόκκινο ξηρό

Αλάτι και πιπέρι

Τρόπος παρασκευής:

Πλένουμε καλά τις πατάτες, τις στραγγίζουμε και τις σπάζουμε ελαφρά. Βάζουμε το λάδι να βράσει καλά και ρίχνουμε τις πατάτες. Τις αφήνουμε να ψηθούν σε σιγανή φωτιά. Όταν είναι έτοιμες αφαιρούμε το λάδι, προσθέτουμε τον κόλιανδρο και τις σβήνουμε με το κρασί. Συνεχίζουμε να ψήνουμε τις πατάτες ακόμα 2-3 λεπτά. Κατά διαστήματα τινάζουμε την κατσαρόλα για να ανακατευτούν καλύτερα οι πατάτες. Αλατοπιπερίζουμε και σερβίρουμε.

• Η Κύπρος ανεξαρτητοποιήθηκε από τους Βρετανούς το 1960, στις 16 Αυγούστου. Ωστόσο, γιορτάζουν την ημέρα της ανεξαρτησίας τους την 1η Οκτωβρίου κάθε χρόνο.
• Με πολύ χαμηλό ποσοστό εγκληματικότητας, η Κύπρος συγκαταλέγεται επίσης στα ασφαλέστερα μέρη στον κόσμο.
• Είκοσι σπάνια είδη ορχιδέας και 371 είδη αποδημητικών πτηνών μπορούν να δει κανείς στο νησί.
• Η Κύπρος και το Κόσοβο είναι τα μόνα δύο έθνη στον κόσμο που συμπεριέλαβε τον χάρτη της στη σημαία της.
• Είναι μία από τις τέσσερις μόνο χώρες της ΕΕ που κινούνται προς τα αριστερά. Τα άλλα τρία είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, η Δημοκρατία της Ιρλανδίας και η Μάλτα.
• Ο δρόμος προς τους Τάφους των Βασιλέων αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO βρίσκεται έξω από την πόλη της Πάφου. Παρόλο που κανένας βασιλιάς δεν έχει ταφεί ποτέ εδώ. Επιπλέον, η πόλη της Πάφου αποτελεί ένα από τα συνολικά τρία Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στην Κύπρο.
• Η Λευκωσία είναι η μόνη διχασμένη πρωτεύουσα στον κόσμο.
• Περίπου 10.000 φλαμίνγκο σταματούν προσωρινά για να τραφούν στην Αλυκή Λάρνακας κάθε φθινόπωρο κατά τη μετανάστευση τους προς τα νότια.

Θεωρώ πως το χέρι είναι ένα από τα βασικά εργαλεία που διαθέτουμε.

Το χέρι μας είναι κάτι περισσότερα από το άκρο μας. Για τους ανθρώπους τέχνης (συγγραφείς, ζωγράφους, μουσικούς) είναι μέσο έκφρασης. Είναι το βασικότερο εργαλείο τους (μετά το μυαλό φυσικά) καθώς τους βοηθάει να πραγματοποιήσουν τα οράματα τους.

Κάρτες

Κοιτάξτε τις τέσσερις κάρτες παραπάνω. Γνωρίζουμε ότι κάθε κάρτα έχει ένα γράμμα από τη μία μεριά και έναν αριθμό από την άλλη. Η Νικολέττα Πανταληθής λέει: «Κάθε κάρτα που έχει το D στην μία πλευρά έχει το 3 από την άλλη». Ποιο είναι το μικρότερο πλήθος καρτών που χρειάζεται να αναποδογυρίσουμε για να δούμε αν η Νικολέτα Πανταληθής λέει την αλήθεια; Και ποιες;

Πηγή: εδώ

Μπορείτε να δείτε τη λύση με τη βοήθεια της τεχνολογίας:

Η λύση του προβλήματος: