Στην καλοκαιρινή γιορτή που ετοιμάζουμε στο σχολείο μας θα παίξει βιολί η Θέκλα. Λένε πώς είναι γεννημένη μουσικός και όλοι την προσέχουν. Η Θέκλα, λοιπόν, έχει μια θλιβερή ιστορία που μου την είπαν τα παιδιά της μεγαλύτερης τάξης.
Στο ίδιο ωδείο με τη Θέκλα πήγαινε και ένα άλλο κορίτσι, πολύ πλούσιο, που το έλεγαν Ρήνα. Τα δυο κορίτσια έγιναν φιλενάδες. Πέρασε ένας χρόνος και η Θέκλα προόδευσε τόσο που όλοι μιλούσαν γι’ αυτήν. “Έμοιασε του πατέρα της”, έλεγαν. Ο πατέρας της έπαιζε θαυμάσιο βιολί αλλά πέθανε πολύ νέος.
Η Θέκλα έπαιζε μουσική πάντα με το βιολί του πατέρα της και το αγαπούσε πολύ. Συνεχώς πρόκοβε και όλοι τη θαύμαζαν στο ωδείο. Μόνο η Ρήνα δε συμφωνούσε! ”Ουφ”, έλεγε, “η Θέκλα και η Θέκλα! Να είχα κι εγώ το βιολί της, και θα βλέπατε!”. Συχνά έλεγε στη Θέκλα πως τα καταφέρνει επειδή χρησιμοποιεί το βιολί του πατέρα της.
Κάποτε, η μητέρα της Θέκλας αρρώστησε βαριά, και καθώς δεν μπορούσε να δουλέψει πια δεν μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες τους. Δεν είχαν ούτε ψωμί να φάνε. Παρόλο που η Θέκλα τα πούλησε όλα, δεν έμειναν χρήματα ούτε τα γιατρικά της μητέρας της να αγοράσει. Αποφάσισε λοιπόν να πουλήσει το βιολί της. “Το αγοράζεις Ρήνα; Είσαι φίλη μου και θα μπορώ να το βλέπω καμιά φορά και να παίζω μ’ αυτό, για να θυμάμαι τον πατέρα μου”.
Η Ρήνα άλλο που δεν ήθελε. Πλήρωσε την άλλη μέρα και το αγόρασε. Πέρασαν δύο μήνες από τότε. Στο μεταξύ, η Θέκλα έμεινε πεντάρφανη αφού έχασε και τη μητέρα της. Μια μέρα, πήγε στο ωδείο όπου όλοι τη λυπήθηκαν και την παρηγορούσαν. Μόνο η Ρήνα πήγε κοντά της και της είπε: “Με γέλασες Θέκλα! Το βιολί που μου έδωσες δεν είναι καλό, παίζει ελεεινά. Δεν πιστεύω πως είναι του πατέρα σου”.
Η Θέκλα στενοχωρήθηκε και της απάντησε με ήπιο τρόπο: “Φέρε, το Ρήνα, θα παίξω μπροστά σε σένα και στο δάσκαλο, και θα δεις πως είναι το ίδιο βιολί”. Έτσι και έγινε.
Η Θέκλα, εξαιτίας της συναισθηματικής της φόρτισης έπαιξε καλύτερα από άλλες φορές. Ο δάσκαλος δάκρυσε. Η Ρήνα, κατακόκκινη την πλησίασε και της είπε: “Συγχώρεσέ με, Θέκλα! Το βιολί παίζει ωραία επειδή εσύ ξέρεις να παίζεις ωραία. Πάρτο, σου ανήκει”.
Από τότε η Ρήνα πήρε τη Θέκλα στο σπίτι της και ζουν πια σαν αδελφές.
Συντάκτης: Ελένη
