Ασιατική Κόμπρα:

Σίγουρα δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα το φίδι καθώς είναι ένα από τα πιο δηλητηριώδη ζώα, παρόλα αυτά η ασιατική κόμπρα ξεχωρίζει λόγω: Των ιοβόλων άγκιστρων που βρίσκονται στο μπροστινό μέρος του στόματός της, κάνοντάς την κάθε φορά που θα νιώσει επίθεση από οτιδήποτε, να εκτοξεύσει δηλητηριώδες υγρό χωρίς καμία επιφύλαξη και προστασία. Επίσης άλλος ένας λόγος που καθιστά το συγκεκριμένο είδος ζώου πιο επικίνδυνο είναι η ποσότητα δηλητηρίου που περιέχει, αλλά και η απόσταση στην οποία μπορεί να το εκτοξεύσει, διότι η ταχύτητά του βρίσκεται περίπου στα 200 χλμ. την ώρα.

Λευκός Καρχαρίας:

 Ο λευκός καρχαρίας γνωστός και ως σπρίλλιος, μεγάλος λευκός, λευκός θάνατος, είναι ένας εξαιρετικά μεγάλος καρχαρίας που βρίσκεται στα παράκτια νερά κοντά στην επιφάνεια σε όλους τους σημαντικούς ωκεανούς. Φτάνει σε μήκος μεγαλύτερο των 6 μέτρων και ζυγίζει συνήθως μέχρι 2.240 κιλά. Είναι το μόνο είδος του γένους του (Carcharodon) που υπάρχει ακόμα. Μεγάλο ποσοστό των καταγεγραμμένων επιθέσεων καρχαριών προς τους ανθρώπους, ανήκει στον λευκό καρχαρία. Παρόλα αυτά κάποιοι επιστήμονες θεωρούν πως πολλές από αυτές τις επιθέσεις, ανήκουν στον ταύρο-καρχαρία (Carcharhinus Lefkas) ο οποίος, μοιάζει αρκετά κυρίως στο (Carcharodon Carcharias).

Πολική Αρκούδα:

Η πολική αρκούδα, γνωστή και σαν λευκή, αρκτική, βόρεια ή θαλάσσια αρκούδα, είναι μια μεγάλη αρκούδα που ζει στις αρκτικές περιοχές. Είναι ένα από τα δυο μεγαλύτερα είδη σαρκοβόρων του πλανήτη και βρίσκεται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας της περιοχής της. Όρθια ξεπερνά τα 3 μέτρα ύψος. Οι αρσενικές ζυγίζουν συχνά πάνω από 750 κιλά και οι θηλυκές γύρω στα 250 κιλά. Έχει προσαρμοστεί πολύ καλά στο περιβάλλον της, λόγω της λευκής γούνας της και το παχύ στρώμα λίπους  κάτω από αυτή την. Τρώει 20 κιλά φαγητό σε μία ώρα. Η πολική αρκούδα κυνηγά στην ξηρά, στον πάγο αλλά και μέσα στο νερό. Τρέφεται κυρίως με φώκιες και ψάρια των πόλων. Συναντάται στην Αλάσκα, στον Καναδά, στη Ρωσία, στη Γροιλανδία και τη Νορβηγία. Τον Μάιο του 2008 η αμερικανική κυβέρνηση προσέθεσε την πολική αρκούδα της Αλάσκας στον κατάλογο με τα είδη που απειλούνται υπό εξαφάνιση, αλλά αυτό δεν την καθιστά λιγότερο επικίνδυνη.

Μεγάλες εταιρίες παραγωγής ταινιών διαλέγουν να κάνουν συνέχειες ήδη γνωστών ταινιών από το να φτιάξουν καινούριες ιστορίες με νέους  χαρακτήρες. Αυτό γίνεται κυρίως λόγω έλλειψης  νέων ιδεών. Το Hollywood, γενικότερα, δεν είναι και στα καλύτερά του. Η Disney, για παράδειγμα, έδωσε γύρω στα 200 εκατομμύρια δολάρια για το Wish (Ευχή), ενώ η ταινία κατάφερε να επιστρέψει μόλις 106 εκατομμύρια δολάρια.

Μερικά από τα sequel που αναμένουμε  από τις εταιρίες Disney και Pixar είναι: Zootopia 2 (Ζωούπολη 2), Vaiana 2(Βαϊάνα 2), Frozen 3 , Οι Απίθανοι 3, Toy Story 5, και άλλα. Από την άλλη μεριά, οι μόνες «φρέσκες» ταινίες είναι το Elio και το Hoppers. Επίσης, μην ξεχνάμε το live action remake της Χιονάτης, του Ηρακλή, της Βαϊάνα και του Lillo & Stitch …..

Μερικοί λόγοι που το κάνουν αυτό είναι ότι τα sequel συνήθως τα πάνε καλύτερα από το πρωτότυπο. Αυτό σημαίνει ότι θα φέρουν περισσότερα δολάρια πίσω στα ταμεία. Πολύ απλά, όσοι είδαν το πρωτότυπο, θα θελήσουν να δουν και την συνέχεια, ενώ όσοι άκουσαν ότι το πρωτότυπο ήταν καλό, αλλά δεν πρόλαβαν να το δουν, είναι πολύ πιθανό να δουν την συνέχεια. Επίσης, με αυτό τον τρόπο συνήθως εξοικονομούν χρήματα από το να φτιάξουν τελείως νέους χαρακτήρες, καθώς ακόμα και αυτό είναι και πολύ κοστοβόρο. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι πιο εύκολο να φτιάξουν μια ιστορία για ήδη γνωστούς χαρακτήρες, από το να φτιάξουν και τους νέους χαρακτήρες, και την ιστορία τους, και να τους δώσουν ζωöh.

