Ο Jacob Collier είναι Βρετανός μουσικός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Είναι γνωστός για τις πολυοργανικές του ικανότητες και τη χρήση live looping και αρμονιών στη μουσική του. Ο Collier έγινε γνωστός τη δεκαετία του 2010 μέσω των βίντεο του στο YouTube, στα οποία διασκεύαζε μια μεγάλη ποικιλία τραγουδιών και ενσωμάτωνε πολλαπλά όργανα και φωνητικά μέρη στις ενορχηστρώσεις του. Έχει κυκλοφορήσει αρκετά άλμπουμ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία για τη μουσική του, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων βραβείων Grammy!

Το 2012, τα βίντεο διασκευών του σε δημοφιλή τραγούδια όπως το «Don’t You Worry ’bout a Thing» του Stevie Wonder, άρχισαν να γίνονται viral στο YouTube. Το 2014, ο Κόλιερ υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία διαχείρισης του Κουίνσι Τζόουνς και άρχισε να εργάζεται πάνω στο μονοπρόσωπο, οπτικοακουστικό όχημα ζωντανών εμφανίσεων, το οποίο σχεδίασε και κατασκεύασε στο MIT Media Lab ο Μπεν Μπλούμπεργκ.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Το 2016, ο Collier κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του «In My Room» το οποίο ηχογράφησε, ενορχήστρωσε, εκτέλεσε και έκανε ο ίδιος την παραγωγή στο μικρό πίσω δωμάτιο του οικογενειακού του σπιτιού στο Finchley του Βόρειου Λονδίνου. To 2017, ο Collier τιμήθηκε με βραβεία Grammy για τις ενορχηστρώσεις του στα «Flintstones» και «You and I».

                                                                                                                         [There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

                                                                                                                         [There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Το 2018, ο Κόλιερ άρχισε να εργάζεται πάνω στο Djesse, ένα άλμπουμ τεσσάρων τόμων και 50 τραγουδιών με περισσότερους από δύο δωδεκάδες καλλιτέχνες και σύνολα. Ο πρώτος τόμος, στον οποίο συμμετέχει το Metropole Orkest, Djesse Vol. 1, κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2018. Ο δεύτερος, Djesse Vol. 2, χρησιμοποιεί περισσότερο ακουστικά όργανα και κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2019. Το 2020, ο Collier κέρδισε βραβεία Grammy για τις διασκευές του στο «All Night Long (All Night)» από το Djesse Vol. 1 και το «Moon River» από το Djesse Vol. 2. Το 2021, κέρδισε βραβείο Grammy για το «He Won’t Hold You» από τον τρίτο τόμο, Djesse Vol. 3.

                                                                                                                           [There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

                                                                                                                         [There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

   [There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Ο Κόλιερ είναι ο πρώτος Βρετανός καλλιτέχνης που έλαβε βραβείο Grammy για καθένα από τα τέσσερα πρώτα του άλμπουμ.

Βιογραφικά στοιχεία:

Ο Κόλιερ γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1994. Η μητέρα του, Σούζι Κόλιερ, είναι βιολονίστρια, μαέστρος και καθηγήτρια στην Ακαδημία Νέων της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής. Ο παππούς του Κόλιερ από τη μητέρα του, Ντέρεκ Κόλιερ, ήταν βιολονίστας που επίσης δίδασκε στη Βασιλική Ακαδημία και έπαιζε με ορχήστρες σε όλο τον κόσμο. Ο Τζέικομπ έχει δηλώσει: «Τραγουδάμε χορωδίες του Μπαχ μαζί ως οικογένεια – είναι τόσο διασκεδαστικό! Ο Jacob είναι εν μέρει κινεζικής καταγωγής, μέσω της γιαγιάς του από τη μητέρα του, Lila Wong.

Ο πατέρας του Jacob , Derek Collier

Η μητέρα του Jacob , Suzie Coller

Σε ηλικία 10 ετών, ο Κόλιερ υποδύθηκε τον Τάινι Τιμ στην ταινία του Άρθουρ Άλαν Σέιντελμαν «A Christmas Carol» (2004). Παράλληλα, εμφανιζόταν και ως τραγουδιστής τριφώνου σε κλασικούς ρόλους, όπως ένας από τα τρία αγόρια στον Μαγικό Αυλό του Μότσαρτ και ο Μάιλς στο The Turn of the Screw του Μπέντζαμιν Μπρίτεν, ο τελευταίος εκ των οποίων επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη χρήση και την κατανόηση της αρμονίας. Για την αρμονική γλώσσα του Μπρίτεν είπε: «Το μυαλό μου διαλύθηκε προς τα έξω». Το 2008 έλαβε το χρυσό μετάλλιο του ABRSM για τον υψηλότερο βαθμό στη χώρα για το αποτέλεσμα της ογδόης τάξης του στο τραγούδι.

Ο Κόλιερ φοίτησε στο Mill Hill County High School στο βόρειο Λονδίνο και στο Purcell School for Young Musicians στο Bushey του Hertfordshire. σπούδασε για λίγο τζαζ πιάνο στη Βασιλική Ακαδημία.

Καριέρα:

Ο Collier άρχισε να ανεβάζει σπιτικό, πολυοργανικό περιεχόμενο στο YouTube το 2011, κυκλοφορώντας μια φωνητική διασκευή του «Pure Imagination» από την ταινία Willy Wonka and the Chocolate Factory του 1971, και το 2013, μια πολυοργανική εκτέλεση του «Don’t You Worry ’bout a Thing» του Stevie Wonder. Οι αναρτήσεις του Collier χρησιμοποιούσαν ηχογραφήσεις με διαχωρισμένη οθόνη, με πολλαπλά τραγούδια του Collier να τραγουδάει κάθε μια από τις αρμονίες της ενορχήστρωσης. Αυτά τα βίντεο απέκτησαν σταθερή απήχηση, με ορισμένα βίντεο -όπως η προαναφερθείσα διασκευή του «Don’t You Worry ’bout a Thing»- να έχουν εκατομμύρια προβολές! Η δραστηριότητά του τράβηξε την προσοχή του Quincy Jones,ο οποίος πέταξε τον Collier στο Φεστιβάλ Τζαζ του Μοντρέ, όπου συναντήθηκαν με τον Herbie Hancock.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Περίπου εκείνη την εποχή, ο Ben Bloomberg, διδακτορικός φοιτητής στο MIT Media Lab, επικοινώνησε με τον Collier σχετικά με τη δημιουργία και την ανάπτυξη μουσικού υλικού και λογισμικού για ζωντανή εκτέλεση. Κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών, αυτός και ο Collier κατασκεύασαν μια «ζωντανή εμπειρία πολυμέσων».

