Για πρώτη φορά φέτος ήρθε στο σχολείο μας φιλόλογος της Ειδικής Αγωγής. Επειδή προσέξαμε τη δουλειά που κάνει με πολλούς συμμαθητές μας (όπως και οι συνάδελφοί της στα Μαθηματικά και στη Χημεία), αποφασίσαμε να τη συναντήσουμε, για να μας διαφωτίσει περισσότερο σχετικά με την Ειδική Αγωγή. Η κυρία Δέσποινα Κώτση μάς υποδέχτηκε με χαρά.

Γεια σας κυρία Κώτση! Θα θέλαμε να μας πείτε σύντομα τι ακριβώς κάνετε στα μαθήματά σας με τα παιδιά που έρχονται στο τμήμα Ένταξης.

Γεια! Τα μαθήματα που κάνουμε με τα παιδιά εδώ, δεν είναι τα ίδια με αυτά που κάνετε στην τάξη. Δηλαδή, δεν κάνουμε το μάθημα της ημέρας στα Αρχαία, στην Ιστορία, στα Νέα κ.λπ. Προσπαθούμε να δούμε όλα τα μαθήματα μαζί. Στην ουσία, προσπαθώ μέσα από τα μαθήματα αυτά, τα οποία γίνονται με ιδιαίτερο τρόπο, να καταλάβουν και να κατανοούν τα παιδιά περισσότερο όλα τα αντικείμενα, είτε αυτά είναι φιλολογικά είτε είναι άλλα μαθήματα που έχουν θεωρία… Να τα καταλάβουν πιο καλά, για να μπορούν να τα μάθουν πιο εύκολα. Επομένως, ανάλογα με το τι »πρόβλημα» αντιμετωπίζει κάθε παιδί, προσπαθώ να εξατομικεύω τη διδασκαλία, ώστε να καταλαβαίνει αυτά που μπορεί να καταλάβει. Κάτι το οποίο, φυσικά, δεν μπορεί να γίνει μέσα σε μια τάξη με 25 παιδιά!

Τι δυσκολίες αντιμετωπίζουν τα παιδιά που έρχονται σε σας;

Όχι ιδιαίτερα μεγάλες δυσκολίες, γιατί βρισκόμαστε σε ένα γενικό σχολείο και σε ένα Τμήμα Ένταξης, που είναι η πιο απλή περίπτωση. Εδώ έρχονται παιδιά με ελαφριές μαθησιακές δυσκολίες, όπως η δυσλεξία,  που σε καμία περίπτωση δεν είναι ασθένεια. Έρχονται δηλαδή μαθητές και μαθήτριες που αντιμετωπίζουν κάποια μαθησιακά ελλείμματα, τα οποία εύκολα μπορούν να αντιμετωπιστούν, αν εκπαιδεύσεις τον καθένα ανάλογα με το πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Άρα, δε μιλάμε για σοβαρές περιπτώσεις.

Τι σας έκανε να επιλέξετε αυτό το επάγγελμα;

Η αγάπη μου για τα παιδιά και η θέλησή μου να τα βοηθήσω. Αυτό, τίποτε άλλο!

Ποια είναι τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που αντιμετωπίζετε μέσα στην τάξη;

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζω στην τάξη του Τμήματος Ένταξης, είναι για μένα άπλα. Είναι όμως απλά, γιατί έχω υπάρξει σε άλλα σχολεία που ήταν Ειδικά και είχε πολύ πιο δύσκολες περιπτώσεις…

Πιστεύετε ότι αυτό που κάνετε βοηθάει πολύ τα παιδιά;

Έτσι θέλω να πιστεύω, όμως για να το μάθεις αυτό, πρέπει να ρωτήσεις τα παιδιά. Νομίζω ότι πιο καλά θα σου πουν αυτά.

