Προτάσεις για ταινίες

<img "La Haine", το Μίσος του Ματιέ Κασοβίτς
από την Άντζελα Λαλάι του Γ3

La Haine σημαίνει Το Μίσος, είναι μια γαλλική ταινία του 1995. Η συγκεκριμένη
ταινία θέλει να θίξει την τραγικότητα της τότε γαλλικής κοινωνίας με την βίαιη
παρέμβαση των αστυνομικών σε διαδηλώσεις. Με λίγα λόγια, ο Abdel Ichaha από
βίαιες πράξεις αστυνομικών μπαίνει σε κώμα . Οι τρεις φίλοι του,  επίσης ξένης
καταγωγής, είναι ουσιαστικά οι πρωταγωνιστές της ταινίας. Μας αφηγούνται ιστορίες
από τις διαδηλώσεις περνώντας είκοσι ώρες στους δρόμους της Γαλλίας έχοντας
χάσει κάθε πίστη στην κοινωνία. Μέσα σε αυτές τις είκοσι ώρες αυτοί οι τρεις
χαρακτήρες θα συγκρουστούν μεταξύ τους, θα συμφιλιωθούνε ξανά αλλά και θα
συναντήσουνε διάφορα άτομα μέχρι την λήξη του χρόνου.. Η ταινία είναι σκόπιμα
γυρισμένη ασπρόμαυρη για να εστιάσουμε στις σκηνές που θα διαδραματιστούν
περνώντας μας το μήνυμα ότι η τότε γαλλική κοινωνία δεν απέχει καθόλου από την
δική μας πραγματικότητα μέχρι και σήμερα.
«All Quiet on the Western Front» του Έντβαρντ Μπέργκερ
από την Άντζελα Λαλάι του Γ3
Μια ταινία του 2022 που βασίζεται στο διάσημο βιβλίο του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ και αφορά γεγονότα
του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου. Ουσιαστικά, ο πρωταγωνιστής είναι ένας
Γερμανός στρατιώτης που μας δείχνει την ζωή του κατά την διάρκεια της στράτευσης
του και τα κτηνώδη γεγονότα που βιώνουν στον πόλεμο. Είναι μια ταινία που όχι
μόνο στιγματίζει τους χαρακτήρες της ταινίας για πάντα αλλά και τους θεατές. Από
την αρχή μέχρι το τέλος η πλοκή της σε τραβάει .Το All quiet on the western front
είναι μια ταινία που πάντα θα έχεις να προτείνεις όταν θα σε ρωτάνε.

Toyland του Jochen Alexander Freydank
από

Η ταινία toyland από τον Jochen Alexander Freydank είναι μια
βραβευμένη με oscar ως η καλύτερη μικρού μήκους ταινία του
2009.Είναι γυρισμένη στα γερμανικά και μπορεί να βρεθεί στο

youtube ολόκληρη.

Η ταινία βασίζεται σε δύο οικογένειες γύρω στο 1942. Ήταν δύο
γειτονικές οικογένειες που η μια ηταν Γερμανική και η άλλη
Εβραϊκή. Κάποια στυγμή όμως ο Γερμανικός στρατός πήρε την
Εβραική οικογένεια για να τους σκοτώσουν μαζί με τους άλλους
Εβραίους.Η ταινία απεικονίζει πολύ καλά τα γεγονότα του 1942

και σίγουρα αξίζεινα την δείτε!

«GIFTED»
πρόταση από την Σταυρούλα Κουτσουνάκη Β3

Στην ταινία Gifted εκτυλίσσεται η ιστορία του Φρανκ και της ανιψιάς του Μαίρης. Η Μαίρη είναι ένα παιδί θαύμα στα μαθηματικά σαν τη νεκρή μητέρα της. Η αδελφή του Φρανκπριν αυτοκτονήσει του ζήτησε να φροντίσει τη Μαίρη. Ο Φρανκ έκανε ό,τι μπορούσε για να μεγαλώσει τη Μαίρη όπως θα ήθελε η αδελφή του και πολύ διαφορετικά από ό, τι η ίδια ανατράφηκε από τη μητέρα τους. Αντί να επικεντρωθεί στην ιδιοφυΐα της Μαίρης, ο Φρανκ προσπάθησε ώστε η Μαίρη να περάσει μια φυσιολογική παιδική ηλικία. Η καλύτερη (και μοναδική) φίλη της Μαίρης είναι η γειτόνισσά τους, η Ρομπέρτα. Παρά το γεγονός ότι η Ρομπέρτα είναι αρκετά μεγάλη για να είναι σαν μητέρα της Μαίρης, οι δυο τους έχουν μια ιδιαίτερη σχέση.