Μερικές απο τις Live συναυλίες του Jacob και την απίστευτη αρμονία ! :

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Το 2015, ο Collier ξεκίνησε μια ζωντανή παράσταση περιοδεύοντας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Η παράσταση περιελάμβανε έναν κύκλο μουσικών οργάνων, με έξι σταθμούς ταυτόχρονης αναπαραγωγής looping με δυνατότητα ταυτόχρονης αναπαραγωγής, υποστηριζόμενους από συγχρονισμένους βρόχους βίντεο με τρισδιάστατη λήψη σε πραγματικό χρόνο, που προβάλλονταν σε μια οθόνη πίσω από τα όργανα, ευγενική χορηγία των Louis Mustill και William Young της Artists and Engineers. Κεντρικό σημείο της παράστασης ήταν ένα ειδικά κατασκευασμένο φωνητικό όργανο «Harmonizer» που σχεδίασε και δημιούργησε ο Collier με το Bloomberg, το οποίο επέτρεπε στον Collier να εκτελεί πολυφωνικές αρμονίες σε πραγματικό χρόνο.Η παράσταση έκανε το ντεμπούτο της στο Ronnie Scott’s Jazz Club στο Λονδίνο. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Collier άνοιξε για τον Hancock και τον Chick Corea στο Φεστιβάλ Τζαζ του Μοντρέ το 2015.

Το Harmonizer του Jacob

Μουσικό ύφος και επιρροές:

Προερχόμενος από οικογένεια μουσικών, ο Collier μυήθηκε στη μουσική από πολύ μικρή ηλικία. Με την υποστήριξη της μητέρας του έμαθε να παίζει διάφορα όργανα και εξοικειώθηκε με μια σειρά από μουσικές έννοιες. Η δισκογραφική του καριέρα ξεκίνησε στο σπίτι της οικογένειάς του, σε ένα δωμάτιο γεμάτο με όργανα, όπου η μητέρα του συνήθιζε να διδάσκει μαθήματα βιολιού. Εκεί ηχογραφούσε τον εαυτό του τραγουδώντας και παίζοντας όργανα – κυρίως διασκευές προτύπων τζαζ ή ποπ τραγουδιών – χρησιμοποιώντας μια τεχνική ηχογράφησης με διαχωρισμένη οθόνη για να οπτικοποιήσει τα φωνητικά του, τα οποία ανέβαζε στο YouTube. Αυτές οι ηχογραφήσεις συχνά παρουσίαζαν χρήση της αναρμονικότητας, της στενής αρμονίας, της παραφωνίας, της μικροτονικότητας και των πολυρυθμικών.

Βίντεο με τον Jacob Collier που ρυθμοποιεί και εναρμονίζει το κοινό ! :

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Και τέλος , μερικά αστεία συμβάντα που έτυχαν σε live συναυλίες του Jacob  :

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

   [There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Πηγή βιογραφικών στοιχείων :  https://en.wikipedia.org/wiki/Jacob_Collier

Ο Φρέντι Μέρκιουρι (Freddie Mercury, 5 Σεπτεμβρίου 1946-24 Νοεμβρίου 1991) ήταν Βρετανός τραγουδιστής και μουσικός. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους και πιο χαρισματικούς τραγουδιστές όλων των εποχών και είναι γνωστός για τη φανταχτερή του persona στη σκηνή και το τεσσάρων οκτάβων εύρος της φωνής του. Έγινε διάσημος ως τραγουδιστής, συνθέτης και πιανίστας του βρετανικού ροκ συγκροτήματος «Queen».

Ο Μέρκιουρι γεννήθηκε ως Φαρόχ Μπουλσάρα στη Ζανζιβάρη, ένα αφρικανικό νησί που τότε ήταν βρετανική αποικία και σήμερα μέρος της Τανζανίας. Οι γονείς του, Μπόμι (1908–2003) και Τζερ Μπουλσάρα (1922–2016) και η μικρότερη αδερφή του Κασμίρα, ήταν Παρσί με καταγωγή από την Ινδία. Ως Παρσί, η οικογένεια ασπαζόταν τη θρησκεία του ζωροαστρισμού. Η οικογένεια είχε μεταναστεύσει στη Ζανζιβάρη, για να μπορέσει να συνεχίσει ο πατέρας του την εργασία του ως ταμίας στο βρετανικό αποικιακό γραφείο.

Το 1955 στάλθηκε πίσω στην Ινδία στο St. Peter’s School, ένα αγγλικό οικοτροφείο αρρένων στο Panchgani, 250 χλμ. περίπου από τη Βομβάη (τη σημερινή Mumbai). Εκεί πήρε το παρατσούκλι «Φρέντι» που θα κρατούσε για όλη του τη ζωή… Ο διευθυντής του σχολείου παρατήρησε το μουσικό ταλέντο του Φρέντι και πρότεινε στους γονείς του να κάνει μαθήματα πιάνου, πράγμα που έγινε όταν ήταν 7 ετών. Επίσης, τραγουδούσε στη χορωδία του σχολείου. Στην ηλικία των δώδεκα ετών προσχώρησε στο πενταμελές μουσικό συγκρότημα «The Hectics» το οποίο έπαιζε σε διάφορες -σχολικές κυρίως- εκδηλώσεις. Το 1963 επέστρεψε στη Ζανζιβάρη, η οποία στα τέλη της χρονιάς απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο. Επειδή, όμως, τον Ιανουάριο του 1964 ξέσπασε βίαιη επανάσταση κατά του Σουλτάνου της Ζανζιβάρης, ο δεκαεπτάχρονος τότε Φρέντι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το νησί μαζί με τους γονείς και την αδελφή του.