Την άνοιξη του 2022, έχοντας αφήσει πίσω μας την πανδημία και με τη σκέψη στη μαύρη εκατονταετηρίδα του επόμενου Σεπτεμβρίου, στη συμπλήρωση δηλαδή εκατό χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, ζητήσαμε από τον ιστορικό κύριο Γεώργιο Μαυρογορδάτο να μας παραχωρήσει μια συνέντευξη που θα εστίαζε στη Μικρασιατική Καταστροφή. Θέλαμε μια απάντηση στο εξής ερώτημα: Πώς φτάσαμε ως εκεί; Ο κύριος Μαυρογορδάτος δέχθηκε και με χαρά τον συναντήσαμε μια Κυριακή πρωί σε ένα υπέροχο ζαχαροπλαστείο του Κολωνακίου, όπου για τις επόμενες τρεις μας μίλησε με ζέση και πάθος για το θέμα μας και απάντησε στα ερωτήματά μας.

Η συνάντησή μας ξεπέρασε κάθε προσδοκία μας αλλά, όταν ήρθε η ώρα να καταγραφεί η συνέντευξη, λίγο οι εξετάσεις λίγο το καλοκαίρι μας… εμπόδισαν από το να δουλέψουμε συστηματικά. Στη συνέχεια αποφοιτήσαμε και κάπως έτσι, το άρθρο δε γράφηκε ποτέ και οι σημειώσεις μας καταπλακώθηκαν κάτω από βιβλίο και τετράδια αρχαίων, μαθηματικών, φυσικής, λογοτεχνίας… Πολλές φορές όμως θυμόμασταν εκείνο το κυριακάτικο πρωινό και η εκκρεμότητα μας ενοχλούσε: θέλαμε να μοιραστούμε την εμπειρία εκείνης της συνάντησης και με τους αναγνώστες της εφημερίδας, γι’ αυτό και αποφασίσαμε να καταγράψουμε σε λίγες λέξεις μια μικρή έστω αποτύπωση εκείνης της συνάντησης. Τα όσα συζητήθηκαν δεν μπορούν βέβαια να μεταφερθούν σε λίγες παραγράφους, όμως ελπίζουμε πως η χαρά εκείνου του πρωινού θα μεταφερθεί ατόφια.

Παρ’ όλες τις καθυστερήσεις λοιπόν η συνέντευξη με τον κ. Μαυρογορδάτο ήταν μία αξέχαστη εμπειρία την οποία αναπολώ, αφού το θέμα, η χρονική περίοδος 1908-1923, έχει ως πρωταγωνιστή τον (the man, the myth, the legend) Ελευθέριο Βενιζέλο, κορυφαία προσωπικότητα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας (και προσωπικό μου ίνδαλμα).

Μάλιστα το μέρος της συνέντευξης που είχα αναλάβει ξεκινούσε καταρρίπτοντας έναν «ιστορικό» μύθο που, δυστυχώς, επιβιώνει μέχρι και σήμερα, την σκόπιμη ήττα στις εκλογές 1920 από τον Ε. Βενιζέλο. Τα ιστορικά στοιχεία της εποχής όχι μόνο δεν υποδεικνύουν κάτι τέτοιο αλλά ακριβώς το αντίθετο. Τόσο ο Βενιζέλος όσο και οι Βασιλικοί σοκαρίστηκαν από το αποτέλεσμα των εκλογών, με τον Βενιζέλο να φυγαδεύεται εκτάκτως με θαλαμηγό της οικογένειας Μπενάκη από την Ελλάδα. Η έκτακτη διαφυγή από την χώρα δείχνουν τόσο την σιγουριά του Βενιζέλου για την επικείμενη νίκη στις εκλογές όσο και το σοκ για την τελική ήττα. Παράλληλα είναι φανερή και η επιτακτική ανάγκη για απομάκρυνση από την χώρα αφού με τους Βασιλικούς στην εξουσία η ζωή του Βενιζέλου θα ήταν σε μόνιμο κίνδυνο. Από την άλλη πλευρά, οι Αντι-Βενιζελικοί δεν μας έχουν αφήσει καμία γραπτή απόδειξη περί πλάνου ή σχεδίου διακυβέρνησης της χωράς που υποδεικνύει ότι δεν πίστευαν ότι θα νικήσουν τις εκλογές αλλά δικαιολογεί κιόλας την περίεργη στάση που διατήρησαν κατά την διάρκεια της θητείας τους.

