(Συνέντευξη από τους Αφρ. Βιλαζεροπούλου, Αλ. Ζοσιμίδη, Ελ. Ζορμπά, Ι. Κατίκη, Ζ. Καρατάσου, Κ. Δογγούλη)

Τα παιδιά της Γ΄ Γυμνασίου επισκέφθηκαν τον διευθυντή στο γραφείο του

 και τον γνώρισαν από κοντά!

Ο καινούριος Διευθυντής του Σχολείου μας, ο κ. Κύρλας, μας είναι λίγο-πολύ “άγνωστος”. Αν και, τρεις μήνες τώρα, αρχίσαμε να τον μαθαίνουμε σιγά-σιγά (απ’ την καλή και απ’ την… ανάποδη!  ). Μάλιστα, ένα πράγμα που μας έκανε εντύπωση απ’ την πρώτη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα, ήταν ότι καταπιάστηκε αμέσως με έργα για το σχολείο! Ποιος λοιπόν είναι ο καταλληλότερος να μας “συστήσει” τον κύριο Διευθυντή, από τον ίδιο το Διευθυντή;

•  Γεια σας κ. Διευθυντή! Είμαστε μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου και συμμετέχουμε στο πρόγραμμα της ηλεκτρονικής σχολικής εφημερίδας. Βρισκόμαστε εδώ, γιατί θα θέλαμε να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες για σας. Θα απαντήσετε στις ερωτήσεις μας;
  

Και βέβαια θα απαντήσω!

•  Αρχικά θα θέλαμε να μας πείτε λίγα πράγματα για τον εαυτό σας. Ποια είναι η καταγωγή σας;

Κατάγομαι από το Λούρο Πρέβεζας, είμαι Ηπειρώτης. Είμαι 25 χρόνια στην εκπαίδευση, γυμναστής μάχιμος και είναι η τρίτη μου θητεία σαν διευθυντής.

• Πριν από το Πευκοχώρι, σε ποιες περιοχές υπηρετήσατε ως καθηγητής;

 Σε πάρα πολλές. Έχω υπηρετήσει σε πάρα πολλά σχολεία στην Αθήνα, στον Πειραιά, σε πολλά σχολεία στην Κέρκυρα, στην Ηγουμενίτσα, στα Γιάννενα, στην Πρέβεζα, στα Μουδανιά Χαλκιδικής, και να “μαι τώρα εδώ!

•  Ήσασταν Διευθυντής και σε άλλα σχολεία είπατε;

 Είσαστε το τρίτο σχολείο που αναλαμβάνω. Υπήρξα διευθυντής στο Γυμνάσιο-Λύκειο Ζίτσας και στο γυμνάσιο Δερβεζιάνων, που βρίσκονται στο νομό Ιωαννίνων, και αυτή είναι η Τρίτη μου θητεία σαν διευθυντής, στο γυμνάσιο Πευκοχωρίου.

•  Πώς σας φάνηκε το σχολείο μας όταν το πρωτοείδατε; Το κτήριο, τα παιδιά;

 Ήταν η καλύτερη πρόκληση της ζωής μου, γι’ αυτό και το πήρα, με πλήρη συνείδηση, μια που μένω εδώ και ήξερα τα προβλήματα. Ήταν ένα σχολειό που ήθελε πάρα πολλή δουλειά, αρχικά σε επίπεδο κτηριακό, γιατί ήταν σε άθλια κατάσταση (το δεκαπενταμελές έχει δει πόσες εργασίες έχουν γίνει μέχρι τώρα –μπορώ να σας δείξω δέκα σελίδες με αιτήματα που έστειλα στο Δήμο, τα οποία αναμένεται να πραγματοποιηθούν μέσα στο 2018). Εκτός από πολλές ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή, όμως, στο σχολείο δεν υπήρχαν τόσο έντονα διακριτοί ρόλοι μαθητών-καθηγητών-διευθυντή. Υπήρχε δηλαδή μια σύγχυση όσον αφορά τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις όλων μας, κι αυτό δημιουργούσε προβλήματα στην αρχή. Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή είμαστε σε πάρα πολύ καλή κατάσταση. Προσωπικά, δεν έχω ιδιαίτερα θέματα ν’ αντιμετωπίσω, το σχολείο λειτουργεί στο “φουλ” κι έχει όλες τις δομές: τρία τμήματα ένταξης, ενισχυτική διδασκαλία τα απογεύματα, δομές ψυχολογικής υποστήριξης, πλήρες προσωπικό. Οπότε ναι, είμαστε πλέον σε πολύ καλή κατάσταση! Στην αρχή, όμως, ήταν δύσκολο σχολείο, και αυτό για μένα ήταν πρόκληση, ήθελα πολύ να το πάρω σαν διευθυντής.

