Την Πέμπτη 16/2/2023 στο πλαίσιο εκδρομής, με τα παιδιά της εφημερίδας μας τους «Εναλλακτικούς», επισκεφθήκαμε τον χώρο στον οποίο συντάσσεται η τοπική εφημερίδα της Κοζάνης «Ο ΧΡΟΝΟΣ». Επικεφαλής της καθημερινής αυτής εφημερίδας, είναι οι δημοσιογράφοι Γιάννης Κωσταρέλλας και Σωκράτης Μουτίδης. Ο κύριος Μουτίδης μας υποδέχτηκε θερμά και μας έδωσε πληροφορίες σχετικά με την ποικιλία των θεμάτων του «Χρόνου», μας σύστησε στους 11 υπαλλήλους (δημοσιογραφία, σύνταξη , διανομή) με τους οποίους συνεργάζεται και μας μίλησε για τον ιδρυτή της, Νίκο Κωσταρέλλα, ο οποίος, απεβίωσε δυστυχώς πριν από 2 χρόνια. Το πρώτο τεύχος συντάχθηκε στις 27 Οκτωβρίου το 1980. Μάθαμε πως, με τον καιρό, υπήρξε σμίκρυνση στο μέγεθος της εφημερίδας, ότι τυπώνονται περίπου 500 εφημερίδες κάθε μέρα και κάθε εφημερίδα περιέχει συνήθως 24 φύλλα. Επιπλέον, μας έδειξε τα πιεστήρια, και παλιά και εξελιγμένα, στα οποία τυπώνονται τα φύλλα. Το βασικό μηχάνημα διαθέτει 3 συρτάρια. Στο πρώτο, μπαίνουν τα λευκά φύλλα χαρτιού τα οποία, στο δεύτερο συρτάρι, βγαίνουν ασπρόμαυρα ενώ στο τρίτο έγχρωμα. Σε αυτό το σημείο, ο αρχισυντάκτης, επιλέγει πόσα αντίτυπα θα τυπωθούν. Ακολουθεί η διαδικασία της αντιγραφής και η εφημερίδα είναι έτοιμη, διπλωμένη. Τέλος, άξιο αναφοράς αποτελεί το κόστος κάθε φύλλου, 70 λεπτά, και  οι πολλοί συνδρομητές. Η εφημερίδα συνεργάζεται με την ΕΡΤ 3 και συχνά ο κ. Μουτίδης επισκέπτεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να φέρει τα ευρωπαϊκά νέα για τη σχετική στήλη της εφημερίδας.

Αφού ο δημοσιογράφος έλυσε τις απορίες μας, βγάλαμε κάποιες αναμνηστικές φωτογραφίες, επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο μας και προχωρήσαμε προς το κέντρο της Κοζάνης, όπου μας περίμενε μια όμορφη έκπληξη, η δημοσιογράφος Κέλλυ Γρηγοριάδου, εκδότρια του free-press περιοδικού «Together». Η κυρία Γρηγοριάδου μας μοίρασε τεύχη του καλαίσθητου, μηνιαίου περιοδικού με την ποικίλη θεματολογία, μας εξήγησε τι σημαίνει «freepress», δηλαδή περιοδικό που διανέμεται δωρεάν σε διάφορες γωνιές της πόλης (έχει έσοδα εξ’ ολοκλήρου από τη διαφήμιση), άκουσε τις απορίες μας, μας έδωσε συγχαρητήρια για τη δική μας εφημερίδα και αποχωρήσαμε από τους δημοσιογράφους της Κοζάνης γεμάτοι πρωτόγνωρες εμπειρίες! Η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά είδαμε επαγγελματίες δημοσιογράφους στο χώρο της εργασίας τους και συζητήσαμε μαζί τους για την επικαιρότητα, αλλά και τις δυσκολίες του επαγγέλματος. Μείναμε όλοι πολύ ευχαριστημένοι!

Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στη γυναίκα η 8η Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Λίγους αιώνες πριν, οι γυναίκες άρχισαν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Ήδη όπως διαβάσαμε στην Ιστορία μας, το 1793 εκτελέσθηκε στην γκιλοτίνα, η Ολυμπία ντε Γκουζ, μια από τις μαχητικότερες αγωνίστριες της γαλλικής επανάστασης, επειδή άσκησε αυστηρή κριτική στους συντάκτες της διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου, καθώς αγνόησαν τις γυναίκες. Το 1908 παρέλασαν 15.000 γυναίκες στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής. Ωστόσο οι γυναίκες  άρχισαν να αποκτούν δικαιώματα ουσιαστικά, όταν στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο άρχισαν να εργάζονται στα εργοστάσια τα οποία είχαν εγκαταλειφθεί από τους άνδρες, οι οποίοι πολεμούσαν.

