Το πέταγμα της ψυχής
Λαμπυρίζουν τα πέταλα
τα λουλούδια έλαμπαν
μια πεταλούδα στον αέρα
τα φτερά της έφεγγαν.
Ήρθε και κάθισε ένα πρωί
πολύχρωμη και φωτεινή
όμως όταν ήρθε το σκοτάδι
φώτισε τη μαύρη ψυχή.
Ήρθες έτσι ξαφνικά
Χωρίς να σε καταλάβω καν
Μου μίλησες τόσο γλυκά
Και εγώ σε κατάλαβα.
Ήρθες και κάθισες μια αυγή
Τόσο φωτεινή και πολύχρωμη
Όμως όταν ήρθε το σκοτάδι
Φώτισες τη μαύρη μου ψυχή.
Λέξη δε λέω σε κανέναν
σκοτάδι η δικιά μου αλήθεια
σήκωσε τα δικά σου φτερά
ψάξε τη μικρή μου καρδιά.
Ήρθες δίπλα μου ένα πρωί
πολύχρωμη και χαρούμενη
όμως αν σκοτάδι πάλι έρθει,
Ξέρω το πέταγμα της ψυχής.
Λουκάς Πετριτσόπουλος