Σύντροφος του Μέρκιουρι ήταν για αρκετά χρόνια της δεκαετίας του 1970 η Μαίρη Όστιν, την οποία γνώρισε μέσω του Μπράιαν Μέι (του κιθαρίστα των Queen) και για την οποία έγραψε το τραγούδι «Love of My Life». Αρραβωνιάστηκαν το 1973, ωστόσο η σχέση τους έληξε, όταν ο Μέρκιουρι παραδέχτηκε την αμφιφυλοφιλία του. Οι δυο τους διατήρησαν στενή φιλία κι αργότερα η Όστιν έγινε η κύρια κληρονόμος της περιουσίας του.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Μέρκιουρι ζούσε στη Νέα Υόρκη και στο Μόναχο, όπου ηχογράφησε διάφορα άλμπουμ έχοντας σχετικά «ήσυχη» προσωπική ζωή (για τα δικά του, βέβαια, δεδομένα, καθώς τα φημισμένα του άγρια πάρτι ενίοτε διαρκούσαν κι ένα μήνα…). Στα μέσα της ίδιας δεκαετίας μετακόμισε στο Κένσινγκτον του Λονδίνου. Σύντροφός του από το 1985 μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν ο Τζιμ Χάτον, τον οποίο γνώρισε σε ένα κλαμπ.

Ο Μέρκιουρι σε συναυλία με τους Queen στο New Haven του Κονέκτικατ τον Νοέμβριο του 1977

To 1973, οι Queen κυκλοφόρησαν το πρώτο τους ομώνυμο άλμπουμ, αλλά δεν έκανε ιδιαίτερη αίσθηση. Κάπως καλύτερη τύχη είχαν τα δύο επόμενα άλμπουμ, Queen II και Sheer Heart Attack.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Λίγο πριν την κυκλοφορία του ιστορικού τους δίσκου A Night at the Opera, οι Queen εμπιστεύτηκαν για προσωπική ακρόαση στον φίλο τους Κένι Έβερετ (γνωστός ραδιοφωνικός παραγωγός και κωμικός της Βρετανίας) το τραγούδι Bohemian Rhapsody, το οποίο εκείνος βρήκε υπέροχο! Λόγω της πρωτοτυπίας του τραγουδιού, το οποίο συνδυάζει rock με opera, το άλμπουμ A Night at the Opera σημείωσε τεράστια εμπορική επιτυχία! Κατά το έτος κυκλοφορίας του (1975) παρέμεινε εννέα εβδομάδες στο Νο1 στα Charts της Αγγλίας και άλλες έξι το 1991, μετά τον θάνατο του Μέρκιουρι. Ανάμεσα στις πολλές διακρίσεις που έχει κατακτήσει το τραγούδι Bohemian Rhapsody, ξεχωρίζει η πρώτη θέση που κατέλαβε στη λίστα British Hit Singles – Top 100 Singles του Βιβλίου Γκίνες! Η προώθησή του συνοδεύτηκε από το πρώτο στην ιστορία σκηνοθετημένο βίντεοκλιπ!

Βιντεοκλίπ Bohemian Rhapsody:

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Οι Queen είχαν πλέον εδραιωθεί ανάμεσα στα πρώτα συγκροτήματα της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας, γράφοντας ελεύθερα πια τη δική τους μουσική που έσπασε τα αυστηρά στερεότυπα των μουσικών ειδών (opera, disco, rock, jazz, electronic, dance κλπ) με τον δικό τους ιδιαίτερο ήχο και τη δική τους μοναδική σκηνική παρουσία. Η ιδιαίτερη φωνή του Μέρκιουρι και ο ξεχωριστός ήχος της κιθάρας του Μπράιαν Μέι (κιθάρα την οποία κατασκεύασε ο ίδιος σε πολύ νεαρή ηλικία) τοποθέτησαν τους Queen μόνιμα στην κορυφή – παρά το γεγονός της ακραίας πολεμικής που δέχονταν από αρκετούς «ειδήμονες» μουσικοκριτικούς…

Το επόμενο άλμπουμ τους με τίτλο A Day at the Races περιείχε το τραγούδι Somebody to Love, το οποίο είχε επίσης αρκετά στοιχεία οπερετικών φωνητικών! Ακόμη πιο ψηλά ανέβηκαν με το άλμπουμ News of the World από το οποίο βγήκαν οι -διαχρονικές πλέον- επιτυχίες We Will Rock You και We Are the Champions. Το τελευταίο, μάλιστα, ακούγεται έκτοτε σε κάθε επίσημη απονομή τροπαίου σε πολλά αθλήματα!

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1970 ακολούθησαν τα άλμπουμ Jazz και The Game. Από το τελευταίο ξεχώρισε το Another One Bites the Dust. Οι Queen άρχισαν να πειραματίζονται και με άλλα είδη μουσικής. Αυτό έγινε πιο έντονο με την κυκλοφορία του άλμπουμ Hot Space στις αρχές του 1980. Το άλμπουμ δεν έτυχε ανάλογης απήχησης κι επιτυχίας, αν και υπήρχε ένα πολύ αξιόλογο κομμάτι-ντουέτο με τον Ντέιβιντ Μπόουι- το Under Pressure.

 [There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Άγαλμα του Φρέντι Μέρκιουρι στο Μοντρέ της Ελβετίας

Ο Φρέντι Μέρκιουρι θεωρείται από τις πλέον κορυφαίες και πιο επιδραστικές προσωπικότητες της ανεξάρτητης μουσικής παγκοσμίως και ξεχωρίζει για την καλλιτεχνική του τόλμη και έμπνευση. Άλλωστε, ο ίδιος συνήθιζε να λέει προκαλώντας συνειδητά τους συντηρητικούς μουσικούς κύκλους: «I’m just a musical prostitute, my dear». Μία ακόμη δήλωσή του που έμεινε στην ιστορία ήταν κι η παρακάτω: «I won’t be a rock star, I will be a legend!». Όπερ και εγένετο…

Η υπογραφή του Φρέντι Μέρκιουρι

Και εδώ τα απίστευτα φωνητικά του Φρέντι Μέρκιουρι με το πλήθος!