Οι Βασιλικοί με το που ανεβαίνουν στην εξουσία διορίζουν τον Δ. Ράλλη ως πρωθυπουργό αφού την κεφαλή της παράταξης, τον Γούναρη, τον αντιπαθούν οι Άγγλο-Γάλλοι μετά από ένα διπλωματικό συμβάν κατά την διάρκεια του Α’ΠΠ. Σύντομα βέβαια ο Κωνσταντίνος και ο Γούναρης τον καθαιρούν επειδή ο Ράλλης είναι διατεθειμένος να συνεργαστεί με τον Βενιζέλο (ο οποίος ήταν πρόθυμος να βοηθήσει). Παράλληλα ο Γούναρης αποκλείει τον Μεταξά από το Υπ. Στρατιωτικών αφού έχει ήδη δοθεί η θέση στον Δούσμανη, που ο Μεταξάς αντιπαθεί και αρνείται να συνεργαστεί μαζί του. Την ίδια στιγμή ο Κωνσταντίνος έχει προταθεί να καταλάβει την θέση του αρχιστράτηγου, το οποίο δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμα αφού ο Κωνσταντίνος ήταν και βασιλιάς, αλλά δεν είναι σε θέση να διοικήσει αφού είναι βαριά άρρωστος. Τελικά όμως, τον έκαναν αρχιστράτηγο το 1921 και τον μετέφεραν στην Μ. Ασία για να ενισχύσει το ηθικό των στρατιωτών. Είναι πολύ τυχερός που κατάφερε να επιστρέψει στην Ελλάδα αφού λόγω της ήδη επιβαρυμένης σωματικής του υγείας το ταξίδι στην Μ. Ασία πρέπει να ήταν εξουθενωτικό. Η θέση τελικά θα δοθεί στον Α. Παππούλα που θεωρείται ανίκανος να ηγηθεί του στρατού αφού δεν έχει σπουδάσει σε καμία στρατιωτική σχολή και το μόνο «κατόρθωμα» του είναι η διοίκηση ενός συντάγματος στους Βαλκανικούς Πολέμους. Μια κατάσταση που εκμεταλλεύτηκε ο Γούναρης αφού ο Παππούλας δεν ήταν σε θέση να αντιταχθεί σε κομματικές διαταγές. Με αυτές τις αποφάσεις οι Αντι-Βενιζελικοί οδηγούνται σε στρατιωτικό αδιέξοδο με τους επικεφαλής να μην είναι σε θέση να διοικήσουν και με την παραμέριση έμπειρων στρατηγών όπως ο Μεταξάς που επιμένει στην άμυνα της Σμύρνης αφού η Ελλάδα δεν έχει το δυναμικό για μια εκστρατεία στην Τουρκία. Παρόλο που στην διαχείριση της καθημερινής ζωής οι Βασιλικοί φαίνεται πως τα πήγαν αρκετά καλά, τελικά φάνηκαν κατώτεροι των περιστάσεων της εποχής.

Ύστερα θίξαμε το ερώτημα περί πιθανής νίκης του Βενιζέλου στις εκλογές του 1920. Δύο σενάρια προέκυψαν με το πρώτο να είναι η εισβολή στην Τουρκία. Σε αυτήν την περίπτωση, υποθετικά πάντα μιλώντας, ο Βενιζέλος θα είχε την υποστήριξη των Συμμάχων και ακόμα και αν τα γεγονότα οδηγούσαν σε κατάρρευση του μετώπου θα είχε γίνει υποχώρηση στην ζώνη τα Σμύρνης και τελικά στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ότι ακριβώς είχε προτείνει και ο ίδιος εφτά με οκτώ μήνες πριν την καταστροφή της Σμύρνης στην πραγματικότητα. Η υποχώρηση είναι πάντα καλύτερη επιλογή από την ολική καταστροφή που υπέστη το γόητρο αλλά και ο ίδιος ο Ελληνικός στρατός. Το δεύτερο, τελείως υποθετικό σενάριο, είναι η ολική άμυνα στην περιοχή της Σμύρνης με πολλές οικονομικές και στρατιωτικές απώλειες μέχρι τον Β΄ΠΠ. Τότε δεν θα ήταν απίθανο η Τουρκία να οδηγηθεί στην πλευρά του Άξονα για να αποκαταστήσει τα εθνικά εδάφη της.

Το γενικό συμπέρασμα από την συνομιλία με τον κ. Μαυρογορδάτο είναι ότι η χρονική περίοδος 1909-1922 είναι μια εντυπωσιακή και ταυτόχρονα τραγική περίοδος για την χώρα μας. Η Ελλάδα κατάφερε να διπλασιάσει τον πληθυσμό και τα εδάφη της αλλά ταυτόχρονα έχασε εκατοντάδες χιλιάδες ζωές οι οποίες βρίσκονταν στα εδάφη της Τουρκίας από τον πόλεμο και την καταστροφή της Σμύρνης, και φυσικά την οποιαδήποτε ελπίδα για την Ελλάδα των 2 ηπείρων και 5 θαλασσών. Είναι πραγματικά τραγικό που μετά από εκατό χρόνια ακόμα τσακωνόμαστε και προκαλούμε ο ένας τον άλλον με την γείτονα χώρα. Όλοι μας έχουμε σκεφτεί τουλάχιστον μια φορά ότι εμείς είμαστε οι καλοί και οι απέναντι οι κακοί, Έλληνες και Τούρκοι. Η περίοδος 1909-1922 ήταν γεμάτη νίκες και ήττες και για τα δύο έθνη οπότε ας κοιτάξουμε την ιστορία, ας παραδεχτούμε τα λάθη μας και ας βρούμε μια λύση. Ο πόλεμος μπορεί να μην είναι ιδανικός τρόπος επίλυσης διαφορών, αρκετές φορές μάλιστα υποθηκεύει και το μέλλον των αντιπάλων- όμως ο πόλεμος αυτό έγινε, οι διαφορές επιλύθηκαν με τον τρόπο που επιλύθηκαν, όμως επιμένουμε σε αυτόν. Είναι σαν να ακυρώνουμε τις εκατομμύρια ζωές αθώων που χάθηκαν τότε, το πληρώσαμε το τίμημα, ήρθε η ώρα να απολαύσουμε αυτό που αγοράσαμε με αίμα, την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των δυο χωρών.

   Ένα συχνό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές, του γυμνασίου, στην καθημερινότητά τους είναι το βάρος του σχολικού σακιδίου, που μεταφέρουν στη διαδρομή σπίτι-σχολείο και το αντίστροφο.

    Το ερώτημα είναι αν αυτό είναι υγιές και ποιο είναι το ιδανικό βάρος, μιας σχολικής τσάντας, για έναν μαθητή γυμνασίου. Το υπερβολικό    βάρος του σχολικού σακιδίου δεν είναι υγιές σε καμία περίπτωση. Αυτό μπορεί να προξενήσει διάφορα προβλήματα. Αρχικά υπάρχει σοβαρός

κίνδυνος παραμόρφωσης και κακής ευθυγράμμισης της σπονδυλικής στήλης, καθώς και πόνους στον αυχένα, τους ώμους  και την πλάτη. Επίσης έχει αρνητική επίδραση στην ισορροπία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς. Αξιοσημείωτη είναι και η δυσκολία που μπορεί να επιφέρει στην κίνηση καθώς και ο περιορισμός στην ικανότητα των παιδιών να συμμετέχουν σε δραστηριότητες που απαιτούν σωματική δύναμη και ευελιξία.