Το 1977 και μετά από τη γιγάντωση του φεμινιστικού κινήματος η 8η Μαρτίου ορίστηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τη Γυναίκα και τη Διεθνή Ειρήνη. Παρόλα αυτά, η γυναίκα αποτελεί ακόμη το τμήμα του πληθυσμού που πλήττεται περισσότερο  όταν υπάρχουν κρίσεις όπως για παράδειγμα η οικονομική κρίση μετά το 2010 καθώς και η περίοδος του covid. Σύμφωνα με την Ε.Ε το χάσμα μεταξύ των φύλων διευρύνθηκε λόγω της κρίσης του κορονοϊού και η δυσκολία εύρεσης ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής ,έχει επιβαρύνει σημαντικά την ψυχική υγεία των γυναικών. Ο εγκλεισμός στο σπίτι λόγω της πανδημίας και η τηλεργασία έχουν οδηγήσει σε συγκρούσεις μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Οι γυναίκες εξακολουθούν να επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος της μη αμειβόμενης εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της φροντίδας παιδιών και ηλικιωμένων μελών της οικογένειας. Οι γυναίκες, εξάλλου, υπερεκπροσωπούνται μεταξύ των χαμηλόμισθων στα περισσότερα κράτη μέλη και στον τομέα υγειονομικής περίθαλψης, ο οποίος έχει υποστεί ιδιαίτερη πίεση. Άρα, δεν αρκούν οι αναφορές στους αγώνες των γυναικών και την πρόοδο που έχει γίνει, αλλά χρειάζεται συνεχή εγρήγορση και αγώνας, ώστε οι γυναίκες να απολαμβάνουν δικαιώματα καθώς ο κόσμος και οι συνθήκες μεταβάλλονται.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή αλλιώς τα social media, έχουν μπει αναμφίβολα στην ζωή μας. Είναι πολύ διασκεδαστικά, αλλά κρύβουν και κινδύνους.  Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης αποτελούν την κοινωνική διάδραση μεταξύ ανθρώπων που δημιουργούν, μοιράζονται ή ανταλλάσσουν πληροφορίες και ιδέες μέσα σε εικονικές κοινότητες και δίκτυα. Τα κοινωνικά δίκτυα σήμερα θεωρείται ότι αποτελούν κυρίαρχο κομμάτι της καθημερινότητας των σύγχρονων ανθρώπων κι εμφανίζονται σε διάφορες μορφές όπως π.χ. το Facebook, το Twitter, το Τικ Τοκ, το Ιnstagram κ.α. Με τα social media μπορούμε να μιλήσουμε με τους φίλους μας και με τους γνωστούς μας, μπορούμε να ακούσουμε μουσική, να ενημερωνόμαστε, να διασκεδάσουμε ή να «φλεξάρουμε» στους άλλους. Επίσης αποκτάμε αυτονομία και σημαντικότερα, γνώσεις. Όσον αφορά τους κινδύνους τώρα, ο πιο απλός είναι φυσικά η πολύωρη επαφή με τον υπολογιστή ή με το κινητό τηλέφωνο.

Δημιουργείται πρόβλημα στα μάτια και μείωση της φυσικής άσκησης. Συχνά η υπερένταση οδηγεί σε ανήσυχο ύπνο και έλλειψη συγκέντρωσης που γίνεται φανερή στο σχολείο. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν ακόμα να παραπληροφορήσουν και να χρησιμοποιηθούν για εκφοβισμό. Γι” αυτό οι ειδικοί συμβουλεύουν τα παρακάτω: Καταρχάς δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε το κινητό και τον υπολογιστή  περισσότερο από 3 ώρες την ημέρα,. Πρέπει να υπάρχει προσοχή στην επικοινωνία με αγνώστους που μας παρουσιάζονται σαν φίλοι και δεν είναι υγιές να κοιμόμαστε κοντά στο κινητό, διότι το μυαλό μας χρειάζεται ξεκούραση. Θα ήταν καλό να το απενεργοποιούμε. Τέλος, ιδανική είναι η δραστηριοποίηση, οι βόλτες με φίλους μας, το περπάτημα, η ασχόλεια με κάποιο άθλημα και γενικώς οτιδήποτε διαφορετικό μπορεί να μας ευχαριστήσει. Συνεπώς, τα social media είναι ένα κομμάτι της εποχής μας που πρέπει να το χρησιμοποιούμε χωρίς όμως να κάνουμε κατάχρηση.

Ο κορωνοϊός, είναι ένας ιός, μάστιγα του πλανήτη μας. Οι Βρετανοί επιστήμονες εκτιμούν πως αυτή η πανδημία εμφανίστηκε μεταξύ των αρχών Οκτωβρίου και μέσων Νοεμβρίου 2019 στην  Κίνα. Το πρώτο κρούσμα εκτός Κίνας υπήρξε στην Ιαπωνία στις 3 Ιανουαρίου 2020. Ωστόσο ο ιός δεν σταμάτησε εκεί. Εξαπλώθηκε και στις υπόλοιπες ηπείρους. Έτσι, στην Ευρώπη το πρώτο κρούσμα εμφανίστηκε στις 12 Ιανουαρίου 2020, στην Αμερική, και  συγκεκριμένα στις  ΗΠΑ, στις 16 Ιανουαρίου. Μετά από έναν μήνα, στις 26 Φεβρουαρίου επιβεβαιώθηκε το πρώτο κρούσμα στην Ελλάδα και μάλιστα στη Θεσσαλονίκη.

Τα πρώτα έκτακτα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου και τότε ακούσαμε για πρώτη φορά τη λέξη καραντίνα, απαγορεύτηκε η μετακίνηση σε όλη την χώρα και οι επαφές των ανθρώπων περιορίστηκαν στο πλαίσιο της οικογένειας. Αυτό το μέτρο υιοθετήθηκε σε όλα τα κράτη προκειμένου να περιορισθεί η μετάδοση του ιού.

