Συρανό
Κατά τη γνώμη μου, η θεατρική παράσταση με τίτλο “Συρανό” που διαδραματίζεται στο Παρίσι κατά την διάρκεια του γαλλοϊσπανικού πολέμου, παρουσιάζει την ιστορία του Συρανό ντε Μπερζεράκ, ο οποίος είναι ένας γενναίος στρατιωτικός και ποιητής που νιώθει άσχημος εξαιτίας της μεγάλης μύτης του, που αποτελεί χρόνια το αντικείμενο χλευασμού του. Είναι ερωτευμένος με την Ρωξάνη, η οποία αγαπά τον όμορφο Κριστιάν από τον οποίο λείπει και το λογοτεχνικό πνεύμα και η ευφράδεια του Συρανό. Έτσι, ο Συρανό συμφωνεί με τον Κριστιάν να γίνει η σκιά του και οι λέξεις του, ώστε να τον βοηθήσει να την κατακτήσει και παράλληλα να μπορέσει επιτέλους να της εκφράσει τα δικά του αισθήματα. Επιπλέον, στο έργο πρωταγωνιστεί ο αληθινός έρωτας, η αγάπη και η εικόνα την ομορφιάς, καθώς ο Συρανό, εκπροσωπεί την ψυχή και την εσωτερική ομορφιά ενός ανθρώπου, αντίθετα ο Κριστιάν εκπροσωπεί την εξωτερική ομορφιά και την ελκυστική και παραπλανητική όψη ενός ατόμου, δηλαδή τα χαρακτηριστικά που εύκολα ελκύουν κάποιον στην αρχή, όπως δεν είναι αρκετά για να κρατήσουν μία ευαίσθητη ψυχή, όπως η Ρωξάνη. Τέλος, πιστεύω ότι το έργο ήταν εξαιρετικό, διότι ως ρομαντικό δράμα εναλλασσόταν ανάμεσα στο χιούμορ και στην συγκίνηση, με αποτέλεσμα να διατηρεί συνεχώς το ενδιαφέρον των θεατών με την βοήθεια του τραγουδιού και της ζωντανής μουσικής που τόνιζε τις κινήσεις και τις ενέργειες των ηθοποιών.