     Τα παραπάνω προβλήματα μπορούν να αποφευχθούν, σε μεγάλο βαθμό, εάν ακολουθηθούν συγκεκριμένες οδηγίες. Αρχικά καλό είναι να επιλέξετε μέγεθος τσάντας ανάλογο με το ύψος και το βάρος του παιδιού (Το μέγιστο συστηνόμενο βάρος του σακιδίου πρέπει να είναι το 10% από το συνολικό βάρος του παιδιού). Επίσης σημαντική είναι η αποφυγή περιττών ειδών στο σακίδιο. Σαφώς οι ιμάντες του σχολικού σακιδίου, επιβάλλεται να τοποθετούνται και στους δύο ώμους και ΟΧΙ μόνο στον έναν.

       Ορθός τρόπος επιλογής τσάντας

   Πολλά παιδιά εντυπωσιάζονται από το στυλ, τα χρώματα και τις φιγούρες που απεικονίζονται πάνω στη σχολική τσάντα, με

αποτέλεσμα να μην δίνουν σημασία στο εργονομικό κομμάτι. Όμως υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να επιλέξετε σωστά την σχολική τσάντα. Αρχικά προτιμούμε τα σχολικά σακίδια τα οποία έχουν πάνω από μια θήκη για καλύτερη διαίρεση του βάρους και οργάνωση του περιεχομένου. Επισης δίνουμε έμφαση  στους ιμάντες του σακιδιου όπου επιβάλλεται να είναι ενισχυμένοι με ειδικό υλικό ώστε να αποφευχθούν οι τραυματισμοί. Επιπλέον το υλικό του σακιδίου πρέπει να είναι ελαφρύ για να μειωθεί το βάρος της. Μια σωστή επιλογή είναι μία υφασμάτινη τσάντα με παραπάνω από 1 θήκη.

  Λάθη που κάνουμε στην μεταφορά της σχολικής τσάντας.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μεταφέρεις ένα σχολικό σακίδιο όμως οι περισσότεροι από αυτούς μπορεί να είναι λάθος. Κάποια λάθη τα οποία κάνουμε είναι η υπερβολική χαλάρωση ή σύσφιξη των ιμάντων. Επίσης ένα λάθος που κάνουν αρκετά παιδιά, είναι η στήριξη της τσάντας στην περιοχή των γλουτών. Τέλος το συχνότερο λάθος που κάνουμε είναι το τρέξιμο με το σακίδιο στην πλάτη διότι μπορεί να επιφέρει πτώσεις ή ακόμα και σοβαρούς τραυματισμούς.

  Ελπίζουμε το άρθρο μας να σας κάλυψε και οι συμβουλές μας να σας φάνηκαν χρήσιμες. Εφόσον ακολουθήσετε τις οδηγίες μας δεν θα ξανά πείτε ποτέ “Αχ…πονάει η πλάτη μου».

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή χαράς και αγάπης, κατά την διάρκεια των οποίων οι οικογένειες μαζεύονται στο σπίτι και περνάνε όλοι μαζί ευχάριστες στιγμές. Οι στιγμές είναι γλυκές, γεμάτες ζεστασιά, κέφι και θαλπωρή. Το 2022 συνέβησαν όμως πολλά δυσάρεστα γεγονότα  που επηρέασαν πολλούς.

Το πιο πικρό και οδυνηρό γεγονός του 2022 σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία. Να πώς φαντάζει ο φρικτός αυτός πόλεμος μέσα από τα μάτια ενός 14χρονου κοριτσιού που ζει εκεί:

«Καλησπέρα, ονομάζομαι Βαλέρια και είμαι ένα 14χρονο κορίτσι που ζει στην Ουκρανία. Πηγαίνω, ή βασικά… πήγαινα, μέχρι να ξεσπάσει ο πόλεμος, Δευτέρα Γυμνασίου, σ΄ ένα σχολείο στο Κίεβο. Επειδή πολλοί θα αναρωτιέστε τι σημαίνει πόλεμος, αποφάσισα να σας διηγηθώ τη ζωή μου κατά τη διάρκεια του πολέμου, ώστε να καταλάβετε πόσο πολύ άλλαξε.

Πιο συγκεκριμένα, όταν γνωστοποιήθηκε πως ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, κήρυξε πόλεμο στην Ουκρανία, βρισκόμουν στο προαύλιο του σχολείου με τις φίλες μου και μιλάγαμε. Δεν είχα προλάβει να ολοκληρώσω αυτό που έλεγα, όταν ο διευθυντής του σχολείου μάς φώναξε να μπούμε αμέσως όλοι μέσα στις τάξεις και να κρυφτούμε κάτω από τα θρανία. Μετά από ελάχιστα λεπτά, ακούσαμε έναν εκκωφαντικό θόρυβο και ουρλιαχτά ανθρώπων. Οι πρώτοι πύραυλοι και βόμβες είχαν πέσει στο Κίεβο, την πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Εκείνη η μέρα, η εικοστή τέταρτη του Φεβρουαρίου, σηματοδότησε την αρχή μιας εξαιρετικά δύσκολης και επικίνδυνης περιόδου.