Σας είναι εύκολο να διαχειριστείτε διάφορες συμπεριφορές ;

Ναι, και όχι μόνο λόγω του σημερινού επαγγέλματός μου, αλλά και γιατί στο παρελθόν έκανα δουλειές στις οποίες πάντα είχα να κάνω με πάρα πολλούς ανθρώπους. Όταν έχεις να κάνεις με πολλούς ανθρώπους, έχεις να αντιμετωπίσεις πολλές συμπεριφορές… Κι έτσι αποκτάς μια εμπειρία που σε βοηθάει ιδιαιτέρως όταν εργάζεσαι ως εκπαιδευτικός.

Πιστεύετε ότι έχετε την απαραίτητη υπομονή για κάποια σοβαρή περίπτωση;

Έχω τεράστια υπομονή, λαμβανομένου υπόψη ότι πέρυσι ήμουν σε Ειδικό Σχολείο με πολύ βαριά περισταστατικά… Εκεί δεν χρειαζόσουν μόνο υπομονή, έπρεπε και να προφυλάσσεις τον εαυτό σου από χτυπήματα κάθε μέρα, γιατί κάποια παιδιά δεν μπορούσαν ούτε να μιλήσουν και γίνονταν επιθετικά στην προσπάθειά τους να επικοινωνήσουν. Οπότε, όπως καταλαβαίνεις, αυτό που σε κάποιον φαίνεται δύσκολο, εμένα μου φαίνεται εύκολο. Όχι ότι δε με κουράζει και ότι δεν υπάρχουν φορές που μπορεί κι εγώ να χάσω την υπομονή μου, αλλά είναι κάτι σπάνιο.

Βρίσκετε τη δουλειά σας εύκολη ; Αν ναι γιατί; Αν όχι γιατί;

Όχι, δεν είναι εύκολη… Νομίζω ότι είναι από τις πιο δύσκολες δουλειές του κόσμου, γιατί πολύ απλά έχεις να κάνεις με παιδικές ψυχές. Δηλαδή δεν είναι μόνο ότι θα κάνεις μάθημα ή θα εξηγήσεις πιθανόν κάπως καλύτερα κάποια πράγματα, είναι ότι προσπαθείς, την ώρα που κάνεις μάθημα, όλα αυτά τα παιδιά που σ’ ακούνε να τα κάνεις αν μπορείς καλύτερους ανθρώπους. Οπότε δεν το θεωρώ εύκολο ούτε θεωρώ ότι όσοι κάνουν αυτή τη δουλειά την κάνουν και τέλεια. Ειδικά για την Ειδική Αγωγή, είναι πιο δύσκολο, γιατί δεν είναι μια απλή τάξη με απλά παιδιά, που απλώς μπορεί να κάνουν λίγη φασαρία… Θέλει ιδιαίτερες ικανότητες και γνώσεις.

Τι  συμβουλή θα δίνατε σε παιδιά που θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα;

Καταρχάς, αν θελήσει κάποιος να ασχοληθεί με αυτόν τον τομέα, θα τον συμβούλευα στην αρχή να το κάνει εθελοντικά. Εγώ το έκανα εθελοντικά  στην αρχή. Πήγαινα σ’ ένα κέντρο λογοθεραπείας για δύο χρόνια και δούλευα εθελοντικά, για να μάθω πώς λειτουργεί. Άρα, αν θέλεις να ασχοληθείς μ’ αυτόν τον τομέα, επειδή είναι δύσκολος και δεν τα καταφέρνουν όλοι, είναι καλό πρώτα να δοκιμάσεις να δεις αν σου αρέσει, αν μπορείς, αν ψυχικά αντέχεις. Γιατί υπάρχουν κάποιοι που δεν αντέχουν να βλέπουν παιδιά με σοβαρά προβλήματα, δεν το αντέχει η ψυχή τους. Αν δεις ότι “το έχεις” και το καταφέρνεις, είναι το καλύτερο!

Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας και που μας ανοίξατε την καρδιά σας.

Κι εγώ, σας ευχαριστώ πολύ!

Τη συνέντευξη πήρε η Αφροδίτη Βιλαζεροπούλου (Γ1)