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Τον Οκτώβριο του 1986, ο βρετανικός τύπος ανέφερε ότι ο Μέρκιουρι έκανε αιματολογικές εξετάσεις για HIV/AIDS στην κλινική Harley Street. Ο ρεπόρτερ της βρετανικής εφημερίδας The Sun, Χιου Γουάιτοου, ρώτησε τον Μέρκιουρι σχετικά με το δημοσίευμα στο Heathrow Airport, καθώς επέστρεφε από ένα ταξίδι στην Ιαπωνία. Τότε ο Μέρκιουρι αρνήθηκε ότι έπασχε από την ασθένεια. Σύμφωνα με τον σύντροφό του, Τζιμ Χάτον, ο Μέρκιουρι διαγνώστηκε με AIDS στα τέλη του Απριλίου του 1987.

Στις 23 Νοεμβρίου του 1991 ο τραγουδιστής έκανε ανακοίνωση στον Τύπο, που είχε κυριολεκτικά κατασκηνώσει έξω από το σπίτι του στο Κένσινγκτον στο Λονδίνο, ότι έπασχε από AIDS. Μία μέρα αργότερα πέθανε στο σπίτι του. Όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν κοντά του οι γονείς του και η Μαίρη Όστιν (πρώην σύντροφός του). Ωστόσο, σε καθημερινή 24ωρη βάση μαζί του βρισκόταν ο επί 6 χρόνια σύντροφός του, Τζιμ Χάτον, ο Πίτερ Φρίστοουν (προσωπικός του γραμματέας και στενός φίλος) και ο Τζο Φανέλι (πρώην εραστής και προσωπικός του σεφ).

Κύκνειο άσμα της μπάντας ήταν το άλπμουμ Innuendo -η δεύτερη μεγαλύτερη δισκογραφική επιτυχία μαζί με το A Night At The Opera- με το μοναδικό Show Must Go On.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Πρόσφατα γυρίστηκε κινηματογραφική ταινία για τον Freddie Mercury με τίτλο «Bohemian Rhapsody», η οποία κυριολεκτικά έσπασε τα ταμεία, γεγονός που επιβεβαιώνει πόσο ο κόσμος αγαπάει ακόμη τον Freddie Mercury και τους Queen…

Πηγή βιογραφικών και δισκογραφικών πληροφοριών:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%81%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B9_%CE%9C%CE%AD%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Αφήνοντας πίσω του δύο θέσεις τον Αμαζόνιο και δίπλα από τα Μπόρα Μπόρα, το φυσικό τοπίο της Ελλάδας που αναδείχτηκε μέσα από τη λίστα με τα ομορφότερα φυσικά τοπία, ήταν η Μπλε Σπηλιά στο Καστελόριζο.

Η Γαλάζια Σπηλιά (γνωστή και ως Σπηλιά του Παραστά ή Φώκιαλη) είναι ενάλιο σπήλαιο στο Καστελλόριζο. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού και έχει μήκος 40-50 μέτρα, πλάτος 25-30 μέτρα και ύψος 20-25 μέτρα. Είναι πολύ μεγαλύτερο από το παγκοσμίου φήμης σπήλαιο Γκρότα Ατσούρα στο Κάπρι της Ιταλίας. Σύμφωνα με ιταλικό τουριστικό οδηγό του 1929, αποτελεί το κορυφαίο αξιοθέατο στο νησί κι αυτό είναι από μόνο του επαρκής λόγος επίσκεψης.

Για τη Μπλε Σπηλιά αναφέρει τα εξής η σελίδα: «Είναι η δημοφιλέστερη ατραξιόν στο Καστελλόριζο. Οι ντόπιοι την αποκαλούν Φώκιαλη, που σημαίνει στα ελληνικά «καταφύγιο φώκιας». Έχει μάκρος 40-50 μέτρα, πλάτος 25-30 μέτρα και ύψος 20-25 μέτρα. Το φυσικό φως εισέρχεται στο σπήλαιο με όμορφο τρόπο και αντανακλάται στους εσωτερικούς χώρους του παράγοντας ένα μαγικό γαλάζιο χρώμα. Δυστυχώς, ο μόνος τρόπος πρόσβασης είναι το πλωτό μέσο”

Το φως του ήλιου διαθλάται μέσα από τη θάλασσα και αντανακλάται και στο εσωτερικό της σπηλιάς, παράγοντας έτσι ένα εκθαμβωτικό μπλε χρώμα. Το σπήλαιο είναι επισκέψιμο μόνο με βάρκα και μόνο κάτω από ήρεμες συνθήκες της θάλασσας, καθώς η είσοδος είναι μόλις ένα μέτρο πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η καλύτερη ώρα της ημέρας για επίσκεψη είναι νωρίς το πρωί, όταν ο ήλιος είναι ακόμα σε χαμηλή θέση.

Σίγουρα αξίζει να την επισκεφθείτε !

Στο παρακάτω βιντεάκι θα δείτε τη διαδρομή και το απίστευτο τοπίο !