Καθημερινά, βόμβες έπεφταν στις πόλεις της Ουκρανίας, ενώ ρωσικός στρατός εισέβαλε στη χώρα. Δε σταμάτησε μέχρι να φτάσει στην ευρύτερη περιοχή του Κιέβου, αφού πρώτα κατέλαβε το εργοστάσιο Τσερνομπίλ. Έπειτα, τα ξημερώματα της 4ης Μαρτίου, μάθαμε πως είχε ξεσπάσει έπειτα από βομβαρδισμό των Ρώσωνπυρκαγιά στον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια, που αν δεν το ξέρετε, αποτελεί τον μεγαλύτερο σε μέγεθος στην Ευρώπη. Πέρα από Κίεβο, πολιορκήθηκαν και άλλες περιοχές, όπως η Μαριούπολη.  Τα αποτελέσματα του πολέμου ήταν καταστροφικά: πολλοί άνθρωποι πέθαναν, πόλεις της Ουκρανίας καταστράφηκαν, ενώ 2119 στρατιωτικές υποδομές χτυπήθηκαν. Επιπλέον, 6.7 εκ. Ουκρανοί πολίτες, μεταξύ των οποίων εγώ, οι συγγενείς μου και οι φίλοι μου εγκαταλείψαμε την πατρίδα μας και καταφύγαμε πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες. Και ενώ εγώ με τη μητέρα μου και τους παππούδες μου, βρισκόμασταν  στην Ρουμανία και προσπαθούσαμε να προσαρμοστούμε, ο πατέρας μου και ο μόλις 19 χρονών αδερφός μου πολεμούσαν τους Ρώσους με κίνδυνο τη ζωής τους. Η πιθανότητα να τους χάσω από τη μια στιγμή στην άλλη, ήταν και αυτό που με έκανε να νιώσω πιο φοβισμένη και τρομαγμένη από ποτέ.

Κάπως έτσι, λοιπόν, πέρασαν οι προηγούμενοι μήνες, μέχρι και σήμερα, μέσα στη δυστυχία, την ανασφάλεια και τον φόβο»

Ο καταστροφικός αυτός πόλεμος ξέσπασε στις 24 Φεβρουαρίου του 2022, μετά από απόφαση του προέδρου της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν να ανταποκριθεί, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, στο αίτημα των δυο ηγετών των ρωσόφωνων περιοχών, του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ για βοήθεια. Ισχυρίστηκε ότι στόχος είναι η υπεράσπιση των ανθρώπων που επί οκτώ χρόνια υφίστανται διωγμούς και γενοκτονία από το καθεστώς του Κιέβου αλλά οι ισχυρισμοί του αυτοί ελέγχονται ως προς την ειλικρίνειά τους. Η εισβολή αυτή καταδικάστηκε από χώρες της Δύσης, που ανακοίνωσαν κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Τέλος, ο συγκεκριμένος πόλεμος έχει προκαλέσει οικονομικά και επισιτιστικά προβλήματα, τόσο στην Ρωσία και στην Ουκρανία, όσο και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Φαντάζει μακρινό το 2019, όταν η ανθρωπότητα πρωτοήρθε αντιμέτωπη με τον Covid19 αλλά η πανδημία εξακολουθεί να υπάρχει στις ζωές μας. Να πώς περιγράφει την εμπειρία του ένα μικρό παιδί από το Μεξικό:

«Είμαι ο Μιγκέλ, ένα 9χρονο παιδί από το Μεξικό. Η φετινή χρονιά ήταν αρκετά δύσκολη . Έχασα πολλούς αγαπημένους μου ανθρώπους. Τον Μάρτιο του 22 έχασα τον πατέρα μου από ένα αυτοκινητικό δυστύχημα. Η μητέρα έχασε τα πάντα. Δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες μας με τα λίγα λεφτά που έβγαζε. Ανέλαβα τις δουλειές του σπιτιού ωστε να έχει χρόνο να ξεκουράζεται. Για κάποια στιγμή είχαμε βρει μια ισορροπία στην ζωή. Μέχρι που τον Σεπτέμβρη του 22 η μητέρα μου κόλλησε κοβιντ. Δεν είχαμε λεφτά για νοσοκομείο. Έπρεπε να αναλάβω και τη φροντίδα του μικρότερου μου αδελφού. Κάθε μέρα ερχόταν ένας γείτονας γιατρός για να παρακολουθεί την υγεία της μητέρας μου. Όσο παιρνουσε ο καιρός η υγεία της χειροτέρευε. Μετά από 15 μέρες δίνοντας συνεχώς μάχη για την ζωή της, έφυγε από την ζωή . Δεν μπορούσα να αντέξω και άλλη απώλεια. Έπρεπε να ωριμάσω πιο γρήγορα και να είμαι υπεύθυνος για την φροντίδα του αδελφού μου. Έτσι εδώ και όλο αυτόν τον καιρό ζω με τους παππούδες μου στην Ισπανία, προσπαθώντας να προσαρμοστώ.»

Στο Ιράν το 2022 θα είναι η χρονιά των μεγάλων διαδηλώσεων των νέων γυναικών και αντρών, με κύριο αίτημα να αποκτήσουν και οι γυναίκες την ελευθερία να ντύνονται όπως θέλουν και να έχουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες. Αφορμή γι’ ό,τι συνέβη ήταν ο άδικος θάνατος της 22χρονης Ιρανής Μαχσα Αμίνι στις 16  Σεπτεμβρίου, η οποία συνελήφθη από την αστυνομία ηθών, καθώς δεν φορούσε σωστά τη μαντίλα της (χιτζάμπ). Οι διαδηλώσεις ξέσπασαν στην πόλη Σεκίζ και μέσα σε ελάχιστες ώρες εξαπλώθηκαν σε πολλές άλλες, ενώ η αντίσταση των πολιτών  εκδηλώθηκε με διάφορους τρόπους, όπως φεμινιστικά και αντικυβερνητικά συνθήματα, διαμαρτυρίες, κάψιμο των χιτζάμπ, παρελάσεις, κόψιμο μαλλιών ως ένδειξη αγώνα. Επιπρόσθετα, αντίσταση παρατηρήθηκε και στα σχολεία, ενώ αξιοσημείωτο είναι πως υπήρξε ανταπόκριση και συμπαράσταση και από τους νέους άνδρες, οι οποίοι διαδήλωναν μαζί με τις γυναίκες για  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Παρά τα βίαια μέτρα για την καταστολή των διαδηλώσεων από τη μεριά της κυβέρνησης, τελικά σημειώθηκε μια μικρή νίκη των διαμαρτυρόμενων Ιρανών, καθώς ανακοινώθηκε από το καθεστώς η κατάργηση της αστυνομίας ηθών.

