Καλημέρα
ή μήπως όχι;
Σου λένε ότι η αγάπη σου
είναι η σιωπή του κόσμου,
το ήξερες;
Στο βλέμμα σου το άγριο
δεν έχεις αύριο.
Απορρίπτεις μέρες από το ημερολόγιό σου
και το λες εις βάρος σου.
Ακόμα το σκέφτεσαι;
Η θάλασσά σου είναι πιο βαθιά,
Βάθος που σε υποβαθμίζει.
Δεν πρέπει να σκεφτείς
πριν το αποφασίσεις;
Η μοναξιά σου σε πονάει,
η αγάπη σου ματώνει και σκύβεις
καθώς κοιτάς τα μάτια της μητέρας σου.
Θα γυρίσεις πίσω;
Γιατί δεν απαντάς;
Αφού θες να χάσεις τόσα πολλά,
γιατί διστάζεις;
Κρύβεις τα συναισθήματά σου
μακριά από τους άλλους·
μη μένεις εκεί.
Στάσου μπροστά,
πίσω απ” τη σάρκα και τα οστά·
κοίτα τη θάλασσα.
Και πες της καληνύχτα.
Κοίτα πώς σε ξεγέλασα
τόσο όμορφα και ανοιχτά·
όμοια τα πράγματα
θα τα έλεγα ξανά.
