Και είδα και αυθαιρέτησα
Mες στον βυθό που κυβερνάς
Μέσα στα ποτάμια.
Από τις ράχες των βουνών
βροχή να πέσει,
τα νερά να χαρούν.
Μα η χαρά τους, βάρος.
Αλμυρά τα άλατα δακρύζουν
γιατί μάτια που τόσα είδαν,
το τέλος – ωστόσο – δεν μπόρεσαν να δουν.
Πάλι η ψυχή μου θα βρεθεί
στο τιμόνι της ζωής
να μου δείξει στον ορίζοντα
πως ό,τι καλό
πάντα μπορεί να αλλάξει.