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

2. Krka National Park στην Κροατία

Το Εθνικό Πάρκο Κrka (Κροατικά: Nacionalni park Krka) είναι ένα από τα εθνικά πάρκα της Κροατίας, το οποίο πήρε το όνομά του από τον ποταμό Krka (αρχαία ελληνικά: Κύρικος) που περικλείει. Βρίσκεται κατά μήκος της μέσης-κάτω ροής του ποταμού Krka στην κεντρική Δαλματία, στην κομητεία Šibenik-Knin, κατάντη στην περιοχή Miljevci και μόλις λίγα χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης Šibenik. Δημιουργήθηκε για την προστασία του ποταμού Krka και προορίζεται κυρίως για επιστημονικές, πολιτιστικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές και τουριστικές δραστηριότητες. Είναι το έβδομο εθνικό πάρκο στην Κροατία και ανακηρύχθηκε εθνικός δρυμός το 1985.
Βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην επικράτεια της κομητείας Šibenik-Knin και περιλαμβάνει μια περιοχή 109 τετραγωνικών χιλιομέτρων κατά μήκος του ποταμού Krka: δύο χιλιόμετρα κάτω από τον ποταμό από το Knin στο Skradin και το κάτω μέρος του ποταμού Čikola. Το Εθνικό Πάρκο Krka είναι μια ευρύχωρη, σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη περιοχή εξαιρετικής και πολύπλευρης φυσικής αξίας και περιλαμβάνει ένα ή από τα καλύτερα διατηρημένα -ή ελάχιστα αλλαγμένα- οικοσυστήματα. Η περιοχή των καταρρακτών Krka έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη πυκνότητα λεβάντας στην Ευρώπη, εξ ου και η υψηλή συχνότητα σφηκών και μελισσών στην περιοχή.

Στο παρακάτω βιντεάκι θα δείτε το μαγευτικό τοπίο με την καλύτερη όψη και ανάλυση !

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

3. Valley of the Ten Peaks στον Καναδά

Είναι μια κοιλάδα στο Εθνικό Πάρκο Μπανφ στην Αλμπέρτα του Καναδά, η οποία στέφεται από δέκα αξιόλογες κορυφές και περιλαμβάνει επίσης τη λίμνη Μορέν. Μπορείτε να φτάσετε στην κοιλάδα ακολουθώντας τον δρόμο της λίμνης Moraine κοντά στη λίμνη Louise. Οι δέκα κορυφές ονομάστηκαν αρχικά από τον Samuel Allen, έναν πρώιμο εξερευνητή της περιοχής, ο οποίος απλώς αναφέρθηκε σε αυτές χρησιμοποιώντας τους αριθμούς από το ένα έως το δέκα στη γλώσσα Stoney First Nations. Μπορεί να έμαθε τους όρους από τους ιθαγενείς Αμερικανούς οδηγούς του, που τον βοήθησαν με τα άλογα. Οι Nakoda –γνωστοί και ως Ινδιάνοι Stoney– είναι μια φυλή της οποίας ο πολιτισμός και η διάλεκτος συνδέονται στενά με αυτή του Πρώτου Έθνους Assiniboine, από τον οποίο πιστεύεται ότι χώρισαν στα μέσα του 1700 και που περιπλανιόταν σε μεγάλα μέρη των λιβαδιών και στα βουνά της δυτικής Αλμπέρτα στη Βρετανική Κολομβία. Η απομονωμένη Κοιλάδα των Δέκα Κορυφών ήταν μέρος της αρχικής τους πατρίδας. Σταδιακά, όμως, όλα τα βουνά, εκτός από τρία, μετονομάστηκαν προς τιμήν αξιόλογων ατόμων, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Άλεν.

Το όρος Hungabee δεν συμπεριλήφθηκε στην αρχική λίστα κορυφών από τον Allen, παρόλο που είναι υψηλότερο από το Wenkchemna Peak, το τελευταίο από το οποίο είναι πραγματικά μια επέκταση του Hungabee.

Κορυφές :
# Κορυφή                           Μέτρα     Πόδια
1 Mount Fay                         3,235     10,613
2 Mount Little                       3,088    10,131
3 Mount Bowlen                  3,072    10,079
4 Tonsa                                   3,057    10,030
5 Mount Perre                      3,051    10,010
6 Mount Allen                       3,310    10,860
7 Mount Tuzo                        3,246    10,650
8 Deltaform Mountain       3,424    11,234
9 Neptuak Mountain          3,233    10,607
10 Wenkchemna Peak      3,170    10,401

Και εδώ επίσης βιντεάκι με τη διαδρομή και ενα ασυνήθιστο τοπίο !
[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Το άγαλμα αυτό, που βρίσκεται στο νησί Σαντού στην πολιτεία Γκουτζαράτ, αναπαριστά τον Σαρντάρ Βαλαμπαΐ Πατέλ, τον πρώτο υπουργό Εσωτερικών της χώρας, ο οποίος καταγόταν απο την περιοχή αυτή. Ο λόγος για τον οποίο χτίστηκε αυτό το τεράστιο άγαλμα για τον Πατέλ, αφορά στον καθοριστικό του ρόλο στον απελευθερωτικό αγώνα της Ινδίας και στο γεγονός ότι υπήρξε εξαιρετικά αγαπητός ηγέτης.

Το ύψος του αγάλματος στην Ινδία κατάφερε να ξεπεράσει το Άγαλμα της Ελευθερίας των Η.Π.Α., το οποίο μέχρι πρότινος ήταν το υψηλότερο άγαλμα παγκοσμίως! Ξεπέρασε, όμως, και εκείνο του Βούδα, στον Ναό της Άνοιξης στην Κίνα!

Δείτε τις φωτογραφίες :

Στην παρακάτω φωτογραφία συγκρίνεται το Άγαλμα της Ενότητας με τα ψηλότερα αγάλματα του κόσμου!

Όπως φαντάζεται κανείς, οι λύσεις που χρειαζόταν να δίνουν οι μηχανικοί για μια τέτοια κολοσσιαία κατασκευή είναι περίπλοκες -αλλά οι Ινδοί είναι φημισμένοι μηχανικοί- και ο βαθμός της ενίσχυσης ήταν υψηλός, προκειμένου να στηριχτεί το «Άγαλμα της Ενότητας» σε αυτό το νησάκι, το οποίο στην πραγματικότητα, είναι για την ώρα ένα ψευδο-νησάκι. «Μια βραχώδης προεξοχή της όχθης προς το μέσον του ποταμού Ναρμάντα» το περιγράφουν οι αρχιτέκτονες του γραφείου MGA&D που ανέλαβαν τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Μόνον μετά την κατασκευή ενός υδατοφράκτη πιο κάτω, η οποία θα ακολουθήσει, και τη συνεπακόλουθη άνοδο της στάθμης του νερού κατά έξι μέτρα, το Sadhu-Bet θα ξαναγίνει νησάκι.