Παράλληλα, από τα ΜΜΕ  ξεκίνησε μια εκστρατεία με στόχο να προωθήσει τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να προστατευθούμε από τη μετάδοση του ιού όπως τη χρήση μάσκας, την αποφυγή του συγχρωτισμού, το συχνό πλύσιμο των χεριών και τη χρήση αντισηπτικών. Στις 10 Μαρτίου ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας ανακοίνωσε το κλείσιμο των βρεφονηπιακών σταθμών, των  σχολείων, φροντιστηρίων όπως και Πανεπιστημιακών σχολών σε ολόκληρη την χώρα. Στις 22 Μαρτίου ο πρωθυπουργός της χώρας μας Κυριάκος Μητσοτάκης, ανακοίνωσε τον ερχομό της πρώτης καραντίνας η οποία τέθηκε την επόμενη μέρα, στις 23. Η δεύτερη καραντίνα ανακοινώθηκε στις 7 Νοεμβρίου. Ωστόσο, τώρα πια υπήρχε και άλλο όπλο στη φαρέτρα των επιστημόνων, για την αντιμετώπιση αυτού του ιού, το εμβόλιο. Τα εμβόλια με τα οποία εμβολιάστηκαν οι Έλληνες είναι τα:

BIONTECH/PFIZER: Είναι το πρώτο MRNA εμβόλιο που ήρθε στην Ελλάδα και γίνεται σε δύο δόσεις. Η δεύτερη δόση γίνεται 3 εβδομάδες μετά την πρώτη.
MODERNA: Πρόκειται επίσης για MRNA εμβόλιο και χορηγείται κατά τον ίδιο τρόπο με το Pfizer. ASTRAZENECA: Επίσης χορηγείται σε 2 δόσεις. Η δεύτερη δόση γίνεται μετά από 3 μήνες από την πρώτη. Πρόκειται για εμβόλιο ιικού φορέα.
JOHNSON & JOHNSON: το πρώτο εμβόλιο που χορηγείται σε μια μόνο δόση. Με τις μεταλλάξεις που προέκυψαν κρίθηκε απαραίτητη και μια τρίτη, η αναμνηστική δόση εμβολιασμού. Μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου 2022, εμβολιάστηκαν πλήρως 7.493.538 Έλληνες.

Η πρώτη φάση του εμβολιασμού ξεκίνησε στις 4 Ιανουαρίου 2020. Ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της χώρας μας δέχτηκε τον εμβολιασμό ως μάνα εξ ουρανού, αλλά ένα άλλο μέρος το αρνήθηκε ισχυριζόμενο ότι φοβάται τα νέα εμβόλια που προέκυψαν με γρήγορες διαδικασίες. Όλα κινούνταν ήπια ώσπου τον Δεκέμβριο του 2020 εμφανίστηκε μια μετάλλαξη του κορωνοϊού γνωστή ως μετάλλαξη «Δέλτα», η οποία ξεκίνησε από την Ινδία. Αυτή η μετάλλαξη είχε την ιδιαιτερότητα να μεταδίδεται πιο γρήγορα αλλά και πιο εύκολα. Έως και τις 20 Ιουλίου του 2021 είχε εξαπλωθεί σε 124 χώρες. Εκτός από την μετάλλαξη «Δέλτα» εμφανίστηκε και μια ακόμη, γνωστή ως μετάλλαξη «Όμικρον» , η οποία πρωτοεμφανίστηκε σε δύο χώρες, την Νότιο Αφρική και την Μποτσουάνα στις 11 Νοεμβρίου.

Τα συμπτώματα της  «Όμικρον» μοιάζουν αρκετά με αυτά ενός κοινού κρυολογήματος και έτσι είναι λίγοι οι πολίτες που δεν μπορούν να καταλάβουν αν έχουν μολυνθεί από κορωνοιό ή κάποια άλλη εποχική ίωση. Το ότι ο ιός φαίνεται να εξασθενεί είναι το ευχάριστο της όλης υπόθεσης και οι επιστήμονες αισιοδοξούν ότι θα έχουμε τελειώσει με αυτόν μέχρι το 2024. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ταλαιπώρησε την ανθρωπότητα και χάθηκαν στην Ελλάδα 25.719 άνθρωποι και σε ολόκληρο τον κόσμο 5.944.313. Μια πραγματική εκατόμβη νεκρών!

Στο πλαίσιο της σχολικής μας εφημερίδας «Οι Εναλλακτικοί», το τμήμα του Γ1 πραγματοποίησε τον Ιανουάριο του 2022 μια έρευνα με θέμα «Ενημέρωση για τον κορωνοϊό. Κορωνοϊός και σχολείο » σε τυχαίο δείγμα 58 μαθητών (28 αγόρια και 26 κορίτσια) από τις 3 τάξεις του 2ου γυμνασίου Εύοσμου με μαθητικό πληθυσμό 480 μαθητών. Δεν ανιχνεύθηκαν διαφορές στις απόψεις αγοριών κοριτσιών. Ας ρίξουμε μια ματιά, στα αποτελέσματα, τα οποία έχουν αρκετό  ενδιαφέρον.

Η πλειοψηφία των μαθητών (33) απάντησαν, ότι είναι αρκετά ενημερωμένοι σχετικά με τον covid και τις συνέπειες του, ενώ κανένα παιδί δεν απάντησε πως βρίσκεται σε πλήρη άγνοια πάνω στο θέμα.

Όσον αφορά τους φορείς ενημέρωσης τους, οι μαθητές υπέδειξαν ως κυριότερο φορέα την οικογένεια (36), αμέσως μετά το σχολείο (26), τα ΜΜΕ (25), ενώ ο ΕΟΔΥ , προς έκπληξη μας επιλέχθηκε μόνο από 11 μαθητές, παρόλο που αποτελεί τον πιο έγκυρο φορέα.

