Σήμερα , το μάθημα της γλώσσας έγινε λίγο διαφορετικό . Ο κύριος Τσιρίδης μας είπε πως
σήμερα θα έχουμε κι εμείς την ευκαιρία να γίνουμε δημοσιογράφοι, έστω και για μια φορά.
Δεν καταλάβαμε ακριβώς τι εννοούσε μέχρι που μας ζήτησε να πάρουμε ένα φύλλο χαρτί
και να γράψουμε τι θα ρωτούσαμε τους δασκάλους μας αν είχαμε αρκετό χρόνο για
κουβέντα και όχι τόσο πολύ για μάθημα.
Έτσι λοιπόν χωριστήκαμε σε ομάδες και γράψαμε
από δύο – τρείς ερωτήσεις που θα θέλαμε να κάνουμε στους καθηγητές μας. Λίγο αργότερα
ο κύριος μας πήγε στο γραφείο των καθηγητών όπου αρχίσαμε να κάνουμε τις ερωτήσεις
μας.
Ξεκινήσαμε λοιπόν να ρωτάμε έναν – έναν τους καθηγητές μας τις ερωτήσεις που είχαμε
σκεφτεί. Εγώ και η ομάδα μου ξεκινήσαμε ρωτώντας την κυρία Βέττα , αν προτιμάει να
διδάσκει σε μικρά ή μεγάλα παιδιά. Μας είπε πως για την ίδια είναι μια διαφορετική
εμπειρία το να διδάσκεις σε μικρά από ότι σε μεγάλα παιδία , όμως και οι δύο εμπειρίες
είναι εξίσου υπέροχες .
Έπειτα ρωτήσαμε την κυρία Λιάκου αν υπήρξε κάποιος καθηγητής που να την έχει
εμπνεύσει όταν ήταν και η ίδια μαθήτρια. Μας τόνισε πως είχε μεγάλη έμπνευση από τον
καθηγητή της Οδύσσειας που είχε στο γυμνάσιο.
Την ίδια ερώτηση κάναμε και στην κυρία Τζιούτζα όπου μας απάντησε πως την βοήθησε
πολύ η φιλόλογος που είχε στο γυμνάσιο η κυρία Σαμαρά.
Συνεχίσαμε λοιπόν την ουσιαστικά έρευνά μας και ρωτήσαμε την κυρία Μπιμπίρη αν
προτιμάει να διδάσκει σε μεγάλα ή μικρά παιδιά. Η απάντησή της ήταν πως προτιμάει να
διδάσκει σε μικρά διότι αισθάνεται τη χαρά και την παιδικότητα που εκπέμπουν.
Αντίθετα όμως ο κύριος Τσιρίδης στην ίδια ερώτηση απάντησε πως όταν διδάσκεις σε
μεγαλύτερα παιδιά συνδέεσαι μαζί τους και υπάρχει μεγαλύτερη συνεννόηση.
Στην ερώτησή μας αν υπήρξε κάποιος που να ενέπνευσε τους καθηγητές μας απάντησαν οι
κυρίες , Κοσμακοπούλου που δήλωσε πως δεν υπήρξε κανένας που να την ενέπνευσε. Και η
κυρία Στεφανίδου που αντίθετη ήταν η απάντησή της. Είπε πως υπήρχε κάποιος που την
ενέπνευσε και την βοήθησε και γι’ αυτό και είναι ευγνώμων .
Όπως και της κυρίας Στεφανίδου έτσι κι ο κύριος Μανιουδάκης δήλωσε πως ασφαλώς και είχε έμπνευση αλλά
και στήριξη.
Η κυρία Σεμίνα απάντησε στην ερώτησή μας αν προτιμάει να διδάσκει σε μικρότερα ή
μεγαλύτερα παιδιά απάντησε πως με τα μεγαλύτερα παιδιά έχεις μεγαλύτερη επικοινωνία
και συνεργασία.
Όμως ο κύριος Ζαρογιάννης είπε πως μέχρι να έρθει στο Καλλιτεχνικό
Σχολείο προτιμούσε τα μικρότερα παιδιά. Τώρα όμως ο συνδυασμός μικρών και μεγάλων
παιδιών είναι καλύτερος, δήλωσε ο κύριος Ζαρογιάννης.
Η απάντηση της κυρίας Γκατζιούφα στην δεύτερη ερώτησή μας ήταν < < Ναι , βέβαια. Μια
φιλόλογος με βοήθησε πάρα πολύ.>> Έτσι καταλαβαίνουμε πως οι περισσότεροι δάσκαλοι
είχαν κάποια στήριξη-έμπνευση στην εφηβική τους ηλικία.
Όσο για την κυρία καθαρίστρια και τον κύριο Σάκη (στο κυλικείο) και οι δύο θα ήθελαν να
διδάσκουν σε μικρότερα παιδιά . <<Εγώ ήθελα να γίνω νηποιαγωγός >> εξέφρασε η κυρία
καθαρίστρια.
Όσο για τον αγαπητό μας κύριο διευθυντή που απάντησε και στις δύο ερωτήσεις μας,
απάντησε πως προτιμάει να διδάσκει σε μεγαλύτερα παιδιά διότι είναι πιο εξοικειωμένα με
το μάθημα που διδάσκει. Έπειτα μας είπε πως τον ενέπνευσε ένας καθηγητής θετικής.
