Στη Γερμανία το 1920 κυριαρχούσε κοινωνική, οικονομική και πολιτική αναταραχή. Αυτό ήταν άμεσο αποτέλεσμα του Α´ Παγκοσμίου Πολέμου (1914–1918). Η Γερμανία είχε χάσει τον πόλεμο και οδηγήθηκε η Γερμανική αυτοκρατορία σε παρακμή η οποία αντικαταστάθηκε από ένα καινούργιο δημοκρατικό πολίτευμα. Αυτή η νέα γερμανική κυβέρνηση λεγόταν Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Το 1919, οι Γερμανοί ηγέτες υποχρεώθηκαν να υπογράψουν τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Η συγκεκριμένη συνθήκη τιμωρούσε τη Γερμανία επειδή είχε αρχίσει τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1920, η Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1918–1933) είχε πολιτικά και οικονομικά προβλήματα εξαιτίας της καταστροφής από τον πόλεμο. Έτσι η Γερμανία οδηγήθηκε σε οικονομική κρίση. Τα χρέη της οδήγησαν σε υπερπληθωρισμό και μείωση της αξίας του νομίσματός της.
Το οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο που δημιουργήθηκε στη Γερμανία εκμεταλλεύτηκε ένα νέο πολιτικό μόρφωμα , το Ναζιστικό Κόμμα, με αρχηγό τον Αδόλφο Χίτλερ. Σταδιακά κέρδιζε όλο και περισσότερους οπαδούς. Σε αυτό βοήθησε και η οικονομική κρίση του 1929, γνωστή και ως Μεγάλη Ύφεση. Πολλοί Γερμανοί ήταν άνεργοι, πεινασμένοι , φτωχοί και χωρίς στέγη. Το Ναζιστικό Κόμμα άρχισε να κερδίζει έδαφος καθώς υποσχόταν τη δημιουργία μιας δυνατής Γερμανίας. Έτσι ο Χίτλερ εκμεταλλεύτηκε τις ελπίδες, τους φόβους και τις προκαταλήψεις του λαού κατηγορώντας τους Εβραίους για τα προβλήματα της Γερμανίας και καλλιεργώντας έτσι την αντισημιτική και ρατσιστική ιδεολογία των Ναζί.
Τα πράγματα χειροτέρεψαν στις 30 Ιανουαρίου 1933 όταν ο Αδόλφος Χίτλερ διορίστηκε Καγκελάριος της Γερμανίας. Ο Χίτλερ πίστευε στην ανωτερότητα της <<Αρείας φυλής >> και έδειχνε την εχθρότητα του προς τους Εβραίους. Αυτή η ρατσιστική προσέγγιση προώθησε τη θεσμοθέτηση των νόμων της Νυρεμβέργης το 1935 οι οποίοι ελάττωναν τα δικαιώματα των Εβραίων. Επίσης, πίστευε στη διατήρηση της φυλετικής καθαρότητας με στόχο την εξάλειψη οποιουδήποτε στοιχείου που θεωρούσε απειλή για τη γερμανική ταυτότητα.
Γι” αυτό και δημιουργούσε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου φυλακίζονταν πολιτικοί του αντίπαλοι, Εβραίοι, Αθίγγανοι, αιχμάλωτοι πολέμου, άνθρωποι με αναπηρίες κ.α. Οι συνθήκες ήταν σκληρές. Τους επιβίβαζαν σε φορτηγά, τρένα χωρίς τροφή και νερό. Κατά την άφιξη τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης οι κρατούμενοι περνούσαν από μια διαδικασία διαλογής. Οι ευπαθείς ομάδες , ηλικιωμένοι ή αδύναμοι άνθρωποι πήγαιναν συνήθως σε θαλάμους αερίων ενώ οι υπόλοιποι καταχωρούνταν ως κρατούμενοι.
