Σήμερα οι άνθρωποι έχουν μεγάλη ανάγκη από τα ζώα, γιατί τους προσφέρουν αγάπη, συντροφιά και χαρά. Παράλληλα, βοηθούν στη διατήρηση της ισορροπίας της φύσης και συμβάλλουν στην επιβίωση του ανθρώπου. Τα ζώα μάς θυμίζουν την αξία του σεβασμού προς κάθε μορφή ζωής και μας διδάσκουν να ζούμε με περισσότερη ευαισθησία και ευγνωμοσύνη προς το περιβάλλον.
Και όμως υπάρχουν άτομα που φέρονται κακοποιητικά στα ζώα ή τα εγκαταλείπουν κάπου, χωρίς τροφή και νερό.
Η εγκατάλειψη των ζώων
Η εγκατάλειψη των ζώων αποτελεί ένα από τα πιο σοβαρά και λυπηρά φαινόμενα της σύγχρονης κοινωνίας. Κάθε χρόνο, χιλιάδες ζώα συντροφιάς εγκαταλείπονται από τους ιδιοκτήτες τους, είτε επειδή δεν μπορούν να τα φροντίσουν, είτε επειδή τα θεωρούν «βάρος». Το αποτέλεσμα είναι να γεμίζουν οι δρόμοι με αδέσποτα, που συχνά υποφέρουν από την πείνα, το κρύο και τις ασθένειες.
Τα ζώα δεν είναι αντικείμενα που μπορούμε να πετάξουμε όταν δεν μας χρειάζονται. Είναι ζωντανοί οργανισμοί με συναισθήματα, που νιώθουν φόβο, χαρά και πόνο. Η εγκατάλειψή τους δείχνει έλλειψη ευαισθησίας και υπευθυνότητας από την πλευρά του ανθρώπου. Κάθε ιδιοκτήτης πρέπει να κατανοήσει ότι η απόκτηση ενός ζώου είναι μια δια βίου δέσμευση και όχι μια προσωρινή διασκέδαση.
Η πολιτεία και οι φιλοζωικές οργανώσεις προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με ενημερωτικές καμπάνιες, προγράμματα στειρώσεων και καταφύγια για αδέσποτα. Όμως, η ουσιαστική λύση βρίσκεται στην εκπαίδευση και την αλλαγή νοοτροπίας. Αν μάθουμε από μικροί να σεβόμαστε και να αγαπάμε τα ζώα, τότε θα μπορέσουμε να μειώσουμε δραστικά τα περιστατικά εγκατάλειψης.
Η εγκατάλειψη των ζώων δεν είναι απλώς μια πράξη αδιαφορίας, αλλά ένα κοινωνικό πρόβλημα που απαιτεί συλλογική ευαισθητοποίηση. Οφείλουμε όλοι να συμβάλουμε, ώστε κάθε ζώο να έχει τη φροντίδα, την αγάπη και την ασφάλεια που του αξίζει.
Εκτός από την εγκατάλειψη, υπάρχουν και άλλες μορφές κακοποίησης.
Οι μορφές κακοποίησης ζώων περιλαμβάνουν την ενεργητική και την παθητική κακοποίηση.
Άλλες μορφές περιλαμβάνουν την «παρασυσσώρευση ζώων» (συλλογή πολλών ζώων χωρίς τη δυνατότητα φροντίδας τους) .
Ενεργητική κακοποίηση
- Φυσική βία: Πρόκληση σωματικού πόνου και τραυματισμών σε ζώα.
Παθητική κακοποίηση
- Παραμέληση: Αποτυχία παροχής βασικών αναγκών, όπως τροφή, νερό, και στέγη.
- Έλλειψη κτηνιατρικής φροντίδας: Μη παροχή ιατρικής βοήθειας σε άρρωστα ή τραυματισμένα ζώα.
- Κακές συνθήκες διαβίωσης: Διαβίωση σε ανθυγιεινές, υπερπληθυσμικές ή μη ασφαλείς συνθήκες.
Άλλες μορφές κακοποίησης
- Παρασυσσώρευση ζώων: Συλλογή πολλών ζώων από ένα άτομο, χωρίς να μπορεί να καλύψει τις βασικές ανάγκες τους, οδηγώντας σε ασθένειες, πείνα και θάνατο.
Όταν κάποιος αντιληφθεί κακοποίηση ζώου, μπορεί να απευθυνθεί:
- Στην Αστυνομία (100) – για άμεση επέμβαση.
- Στον Δήμο – που είναι υπεύθυνος για τα αδέσποτα ζώα και την περίθαλψή τους.
- Σε φιλοζωικές οργανώσεις ή σωματεία – που μπορούν να βοηθήσουν πρακτικά και νομικά.
- Στην Εισαγγελία – αν χρειάζεται να γίνει επίσημη καταγγελία.
Η κακοποίηση ζώων είναι ποινικό αδίκημα και όποιος το βλέπει έχει καθήκον να το αναφέρει, για να προστατεύονται τα ζώα και να τιμωρούνται οι υπεύθυνοι.
Για την προστασία των ζώων ο Χάινριχ Τσίμερμαν, οργάνωσε την πρώτη Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων στις 24 Μαρτίου 1925 στο Αθλητικό Παλάτι στο Βερολίνο της Γερμανίας. Σε ένα Συνέδριο Διεθνούς Προστασίας των Ζώων στη Φλωρεντία της Ιταλίας τον Μάιο του 1931 πρότεινε την καθιέρωση της 4ης Οκτωβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Η πρόταση εγκρίθηκε ως ψήφισμα και έγινε ομόφωνα δεκτή. Μερικές φορές αναφέρεται λανθασμένα ότι η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων άρχισε το 1931 στο συνέδριο των οικολόγων στη Φλωρεντία της Ιταλίας, όπου ήθελαν να τονίσουν την δεινή θέση των ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση. Σήμερα, η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων είναι μια παγκόσμια εκδήλωση που ενώνει το κίνημα προστασίας των ζώων. Επικεφαλής και σημαντικός χρηματοδότης είναι το ίδρυμα Naturewatch από το 2003, ένα ίδρυμα για την καλή διαβίωση των ζώων με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο.
Μούνδρου Ναταλία, Α2
Λομπάρντο Τζούλια, Α2