Η πραγματικότητα είναι δύσκολη και σκληρή για πολλούς ανθρώπους γύρω μας. Τίποτε δεν μπορεί να μας εγγυθηεί πως δε θα χρειαστεί κι εμείς να βρεθούμε αντιμέτωποι με δυσκολίες όπως αυτές που χτυπούν άλλους συνομηλίκους μας. Ίσως αυτό κάνει ακόμη πιο σημαντικές τις στιγμές που μοιραζόμαστε με τους άλλους και τις μικρές προσωπικές μας νίκες. Ας τις χαρούμε.

ΦΟΙΒΗ: Παρά τις δυσκολίες που υπήρξαν, το 2022 θα μείνει χαραγμένο στο μυαλό μου, ως η χρονιά που πραγματοποιήθηκε ένα όνειρό μου, ασήμαντο για πολλούς, ιδιαίτερα σημαντικό για εμένα. Ειδικότερα, φέτος έλαβα μέρος για πρώτη φορά σε μια μικρή συναυλία που διαδραματίστηκε στο ωδείο, όπου πηγαίνω. Πιο συγκεκριμένα, έπαιξα μαζί με άλλες 6 κιθάρες  τρία χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Θεωρώ σπουδαία εκείνη τη μέρα, διότι αποτέλεσε την πρώτη φορά που έπαιζα μπροστά σε κοινό, έπαιξα για ανθρώπους που δεν γνώριζα. Κατάφερα, λοιπόν, να ξεπεράσω το άγχος μου, να παίξω σωστά, χωρίς λάθη και να ευχαριστηθώ εκείνη τη βραδιά. Συνεπώς, παρόλο που κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς πέρασα κάποιες δύσκολες και απαιτητικές στιγμές, υπήρξαν και πολλές όμορφες, που δε θα ξεχάσω ποτέ.

 ΚΑΤΕΡΙΝΑ: Αυτή η χρονιά παρόλες αυτές τις δυσκολίες, για μένα τελειώνει ευχάριστα. Έχοντας καταφέρει όλους τους στόχους που είχα για φέτος και έχοντας τα σωστά άτομα δίπλα μου. Το 2022 δεν ήταν η χρονιά μου ,πέρασα αρκετές δύσκολες στιγμές που με κράτησαν πίσω αλλά δεν σταμάτησα να προσπαθώ μέχρι να τις ξεπεράσω. Θα μπορούσα να πω ότι το 2022 θα το θυμάμαι ως μια χρονιά από την οποία έμαθα πολλά για τη φιλία και την οικογένεια. Ιδιαίτερα για την φιλία, καθώς το καλοκαίρι κατάλαβα ποιοι πραγματικά αξίζουν να είναι δίπλα μου, διότι όλοι οι άνθρωποι κάποτε φεύγουν με εξηγήσεις ή και χωρίς. Έτσι θα αφήσω όλες τις δύσκολες στιγμές στο 2022 και θα δημιουργήσω περισσότερες χαρούμενες αναμνήσεις για την επόμενη χρονιά.

Όπως σίγουρα όλοι μας γνωρίζουμε και πολύ πιθανόν να περιμέναμε με ανυπομονησία, πριν από λίγες εβδομάδες έγιναν τα εγκαίνια του μετρό, του Πειραιά. Τρεις νέοι σταθμοί “Μανιάτικα”, “Πειραιάς” και “Δημοτικό Θέατρο” άνοιξαν επιτέλους τις πόρτες τους, τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου, έτοιμοι να υποδεχτούν τον κόσμο, έπειτα από δέκα ολόκληρα χρόνια κατασκευής. Το σπουδαίο αυτό γεγονός συνοδεύτηκε από ομιλίες εκπροσώπων της πολιτικής ηγεσίας, τις οποίες παρακολούθησε… από τα παράθυρα που βλέπουν προς την πλατεία Κοραή και μεγάλος αριθμός των μαθητών του σχολείου μας εκδηλώνοντας έτσι την ανυπομονησία τους- τέρμα επιτέλους το λεωφορείο, ήρθε το μετρό!.

Το μετρό ήρθε αδιαμφισβήτητα για να φέρει την αλλαγή που περιμέναμε. Ευκολότερη αλλά και γρηγορότερη καθίσταται πλέον ημερησίως η μετακίνηση πολιτών από τον Πειραιά έως και το αεροδρόμιο στα Σπάτα. Ένα τέτοιο γεγονός θα ήταν αδύνατο να μην επηρεάσει και τους μαθητές του σχολείου μας οι οποίοι το έχουν ήδη εντάξει στην καθημερινότητά τους. Συχνές είναι οι αναφορές τους στην εγγύτητα του σταθμού του Δημοτικού Θεάτρου στο σχολείο αλλά και στην ταχύτητα που διαθέτει, ενώ όλοι οι μαθητές, κάνουν λόγο για την αύξηση της ξεκούρασης τα πρωινά και την συμβολή του σε έναν πιο ολοκληρωμένο ύπνο. Οι συμμαθητές μας το αναγνωρίζουν ως τρόπο να μην επιβαρύνουν τους γονείς ή τους φίλους τους να τους μεταφέρουν στο σχολείο, αλλά και στον γυρισμό, ως δηλαδή ένα μέσο ανεξαρτησίας και διευκόλυνσης. Παράλληλα, η νέα γραμμή συνεισφέρει και στο εκπαιδευτικό έργο του σχολείου, δεδομένου ότι είναι ευκολότερη πλέον η μετάβασή μας στο κέντρο της Αθήνας μαζί με τους καθηγητές μας, με σκοπό τις εκπαιδευτικές επισκέψεις, που περιλαμβάνουν την επίσκεψη σε μουσεία, εκθέσεις, αλλά και άλλες τοποθεσίες πολιτιστικού ή επιστημονικού ενδιαφέροντος.

