Στης Καλυψώς το μικρό νησί
Ο χρόνος περνά γρήγορα εκεί
Για κάποιον έχει γίνει φυλακή
Ο Οδυσσέας ξέχασε να γυρίσει από εκεί
Η θάλασσα γύρω όμορφη πολύ
Θα κρατήσει για πάντα τον Οδυσσέα στο νησί
Κιουλάφας Γιάννης (A2)
Μες το πέλαγος βαθύ και γαλάζιο,
κρύβεται το νησί της Καλυψώς,
με ήλιο που λάμπει ζεστός και γλυκός
και κύματα που τραγουδούν μυστικά.
Τα βράχια της στέκουν σαν φύλακες σιωπηλοί
και ο άνεμος φέρνει αρώματα θάλασσας,
τα φυτά χορεύουν στο φως του φεγγαριού,
και η Καλυψώ μας καλεί να μείνουμε εδώ.
Στο νησί αυτό το μικρό και θαυμάσιο,
η φύση μάς διδάσκει όνειρα και χαρά,
και εγώ σαν μαθητής, εδώ γράφω στίχους,
για το νησί που αγαπώ, την Καλυψώ την ωραία.
Γκαρέλη Γεωργία (Α1)
Στο νησί της Καλυψώς
φυσάει αέρας απαλός.
Η θάλασσα γαλήνια
και ο τόπος φωτεινός.
Κρυμμένος μες στη φύση
ο Οδυσσέας σκέφτεται να γυρίσει
κι η Καλυψώ τον αγαπά
μα ξέρει πως θα φύγει πια.
Γαρουφαλή Χρυσάνθη (Α1)
Ο Ερμής από τον Όλυμπο στην Ωγυγία κατέβηκε
την καλλίκομη νεράιδα να πείσει
τον καρτερικό Οδυσσέα ν’ αφήσει
εντολή του Δία ήταν αυτή.
Με τα χρυσά σανδάλια πέταξε
στο απόμακρο νησί της θέας,
πλησίασε ο Ερμής στην ευρύχωρη σπηλιά
την Καλυψώ να συναντήσει
και τον θνητό ν’ αφήσει.
Μαγεύτηκε ο Ερμής από την ωραία τη φωνή της,
τα γαλήνια πουλιά και τα τοπία.
Η θεά αναγνώρισε τον Ερμή
αλλά εκείνος μόνο τον Οδυσσέα δεν βρήκε στην σπηλιά,
στην ακτή καθόταν και έκλαιγε με στεναγμούς και λύπες.
Καρτάλη Αρχοντία (A2)
Τα ποιήματα δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του μαθήματος της Οδύσσειας Α΄ Γυμνασίου: υπεύθυνη καθηγήτρια Ευαγγελία Λυκουρίνου