Στην ερώτηση, εάν έχουν νοσήσει από covid το 68% απάντησε όχι ενώ το υπόλοιπο 32% ναι. Αντίθετα, φαίνεται πως η πλειοψηφία των παιδιών που αποτελούν τον κοινωνικό τους περίγυρο έχουν νοσήσει (86%), ενώ μόνο το 14% κατάφεραν να προφυλαχθούν επαρκώς. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι  το 75% είναι ανεμβολίαστοι, ενώ μόνο το 25%  είναι εμβολιασμένοι.

Παρόλα αυτά, φαίνεται πως οι μεγαλύτερες ηλικίες έχουν μεριμνήσει για την υγεία τους, διότι 45 μαθητές απάντησαν πως οι γονείς τους έχουν εμβολιαστεί. Μάλιστα, οι ίδιοι μαθητές στην ερώτηση εάν είναι ενημερωμένοι σχετικά με το εμβόλιο, αποκρίθηκαν θετικά, ενώ οι υπόλοιποι 8, όχι. Αυτοί που απάντησαν θετικά, υπέδειξαν ως κύριο φορέα ενημέρωσης του την οικογένεια (33), έπειτα τα ΜΜΕ (21), τον ΕΟΔΥ (16) και το σχολείο (12).

Αξίζει να σημειωθεί πως το 63% των μαθητών νιώθουν ασφαλείς στον χώρο του σχολείου,  γιατί τηρούνται τα μέτρα προστασίας κατά του covid,  ενώ το υπόλοιπο 37% δήλωσε πως όχι. Αιτία αυτής της ανασφάλειας είναι κυρίως τα πολλά κρούσματα, ο συνωστισμός, η μη τήρηση των μέτρων, και φυσικά η μη χρήση μάσκας.

Παρόλα αυτά, το 96% ισχυρίστηκε πως φοράει την μάσκα του όπως ορίζουν οι κανονισμοί Επιπροσθέτως, στην ερώτηση πόσο συχνά πλένεις τα χέρια σου κατά την διάρκεια του σχολικού προγράμματος ή τα καθαρίζεις με αντισηπτικό, 3 απάντησαν καθόλου, ενώ 1-2 φορές απάντησε η πλειοψηφία των μαθητών (37), τέλος 3-5 φορές απάντησαν 14 μαθητές:

Αναφορικά με το θέμα της εξ’ αποστάσεως ή δια ζώσης εκπαίδευσης, 32 μαθητές προτιμούν την τηλεκπαίδευση, για λόγους ασφαλείας κατά του covid. Αντίθετα, οι 19 μαθητές, που επιθυμούν την δια ζώσης εκπαίδευση, υπέδειξαν ως αιτία την επαφή με τους συμμαθητές (1), τις καλύτερες συνθήκες μάθησης (1), ενώ μάλιστα 1 παιδί προφασίστηκε την επαφή με τους καθηγητές. Τι σου κάνει η καραντίνα…;

Αυτό που έλειψε περισσότερο στους μαθητές είναι οι σχολικές εκδρομές (28). Ας είμαστε ειλικρινείς, οι περίπατοι και οι εκδρομές είναι αναπόσπαστο κομμάτι των σχολείων μας. Αμέσως μετά, 27 μαθητές νοσταλγούν την κανονικότητα της προηγούμενης ζωής, 24 την ενασχόληση με εξωσχολικές δραστηριότητες, 22 τις επαφές με τα αγαπημένα πρόσωπα και 19  τις βόλτες με τις παρέες τους 19.

Δυστυχώς, ο κόβιντ ως γνωστόν, αύξησε και τα επίπεδα άγχους των μαθητών με κυριότερο παράγοντα (27) την καθημερινή ανησυχία μήπως νοσήσει κάποιος συγγενής τους. Η αλλαγή των συνηθειών, υπήρξε επίσης παράγοντας άγχους(22), ενώ η απομάκρυνση απ’ τους φίλους (20) και η αγωνία μήπως νοσήσουν και οι ίδιοι (16) αποτέλεσαν επίσης αιτίες άγχους.

Τέλος, απευθυνόμενοι στην Πολιτεία, οι περισσότεροι μαθητές (24) ζητούν την πρόσληψη ιατρών (24), να γίνει πιο συστηματική η εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης (23), καθώς επίσης να τελούνται περισσότεροι υγειονομικοί έλεγχοι (11), αλλά και να οργανωθεί η προώθηση του εμβολίου (10).

Πολλοί είναι αυτοί που ακόμη θεωρούν τον όρο γυναικοκτονία σεξιστικό και πιστεύουν πως εστιάζεται στις γυναίκες με σκοπό να υποτιμηθεί ο άνδρας και το κύρος του. Παρ’όλα αυτά η μαύρη λίστα των θυμάτων τα τελευταία δύο έτη, ολοένα και αυξάνει. Πώς όμως δημιουργούνται οι σκέψεις και ιδεοληψίες αυτές και τι ρόλο έπαιξε ο covid σε αυτό;
Η κοινωνία παίζει έναν σημαντικότατο ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα των ανθρώπων. Θα θεωρούνταν ακραίο να πούμε πως η ίδια κοινωνία που γεννάει υπέροχους ανθρώπους, εξαιρετικούς επιστήμονες, γεννάει και τους γυναικοκτόνους; Όσο άσχημο κι αν ακούγεται, είναι η πικρή αλήθεια. Με τις λάθος αρχές, αναπτύσσονται λάθος ιδέες. Από εκεί που η Κάρολαιν και η Ελένη ήταν σύντροφοι ή φίλες, έγιναν στη συνέχεια θύματα. Και γι΄αυτό φταίνε οι κακές επιρροές στη ζωή των ανθρώπων που τους οδηγούν στην αντίληψη ότι η ζωή είναι μια ζούγκλα και επιβάλλεται ο πιο δυνατός.