Σύμφωνα με συνέντευξη που μας παραχώρησε οδηγός συρμών του μετρό του οποίου τα στοιχεία βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας μας, το μετρό αποτελεί ένα ασφαλές μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιείται από πολλούς νέους, φοιτητές αλλά και μαθητές. Η γραμμή 3 του μετρό μπήκε δυναμικά στη ζωή μας προσφέροντάς μας  δρομολόγια με μεγάλη συχνότητα (ανά 4 λεπτά στις ώρες αιχμής δηλαδή, τις καθημερινές από 07:00-11:00 και από 13:30-17:30 ενώ στις υπόλοιπες ώρες ανά περίπου 10 λεπτά). Το πρώτο δρομολόγιο από το σταθμό του Δημοτικού Θεάτρου είναι το πρωί στις 05:30, ενώ το τελευταίο (Δευτέρα – Πέμπτη και Κυριακή) γίνεται στις 23:59 και από το Σύνταγμα στις 12:10. Την Παρασκευή και το Σάββατο -όταν και ισχύει η επέκταση του ωραρίου λειτουργίας- οι τελευταίοι συρμοί αναχωρούν στις 01:05. Ο οδηγός του μετρό δεν παρέλειψε επίσης να μας υπενθυμίσει πως, προκειμένου η μετακίνησή μας με το μετρό να είναι ασφαλής, οφείλουμε να ακολουθούμε τους κανόνες, όπως για παράδειγμα να μην παραλείπουμε να προμηθευόμαστε εισιτήριο ή κάρτα, καθώς και να φροντίζουμε να τα έχουμε επικυρώσει πριν την είσοδό μας στο σταθμό.  Ολοκληρώνοντας τη χρήσιμη προς ενημέρωσή μας, συνέντευξή του, επισήμανε ότι ο καθένας μας πρέπει να προσέχει και να σέβεται ένα τόσο πολύτιμο μέσο μαζικής μεταφοράς όσο το μετρό, προσπαθώντας απλώς, να μην προκαλεί  φθορές στα βαγόνια του.

Τέλος, ενδιαφέρον παρουσιάζει, η έκθεση που φιλοξενείται στον σταθμό του «Δημοτικού Θεάτρου», με τίτλο: «Ιστορίες για το αθέατο νερό», η οποία περιλαμβάνει αρχαιολογικά ευρήματα αλλά και αναπαραστάσεις του συστήματος ύδρευσης του αρχαίου Πειραιά. Σε αυτές τον πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει το νερό, θυμίζοντας μας την τεράστια σημασία του από τα παλιά χρόνια για τον Πειραιά, μια πόλη βαθιά συνδεδεμένη με την ναυτιλία και το λιμάνι της.

Συγκλονιστικές και συγκινητικές οι σκηνές στη συναυλία του Tom Odell στη Γερμανία, που αφιέρωσε το τραγούδι του “Another Love” στις γυναίκες, αλλά και στους άντρες που διαδηλώνουν για την ισότητα των φύλων στο Ιράν. Ποια είναι όμως η αφορμή όλων αυτών των διαδηλώσεων και γιατί ένας δημοφιλής τραγουδιστής του σήμερα θέλησε να εκδηλώσει έτσι τη συμπαράστασή του προς συνομηλίκους του από μια μακρινή χώρα;

Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2022 η 22χρονη Ιρανή Μαχσά Αμίνι πέθανε στην Τεχεράνη του Ιράν, ενώ βρισκόταν υπό κράτηση της αστυνομίας ηθών (εκτελεστές της κυβέρνησης, οι οποίοι στην ουσία ελέγχουν αν τηρούνται οι νόμοι). Συνελήφθη για «απρεπή ενδυμασία», επειδή δεν φορούσε σωστά το χιτζάμπ (μαντίλα) της. Η αστυνομία υποστηρίζει πως πέθανε από καρδιακή προσβολή και αρνείται την οποιαδήποτε κακομεταχείριση.

Αυτό το περιστατικό προκάλεσε οργή παγκόσμια και έδωσε θάρρος στις γυναίκες να υψώσουν το ανάστημά τους και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Κύριο αίτημά τους είναι να αποκτήσουν την ελευθερία να ντύνονται όπως θέλουν, να μην είναι υποχρεωμένες να φοράνε το χιτζάμπ και να αποκτήσουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες.

Εδώ και οκτώ εβδομάδες, λοιπόν, γυναίκες βρίσκονται στους δρόμους και αγωνίζονται. Οι διαδηλώσεις ξέσπασαν στην πόλη Σεκίζ και μέσα σε ελάχιστες ώρες εξαπλώθηκαν σε πολλές άλλες, όπως την Τεχεράνη, το Ραστ, το Ισφαχάν και το Καράτζ. Η αντίσταση των πολιτών  εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους: φεμινιστικά και αντικυβερνητικά συνθήματα, διαμαρτυρίες, κάψιμο των χιτζάμπ, παρελάσεις, κόψιμο μαλλιών ως ένδειξη αγώνα είναι κάποιοι από τους πολλούς.