•  Ναι, προσέξαμε ότι γίνονται σημαντικά έργα στο σχολείο μας. Τα παρουσιάζουμε άλλωστε στα Σχολικά Νέα της εφημερίδας μας. Πείτε μας όμως, τι μελλοντικά σχέδια (όνειρα) έχετε για το σχολείο μας;

 Ο βασικός μου στόχος για το 2018 είναι να φτιαχτεί ένα σύγχρονο Χημείο (που το αξίζετε) και έχω ήδη ξεκινήσει ενέργειες γι’ αυτό. Θα είναι πλήρως οργανωμένο, με ντουλάπια, νεροχύτες, πάγκους εργασίας, όλα τα χημικά, τα δοχεία και τα υλικά που χρειάζεται ένας χημικός για να το λειτουργήσει. Σ’ αυτό έχω την υποστήριξη από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων. Σύντομα έχουμε συνάντηση για να οργανώσουμε σειρά δράσεων, προκειμένου και ο Σύλλογος να συγκεντρώσει χρήματα. Διότι το Χημείο απαιτεί πολλά λεφτά: μόνο τα απαραίτητα χημικά ξεπερνάνε τα 1.500 ευρώ σε κόστος. Αν προσθέσουμε όλη την υλικοτεχνική υποδομή, το κόστος του αγγίζει τα 4.000 ευρώ. Από εκεί κι έπειτα, όνειρό μου είναι να δω το σχολείο μας να ανοίγεται προς τα έξω, οι μαθητές μας να προχωράνε σε δράσεις που αφορούν την τοπική κοινωνία, σε συνεργασία με τους τοπικούς συλλόγους, με το Σύλλογο Γονέων… Να βγει το σχολείο προς τα έξω, γιατί ένα σχολείο που είναι “μαντρωμένο” δεν είναι σχολείο, είναι γκέτο…! Γι’ αυτό και την Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου συμμετείχαμε στην εκδήλωση του Δημοτικού σχολείου, επειδή με τη Διευθύντρια του Δημοτικού προσπαθούμε να κάνουμε μια σύζευξη, να έρθουν κοντά όλες οι σχολικές μονάδες και να ανοιχτούν προς τα έξω!

•  Μια ακόμη ερώτηση: τα παιδιά του Λυκείου (αφού εμείς του χρόνου θα είμαστε πια στο Λύκειο) θα μπορούν να χρησιμοποιούν το Χημείο, εφόσον μοιραζόμαστε τους χώρους;

Οι σχολικές μας μονάδες είναι ξεχωριστές. Το ότι αναγκαστικά συλλειτουργούμε σε συστεγαζόμενα κτήρια δημιουργεί ήδη χωροταξικά προβλήματα, για παράδειγμα το κτήριο αυτό είναι του γυμνασίου, το διπλανό κτήριο είναι του λυκείου. Με το λύκειο έχουμε πει ότι δε θα μπορέσει να λειτουργήσει έτσι για πολύ καιρό, γιατί θα χρειαστεί τα δικά του εργαστήρια. Εγώ, σαν διευθυντής του Γυμνασίου, έχω παραχωρήσει τους χώρους των εργαστηρίων, με βασική προϋπόθεση ότι η χρήση τους θα γίνεται με παρουσία καθηγητή. Έχω στείλει και σχετικό έγγραφο στη Διευθύντρια του Λυκείου, όπου αναφέρω ότι παραχωρώ τους χώρους του γυμναστηρίου, των εργαστηρίων κ.λπ. για διδασκαλία του Λυκείου, με προϋπόθεση την παρουσία καθηγητή.

•  Θα θέλαμε τώρα ν’ αλλάξουμε θέμα και να σας ρωτήσουμε σχετικά με τα παιδιά. Συγκεκριμένα, να μας πείτε τη γνώμη σας για τους «άτακτους» μαθητές, που βέβαια υπάρχουν σε κάθε σχολείο. Πιστεύετε ότι οι «αυστηρές» τιμωρίες (ωριαίες, ημερήσιες αποβολές κ.λπ.) έχουν πάντοτε αποτέλεσμα;