Από μικροί οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με την κοινωνία μέσα στην οικογένειά τους, υιοθετούν συμπεριφορές καλές ή κακές με πρότυπα τους γονείς τους, ενώ στη συνέχεια το μάθημα συνεχίζεται στο σχολείο όπου τα παιδιά περνάνε τη μισή ζωή τους. Εκεί δημιουργούν τους δικούς τους κύκλους και διαμορφώνουν τις απόψεις τους με βάση τους συνομηλίκους τους,  και τους εκπαιδευτικούς τους. Με τις λάθος ιδέες αναπτύσσονται λάθος άνθρωποι. Όταν ένα άτομο μεγαλώνει με κακά πρότυπα και γαλουχείται με περίεργες ιδέες, αντί να σέβεται και να αγαπά  το άλλο φύλο, το θεωρεί κατώτερο και αναπτύσσει συμπλέγματα που δυσκολεύουν τις σχέσεις του και προσπαθεί να επιβληθεί «στον αντίπαλο» ακόμη και με τη βία. Άλλοι πάλι θεωρούν υπεύθυνες για αυτές τις συμπεριφορές τις πατριαρχικές δομές της κοινωνίας, όπου το κυρίαρχο ον ήταν κι εξακολουθεί και σήμερα να είναι ο άνδρας. «Οι ρίζες της πατριαρχίας είναι βαθιές. Ζούμε ακόμα σε έναν κόσμο όπου κυριαρχούν οι άντρες με μια κουλτούρα ανδρικής κυριαρχίας» υποστηρίζει ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες.

Όσον αφορά τον covid, αποτελεί ακόμη έναν παράγοντα που δυσκόλεψε τις ανθρώπινες σχέσεις, γιατί οδήγησε τους πολίτες σε πολυήμερους αποκλεισμούς-καραντίνες, ενώ παράλληλα οδήγησε σε οικονομική κρίση τα νοικοκυριά. Πολλές εταιρείες έκλεισαν, πολλοί εργαζόμενοι άρχισαν να εργάζονται στο σπίτι που έγινε πια ένας χώρος που προκαλεί άγχος. Από την άλλη, δεν υπήρχαν οι δυνατότητες να ανανεωθεί ένα ζευγάρι, να κάνει μια έξοδο, να μοιρασθεί συναισθήματα με φίλους, να συζητήσει με συναδέλφους. Αντίθετα,  βομβαρδιζόταν  καθημερινά από τα ΜΜΕ με τις μεθόδους προστασίας κατά του κορωνοϊού και τον αριθμό των θυμάτων. Και ο ιός τους περικύκλωνε από παντού. Όλη αυτή η άσχημη κατάσταση που ταλαιπώρησε τα νεύρα των πολιτών  συνδυασμένη με την ψυχοπαθολογία κάποιων ατόμων οδήγησαν στα 17 βάναυσα εγκλήματα των δυο τελευταίων χρόνων.

Οι γυναικοκτονίες που συνέβησαν δεν δικαιολογούνται. Δεν αρμόζουν στον πολιτισμό μας και στο υπέροχο πλάσμα που είναι ο άνθρωπος. Μας προσβάλλει όλους αυτή η κατάντια.  Όσες συγγνώμες κι αν ζητηθούν, οι ψυχές που χάθηκαν δεν επιστρέφουν.  Ας ελπίσουμε ότι  τα δικαστήρια θα αποδώσουν δικαιοσύνη, για να μην ξαναπονέσουμε εξαιτίας τέτοιων άσχημων συμβάντων.  Ας προσπαθήσουμε για έναν καλύτερο κόσμο!!!

Τρία χρόνια έχουν συμπληρωθεί από τότε που ο COVID-19 εμφανίστηκε στη Βουχάν της Κίνας και στη συνέχεια έπληξε περισσότερες από 210 χώρες παγκοσμίως. Οι επιπτώσεις της πανδημίας στη διεθνή οικονομία και στο γεωστρατηγικό υπόβαθρο των κρατών είναι γνωστές. Η πανδημία, αποτέλεσε ακόμη πρόκληση για τα συστήματα υγείας, με τον φραγμό των συνόρων, τροποποίησε την αγορά εργασίας, ήρθε σε αντίθεση με τον σύγχρονο τρόπο ζωής, κλιμάκωσε την άβυσσο μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών, εντείνοντας τον «εθνικισμό των εμβολίων», δηλαδή τον αγώνα των κρατών να εξασφαλίσουν εμβόλια για τους πολίτες τους.
Μέσα στο κλίμα της υγειονομικής αυτής κρίσης – αποτέλεσμα των αποφάσεων, που έλαβαν οι κυβερνήσεις στην προσπάθεια τους να διαχειριστούν την πανδημία με τον εν δυνάμει καλύτερο τρόπο – πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν πως ο covid αποτελεί το τέλος της παγκοσμιοποίησης. Οι απαγορεύσεις μετακινήσεων των πολιτών από τη μια χώρα στην άλλη, οι δυσκολίες στη μετακίνηση εμπορευμάτων, το κλείσιμο επιχειρήσεων η παρεπόμενη οικονομική κρίση, η ξενοφοβία συντέλεσαν στο να πληγεί η παγκοσμιοποίηση.

