Ο βίος του

Ο Πυθαγόρας γεννήθηκε στην Σάμο περίπου το 580 π.Χ. και απεβίωσε το  496 π.Χ. στο Μεταπόντιο. Είχε έξι τέκνα , τον Μνήσαρχο ,την Μυία , την Δαμώ ,τον Τηλαύγη ,την Arignote  και την Aesara. Επηρέασε σημαντικά την φιλοσοφία και τη θρησκευτική διδασκαλία στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. , συχνά αναφέρεται ως σπουδαίος μαθηματικός και επιστήμονας και το πιο γνωστό δημιούργημά του είναι το Πυθαγόριο Θεώρημα.

Στα 18 του , όταν εμφανίστηκε το τυραννικό καθεστώς αποφάσισε να φύγει για την Μίλητο για να σπουδάσει και να μην εμποδίσει η τυραννία τα σχέδια για την φιλομάθειά του. Γνώρισε τον Θαλή που τον δίδαξε μαθηματικά ,γεωμετρία και όσα σχετίζονται με αριθμούς και υπολογισμούς και τον προέτραψε να πάει στην Αίγυπτο όπου εκεί έμεινε 22 χρόνια και έλαβε πολλές γνώσεις και έγινε σοφότερος απο τους άλλους και τον χαρακτήριζαν ξεχωριστό . Διδάχθηκε από τους Πέρσες στην Βαβυλώνα για 12 έτη θεολογικά και αστρονομικα θέματα.Ο Πυθαγόρας μετίκοισε στην Ιταλία έχοντας την γνώμη πως πατρίδα του είναι η χώρα που οι πιο πολλοί άνθρωποι ενδιαφέρονται για μάθηση . Προτού φτάσει στην Ιταλια πέρασε από τους Δελφούς και άλλα μέρη όπου συνάντησε σοφούς εκείνης της εποχής . Τελικά εγκαταστάθηγκε στον Κρότωνα της Ιταλίας και ξεκίνησε να διδάσκει τους νέους και ταυτόχρονα η φήμη του μεγάλωνε . Τον επισκέπτονταν παιδιά μαζι με γυναίκες και πολλοί Έλληνες που γοητεύτηκαν μαζί του.Η σχολή του Πυθαγόρα είχε ηθικοθρησκευτική,επιστημονική και πολιτική μορφή , τα μέλη της έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα πολιτικά δρωμένα της Ιταλίας .Ο ίδιος ταξίδευε στην και Σικελία κι όταν έβρισκε μία πόλη υπόδουλη σε κάποια άλλη , προέτραπε τους κατοίκους της να κάνουν τα πάντα για να απελευθρωθούν.

Το Πυθαγόρειο Θεώρημα

Στα μαθηματικά το Πυθαγόρειο Θεώρημα  είναι σχέση της ευκλείδιαςγ εωμετρίας ανάμεσα στις πλευρές ενός ορθογωνίου τριγώνου . Συνεπώς αποτελεί θεώρημα της επίπεδης γεωμετρίας.

“το τετράγωνο της υποτείνουσας ενός ορθογωνίου τριγώνου ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων πλευρών”

α² = β² + γ²

Γεωμετρία, τριγωνομετρία, άλγεβρα, διαφορικές εξισώσεις αλλά ακόμα και οι φανταστικοί μιγαδικοί αριθμοί, θεμελιώθηκαν  χρησιμοποιώντας το Πυθαγόρειο Θεώρημα.

Οι 370 και πλέον αποδείξεις όμως, μαρτυρούν και ένα ακόμα στοιχείο, ίσως σημαντικότερο από σύσσωμο το επιστημονικό ντόμινο.

Οι λόγοι να αγαπήσει κανείς το θεώρημα που άλλαξε την μαθηματική ιστορία Θα ήταν αδύνατο να προσπαθήσει κανείς να περιγράψει αναλυτικά τις επιδράσεις που είχε η μεγαλοφυής ιδέα του Πυθαγόρα στην μετέπειτα ιστορία των μαθηματικών.
Οι περισσότερες από 370 διαφορετικές αποδείξεις του θεωρήματος, δείχνουν με τον πιο εμφανή τρόπο το τεράστιο επιστημονικό φάσμα που εμπεριέχεται σε ένα απλό ορθογώνιο τρίγωνο.

Η σκέψη πως υπάρχουν και άλλοι αριθμοί, πέραν των φυσικών και των ρητών, είχε ενσκήψει στα μυαλά των μαθηματικών, κάνοντας τους να διερωτώνται, να εξετάζουν και να φιλοσοφούν την ύπαρξη αυτών των περίεργων αρρήτων αριθμών. Το επόμενο κομμάτι του ντόμινο έπεσε όταν οι μαθηματικοί άρχισαν να περιεργάζονται τις «πυθαγόρειες τριάδες», που αντιστοιχούσαν στα μήκη των πλευρών ενός ορθογωνίου τριγώνου.

Ο παιδαγωγικός ρόλος αυτού του εκπληκτικού επινοήματος του Πυθαγόρα δεν έχει αρχή και τέλος. Τα μόνα προαπαιτούμενα που χρειάζεται η κατανόηση του είναι η έννοια της ορθής γωνίας, του τετραγωνικού αριθμού και της εξίσωσης. Αυτά τα τρία βασικά «συστατικά» συνθέτουν έναν απόλυτο μαθηματικό  οργασμό, μια έκρηξη πληροφοριών δημιουργημένη δια μαγείας, σχεδόν εκ του μηδενός.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ Μ.,ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ Θ.,ΒΙΟΛΕΤΑ Χ