 Δεν θεωρώ ότι ένα παιδί είναι κακό από τη γέννησή του. Δεν γεννήθηκε κανείς παραβατικός. Όμως, είναι πάρα πολλοί οι λόγοι που δημιουργούν παραβατικότητα στους μαθητές. Επειδή ασχολούμαι 25 χρόνια τώρα με παιδιά όλων των ηλικιών, μπορώ να πω ότι μόνο σ’ ένα ποσοστό 20-30% μπορεί να ευθύνονται τα ίδια τα παιδιά. Τα παιδιά κουβαλάνε “φορτία”… Αυτή τη στιγμή βιώνουμε οικονομική κρίση και στα σπίτια όλων υπάρχουν δύσκολες συνθήκες, όλοι υποφέρουμε. Υπάρχουν προβλήματα που αφορούν τις σχέσεις των μελών της οικογένειας, τα οικονομικά κ.λπ. Όλα αυτά “μεταφέρονται” απ’ τα παιδιά στο σχολείο και “βγαίνουν” στις συμπεριφορές τους. Όσον αφορά τώρα τις ποινές, πρέπει να κατανοήσετε ότι αυτές δεν έχουν καθαρά τιμωρητικό χαρακτήρα, δεν αποτελούν το “απόλυτο” μέσο σωφρονισμού. Όμως, επιβάλλονται, γιατί πρέπει να συνειδητοποιήσετε (αφού κι εσείς θα ενηλικιωθείτε σε λίγο καιρό) ότι κάθε πράξη έχει συνέπειες. Κι όταν επιλέγουμε να συμπεριφερθούμε με κάποιον τρόπο, η επιλογή αυτή μας οδηγεί σε συγκεκριμένες συνέπειες. Διαφορετικά θα επικρατούσε άναρχη κατάσταση –δηλαδή ο καθένας θα έκανε ό,τι ήθελε. Μια που διεκδικείτε σεβασμό στα δικαιώματά σας και δημοκρατία, θα πρέπει να κατανοήσετε ότι αυτό ακριβώς κάνω (κι ας φαίνομαι αυστηρός), αυτό ακριβώς προασπίζομαι: το δικαίωμα του καθενός να σταματά εκεί που αρχίζει το δικαίωμα του άλλου. Άρα, μέσα στο σχολείο κανείς δεν έχει δικαίωμα να δημιουργεί προβλήματα στα δικαιώματα των άλλων, των καθηγητών, των μαθητών, του διευθυντή, οποιουδήποτε. Από κει και πέρα, βέβαια, οι ποινές δεν είναι ο μόνος τρόπος σωφρονισμού. Η δική μου λογική είναι να διοικώ με αυστηρότητα, όταν πρέπει, και με επιείκεια, πάλι όταν πρέπει. Αλλά πάντα με γνώμονα να μάθετε ότι υπάρχουν συνέπειες. Και να γίνετε υπεύθυνοι άνθρωποι.

•  Κλείνοντας, θα θέλαμε να μας δώσετε μια συμβουλή ή να μας πείτε μια φράση που σας αντιπροσωπεύει.

Να σας δώσω μια συμβουλή…Η συμβουλή που μπορώ να σας δώσω, και για εμένα είναι πάρα πολύ σημαντική στη ζωή μου, είναι να είσαστε σκεπτόμενοι και αξιόπιστοι. Ό,τι κάνετε να το σκέφτεστε πολύ καλά, να έχετε ώριμη σκέψη και να είστε αξιόπιστοι στο καθετί, και σ’ αυτά που λέτε και σ’ αυτά που κάνετε. Έτσι όλοι θα σας εμπιστεύονται και θα σας δίνουν πρωτοβουλίες -όπως κάνω κι εγώ τώρα!

Θα ήθελα, πριν κλείσω, να σας εξηγήσω τι εννοώ λέγοντας πως όταν είσαι αξιόπιστος και ώριμος, ο άλλος σε εμπιστεύεται. Όσον αφορά το Χημείο που θέλουμε να φτιάξουμε, ένας από τους τρόπους δράσης για να συγκεντρώσουμε χρήματα, ξέρετε ποιος είναι; Έχω συνεννοηθεί με τον κύριο Ματσέλη –τον καθηγητή της Χημείας– μέσα στο Χημείο που έχουμε τώρα (με προμήθεια υλικών από χρήματα της Σχολικής Επιτροπής) να κατασκευάσουν οι μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου σαπούνια από βιολογικά υλικά, π.χ. ελαιόλαδο, ίσως και λαμπάδες για το Πάσχα, που θα πουλήσει η μαθητική κοινότητα σε συνεργασία με τον Σύλλογο Γονέων και θα συγκεντρωθούν χρήματα. Αυτό σημαίνει ότι για ένα δίμηνο θα μπορείτε να δουλεύετε με τον καθηγητή σας ή και μόνοι σας (στα κενά των μαθημάτων), να παράγετε προϊόντα και να τα πουλάτε. Θα είναι μια πολύ ωραία προσπάθεια, που πιστεύω θα τη χαρείτε πάρα πολύ όσοι συμμετέχετε. Και αυτό δείχνει ότι εμπιστεύομαι τους μαθητές όταν είναι αξιόπιστοι και ώριμοι!

•  Σας ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας. Ελπίζουμε να τα λέμε συχνά!

 Κι εγώ σας ευχαριστώ και είμαι πάντα στη διάθεσή σας. Να είστε καλά. Καλή χρονιά να έχουμε!