Ωστόσο, η ανάγκη να ξεπεραστεί η πανδημία οδήγησε τους επιστήμονες και τους γιατρούς από ολόκληρο τον κόσμο να συνεργασθούν και μάλιστα να προτείνουν λύσεις σε πρωτόγνωρες συνθήκες και σε χρόνους ρεκόρ. Είδαμε να συνεργάζονται φαρμακοβιομηχανίες από τα πέρατα της οικουμένης και να προβαίνουν στην παραγωγή τεραστίων ποσοτήτων εμβολίων, βιταμινών και φαρμάκων κατά του κορωνοϊού αλλά και άλλου τύπου επιχειρήσεις που τροφοδοτούσαν την αγορά με μάσκες, αντισηπτικά, καθαριστικά που απευθύνονταν σε ένα παγκόσμιο κοινό. Το ίδιο επιτεύχθηκε και από τις διαδικτυακές αγορές που πραγματοποιούσαν οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο τον καιρό της πανδημίας απευθυνόμενοι σε πολυεθνικές εταιρείες. Τέλος, η πληροφορία διακινούνταν παγκοσμίως καθώς τα κράτη αντάλλασσαν μεταξύ τους καλές πρακτικές για την αντιμετώπιση της πανδημίας, την προώθηση των εμβολίων κ.α

Το 2021 έγιναν ορισμένες μετρήσεις από την DHL σε συνεργασία με το Stern Business School του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Τα στοιχεία δείχνουν, πως η παγκοσμιοποίηση υπέστη μιαμικρή ύφεση σχετικά με το 2000, ωστόσο η ανάκαμψη της είναι ήδη αισθητή. Η μελέτη των DHL/NYU βασίζεται σε τέσσερις παραμέτρους: την μετακίνηση ανθρώπων, χρήματος, αγαθών και ιδεών. Η πτώση της παγκοσμιοποίησης, εξαιτίας του lockdown, στην παράμετρο μετακίνησης ανθρώπων έφτασε στα επίπεδα του 1990. Η εισροή χρήματος επιβαρύνθηκε, αγγίζοντας της περίοδο της κρίσης του 2008. Το εμπόριο διακυμάνθηκε σε αντίστοιχα πλαίσια. Παρόλο που στα τέλη του 20ου αιώνα, δυτικές εταιρείες δημιούργησαν μεγάλες, παγκόσμιες, εφοδιαστικές αλυσίδες, με αποτέλεσμα την κλιμάκωση του διασυνοριακού εμπορίου, τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε μια μικρή πτώση με κύριο αίτιο τον εμπορικό πόλεμο της Κίνας και των ΗΠΑ. Η πανδημία διεύρυνε αυτό το χάσμα περισσότερο. Πολλές εταιρείες, ωστόσο, δεν επαναπατρίζουν τις έδρες τους, πράγμα αξιοσημείωτο, δεδομένης της αμφιβολίας που δημιουργεί η υγειονομική κρίση.

Αντιθέτως σύμφωνα με τους McKinsey και HSBC, η πλειοψηφία των εταιρειών θα διαδώσει τις εφοδιαστικές τους αλυσίδες σε διάφορα κράτη. Όσον αφορά την παράμετρο διάδοσης πληροφοριών, οι μετρήσεις δείχνουν πως η διακίνηση της πληροφορίας έχει εκτοξευθεί, λόγω της ευρείας χρήσης του διαδικτύου (τηλεργασία, τηλεκπαί-δευση). Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί, πως η υπερβολική αυτή χρήση της τεχνολογίας μειώνει την ανάγκη των δια ζώσης επαφών.

Συνεπώς, η πανδημία μπορεί να έδωσε μια γερή γροθιά στην παγκοσμιοποίηση, ωστόσο δεν την έριξε κάτω. Μάλιστα, αισιοδοξούμε ότι η παγκόσμια επιστημονική συνεργασία θα ανοίξει τον δρόμο για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων όπως αυτά που αφορούν το περιβάλλον του πλανήτη μας.

Πηγή: https://www.naftemporiki.gr/story/1699463/pagkosmiopoiisi-gia-ton-kosmo-tou-meta

Με τον όρο τηλεργασία εννοούμε τη μορφή εργασίας που ασκείται από ένα άτομο εκτός του παραδοσιακού εργασιακού χώρου και κατά την οποία γίνεται χρήση υπολογιστών και άλλων μέσων επικοινωνίας προκειμένου να έρθει  ο εργαζόμενος σε επαφή με την εταιρεία, τους συναδέλφους, τους προϊσταμένους και τους πελάτες του.

Η τηλεργασία αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη στο χώρο της εργασίας  που εξασφαλίζει αυτονομία ως προς τα ωράρια, επηρεάζει θετικά τον εργαζόμενο και του δημιουργεί   αίσθηση ελευθερίας. Ακόμη  αυξάνεται ο ωφέλιμος χρόνος εργασίας, αφού ο «τηλεργαζόμενος» κερδίζει τον χρόνο που σπαταλά στις μετακινήσεις, συμφιλιώνει την οικογενειακή κι επαγγελματική ζωή, ενώ προσφέρει τη δυνατότητα απασχόλησης σε άτομα με ειδικές ανάγκες και κατοίκους απομακρυσμένων περιοχών.

Στις δύσκολες μέρες της πανδημίας, η τηλεργασία είναι αυτή που έδωσε τηδυνατότητα στους εργαζομένους να συνεχίσουν να εργάζονται και στις επιχειρήσεις να συνεχίσουν να είναι παραγωγικές. Παράλληλα, εξασφάλισε την  απομόνωση των εργαζομένων, ώστε να μπορέσουν να προφυλαχθούν από τον ιό που μάστιζε και μαστίζει την ανθρωπότητα τα δυο τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο της καραντίνας που θεωρήθηκε το πρώτο σημαντικό μέτρο κατά της πανδημίας, μέχρι να εμφανιστούν τα εμβόλια.