Το ότι ο Φρανκ αποφασίζει να βάλει τη Μαίρη σε δημόσιο σχολείο, ενάντια στις συμβουλές της Ρομπέρτα, είναι ένα εκπληκτικά καταλυτικό γεγονός. Αν και η Μαίρη δεν είχε επίσημη σχολική εκπαίδευσηείναι σαφές ότι είναι πιο προχωρημένη ακόμη και από τον δάσκαλό της. Ενάντια στη σύσταση του διευθυντή και του δασκάλου της Μαίρης ο Φρανκ αρνείται να την βάλει σε ένα σχολείο για χαρισματικούς. Επιλέγει να την αφήσει εκεί όπου πιστεύει ότι θα της επιτραπεί να ζήσει μια φυσιολογική παιδική ηλικία. Ωστόσο, αυτή η απόφαση καταφέρνει να φτάσει στα αυτιά της ιδιόρρυθμης μητέρας του που εύχεται η Μαίρη να συνεχίσει το έργο που η δική της κόρη δεν ολοκλήρωσε ποτέ. Έτσι, ακολουθεί μια νομική μάχη για την επιμέλεια της Μαίρης, με τον Φρανκ και τη μητέρα του Έβελιν να πιστεύουν πως ξέρουν τι είναι καλύτερο για τη μικρή..

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑΣ από την Άντζελα Λαλάϊ, Γ3

DIE WELLE

Die Welle σημαίνει ‘’Το Κύμα’’, είναι μια γερμανική ταινία η οποία και μόνο από τον τίτλο της σε βάζει να σκεφτείς ότι το περιεχόμενο της έχει να κάνει σίγουρα με κάποια καλοκαιρινή περιπέτεια, μέχρι που αποφασίζεις να την δεις και τελικά έχει να κάνει με κάτι τελείως άσχετο με αυτό που σκέφτηκες. Για να μην πολυλογώ, ένας καθηγητής ιστορίας αναθέτει στους μαθητές του να ζήσουν και να γνωρίσουν το φασισμό βιωματικά, μια πρόκληση που πρέπει να την τηρήσουν για μια εβδομάδα. Στην αρχή οι μαθητές το βρίσκουν χαζό και αδιάφορο, βέβαια στην πορεία με την καθοδήγηση του ‘’ηγέτη’’ τους μπαίνουν στον ρόλο και γίνονται μια ομάδα. Παρόλο που αυτό το πείραμα ήταν μια αρκετά ενδιαφέρουσα ιδέα ώστε να γίνει το μάθημα πιο ελκυστικό για τα παιδιά, αυτό παίρνει μια απότομη και επικίνδυνη τροπή. Ο σκηνοθέτης μας βάζει να σκεφτούμε ποιανού η πλευρά είναι πιο λογική, του μεν ή του δεν; Κι όμως αυτός ο τρόπος μάθησης, αυτό το πείραμα δημιουργεί μια συμπαγή ομάδα που στρέφεται ενάντια σε οποιονδήποτε διαφωνεί μαζί τους, μόνο και μόνο επειδή προτίμησαν να τους παρασύρει το κύμα με τις οπισθοδρομικές τελικά αλλά και φασιστικές απόψεις του.
Μπορεί για εμάς να φαίνεται ένα λεπτό θέμα αλλά φανταστείτε ο καθηγητής σας, να σας παρουσιάζει ξαφνικά έναν καινούριο τρόπο διδασκαλίας! Στην αρχή θα πιάσετε τον εαυτό σας να σκέφτεται ‘’πρώτη φόρα ενδιαφέρθηκε κάποιος να διδάξει με έναν τόσο ενδιαφέροντα τρόπο’’ μέχρι που διαπιστώνεις ότι αυτός ο τρόπος σου αλλάζει τον τρόπο σκέψης σου και τις αντιλήψεις σου, καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι λάθος, επειδή το σχολείο είναι για να σου διδάσκει καινούργια πράγματα και όχι για να σε κάνει πειραματόζωο ή δούλο του. Αυτό όμως δεν το διαπιστώνουν πάντα όλοι με αποτέλεσμα να αρχίζει σιγά-σιγά να τους ‘’τρώει’’ τα εγκεφαλικά τους κύτταρα και να τα αντικαθιστούν με τα θέλω και τα πρέπει τους. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως κάτι τόσο μικρό μπορεί να προκαλέσει κάτι τόσο μεγάλο, όπως συμβαίνει στην πορεία της ταινίας.
Αυτήν την ταινία θα την συνιστούσα ανεπιφύλακτα, καθώς ακόμη και σήμερα παρόλο που υποτίθεται ότι είμαστε ανεξάρτητοι, ωστόσο εξακολουθούμε να πιστεύουμε οτιδήποτε που μας πλασάρουν αφήνοντάς το να μας “τρώει” κάθε μέρα από λίγο-λίγο χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Εν κατακλείδι, την θεωρώ μια εξαιρετικά καλή ταινία αν και την αμφισβήτησα στην αρχή, όμως τελικά συνειδητοποιείς πως μέσα σε μια εβδομάδα μπορούν να αλλάξουν πάρα πολλά. Κατά τη γνώμη μου το κύριο μήνυμα της ταινίας είναι το πως μπορεί κάποιος να παρασυρθεί ί τόσο εύκολα από κάτι τόσο μικρό και ‘αδιάφορο’.