Πέρα, όμως, από τις διαδηλώσεις στους δρόμους, αντίσταση παρατηρείται και στα σχολεία. Ειδικότερα,  οι έφηβες μαθήτριες ανεμίζουν τις μαντίλες τους στον αέρα, φωνάζουν συνθήματα κατά των μουλάδων (κληρικών αρχών)  που έχουν την εξουσία και κάνουν χειρονομίες μπροστά στους διευθυντές και στις εικόνες των μελών της κυβέρνησης. Μάλιστα, στην πόλη Καράτζ κορίτσια χωρίς χιτζάμπ βιντεοσκοπηθηκαν να διώχνουν από το σχολείο τους έναν άνδρα που ήταν τοπικός αξιωματούχος. Τα πλάνα δείχνουν να φωνάζουν «ντροπή σας» και να πετούν στον άνδρα άδεια μπουκάλια νερού, μέχρι αυτός να υποχωρήσει μέσα από μια πύλη.

Αξιοσημείωτο, επίσης, είναι πως υπάρχει ανταπόκριση και συμπαράσταση και από τους νέους άνδρες, οι οποίοι μαζί με τις γυναίκες διαδηλώνουν για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τέλος, αποτελούν έναν τρόπο ένδειξης των αιτημάτων τους και της κατάστασης που επικρατεί στην χώρα τους. Και πράγματι, πολλοί διάσημοι celebrities (Dua Lipa, Bella Ciao, Bella Hadid, Angelina Jolie, Juliette Binoche, Marion Cotillard) τις υποστηρίζουν κόβοντας τα μαλλιά τους ή ανεβάζοντας συγκινητικά και ηχηρά μηνύματα, με πιο γνωστό το: WOMEN, LIFE, FREEDOM (γυναίκες, ζωή, ελευθερία).

Όπως είναι φυσικό, η κυβέρνηση των μουλάδων δεν έχει μείνει άπραγη. Αντίθετα, έχει προχωρήσει σε σκληρά μέτρα με σκοπό την καταστολή των μαζικων διαδηλωσεων. Κάποια από αυτά είναι η χρήση όπλων και οι  φυλακίσεις των διαδηλωτών. Σύμφωνα, λοιπόν, με ανθρωπιστικές οργανώσεις, μέχρι στιγμής πάνω από 425 άνθρωποι έχουν πέσει νεκροί από τα χέρια των Αρχών και σχεδόν 18.000 έχουν συλληφθεί, ενώ μεταξύ των οποίων βρίσκονται και μαθητές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση μιας 15χρονης μαθήτριας που ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από αστυνομικούς κατά τη διάρκεια επιδρομής στον σχολικό χώρο, ενώ μια 17χρονη μαθήτρια δολοφονήθηκε και θάφτηκε κρυφά από τις αρχές στα μέσα Σεπτέμβρη.

Όλος αυτός ο αναβρασμός έχει τραβήξει την προσοχή και έχει ευαισθητοποιήσει απλούς ανθρώπους και οργανώσεις από όλο τον κόσμο, οι οποίες συμπαραστέκονται στις γυναίκες του Ιράν και εναντιώνονται σε αυτήν την παράλογη κατάσταση. Συγκεκριμένα, πλήθος κόσμου κατέκλυσε τους δρόμους του Βερολίνου ως ένδειξη υποστήριξης, ενώ στο Τόκιο πραγματοποιήθηκε διαδήλωση για τα δικαιώματα των γυναικών στο Ιράν και σε άλλες χώρες .

Και πράγματι, οι γυναίκες στο Ιράν και σε άλλες χώρες με θεοκρατικά καθεστώτα θεωρούνται υποδεέστερες των αντρών και η θέση τους είναι αρκετά υποβαθμισμένη. Καταρχάς, δεν έχουν δικαίωμα να παίρνουν διαζύγιο, εκτός αν συμφωνήσει ο σύζυγός τους ή ο πατέρας τους, δεν επιτρέπεται να έχουν την επιμέλεια των παιδιών, να εργάζονται και να ταξιδεύουν χωρίς συνοδεία άνδρα. Επίσης, αν και έχουν δικαίωμα ψήφου και μπορούν να μπουν στο Ιρανικό Κοινοβούλιο, απαγορεύεται να θέσουν υποψηφιότητα για την προεδρία της χώρας. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται να κυκλοφορούν σε χώρους όπου υπάρχουν πολλοί άνδρες, ενώ στο μετρό υπάρχουν  3 διαφορετικές γραμμές, μια για τους άνδρες, μια για τις γυναίκες και μια για τις οικογένειες. Τέλος, και στον χώρο εργασίας παρατηρούνται διακρίσεις, καθώς με στοιχεία του 2017 οι γυναίκες αποτελούν μόνο το 19% του εργατικού δυναμικού.

Όλα όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στο Ιράν είναι απαράδεκτα για τα σημερινά δεδομένα. Μπορεί στις χώρες της Δύσης να επικρατεί, έστω σε έναν μεγάλο βαθμό, ισότητα μεταξύ των φύλων (η οποία κατακτήθηκε μετά πολλούς αγώνες), όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει σε πολλές χώρες με θεοκρατούμενο καθεστώς. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να συμβάλλουμε ακόμα πιο ενεργητικά στον αγώνα αυτών των γυναικών, ώστε να ξημερώσει ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτές.

Λινκ τραγουδιού Another Love→

">

Πηγές:

https://www.mixanitouxronou.gr/giati-oi-gynaikes-sto-iran-theoroyntai-to-miso-enos-antra/

 https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%B7%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%99%CF%81%CE%AC%CE%BD_%CE%B3%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%BF_%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CE%AC%CF%87%CF%83%CE%B1_%CE%91%CE%BC%CE%AF%CE%BD%CE%B9