Η τηλεργασία ακόμη, δίνει τη δυνατότητα σε κάποιον να φύγει από το κέντρο της πόλης και να μετακομίσει σε προάστιο ή σε άλλη πόλη ή και σε άλλη χώρα. Το  σπίτι μπορεί να μετατραπεί και σε γραφείο. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί Έλληνες του εξωτερικού, επέστρεψαν στην Ελλάδα τον καιρό της πανδημίας κι εργάζονταν για μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες του εξωτερικού  από το σπίτι τους.

Όσον αφορά την εκπαίδευση, οι  καθηγητές μας, επικοινωνούσαν μαζί μας καθημερινά με το πρόγραμμα WEBEX.

Οι «τηλεδιασκέψεις » ακολουθούσαν το εβδομαδιαίο πρόγραμμα του σχολείου, δηλαδή γινόταν παράδοση του μαθήματος, εξέταση και γράφαμε ακόμη και διαγωνίσματα. Παράλληλα, οι γονείς μας μπορούσαν να επικοινωνήσουν μέσω της κάμερας με τον καθηγητή για να μάθουν για την πρόοδό μας. Έτσι δεν χάσαμε την επαφή μας με την εκπαιδευτική διαδικασία.

Η τηλεργασία, λοιπόν, ήρθε ως εξέλιξη της τεχνολογίας και κάλυψε τις ανάγκες που δημιουργήθηκαν στην περίοδο της πανδημίας. Πρέπει, όμως,  να είμαστε προσεκτικοί.  Είναι πολύ εύκολο με την τηλεργασία να πάψει ο εργαζόμενος να διαχωρίζει τον ελεύθερό του χρόνο από τον χρόνο εργασίας, να γίνει εργασιομανής , να μην απολαμβάνει κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα και να ζει μονίμως με το αίσθημα της απομόνωσης που μπορεί να του προκαλέσει και ψυχολογικά προβλήματα. Συνεπώς, καλό θα είναι η τηλεργασία να υιοθετείται με μέτρο και να μην αποτελεί πανάκεια.

Γράφει η Μιχαέλα Ζαχαρία

Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού, έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.
Στο σημερινό μας άρθρο θα αποδείξουμε ότι η γλώσσα μας που μετρά πάνω από πέντε χιλιάδες χρόνια ζωής αποδίδοντας με ομορφιά και παραστατικότητα τις λεπτότερες αποχρώσεις του ελληνικού πνεύματος, αυτή η ίδια γλώσσα του Ομήρου, του Σοφοκλή, του Καβάφη, του Σεφέρη, του Παπαδιαμάντη και της Καινής Διαθήκης είναι τόσο ζωντανή, ώστε να διαθέτει τις λέξεις εκείνες που η ανθρωπότητα μπορεί να χρησιμοποιήσει για όποιο νέο φαινόμενο προκύψει, αλλά και να εμπλουτίζεται εκ νέου δημιουργώντας και υιοθετώντας καινούριες λέξεις. Δεν είναι περίεργο εξάλλου αυτό που επισημαίνουν οι Άγγλοι «The Greeks must have a word for it», όταν ψάχνουν να βρουν μια λέξη για να αποδώσουν μια νέα σημασία και δεν βρίσκουν να υπάρχει τέτοια λέξη στη γλώσσα τους! «Οι Έλληνες θα έχουν κάποια λέξη για αυτό», λοιπόν.

Ας αναλογισθούμε αρχικά ότι η λέξη κορωνοϊός ή κορονοϊός ή coronavirus αγγλιστί αποτελείται από τις λέξεις κορώνα και ιός. Η λέξη δε κορόνα προέρχεται μέσω του λατινικού corona από την αρχαία ελληνική λέξη κορώνη, δηλαδή κουρούνα! Ας σκεφτούμε ακόμη πώς ονομάζεται διεθνώς αυτή τη στιγμή η μάστιγα του covid 19. Η λέξη Πανδημία ή αλλιώς pandemia χρησιμοποιούνταν πολύ σπάνια, ενώ πλέον βρίσκεται στα χείλη όλων, αναφέρει σε άρθρο της η ανταποκρίτρια του Guardian στην Αθήνα, Έλενα Σμιθ. Εν τέλει, ο όρος που έχει εξελιχθεί στη μάστιγα της εποχής μας, αποτελεί την ακλόνητη απόδειξη της κληρονομιάς της παλαιότερης γλώσσας της Ευρώπης. Αποτελούμενη από τα ελληνικά παράγωγα «παν», που σημαίνει «όλα» και «δήμος» που σημαίνει «λαός, άνθρωποι», η χρήση της εκτοξεύθηκε κατά 57.000%, σύμφωνα με τους λεξικογράφους του Oxford English Dictionary και κάτι ακόμη, το πρόγραμμα εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού της Μεγάλης Βρετανίας έχει ονομαστεί «πανάκεια». Από τις ελληνικές λέξεις «παν» (κάθε) + «ἄκος» (θεραπεία, φάρμακο), δηλαδή φάρμακο που θεραπεύει κάθε ασθένεια.

