Η εικονογράφηση είναι της μαθήτριας Αλκμήνης Μόσχου, μαθήτριας της Α΄2 Γυμνασίου
Ο Αλέξανδρος και ο Κωνσταντίνος ήταν κολλητοί από το δημοτικό. Περνούσαν ώρες μαζί, παίζοντας, διαβάζοντας και συζητώντας για το μέλλον τους. Ένα από τα αγαπημένα τους θέματα ήταν τα ταξίδια. Συχνά ονειρεύονταν πώς θα ήταν να εξερευνήσουν άλλες χώρες, να γνωρίσουν διαφορετικούς πολιτισμούς και να δουν πράγματα που μέχρι τότε είχαν δει μόνο σε βιβλία ή στο διαδίκτυο.
Μια μέρα, όλα άλλαξαν. Κατά τη διάρκεια ενός κυριακάτικου οικογενειακού τραπεζιού, οι γονείς του Αλέξανδρου ανακοίνωσαν κάτι συναρπαστικό: είχαν αποφασίσει να κάνουν ένα ταξίδι στο εξωτερικό. Προορισμός; Η Ρώμη! Και το καλύτερο; Η οικογένεια του Κωνσταντίνου θα ερχόταν μαζί τους.
Οι δυο φίλοι δεν μπορούσαν να κρύψουν τη χαρά τους. Άρχισαν αμέσως να ψάχνουν πληροφορίες για τα αξιοθέατα. Το Κολοσσαίο, η Φοντάνα ντι Τρέβι, το Βατικανό· όλα τους φάνταζαν σαν κομμάτια από ένα παραμύθι. Οι μέρες μέχρι την αναχώρηση πέρασαν γρήγορα, γεμάτες ετοιμασίες και ανυπομονησία.
Όταν επιτέλους έφτασε η ημέρα, οι οικογένειες επιβιβάστηκαν στο αεροπλάνο. Για τα δύο αγόρια, ήταν η πρώτη τους πτήση. Ο Κωνσταντίνος, που ήταν λίγο πιο διστακτικός, ένιωθε την καρδιά του να χτυπά δυνατά καθώς το αεροπλάνο απογειωνόταν. Ο Αλέξανδρος, από την άλλη, κοιτούσε με θαυμασμό τα σύννεφα από το παράθυρο.
Όταν έφτασαν στη Ρώμη, όλα έμοιαζαν μαγικά. Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι ζωντάνια, οι άνθρωποι μιλούσαν μια ξένη γλώσσα που ακουγόταν σαν μελωδία, και τα κτίρια έμοιαζαν να αφηγούνται ιστορίες αιώνων. Η πρώτη τους βόλτα ήταν στο Κολοσσαίο. Τα αγόρια έμειναν άναυδα μπροστά στο επιβλητικό κτίριο, φανταζόντουσαν τις μάχες που λάμβαναν χώρα εκεί χιλιάδες χρόνια πριν.
Το βράδυ, καθώς περπατούσαν δίπλα στη φωτισμένη Φοντάνα ντι Τρέβι, αποφάσισαν να ρίξουν από ένα κέρμα και να κάνουν μια ευχή. «Να ταξιδέψουμε ξανά μαζί,» ψιθύρισε ο Κωνσταντίνος. «Σε ακόμα περισσότερες χώρες», συμπλήρωσε ο Αλέξανδρος.
Οι ημέρες στη Ρώμη πέρασαν σαν όνειρο. Επισκέφτηκαν το Βατικανό, έφαγαν αυθεντική ιταλική πίτσα και παγωτό, και έμαθαν πολλά για την ιστορία και τον πολιτισμό της Ιταλίας. Όμως, το πιο σημαντικό ήταν ότι αυτό το ταξίδι τους έφερε ακόμα πιο κοντά.
Όταν γύρισαν πίσω στην Ελλάδα, είχαν τόσες ιστορίες να διηγηθούν στους συμμαθητές τους. Και ενώ το ταξίδι είχε τελειώσει, οι δυο τους ήξεραν ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή. Γιατί, όπως έλεγε συχνά ο Αλέξανδρος, «Τα ταξίδια δεν είναι μόνο προορισμοί, αλλά και οι φίλοι με τους οποίους τα μοιράζεσαι».
Ο Βασίλης Νικόλης είναι μαθητής της Α΄2 Γυμνασίου
Η εικονογράφηση είναι της μαθήτριας Αλκμήνης Μόσχου, μαθήτριας της Α΄2 Γυμνασίου
