Μετά την παράσταση που παρακολουθήσαμε στο Κρατικό Θέατρο Βόρειας Ελλάδας, προσπαθήσαμε να συναντήσουμε κάποιον από τους ηθοποιούς για να του πάρουμε συνέντευξη. Η κυρία Μάρα Τσικάρα μάς  έκανε τη χάρη να απαντήσει στις ερωτήσεις μας και μας συγκίνησε με την ειλικρίνεια και την ευαισθησία της!

Γεια σας! Θα θέλαμε τις απαντήσεις σας σε μερικές ερωτήσεις, για να τις παρουσιάσουμε στην ηλεκτρονική εφημερίδα του σχολείου μας.

Αρχικά θα θέλαμε να μας πείτε: πώς αποφασίσατε να γίνετε ηθοποιός;

Πρώτα έπρεπε να τολμήσω να το πω στον εαυτό μου και μετά σε όλους τους άλλους. Πήρα την απόφαση, όταν συνειδητοποίησα ότι αν έκανα οτιδήποτε άλλο δεν θα ήμουν ευτυχισμένη.

Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε για να καταφέρετε να πραγματοποιήσετε το όνειρό σας; Είχατε την υποστήριξη της οικογένειάς σας;

Παράλληλα είχα περάσει στη Νομική Σχολή, οπότε ήθελα να ολοκληρώσω εκείνον τον κύκλο. Επίσης, δεν ήταν εύκολο να περάσω στη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ. Μου ήταν βέβαια ακόμη πιο δύσκολο να επιλέξω άλλο όνειρο. Οπότε, όσο δεν περνούσα στις εξετάσεις, τόσο πείσμωνα και ταυτόχρονα είχα χρόνο να ολοκληρώσω τις σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο. Η οικογένειά  μου με στήριξε από τη στιγμή που τους μίλησα με ειλικρίνεια. Σίγουρα προτιμούσαν να με βλέπω ευτυχισμένη, ακόμα κι αν δεν συμφωνούσαν με τις επιλογές μου.

Όταν συμμετέχετε σε μια παράσταση, έχετε άγχος πριν βγείτε στη σκηνή; Έχετε ξεχάσει τα λόγια σας στη σκηνή; Αν ναι, πώς το αντιμετωπίσατε;

Πάντα υπάρχει άγχος. Όταν αυτό όμως σε κατακλύζει και δεν μπορείς να λειτουργήσεις, οφείλεις να επαναπροσδιορίσεις τη σχέση σου με το θέατρο. Στα πρώτα μου βήματα έχω αναρωτηθεί: “Γι’ αυτό ήθελες να γίνεις ηθοποιός, για να είσαι πάνω στη σκηνή και να τρέμεις;” Όχι φυσικά. Το επέλεξα για να είμαι εκεί πάνω και να δημιουργώ, να μπορώ να λειτουργήσω με βάση τη στιγμή, τον συμπαίχτη, την αλήθεια μου. Το επέλεξα γιατί έχω κάτι να πω, χωρίς φόβο. Αν ξεχάσεις λόγια, ψάχνεις να βρεις τρόπο να το μπαλώσεις. Και καμιά φορά, η αδρεναλίνη της στιγμής δίνει άλλη ενέργεια στη σκηνή. Τα απρόοπτα καμιά φορά έχουν πολύ πιο ζωντάνια κι ενδιαφέρον απ’ ό,τι ο σίγουρος δρόμος.

Ποιος είναι  ο πιο περίεργος ρόλος που έχετε παίξει;

Κάθε έργο είναι ένα άλλο σύμπαν. Περίεργο αρχικά, γιατί σου είναι ξένο. Σιγά σιγά το οικειοποιείσαι. Άρα ως τώρα ίσως κάποια κείμενα ήταν περίεργα, και όχι συγκεκριμένα οι ρόλοι. Το BLASTED της Σάρα Κέιν είναι ένα πολύ σκληρό και συνάμα ποιητικό κείμενο, που με ζόρισε μέχρι να το ανακαλύψω. Επίσης ένας κάπως περίεργος ρόλος ήταν όταν υποδύθηκα μια Νοτιοαφρικανή νταντά στο έργο «Το Μαύρο Νερό» της Ροζά ντε Βετ. Πέρα από την εξωτερική αμφίεση έπρεπε να βρω το βήμα και το βάρος αυτής της γυναίκας. Αυτή η γυναίκα συμβόλιζε τη Γη. Είχα ελάχιστα λόγια, και μάλιστα τα περισσότερα από αυτά σε μια συγκεκριμένη διάλεκτο της Νότιας Αφρικής. Ζήτησα τη βοήθεια της πρεσβείας, βρέθηκε μια υπάλληλος που γνώριζε τη συγκεκριμένη γλώσσα και τηλεφωνικώς μου έμαθε την προφορά. Πιθανότατα δεν θα το καταλάβαινε κανείς αν έκανα κάποιο λάθος. Θα το καταλάβαινα όμως εγώ η ίδια. Νομίζω ήταν από τους πιο «μικρούς» ρόλους που υποδύθηκα, κι ίσως από τους πιο πετυχημένους.

Ποιο είναι για σας το πιο σημαντικό πράγμα που σας προσφέρει το επάγγελμά σας;

Η δυνατότητα του παιχνιδιού, του πειραματισμού, της έκπληξης! Σε κάθε έργο ξεκινάς από το μηδέν. Εμπιστεύεσαι έναν νέο σκηνοθέτη, νέους συναδέρφους, άλλους συντελεστές, άλλο κείμενο. Μεταφέρεσαι σε άλλες εποχές, κάνεις δικά σου ξένα λόγια και διαφορετικές συνθήκες. Μεταμορφώνεσαι συνεχώς και εν τέλει συνειδητοποιείς ότι είμαστε εν δυνάμει τα πάντα. Ο κάθε ρόλος φωτίζει πτυχές τις προσωπικότητάς μας, που δεν ξέραμε ίσως ότι υπήρχαν. Αυτό ξαφνικά σε κάνει και πολύ πιο ανοιχτό και δεκτικό με τους ανθρώπους.

Τι θα συμβουλεύατε σε όσα παιδιά ονειρεύονται να γίνουν ηθοποιοί;

Να πειραματιστούν πρώτα σε θεατρικά εργαστήρια, να γνωρίσουν τη λειτουργία του θεάτρου, να σιγουρευτούν ότι αυτό που επιθυμούν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Είναι σκληρή δουλειά το θέατρο. Πρέπει συνεχώς να εκθέτεις τον εαυτό σου, οπότε πρέπει να βρεις τρόπο να τα πηγαίνεις καλά μαζί του. Θα φας τα μούτρα σου, θα πέσεις, θα απογοητευτείς… αν το θες πραγματικά θα σηκωθείς και θα συνεχίσεις.

Μην αποκλείσουν άλλες επαγγελματικές διεξόδους, μια και το θέατρο σχεδόν πάντα κουβαλάει μαζί του και μια ανασφάλεια για το μέλλον. Πολλοί ηθοποιοί αναγκάζονται να κάνουν κι άλλες δουλειές για να τα βγάλουν πέρα και να μπορούν να κάνουν τις επιλογές που θέλουν στο θέατρο.

Τέλος, αν πραγματικά αυτό θέλουν να κάνουν, να δουλέψουν πολύ και θα τα καταφέρουν!

Kυρία Τσικάρα, σας ευχαριστούμε πολύ για όσα μοιραστήκατε μαζί μας και για την υπέροχη παράσταση που παρακολουθήσαμε!