Φέτος είχαμε την χαρά να γνωρίσουμε από κοντά και να συνομιλήσουμε με μία σπουδαία συγγραφέα, την κ. Αλεξάνδρα Μητσιάλη. Πρώτα βέβαια την είχαμε γνωρίσει από το έργο της και ιδιαίτερα από το μυθιστόρημα της «Ξυπόλυτοι Ήρωες». Το βιβλίο αυτό το διαβάσαμε ολόκληρο στα πλαίσια της Λογοτεχνίας και αυτή η εμπειρία ήταν επίσης μια πρωτιά…πρώτη φορά διαβάσαμε ένα ολόκληρο λογοτεχνικό βιβλίο στην τάξη!!!
Πώς ξεκινήσατε τη συγγραφική σας δραστηριότητα ;
Πριν από πολλά χρόνια, δεν θα πω πόσα, άρχισα να γράφω κάτι που δεν ήξερα ότι ήταν ένα βιβλίο, έμοιαζε περισσότερο με ημερολόγιο και σιγά-σιγά πήρα τα πρόσωπα, τα τοποθέτησα στο χώρο, στο χρόνο, τα συνέδεσα μεταξύ τους και έγραψα το πρώτο μου μυθιστόρημα.
Ποιοι είναι η αγαπημένοι σας Έλληνες και ξένοι συγγραφείς και πώς
επηρέασαν την σκέψη σας;
Είναι πάρα πολλοί και το πρόβλημα μου είναι πως εξακολουθούν να είναι πάρα πολλοί οι ενδιαφέροντες λογοτέχνες. Έτσι έχω πάντα τον φόβο ότι δεν θα προλάβω να τους διαβάσω όλους, που δεν είναι μόνο φόβος αλλά είναι μία πραγματικότητα. Γι’αυτό διαρκώς χαίρομαι όταν ανακαλύπτω καινούργιους συγγραφείς και καινούργια βιβλία που μου αρέσουνε και θέλω να διαβάσω κι άλλα, κι άλλα ,κι άλλα, κι άλλα …….
Θα φανταζόμασταν ποτέ τη ζωή σας χωρίς την συγγραφή;
Τώρα όχι, τώρα δεν θα μπορούσα, γιατί η συγγραφή είναι μια πολύ μεγάλη ανάγκη.
Είναι δύσκολη η καθημερινότητα όταν κάποιος πρέπει να ισορροπήσει την δουλειά ενός φιλόλογου και ενός συγγραφέα;
Ναι,είναι δύσκολη, καθώς καλείσαι να συνδυάσεις διαφορετικούς ρόλους, αυτούς ενός φιλόλογου, ενός συγγραφέα, μιας μάνας και συζύγου ενώ παράλληλα μπορεί να κάνω διάφορα άλλα πράγματα. Είναι δύσκολη αλλά είναι ωραία γιατί κάνεις ακριβώς αυτό που θέλεις, νιώθεις δημιουργικός. Μπορεί να κουράζεσαι αλλά αυτό που κάνεις σε τροφοδοτεί, σου δίνει δύναμη ταυτόχρονα, δεν είναι δηλαδή μονόπλευρη διαδικασία ούτε μόνο απώλεια ενέργειας αλλά γεμίζεις τις μπαταρίες σου, παίρνεις χαρά, δύναμη, αισιοδοξία, οπότε η κούραση είναι σαν να μην μετράει.
Πώς καταφέρατε να γράψετε με τόση αμεσότητα το μυθιστόρημα σας και να μεταφέρετε το κλίμα μιας εποχής που η ίδια δεν έχετε ζήσει ;
Δεν υπάρχει κάποιο κόλπο ή ένα τέχνασμα που ακολούθησα. Αυτό που έκανα είναι ότι μπήκα πολύ μέσα στους ήρωες, στην προσωπικότητά τους, στο χαρακτήρα τους, μέσα στην πόλη και στα γεγονότα και τα έζησα μέσα από αυτούς και μαζί με αυτούς. Όλο τον καιρό που έγραφα το έζησα πραγματικά! Αυτή η ζωή που έζησα εγώ βγάζει την ζωντάνια και στους αναγνώστες.
Το σχολείο αποτελεί πηγή έμπνευσης για εσάς;
Αποτελεί πηγή δύναμης για εμένα, είμαι πολύ χαρούμενη που είμαι φιλόλογος. Κάποιοι λένε είμαι συγγραφέας και βιοπορίζομαι δουλεύοντας ως καθηγήτρια, δηλαδή εξασφαλίζω το βίο μου. Για εμένα δεν είναι βιοπορισμός το σχολείο αλλά δημιουργικότητα και χαρά και νιώθω ότι δεν θέλω να φύγω από το σχολείο. Αν συναντούσα μία κυρία που θα μου προσέφερε τεράστια αμοιβή και θα μου πρότεινε να σταματήσω να διδάσκω σε σχολείο και να είμαι μόνο συγγραφέας, δεν θα το δεχόμουν, τουλάχιστον για τώρα. Μου αρέσει η σχέση μου με τα παιδιά, αποτελεί για μένα ισχυρή αναζωογόνηση και κίνητρο έμπνευσης.
Πιστεύετε πως η λογοτεχνία θα πρέπει να είναι μάθημα τελικά;
Εγώ νομίζω ότι η λογοτεχνία δεν θα έπρεπε να διδάσκεται όπως διδάσκεται τώρα ως γλωσσικό μάθημα. Θα έπρεπε να διδάσκεται ως τέχνη όπως την κάνατε εσείς διαβάζοντας το βιβλίο. Δηλαδή να διαβάζετε βιβλία και μετά πάνω σε αυτά να κάνετε ενδιαφέροντα πράγματα κι όχι όπως γίνεται σήμερα.
Από την συγγραφική ομάδα του περιοδικού :
Τόνια Κόλα, Εμμανουέλα Λιοτσάκη, Εύα Θεοδωρογλάκη, Αγγελική Μετζηδάκη και Βασιλική Λιώρα
