Περπατούσαμε μαζί πλάι στην ζωή
κι η μπόρα δεν σταμάτησε ούτε λεπτό
κάθε της λέξη θαρρώ πως όριζε τη μοίρα
μία μοίρα που εγώ δεν διάλεξα
Κάθε σταγόνα της βροχής
να μ” ακουμπάει
να με ορίζει
να με λερώνει
να είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει
κάτι που ακόμη ίσως να μην έχω δει
