Θα” πλεκα στα μαλλιά σου μεταξωτή κορδέλα
αχ να’μουνα για σένα εκείνη που αγαπάς,
πάρε το αεράκι μη μου θυμώνεις κι έλα,
θα” σκυβα να φιλήσω το χώμα που πατάς.
Η αγάπη σαν λουλούδι ν΄ανθίσει στην καρδιά σου
προσεύχομαι στο κύμα και στ” άστρο της αυγής,
μα εσύ μ” αρνιέσαι ακόμη και με κρατάς μακριά σου,
σε ξένα χέρια πάντα θέλεις να ναυαγείς.
Το δάκρυ μου για σένα σ” ένα χρυσό κοχύλι
θα σου το στείλω δώρο μ” ένα λευκό πουλί,
μήπως και μου γελάσουν λίγο τα δυο σου χείλη
κι έρθεις να με ζητήσεις μες στην ανατολή.