Εκτός από το «Άγαλμα της Ενότητας», το αρχιτεκτονικό γραφείο έχει σχεδιάσει δρόμους πρόσβασης, κήπο και ένα πλήρες κέντρο για τους επισκέπτες, αφιερωμένο στον Βαλαμπχαΐ «Αρχηγό» Πατέλ, εκθέτοντας το έργο και τους αγώνες της ζωής του ως ηγέτη των Ινδών για την ανεξαρτησία της Ινδίας, στο πλευρό του Γιαβαχαρλάλ Νεχρού.

Τα εθνικά μνημεία – όπως και η ονοματοδοσία δρόμων και πλατειών – είναι απαραίτητα στοιχεία για την επινόηση αλλά και για την κατά καιρούς αναγκαία ενίσχυση της εθνικής ταυτότητας. Η Ινδία, ούσα σε μόνιμη αντιπαλότητα με το γειτονικό -μουσουλμανικό- Πακιστάν και με φιλοδοξίες στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παιχνίδι, χρειαζόταν ένα ακόμη σύμβολο «ινδικότητας»…

Ο άνδρας που απεικονίζεται στο άγαλμα, ο Σαρντάρ Πατέλ

Τις πρώτες 11 ημέρες από το επίσημο άνοιγμα για το κοινό στις 1 Νοεμβρίου 2018, πάνω από 128.000 τουρίστες είχαν επισκεφθεί το άγαλμα…

Υπάρχουν σχέδια για την εισαγωγή εναλλακτικών μέσων μεταφοράς με σκοπό τη βελτίωση της προσβασιμότητας στο μνημείο. Μεταξύ άλλων προγραμματίζεται η λειτουργία αμφίβιου λεωφορείου (!) που θα συνδέει το άγαλμα με τη Κεβαντίγια. Κάθε Δευτέρα, το άγαλμα παραμένει κλειστό για συντήρηση.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

O Τσάρλι Τσάπλιν υπήρξε Άγγλος ηθοποιός και σκηνοθέτης του βωβού κινηματογράφου που απέκτησε διεθνή φήμη ενσαρκώνοντας τον Σαρλό και σκόρπισε -και σκορπά- άφθονο γέλιο σε μικρούς και μεγάλους.

Ο Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (Charles Spencer «Charlie» Chaplin) γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1889 στο Λονδίνο από γονείς θεατρίνους. Τα παιδικά του χρόνια κάθε άλλο παρά γελαστά κι ευτυχισμένα ήταν. Μετά τον πρώιμο χωρισμό των γονιών του, πέρασε τη νηπιακή ηλικία του ανάμεσα σε μπουλούκια θεατρίνων, συνοδεύοντας τη μητέρα του στις περιοδείες της ανά την αγγλική επικράτεια. Όταν, όμως, βρέθηκε ορφανός από πατέρα και με μητέρα άνεργη, η ζωή του μικρού Τσάρλι άρχισε να μοιάζει ολοένα και περισσότερο βγαλμένη από τις σελίδες του Ντίκενς. Για να κερδίσει το μεροκάματο της οικογένειας, αυτοσχεδιάζει μικρά χορευτικά στους δρόμους του κακόφημου Λονδίνου και μαζεύει τις πενταροδεκάρες των περαστικών…

Ο Τσάρλι Τσάπλιν το 1918

Φθάνοντας στο Λος Άντζελες, τον Δεκέμβριο του 1913, ήταν ήδη αποφασισμένος να μη γυρίσει πίσω στην Αγγλία. Η πρώτη ταινία του «Making a living» (1914) δεν ενθουσίασε τους παραγωγούς του εκκολαπτόμενου τότε Χόλιγουντ, οι οποίοι όμως διέκριναν στον Άγγλο κωμικό με το αστείο περπάτημα ένα ξεχωριστό ταλέντο. Ο Τσάπλιν ήθελε να κατακτήσει το καινούργιο μαζικό είδος διασκέδασης, μεταφέροντας στη μεγάλη οθόνη όλη την εμπειρία του πλανόδιου θεατρίνου.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν σε νεαρή ηλικία

Η «γέννηση» του Σαρλό

Λίγους μήνες αργότερα και με 11 ταινίες στο ενεργητικό του νιώθει ήδη «βετεράνος» ηθοποιός, έτοιμος να πάρει ο ίδιος την κάμερα στα χέρια του. Είναι η εποχή του πειραματισμού, μέσα από τον οποίο θα γεννηθεί η τόσο οικεία και παγκοσμίως αναγνωρίσιμη εικόνα του Σαρλό: του καλοκάγαθου αλητάκου με το κοντό μαύρο μουστάκι, τα υπερμεγέθη παπούτσια, το ημίψηλο καπέλο σε μικρότερο από το κανονικό νούμερο και το μπαστούνι από μπαμπού, που προσπαθεί να επιβιώσει, διατηρώντας την αξιοπρέπειά του μέσα σ’ ένα κόσμο κοινωνικής αδικίας και ανισότητας.

Εν τω μεταξύ, τα φτωχικά νιάτα του είναι μια μακρινή ανάμνηση. Με το νέο συμβόλαιο που υπογράφει στην εταιρεία Mutual, ο Τσάπλιν γίνεται ο πιο ακριβοπληρωμένος άνθρωπος στο Χόλιγουντ, με μισθό που δεν πέφτει κάτω από τις 10.000 δολάρια την εβδομάδα και με ένα επιπλέον μπόνους 150.000 δολαρίων! Διανύει την πιο δημιουργική περίοδο της καριέρας του, καθώς αναδεικνύεται σε ανυπέρβλητο μάστορα της παντομίμας, ικανό να οδηγεί τους θεατές του από το γέλιο στο δάκρυ με μία απλή έκφραση ή χειρονομία και με χάρη που συχνά παρομοιάζεται με εκείνη ενός χορευτή μπαλέτου!

