Η Ιερισσος ειναι πολη του νομου Χαλκιδικης και βρισκεται στο τριτο ποδι του νομου,κοντα στα συνορα με την Αθωνικη πολιτεια.Ειναι εδρα του Δημου Αριστοτελη,που ονομαστηκε ετσι λογω της καταγωγης του σπουδαιου φιλοσοφου Αριστοτελη απο το χωριο Σταγγειρα,που βρισκεται μερικα χιλιομετρα ανατολικα της Ιερισσου.
Το Πασχα στην Ιερισσο ειναι κατανυκτικο οπως και σε ολη την Ελλαδα αλλωστε και τα ηθη και εθιμα της πολης ειναι παρομοια με αυτα της υπολοιπης χωρας,με την νηστεια της μεγαλης εβδομαδας,τις λειτουργιες της εκκλησιας,την αναστασιμη μαγειριτσα και φυσικα το τσουγκρισμα των κοκκινων αυγων και το σουβλισμα του αρνιου την Κυριακη του Πασχα να ειναι οι πρωταγωνιστες της μεγαλης αυτης θρησκευτικης μας γιορτης!
Ομως το Πασχα στην Ιερισσο εχει και εναν αλλο συμβολισμο,ενα εθιμο τοπικο που σχετιζεται με την ιστορια του τοπου.Αυτο ειναι ΄’Το Μεγαλο Αλωνι».
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΛΩΝΙ
Κάθε χρόνο στην Ιερισσό, την τρίτη μέρα του Πάσχα, τιμάται η μνήμη της σφαγής 400 Ιερισσιώτων από τους Τούρκους. Το 1821 κατά την επανάσταση στην Χαλκιδική οι Τούρκοι κατά διαταγή του Σιντίκ Γιουσούφ Μπέη έσφαξαν 400 Ιερισσιώτες. Με ύπουλο τρόπο υποσχέθηκε γενική αμνηστία σ΄ όλους όσους θα παραδινόταν. Αφού παραδόθηκαν 400 που πίστεψαν στα λόγια του, τους ανάγκασε με την απειλή των όπλων να χορεύουν. Σε κάθε στροφή του χορού τα σπαθιά των Τούρκων έσφαζαν και από έναν χορευτή.
Έκτοτε για να τιμηθεί εκείνη η θυσία, στην τοποθεσία «Μαύρο Αλώνι» τελείται τρισάγιο και στην συνέχεια στήνεται χορός στον οποίο συμμετέχουν εκατοντάδες Ιερισσιώτες και επισκέπτες. Ο χορός λέγεται «καγκελευτός» και αναπαριστά την σφαγή. Είναι αργόσυρτος, πάνω στα συρτά και διστακτικά βήματα των καταδικασμένων σε θάνατο. Το τραγούδι είναι γεμάτο υπονοούμενα για την πολυπόθητη λευτεριά, καθώς για πολλά χρόνια μετά, το έθιμο γινόταν με την παρουσία των τούρκων και τα πράγματα δεν μπορούσαν να ειπωθούν ανοιχτά.
Στο τελευταίο κομμάτι του τραγουδιού οι δύο πρώτοι, ενώνουν τα χέρια τους δημιουργώντας μια αψίδα αναπαριστώντας τα τεντωμένα σπαθιά των Τούρκων. Απ” αυτή την υποτυπώδη αψίδα περνούν όλοι οι χορευτές δύο φορές, ενώ τα βήματα του χορού συνεχίζονται καθώς και το τραγούδι, που κάθε στροφή του τραγουδιέται εναλλάξ μια από τους άντρες και μια από τις γυναίκες.(φωτογραφία στην αρχή του άρθρου)
ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ
