Ο παππούς και η γιαγιά κάποτε ήταν παιδιά κι έπαιζαν με τους φίλους τους. Την εποχή που ο παππούς και η γιαγιά ήταν παιδιά δεν υπήρχαν ηλεκτρονικά παιχνίδια ή κινητά, η τηλεόραση υπήρχε σε ελάχιστα σπίτια και τα παιχνίδια τους ήταν ομαδικά και κυρίως υπαίθρια, στην αυλή ή στο δρόμο. Ας μάθουν οι νεότεροι, αλλά κι ας ξαναθυμηθούν οι παλιότεροι, τα παιχνίδια που τους διασκέδαζαν ως παιδιά. Μνήμες και θύμισες αγαπημένες! Ας τα γνωρίσουμε λοιπόν:
ΚΡΥΦΤΟ. Ένα παιδί τα φυλάει, μετρώντας μέχρι το 20 με κλειστά μάτια, για να μην δει που κρύβονται τα υπόλοιπα παιδιά. Όταν τελειώσει το μέτρημα, λέει: ¨ Φτου και βγαίνω » κι αρχίζει να ψάχνει αυτούς που κρύφτηκαν. Αν βρει κάποιον τρέχει στο σημείο που μέτραγε και λέει: ¨Φτου,….. και το όνομα αυτού που βρήκε». Το παιχνίδι συνεχιζόταν πολλές φορές και τα φύλαγε κάθε φορά ο τελευταίος που έβρισκαν. Αν κάποιο παιδί από τα κρυμμένα κατάφερνε να φτάσει στο σημείο που τα φύλαγε χωρίς να το καταλάβει και φώναζε: » Φτου ξελευθερία για όλους», το παιδί τα ήδη φύλαγε τα ξαναφύλαγε.
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ: Τα παιδιά χωρισμένα σε δυο ομάδες προσπαθούσαν να βάλουν γκολ , η μια ομάδα στην άλλη. Τις περισσότερες φορές η μπάλα ήταν αυτοσχέδια, φτιαγμένη με υφάσματα.
ΜΗΛΑ Ή ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ: Χωρισμένοι σε δύο ομάδες, η μια ομάδα πετούσε τη μπάλα και προσπαθούσε να βγάλει τα παιδιά της άλλης ομάδας εκτός παιχνιδιού όταν κατάφερναν να τα ακουμπήσουν με τη μπάλα.
ΚΟΥΤΣΟ Ή ΚΑΡΑΒΑΝΑ: Σχεδίαζαν στο χώμα 6ή 12 τετράγωνα και με μια στρογγυλή πλακέ πέτρα κάνοντας κουτσό προσπαθούσαν να πάνε την πέτρα από το ένα τετράγωνο στο άλλο. Αν η πέτρα ακουμπούσε πάνω στην γραμμή, έχαναν.
Να θυμηθούμε επίσης: τα Πεντόβολα, τη Σβούρα, το Λάστιχο, το Σχοινάκι, Αμπάριζα, Μακριά γαϊδούρα, αλλά και τραγουδιστά παιχνίδια όπως: το » Περνά, περνά η μέλισσα», » Γύρω, γύρω όλοι», » Μαρία με τα κίτρινα».
Τα παιχνίδια αυτά παιζόταν με κάποιες παραλλαγές ή διαφορετικές ονομασίες σε διάφορα μέρη της Ελλάδας από τη Μάνη μέχρι τα Τζουμέρκα όπως μας αναφέρουν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας. Τους ευχαριστούμε πάρα πολύ που τα μοιράστηκαν μαζί μας και μένει τώρα να κανονίσουμε να έρθουν στο νηπιαγωγείο μας, όποιοι μπορούν, για να τα παίξουμε και μαζί. Ως τότε, ας σκεφτούμε, μήπως κάποια από αυτά τα παίζουμε κι εμείς σήμερα με τους φίλους μας;
