Μια μεγάλη διάκριση έκανε περήφανο όχι μόνο το σχολείο μας αλλά και ολόκληρη τη χώρα, καθώς ο Ζώης Βερύκοκος, μαθητής -μέχρι πέρυσι του 9ου Γυμνασίου Αχαρνών- της Α Λυκείου πια, κατάφερε να κατακτήσει την 1η θέση σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα kick boxing “European cup kick boxing”, που έλαβε χώρα στις 24 Ιανουαρίου 2026 στο Olympic Hall στα Άνω Λιόσια με συμμετοχή 32 χωρών. Ο Ζώης απέδειξε ότι με σκληρή δουλειά, επιμονή και αγάπη για τον αθλητισμό, τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μας μιλά για την πορεία του, τις δυσκολίες, τα συναισθήματα και τα όνειρά του για το μέλλον.
Τη συνέντευξη από τον αθλητή πήραν οι μαθήτριες Άννα Μαρία Καραβασίλη (Β1), Κατερίνα Σφακιανάκη (Β3) και Μαρία Χαλδαίου Βαταμάνου (Β3).
Πώς νιώθεις που κατέκτησες την 1η θέση στην Ευρώπη;
Νιώθω πάρα πολύ χαρούμενος. Είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένος. Έκανα ένα στόχο μου, ένα μεγάλο μου όνειρό πραγματικότητα.
Από ποια ηλικία ξεκίνησες το άθλημα αυτό;
Ξεκίνησα από 5 χρονών. Συνεχίζω μέχρι σήμερα χωρίς κανένα διάλειμμα, δηλαδή συνολικά 11 χρόνια. Τα 4 τελευταία χρόνια κάνω παράλληλα πυγμαχία και έχω πάρει, επίσης, ένα κύπελο. Είμαι στην ομάδα του Παναθηναϊκού.
Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε στο συγκεκριμένο άθλημα;
Αρχικά, ξεκίνησα ξεκάθαρα για αυτοάμυνα και για να αποκτήσω αυτοπεποίθηση. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, όταν κατάλαβα ότι μπορώ να εξελιχθώ σε κάτι παραπάνω, μου άρεσε ακόμα πιο πολύ.
Από ποια ηλικία κατάλαβες ότι μπορείς να ξεχωρίσεις στο άθλημα αυτό;
Το κατάλαβα σχετικά νωρίς. Από την ΣΤ΄ δημοτικού ένιωσα ότι έχω δυνατότητες και ότι έχω τη δύναμη να ξεχωρίσω στο kick boxing.
Πόσες ώρες προπονείσαι την εβδομάδα;
Κάνω διπλές προπονήσεις. Πολλές φορές και στο παρελθόν έκανα διπλές προπονήσεις. Συγκεκριμένα, την εποχή αυτή προπονούμαι 15-20 ώρες περίπου την εβδομάδα.
Αυτή η επιτυχία σου ήταν η πρώτη σου διάκριση;
Όχι. Έχω πάρει 2 πανελλήνια κύπελλα, τον Απρίλη και τον Οκτώβρη του 2025 και τον Δεκέμβρη πήρα πρωτάθλημα Ελλάδας.
Εντυπωσιακό! Είχες ατυχήματα; Σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις;
Για να είμαι ειλικρινής, σκέφτηκα πολλές φορές να τα παρατήσω. Είχα πάρα πολλά ατυχήματα σε όλη αυτή τη διαδρομή μου μέχρι τώρα. Έχω σπάσει 2 φορές στο πόδι μου, μία φορά τον αγκώνα μου και δύο φορές τον καρπό μου. Έχω σημαντικούς τραυματισμούς. Το τελευταίο διάστημα το πόδι μου είχε αρκετά μεγάλη ζημιά. Όμως, σιγά σιγά αρχίζω να το «ξαναβάζω στον αγώνα». Τόσο καιρό δεν έπαιζα με το αριστερό μου πόδι και αυτό ήταν πολύ μεγάλο πρόβλημα.
Τι εννοείς; Στους τελευταίους αγώνες δεν χρησιμοποιούσες εξ εξίσου το αριστερό σου πόδι;
Ακριβώς! Δε χρησιμοποίησα δύναμη με το αριστερό μου πόδι αλλά μόνο με το δεξί και τα χέρια μου.
Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή στην προετοιμασία σου;
Θα σας πω δύο από τις πιο δύσκολες: Η μία ήταν να φτιάξω τη “stamina” -όπως τη λέμε- δηλαδή, την ανάσα μου. Όταν «φεύγει» η ανάσα σου, όταν δεν έχεις ανάσα, φεύγει και η δύναμή σου και αυτό είναι πολύ δύσκολο και επικίνδυνο μέσα στο ρινγκ. Το δεύτερο ήταν να φτάσω στα κιλά μου. Έπρεπε να χάσω σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα αρκετά κιλά και αυτό ήταν πολύ «βάρβαρο».
Τα κατάφερες; Ακολούθησες ειδική διατροφή;
Ναι, φυσικά! Όμως, εκτός από τη διατροφή, έκανα διάδρομο με ειδική στολή, για να ιδρώνω.
Πόσα κιλά έχασες;
Έχασα 10 kg σε περίπου 2 εβδομάδες!
Πώς ένιωσες πριν μπεις στον τελικό αγώνα; Είχες άγχος;
Η αλήθεια είναι ότι είχα άγχος. Δεν γίνεται να μην έχεις άγχος! Ωστόσο, πρέπει να το ελέγξεις! Αν δεν μπορέσεις να επιβληθείς στο μυαλό σου, τα χάνεις όλα. Αν δεν ελέγξεις το άγχος σου, θα γίνει πολύ μεγάλος εχθρός σου. Ακόμα μεγαλύτερος και από τους πραγματικούς σου αντιπάλους! Στην αρχή, ήταν πιο έντονο αλλά με τις συμβουλές των προπονητών μου, κατάφερα να το νικήσω και να είμαι αισιόδοξος ότι όλα θα πάνε καλά.
Τι ήταν αυτό που σε βοήθησε περισσότερο να κερδίσεις;
Αρχικά, οι προπονητές μου στο Underground Fight Gym Athens (UFG) στους Θρακομακεδόνες, ο Γιώργος Καληδώνης και ο Πάνος Καληδώνης, οι οποίοι με ενθάρρυναν συνεχώς και με στήριζαν πάρα πολύ ψυχολογικά. Επίσης, με βοήθησε σημαντικά η πίστη μου στον Θεό, οπότε δεν φοβόμουν τίποτα! Ένιωθα την παρουσία Tου και προσευχόμουν να είμαι καλά και να μην τραυματιστώ ξανά. Τέλος, πολύ μεγάλη δύναμη μου έδωσε η οικογένειά μου. Εκτός από τους γονείς μου και τα μικρότερα αδέρφια μου, σε όλο αυτό το ταξίδι είχα πάντα πλάι μου το πολύτιμο στήριγμά μου, τον μεγαλύτερο αδερφό μου. Όταν τόσοι άνθρωποι ήταν δίπλα μου και με στήριζαν με κάθε τρόπο, πώς μπορούσα να μην πιστέψω κι εγώ ο ίδιος στον εαυτό μου;
Είναι μεγαλύτερος ο αδερφός σου;
Ναι, ο Ηλίας είναι 28 χρονών και κάνει πυγμαχία. Με βοηθάει πολύ στις προπονήσεις.
Ποιος ήταν ο πιο δύσκολος αντίπαλός σου;
Θεωρώ ότι ο πιο δύσκολος αντίπαλος ήταν ο αθλητής από το Ισραήλ.
H σκληρότητα του συγκεκριμένου αθλήματος έχει επηρεάσει τη σχέση σου με τους φίλους σου;
Δεν θεωρώ το kick boxing εχθρικό ή επιθετικό άθλημα. Εξάλλου, οι γονείς μου για αυτό το λόγο με έστρεψαν σ΄ αυτό: για αυτοάμυνα και μόνο. Η επιθετικότητα και βιαιότητα είναι θέμα χαρακτήρα και όχι του συγκεκριμένου αθλήματος. Με τους φίλους μου δεν έχουμε τέτοιο θέμα. Ποτέ δεν προκαλώ κανέναν και έχω μάθει να διαχειρίζομαι τον θυμό μου.