Μην ξεχνάμε και τον «δικό μας» Τσάρλι Τσάπλιν !

Το 1921 βγαίνει στις αίθουσες «Το Χαμίνι» («The Kid»), το οποίο μένει στην ιστορία ως το πρώτο αριστούργημά του :

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Το 1919 ιδρύει τη «United Artists» μαζί με δύο ακόμη μεγάλους ηθοποιούς της εποχής του, τη Μαίρη Πίκφορντ και τον Ντάγκλας Φέρμπανκς, και συνεχίζει τις εισπρακτικές επιτυχίες του, αγνοώντας για αρκετά χρόνια τη νέα τεχνολογία του ομιλούντος κινηματογράφου, φοβούμενος ότι η ουσία της τέχνης του, η παντομίμα, θα εξαφανιζόταν ανάμεσα στους διαλόγους. Έργα του, όπως «Τα φώτα της πόλης» («City Lights»,1931) και οι «Μοντέρνοι καιροί» («Modern Times», 1936) ήταν βωβές ταινίες που γνώρισαν τεράστια επιτυχία την εποχή του ομιλούντος κινηματογράφου. Το 1940 γύρισε την πρώτη του ομιλούσα ταινία, τον «Μεγάλο Δικτάτορα» («The Great Dictator»), που ήταν μια σάτιρα για τον Αδόλφο Χίτλερ.

Ο εκπληκτικός μονόλογος του Τσάρλι Τσάπλιν στον «Μεγάλο Δικτάτορα», που μιλούσε για ανθρωπιά και αντίσταση:

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Όταν δύο χαρισματικοί άνθρωποι συναντιούνται, αφήνουν το αποτύπωμα τους στην ιστορία μοναχά με δύο κουβέντες… Όταν λοιπόν, γνωρίστηκαν για πρώτη φορά ο Άλμπερτ Άινσταιν και ο Τσάρλι Τσάπλιν, αυτός ήταν ο αξέχαστος διάλογος που είχαν:

-Άινσταιν: Αυτό που θαυμάζω περισσότερο σε αυτό που κάνεις, είναι ότι δεν λες λέξη, αλλά όλος ο κόσμος σε θαυμάζει!

Και τότε ο Τσάρλι Τσάπλιν απαντάει:

-Είναι αλήθεια, αλλά το δικό σου μεγαλείο είναι ακόμη πιο αξιοθαύμαστο. Εσένα σε θαυμάζει ολόκληρος ο κόσμος, ενώ δεν καταλαβαίνει λέξη από αυτά που λες!

Οι θεατές όλου του κόσμου μπορεί να λάτρεψαν τον Τσάπλιν, οι επικριτές του όμως στην Αμερική δεν ήταν λίγοι. Αιτίες ήταν άλλοτε τα πολιτικά του φρονήματα (κατηγορήθηκε ως κομμουνιστής από το μακαρθικό λόμπι του Χόλιγουντ και πικραμένος αυτοεξορίστηκε στην Ελβετία το 1952) και άλλοτε η προσωπική ζωή του. Εκανε τέσσερις γάμους, εκ των οποίων οι δύο ήταν με ανήλικες νύφες: στα 28 του χρόνια νυμφεύτηκε την 16χρονη ηθοποιό Μίλντρεντ Χάρις, στα 35 του την καλλονή Λολίτα Μακ Μάρεϊ (αργότερα Λίτα Γκρέι) και στα 44 τη 19χρονη ηθοποιό Πολέτ Γκοντάρ. Τέταρτη και τελευταία σύζυγός του υπήρξε η Ούνα Ο΄ Νιλ, κόρη του θεατρικού συγγραφέα Ευγένιου Ο΄ Νιλ. Όταν παντρεύτηκαν εκείνος ήταν 54 χρόνων κι εκείνη 18. Παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα της, ο γάμος τους διάρκεσε μέχρι τον θάνατο του Τσάπλιν και μάλιστα το ζευγάρι απέκτησε οκτώ παιδιά.

Ο Τσάπλιν δεν έλαβε ποτέ ένα κανονικό βραβείο Όσκαρ. Τιμήθηκε το 1927 από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου, που απονέμει τα Όσκαρ, για την «ιδιοφυή συγγραφή, σκηνοθεσία και παραγωγή» της ταινίας «Το τσίρκο» και το 1972 για την «ανυπολόγιστη συμβολή του στην εξέλιξη του κινηματογράφου ως της μεγαλύτερης μορφής τέχνης του 20ου αιώνα». Το 1975 χρίστηκε ιππότης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη βασίλισσα Ελισάβετ κι έγινε «Σερ».

Ο Τσάρλι Τσάπλιν έφυγε απο την ζωή τα Χριστούγεννα του 1977 στο Βεβέ της Ελβετίας, σε ηλικία 88 ετών.

Κι αν όλα αυτά σας φαίνονται περίεργα και τρομακτικά απλά δεν έχετε παρά να πάρετε μια γεύση από πέντε απίθανα «ψάρια της αβύσσου» τα οποία φωτογραφήθηκαν από ανθρώπους που αψήφησαν τους νόμους της φύσης και βρέθηκαν για λίγο στον… εφιαλτικό βυθό! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν…

1. Anoplogaster cornuta

Το Anoplogaster cornuta, ο κοινός κυνόδοντας, είναι ένα είδος ψαριού βαθέων υδάτων που απαντάται σε εύκρατους και τροπικούς ωκεανούς παγκοσμίως, τόσο στον ανατολικό όσο και στον δυτικό Ατλαντικό Ωκεανό, στον Ινδικό και στον Ειρηνικό. Βρίσκεται σε βάθη από 2 έως 5.000 μέτρα (10 έως 16.400 πόδια) με τα ενήλικα να βρίσκονται συνήθως από 500 έως 5.000 μέτρα (1.640 έως 16.400 πόδια) και τα μικρά να βρίσκονται συνήθως κοντά στην επιφάνεια. Τα ενήλικα είναι σκούρα καφέ έως μαύρα, το κεφάλι είναι πολύ μεγάλο, οστεώδες και λεπτώς σμιλεμένο, αλλά δεν φέρει αγκάθια. Τα μάτια είναι μικρά, τα βράγχια έχουν οστέινες βάσεις και μοιάζουν με δόντια. Αν και αποτελεί πηγή τροφής για πελαγικά σαρκοφάγα ψάρια, αυτό το είδος δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον για την ανθρώπινη αλιεία…