Ένα από τα πιο γνωστά στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι το Άουσβιτς στην Πολωνία. Βρίσκεται περίπου 60 χλμ. δυτικά της Κρακοβίας. Η συνολική του έκταση ήταν στα 40 τ. χλμ. Αποτελούνταν από τρία κύρια και 39 δευτερεύοντα στρατόπεδα. Τα τρία κύρια στρατόπεδα ήταν : Το Άουσβιτς 1, ήταν το κύριο στρατόπεδο συγκέντρωσης και το διοικητικό κέντρο ολόκληρου του συγκροτήματος. Εκεί δολοφονήθηκαν περίπου 70.000 άνθρωποι, κυρίως Πολωνοί μορφωμένοι και Σοβιετικοί αιχμάλωτοι . Το Άουσβιτς 2 Μπίρκεναου, ήταν το στρατόπεδο εξόντωσης, όπου δολοφονήθηκαν περίπου 1.000.000 άνθρωποι, κυρίως Εβραίοι , Σίντι και Ρομά. Το Άουσβιτς 3 Μονοβιτς, ήταν το στρατόπεδο για το εργοστάσιο κατασκευής συνθετικού καουτσούκ.
Συνολικά εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς περισσότεροι από 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι, από τους οποίους 1,1 εκατομμύρια εξοντώθηκαν. Περίπου 900.000 πέθαναν μετά την επιλογή που έγινε άμεσα έπειτα από την είσοδο τους . Άλλοι 200.000 άνθρωποι πέθαναν από ασθένειες, υποσιτισμό, βαρύτατη κακοποίηση, συνέπειες ιατρικών πειραμάτων ή δολοφονήθηκαν. Το Άουσβιτς έγινε παράδειγμα για τις μαζικές δολοφονίες των εθνικοσοσιαλιστών και του Ολοκαυτώματος , θύματα του οποίου υπήρξαν περίπου 6 εκατομμύρια άνθρωποι.
Όταν ο Χίτλερ συνειδητοποίησε ότι θα χάσει τον πόλεμο, έδωσε εντολή να καταστραφούν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Έτσι στο Άουσβιτς τα κρεματόρια και οι θάλαμοι αερίων γκρεμίστηκαν το 1944. Μέσα σε λιγότερο από 10 μέρες το στρατόπεδο άδειασε και περίπου 60.000 κρατούμενοι πήγαν σε πορείες θανάτου . Στα στρατόπεδα του Άουσβιτς παρέμειναν 7.500 κρατούμενοι , οι οποίοι λόγω ασθένειας και αδυναμίας δεν ήταν εφικτό να ακολουθήσουν την πορεία. Περισσότεροι από 300 δολοφονήθηκαν άμεσα, ενώ η προγραμματισμένη εξόντωση των υπόλοιπων ακυρώθηκε λόγω της γρήγορης προέλασης του κόκκινου στρατού . Το Άουσβιτς 1 Μόνοβιτς απελευθερώθηκε στις 27 Ιανουαρίου του 1945 από το Ρωσικό στρατό. Η μέρα αυτή επιλέχθηκε ως ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος.
Για να τιμήσουμε τα θύματα του Ολοκαυτώματος στο σχολείο μας, έγινε ενημέρωση από τους εκπαιδευτικούς -φιλολόγους σε όλα τα τμήματα μας. Μάλιστα το Β3 και Β4 δημιούργησαν, με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού Λεβεντάκη Ελένης (ΠΕ02), ένα λεύκωμα μέσω της εφαρμογής padlet , στο οποίο συγκέντρωσαν εικόνες, πίνακες ζωγραφικής, ποιήματα, τραγούδια, ταινίες, βιβλία κ.λπ. που αφορούν την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και ειδικότερα τις θηριωδίες των Γερμανών στα στρατόπεδα Συγκέντρωσης.
Την εργασία των μαθητών μας, μπορείτε να τη δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο.
ΠΗΓΕΣ: https://encyclopedia.ushmm.org/el
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%84_%CE%A0%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A0%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ: ΜΠΛΕΔΑΚΗ ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ, ΝΟΥΚΑΚΗ ΕΛΕΝΗ Β3