Αν τώρα αναζητήσουμε τις επιδράσεις της πανδημίας στη γλώσσα μας θα συνειδητοποιήσουμε ότι έφερε στο προσκήνιο του καθημερινού λόγου, λέξεις και φράσεις από την άγνωστη, για το ευρύ κοινό, γλώσσα της επιδημιολογίας όπως οι όροι «κοινωνική αποστασιοποίηση», «ρυθμός μετάδοσης», «μετάδοση στην κοινότητα», «διασπορά στην κοινότητα» κ.α. Πρωτάκουστες λέξεις προστέθηκαν ακόμη στο λεξιλόγιο των Μ.Μ.Ε. Ακούσαμε π.χ. τους όρους επιπολασμό κι επίπτωση, όταν μιλάμε για επιδημία. Ο Επιπολασμός αναφέρεται στον αριθμό των περιστατικών ή κρουσμάτων που ήδη υπάρχουν στον πληθυσμό – κάτι που παραμένει άγνωστο λόγω του ότι υπάρχει η μεγάλη μάζα εκείνων που δεν το γνωρίζουν αν έχουν κορωνοϊό ή όχι. Ο επιπολασμός δεν πρέπει να συγχέεται με την επίπτωση, που μετρά πόσο γρήγορα εμφανίζονται τα νέα περιστατικά στον πληθυσμό. Aκόμη μάθαμε ότι άλλο είναι η θνητότητα και άλλη η θνησιμότητα .Η θνητότητα αφορά το ποσοστό των θανατηφόρων περιστατικών ως αναλογία των θανάτων σε σχέση με τους νοσούντες. Αντίστοιχα η θνησιμότητα ως δείκτης αφορά το τελικό ποσοστό των θανάτων στο σύνολο ενός πληθυσμού όταν μελετάμε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, π.χ. ενός έτους – κι ως εκ τούτου είναι νωρίς ακόμη για να υπολογιστεί η θνησιμότητα της Covid-19 π.χ. στην Ελλάδα αφού προς το παρόν έχουμε να κάνουμε μόνο με το δείκτη θνητότητας μιας και η πανδημία βρίσκεται σε εξέλιξη. Και μαζί της εξελίσσεται αναπόφευκτα κι η ίδια η γλώσσα μας.

Φυσικά, μέσα σε δυο χρόνια, οι Έλληνες έχουν ενστερνιστεί λέξεις όπως «lockdown», «delivery», «click away», «click and collect» και «curfew» (απαγόρευση κυκλοφορίας) «click inside» (ένα σύστημα το οποίο επιτρέπει στον καταναλωτή να εισέλθει στο κατάστημα εφόσον έχει κανονίσει εκ των προτέρων κάποιο ραντεβού) κ.α. «Πρέπει να υπάρξει κάποιο μέτρο», υποστηρίζει ο κ. Μπαμπινιώτης και στεναχωριέται για το γεγονός ότι πλέον και οι ανακοινώσεις της χρησιμοποιούν τη συγκεκριμένη ορολογία, όμως, είναι και ο πρώτος που δηλώνει ότι η γλώσσα εξελίσσεται. Μέσα από τις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν από την πανδημία, η ελληνική γλώσσα έδειξε τη δύναμή της προσφέροντας παγκοσμίως όρους ιατρικούς και όχι μόνο, ενστερνίστηκε νέες λέξεις και φράσεις που την εμπλούτισαν ακόμη περισσότερο Γι΄αυτό αγαπάμε τη γλώσσα μας, τη βάση του ελληνικού πολιτισμικού μας επιτεύγματος και φροντίζουμε να τη διατηρούμε ζωντανή!!!

Πηγή: http://www.athensvoice.gr/greece/685355_ereyna-pos-epireazei-o-koronoios-tin-elliniki-glossa

Αηδία προκαλούν οι υποθέσεις βιασμών ανήλικων που έρχονται στο φως της δημοσιότητας στη χώρα μας. Έναν εφιάλτη φαίνεται να έζησαν πρόσφατα δύο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι στα Πετράλωνα από τον ίδιο τους τον πατέρα. Η υπόθεση άρχισε να αποκαλύπτεται το 2017, όταν τα παιδιά άρχισαν να φέρνουν στο φως τι έχουν υποστεί από τον πατέρα τους αλλά και κάποια άλλα μέλη της οικογένειάς τους.Όπως δήλωσε η δικηγόρος του κοριτσιού που σήμερα είναι 22 ετών, το αγόρι έχει καταγγείλει βιασμό από τον πατέρα και αρκετούς άλλους ανθρώπους που τώρα πλέον έχουν ταυτοποιηθεί. Σύμφωνα με τις καταγγελίες των παιδιών προκύπτει ότι ο πατέρας διοργάνωνε πάρτι στα οποία βίαζαν το νεαρό αγόρι. Κατά τις ίδιες καταγγελίες η μητέρα των παιδιών όχι μόνο γνώριζε τα πάντα αλλά σε μια περίπτωση βιασμού φέρεται να ήταν και παρούσα.«Το αγόρι, το οποίο ήταν και το πρώτο που εξομολογήθηκε τι περνούσε στα χέρια του πατέρα του μιλώντας σε κάποιο κύριο που αντιλήφθηκε ότι κάτι δεν πάει καλά είπε ότι δεχόταν απειλές από τη μητέρα για να σταματήσει τις καταγγελίες» συμπλήρωσε η δικηγόρος Α.Δ.

Με όλα τα παραπάνω, αντιλαμβανόμαστε ότι η κοινωνία μας δείχνει σημάδια παρακμής. Γι΄αυτό και η Πολιτεία καλείται να αναλάβει δράση. Θα πρέπει να υπάρχουν δομές, όπου τα παιδιά που υφίστανται κακοποίηση να μπορούν να αποτανθούν και να φροντίζει για την καλύτερη ποιότητα ζωής των πολιτών, για παράδειγμα να καταπολεμήσει την ανεργία, ώστε όλοι οι γονείς να μπορούν να προσφέρουν και να αισθάνονται δημιουργικοί, παραγωγικοί κι ευτυχισμένοι