Η θάλασσα ΔΕΝ είναι κάδος!
Στο θαλάσσιο περιβάλλον τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί μεγάλα προβλήματα λόγω των ανθρώπων. Η απροσεξία ή ακόμη και η αναισθησία μας για το περιβάλλον βάζει τη θαλάσσια πανίδα και χλωρίδα αλλά και εμάς σε μια αδιέξοδο. Δεν κάνουμε κίνηση να βοηθήσουμε την φύση, το θεωρούμε δεδομένο το να είναι καθαρά όλα. Αλλά δεν είναι έτσι, πρέπει να δράσουμε γρήγορα, πριν να είναι πολύ αργά.
Φυσικά, η αιτίες της ρύπανσης του υδάτινου βιότοπου είναι οι άνθρωποι. Το 70 τοις εκατό του κόσμου είναι θάλασσα, όμως δεν υπάρχει καθόλου ευαισθησία. Μέσα στον ωκεανό ρίχνονται βαρέλια με χημικά, βιομηχανικά, ραδιενεργά απόβλητα τα οποία με τον χρονο φθείρονται, διαστρεβλώνονται και ανοίγουν με αποτέλεσμα να χύνονται όλες οι ουσίες μέσα στον ωκεανό. Τόσοι εκατομμύρια τόνοι ρύπων, από ζιζανιοκτόνα και λιπάσματα μέχρι πετρέλαιο και βιομηχανικά λύματα, πετάγονται μέσα στην θάλασσα σκόπιμα. Εκτός από τα χημικά που υπάρχουν στη θάλασσα η πλαστική ρύπανση είναι άλλο ένα κύριο αίτιο της μόλυνσης του θαλάσσιου βιότοπου. Μέσα στον Ειρηνικό ωκεανό επιπλέουν πλαστικά σχεδόν σε 620.000 τετραγωνικά μίλια, αυτό δείχνει το γιγάντιο πρόβλημα που μας έχουμε δημιουργήσει. Το μεγαλύτερο ποσοστό των πλαστικών που υπάρχουν στη θάλασσα είναι πλαστικά μιας χρήσης. Όλα αυτά τα για εμάς ασήμαντα αντικείμενα, καταλήγουν στον ωκεανό και γεννούν προβλήματα για τα ζώα της θάλασσας και τα θαλασσοπούλια. Τέλος ένας παράγοντας που προκλήθηκε στο παρόν λόγω της πανδημίας, οι μάσκες που φοράμε καταλήγουν αλυσίδες για θαλασσοπούλια και γεύμα για τα ψάρια.
Όλα αυτά τα αίτια προκαλούν δύσκολα αντιμετωπίσιμες συνέπειες. Τα αποτελέσματα των πράξεων μας δεν επηρεάζουν μόνο την θαλάσσια ζωή αλλά και εμάς τους ανθρώπους. Η πανίδα δηλητηριάζεται και παγιδεύεται. Οι χελώνες τρώνε σακούλες και πεθαίνουν. Το ίδιο με όλα τα ζώα. Έχουν συνηθίσει να βρίσκουν σωστή τροφή στον ωκεανό, οπότε χωρίς να σκεφτούν καταναλώνουν ό,τι βρουν στο δρόμο τους. Πλαστικές σακούλες καταπίνονται απο χελώνες, ξεχασμένα, κομμένα δίχτυα καταλήγουν να πιάνουν και να φυλακίζουν ελεύθερα ψάρια. Ακόμη και θηλαστικά ψάρια βγαίνουν στην ακτή νεκρά, γεμάτα πλαστικό. Θαλασσοπούλια μπλέκονται σε πλαστικα, τα τρώνε, δηλητηριάζονται. Αμα όμως γλιτώσουν το πλαστικό, οι κηλίδες από πετρέλαιο και άλλα χημικά απόβλητα οι οποίες επιπλέουν στην θάλασσα θα βρεθούν μπροστά τους. Οταν εμπλακούν σε αυτά υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες. Επιπρόσθετα οι κηλίδες μειώνουν την περιεκτικότητα οξυγόνου στο νερό και έτσι δημιουργούνται οι νεκρές ζώνες, στις οποίες η χλωρίδα καθώς και η πανίδα έχουν εξαφανιστεί εντελώς. Τέλος, τα ψάρια που τρώνε τα πλαστικά και μετά ψαρεύονται και εν τέλει φτάνουν στο πιάτο μας μπορούν να προκαλέσουν ασθένειες και δηλητηριάσεις σε εμάς του ανθρώπους, στο σημείο που φτάνει στους 50,000 θανάτους κάθε χρόνο.
Υπάρχει σωτηρία από την τρύπα αυτή που θάψαμε για εμάς; Ναι, ήδη λοιπόν υπάρχουν οργανώσεις με σκοπό την μείωση των ρύπων στην θάλασσα. Οργανώσεις όπως η Greenpeace ή Team Seas μαζεύουν λεφτά και βοήθεια. Αποσκοπούν στο να βγάλουν όλους αυτούς τους τόνους από τη θάλασσα και να σώσουν τη ζωή των ψαριών. Προσπαθούν να υποχρεώσουν τους παραγωγούς πλαστικών να πάρουν ευθύνες για την ρύπανση που προκαλούν. Όλοι μας μπορούμε να βοηθήσουμε για την σωτηρία του σπιτιού μας. Η γη είναι στα χέρια μας και άμα δεν ευαισθητοποιηθούμε λιγο, θα ζούμε για πάντα σε ένα σκουπιδότοπο…
Πηγες:
