Την Τρίτη 6 Μαΐου είχαμε την τιμή και την χαρά να δεχτούμε στο σχολείο μας τον
καλλιτέχνη Κωνσταντίνο Ντιό, ο οποίος μας παρουσίασε ψηφιακά πολλά από τα έργα
του και έπειτα οι μαθητές της κατεύθυνσης των εικαστικών του πήραν συνέντευξη. Τα
εντυπωσιακά έργα του Ντιού, όσο και ο ίδιος, με τις ενδιαφέρουσες απόψεις του,
αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης και θαυμασμού για όλα τα παιδιά.
Όπως ο ίδιος είπε, κατά την διάρκεια της καλλιτεχνικής του καριέρας ασχολήθηκε με
διάφορων ειδών τέχνες. Τα έργα του ποικίλουν σε περιεχόμενο, ξεκινώντας από τα
πανέμορφα αρχοντικά της Σιάτιστας μέχρι και πιο ιμπρεσσιονιστικά αλλά και
σουρεαλιστικά έργα, όπως οι απεικόνιση παπαρούνων, καθώς και τοιχογραφίες σε
γνωστές περιοχές του νομού. Αξιοσημείωτη είναι η τοιχογραφία στο γνωστό μπαρ της
Κοζάνης: “Gallery”.
Αφού διηγήθηκε τις ιστορίες πίσω από τα έργα, αποκάλυψε πως πλέον η αντίληψή
του απέναντι στον κόσμο της τέχνης έχει αλλάξει. Όσα μας μοιράστηκε διεύρυναν,
ταυτόχρονα, τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και εμείς οι ίδιοι την τέχνη.
- Τι σας παρακίνησε να ασχοληθείτε με τα συγκεκριμένα θέματα στα έργα σας;
Θα έλεγα, η καλλιτεχνική μου περιέργεια. Ταυτόχρονα, ασχολήθηκα με πολλά
θέματα. Άλλοι καλλιτέχνες επιλέγουν να ασχολούνται μόνο με ένα θέμα για όλη τους
την καριέρα. Εμένα, τα βιώματά μου και οι καλλιτέχνες από τους οποίους
επηρεάστηκα με οδήγησαν σε αυτά τα έργα.
- Θέλετε να περάσετε κάποιο μήνυμα μέσα από την τέχνη σας;
Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει μήνυμα, ούτε πολιτικό, ούτε κοινωνικό. Ένας
καλλιτέχνης πλέον ζωγραφίζει καθαρά για τον εαυτό του. Ζωγραφίζει με βάση τους
κανόνες της τέχνης όπως ο ίδιος τις αντιλαμβάνεται. Έτσι και εγώ, δεν ζωγραφίζω
για να εκφράσω κάτι συγκεκριμένο, επειδή ο κόσμος μπορεί να το αντιληφθεί με
διαφορετική οπτική. Η πρόθεση ενός καλλιτέχνη δεν ταυτίζεται με το τι βλέπει ο κάθε
άνθρωπος ξεχωριστά.
- Το χρώματα που χρησιμοποιείτε στα έργα σας έχουν συμβολικό χαρακτήρα;
Νομίζω τα χρώματα, οι συνθέσεις και οι γραμμές, προκύπτουν υποσυνείδητα. Δεν
έχω κάποια αρχική πρόθεση. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη οργάνωση, σε αντίθεση με
παλαιότερα που οι καλλιτέχνες λειτουργούσαν με κανόνες και “σωστούς”
συνδυασμούς χρωμάτων και σύνθεσης. Τώρα η τέχνη είναι πιο ελεύθερη.
- Πιστεύετε πως η τέχνη μπορεί κάποιες φορές να γίνεται προσβλητική;
Καταρχάς, εξαρτάται από την νοοτροπία κάθε ανθρώπου. Οι άνθρωποι αλλάζουν
ιδεολογίες και αντιλήψεις. Η τέχνη δεν είναι ίδια για όλους, ούτε την καταλαβαίνουν
όλοι με τον ίδιο τρόπο. Δεν θα έπρεπε να προσβάλει, διότι η τέχνη δεν μπορεί να
καταστρέψει έναν ιερό θεσμό, αυτή είναι μια ακραία άποψη. Σκεφτείτε τον Μιχαήλ
Άγγελο και το έργο: “Καπέλα Σιξτίνα”. Το αν προσβάλει ή όχι η τέχνη, εξαρτάται από
το περιβάλλον και τις συνθήκες.
- Θεωρείτε ότι υπάρχει “όριο” όσον αφορά την τέχνη;
Θεωρητικά, όχι. Υπάρχει η επιλογή της αποδοχής και της απόρριψης διάφορων
ειδών τέχνης. Ο κάθε καλλιτέχνης μπορεί να κάνει ό, τι θέλει αλλά δεν σημαίνει πως
θα είναι το σωστό, ούτε πως πρέπει να το αποδεχόμαστε.
- Πιστεύετε ότι ο χώρος της τέχνης έχει αλλάξει κατά την πάροδο των χρόνων;
Έχω παρατηρήσει ότι τα τελευταία χρόνια ο χώρος της τέχνης έχει δυσκολέψει
αρκετά σε σύγκριση με το παρελθόν. Γίνονται λιγότερες εκθέσεις οι οποίες έχουν
απαιτητικές προϋποθέσεις, όπως το ότι ο καλλιτέχνης ωφελεί να πληρώσει
περισσότερα για να στήσει μία έκθεση από όσα θα λάβει για αυτή. Πλέον, ο
καλλιτέχνης δίνει χωρίς να παίρνει.
- Πιστεύετε πως η τεχνολογία επηρεάζει τον χώρο της τέχνης;
Όσο εξελίσσεται και η τεχνολογία, ο κόσμος αλλάζει άποψη για την έννοια της
εικόνας. Νομίζω, η τεχνολογία, συχνά, καταλήγει να στέκεται εμπόδιο στην τέχνη.
- Θα θέλατε να δώσετε κάποια συμβουλή στα παιδιά που πιθανόν να θέλουν να
ασχοληθούν με την τέχνη στο μέλλον;
Δεν μπορώ να σας δώσω κάποια συμβουλή, όταν, πολλές φορές, δεν μπορώ να
συμβουλέψω τον ίδιο μου τον εαυτό. Νομίζω πως οι καλλιτέχνες δεν μπορούν να
δώσουν συμβουλές, κάνουν αυτό θέλουν να κάνουν για τον εαυτό τους. Έχω
αντιληφθεί πως όποιος ασχολείται με την τέχνη, το κάνει καθαρά με δική του ευθύνη.
Η παρουσία του Κωνσταντίνου Ντιού στο σχολείο μας αποτέλεσε μια σπάνια ευκαιρία
επαφής με τον αυθεντικό κόσμο της τέχνης. Δεν μας έδωσε οδηγίες, ούτε “μυστικά
επιτυχίας”. Μας έδωσε κάτι πιο αληθινό, την ελευθερία να ψαχτούμε μόνοι μας και να
ανακαλύψουμε τον κόσμο της τέχνης μόνοι μας. Και αυτό είναι, ίσως, το πιο έντιμο που
μπορεί να κάνει ένας καλλιτέχνης.