Οι φίλοι σου πώς αντιμετώπισαν αυτή την επιτυχία σου;
Έχω αρκετούς φίλους. Χάρηκαν πάρα πολύ. Ίσως χάρηκαν περισσότερο και από μένα τον ίδιο. Συγκεκριμένα, έχω 2 φίλους, τον Γιώργο Μπίτζα και τον Βασίλη Καληδώνη, τον γιο του προπονητή μου. Με αυτά τα 2 παιδιά έχουμε μεγαλώσει μαζί.
Πώς καταφέρνεις να συνδυάζεις σχολείο και προπονήσεις;
Είναι πολύ δύσκολος συνδυασμός να το καταφέρει κανείς να είναι απόλυτα συνεπής στις υποχρεώσεις του στο σχολείο και παράλληλα, να κάνει πρωταθλητισμό. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να κρατήσεις μια ισορροπία. Ίσως χρειαστεί να διαλέξεις σε ποιο από τα δύο θα ρίξεις το μεγαλύτερο βάρος, γιατί δεν μπορείς να είσαι 100% συνεπής και στα δύο! Εγώ αυτή τη στιγμή έχω επιλέξει τον αθλητισμό, γιατί μου αρέσει πολύ! Ωστόσο, δεν θεωρώ ότι δεν ασχολούμαι και με τα μαθήματά μου!
Ποιο είναι το όνειρό σου για το μέλλον όσον αφορά τον αθλητισμό;
Είναι δύσκολο να μιλήσω για το μέλλον αλλά θα ήθελα να γίνω παγκόσμιος πρωταθλητής, να πάρω όσους πιο πολλούς τίτλους μπορώ, να κάνω περήφανη την οικογένειά μου, τη σχολή μου και όποιον άνθρωπο πιστεύει σε μένα.
Τι θα συμβούλευες τους συμμαθητές σου ή τα νέα παιδιά γενικότερα, που δεν γυμνάζονται, που δεν ασχολούνται καθόλου με τον αθλητισμό;
Ο αθλητισμός είναι από τα πιο όμορφα και σημαντικά πράγματα στη ζωή ενός ανθρώπου και καλό είναι να τον εντάξουμε στην καθημερινότητά μας. Δεν είναι κάτι δύσκολο να βγεις έξω και να κάνεις ένα χαλαρό τρέξιμο ή μια βόλτα με τα πόδια. Θεωρώ ότι όλα τα παιδιά πρέπει να γυμνάζονται έστω και λίγο. Η γυμναστική δε βοηθά μόνο το σώμα και τη φυσική σου κατάσταση αλλά και πνευματικά, δηλ. βοηθά και το μυαλό, το mind set, αποκτάς άλλη νοοτροπία, έχεις αυτοπεποίθηση, νιώθεις καλά με τον εαυτό σου. Επίσης, βελτιώνει απίστευτα την ψυχολογία σου!
Ονειρεύεσαι να εκπροσωπήσεις κάποια στιγμή την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς αγώνες;
Προς το παρόν, το kick boxing δυστυχώς είναι ένα άθλημα, που δεν υπάρχει στους Ολυμπιακούς αγώνες. Θα ενσωματωθεί, όμως, σύντομα. Έχουν πει ότι αυτό θα γίνει το 2029 ή το 2030, σε 4 χρόνια. Το εύχομαι πραγματικά να γίνει αυτό! Είναι ένα όνειρο για μένα: να εκπροσωπήσω την Ελλάδα μας και να καταφέρω να φέρω μία διάκριση για την πατρίδα μας.
Στο ευχόμαστε! Ποιο είναι το moto σου, το σύνθημα της ζωής σου, που σε αντιπροσωπεύει περισσότερο;
«Never give up! Μην τα παρατάς ποτέ!»
Σε ευχαριστούμε πολύ, Ζώη! Σου ευχόμαστε από καρδιάς όλοι, οι καθηγητές και οι συμμαθητές σου από το 9ο Γυμνάσιο Αχαρνών, να είσαι πάντα υγιής, όλα σου τα όνειρα να πραγματοποιηθούν και να σε δούμε στο πιο ψηλό βάθρο!