Αυτά τα ψάρια δοκιμάστηκαν για να διαπιστωθεί πώς η πίεση επηρεάζει την αναπνοή τους σε σύγκριση με άλλα ψάρια. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτά τα ψάρια είναι σε θέση να ρυθμίζουν το αναπνευστικό τους σύστημα ανάλογα με το περιβάλλον τους και ότι ο ρυθμός αναπνοής ήταν ευθέως ανάλογος με το μέγεθος του ψαριού.

Στο παρακάτω μικρό βιντεάκι θα δείτε αναλυτικότερα το ψάρι !

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

2.Ceratias holboelli

Το ψαράκι Krøyer είναι ένα είδος ψαριού που ανήκει στην οικογένεια Ceratiidae, τους θαλάσσιους διαβόλους! Αυτό το ψάρι βαθέων υδάτων βρίσκεται σε όλους τους ωκεανούς, σε βάθος έως 4.400 m, αλλά κυρίως μεταξύ 400 και 2.000 m. Τα θηλυκά συνήθως έχουν μήκος 77 cm, αλλά μπορούν να φτάσουν τα 120 cm. Τα πολύ μικρότερα αρσενικά φτάνουν μόνο τα 16 εκατοστά (6,3 ίντσες) και είναι συμβιωτικά, καθώς συνδέονται με ένα θηλυκό.

3.Καρχαρίας Γκόμπλιν

Ο καρχαρίας Γκόμπλιν (διωνυμική ονομασία Mitsukurina owstoni – Μιτσουκουρίνα του Ούστον) ή καρχαρίας καλικάντζαρος, είναι ένας καρχαρίας της βαθιάς θάλασσας και το μόνο υπάρχον είδος της οικογενείας «Μιτσουκουρινίδες». Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι το παράξενο σχήμα του κεφαλιού του. Έχει ένα μακρύ, ραμφόμορφο ρύγχος με σχήμα μυστριού, πολύ μακρύτερο από ρύγχη άλλων καρχαριών. Κάποια άλλα διακριτικά χαρακτηριστικά του καρχαρία είναι το χρώμα του σώματός του, το οποίο είναι ως επί το πλείστον ροζ, καθώς και τα μακριά, προεξέχοντα σαγόνια του. Όταν είναι κλειστά τα σαγόνια, ο καρχαρίας μοιάζει με ένα ροζ καρχαρία-ταύρο, με ασυνήθιστα μακριά μύτη. Φτάνει σε μήκος τα 3,3 μέτρα και βάρος τα 160 κιλά.

Το είδος καρχαρία αυτό συναντάται τόσο στον Ειρηνικό και στον Ατλαντικό ωκεανό, σε βάθος μεγαλύτερο από 250 μέτρα, πολύ πιο κάτω από όπου το φως του Ήλιου μπορεί να φθάσει… Είναι ο πιο κοινός καρχαρίας στα νερά γύρω από την Ιαπωνία, όπου το είδος ανακαλύφθηκε.

Οι καρχαρίες Γκόμπλιν τρέφονται με μια ποικιλία οργανισμών που ζουν στα βαθιά νερά. Μεταξύ άλλων η λεία τους περιλαμβάνει βαθύβια καλαμάρια, καβούρια και βαθέων υδάτων ψάρια. Πολύ λίγα είναι γνωστά για την ιστορία της ζωής του είδους και τις αναπαραγωγικές του συνήθειες, καθώς οι συναντήσεις με αυτούς είναι σχετικά σπάνιες. Είναι ωοτόκο, όπως και τα άλλα μέλη των λαμνόμορφων καρχαριών. Αν και σχετικά σπάνιος, δεν φαίνεται να απειλείται με εξαφάνιση και έχει χαρακτηριστεί από την Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης ως είδος ελαχίστης ανησυχίας.

Στο παρακάτω μικρό βιντεάκι θα δείτε αναλυτικότερα το ψάρι !

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

4.Blobfish

Το Psychrolutes marcidus, το ψάρι με λεία κεφαλή, επίσης γνωστό απλά ως blobfish, είναι ένα ψάρι βαθέων υδάτων της οικογένειας Psychrolutidae. Κατοικεί στα βαθιά νερά στις ακτές της ηπειρωτικής Αυστραλίας και της Τασμανίας, καθώς και στα νερά της Νέας Ζηλανδίας.

Behold the Blobfish (The Smithsonian Magazine)

Το Blobfish είναι συνήθως μικρότερο από 30 cm (12 in). Ζει σε βάθη μεταξύ 600 και 1.200 m (2.000 και 3.900 πόδια) όπου η πίεση είναι 60 έως 120 φορές μεγαλύτερη από αυτή στο επίπεδο της θάλασσας, γεγονός που πιθανότατα θα καθιστούσε τις κύστεις αερίων αναποτελεσματικές για τη διατήρηση της άνωσης. Αντίθετα, η σάρκα του σταγονόψαρου είναι κυρίως μια ζελατινώδης μάζα με πυκνότητα ελαφρώς μικρότερη από αυτή του νερού. Αυτό επιτρέπει στα ψάρια να επιπλέουν πάνω από τον πυθμένα της θάλασσας, χωρίς να ξοδεύουν ενέργεια στο κολύμπι. Το blobfish έχει σχετική έλλειψη μυών, αλλά αυτό δεν αποτελεί μειονέκτημα, αφού η κύρια πηγή τροφής του είναι βρώσιμη ύλη που επιπλέει μπροστά του, όπως τα μαλακόστρακα στα βαθιά ωκεάνια.

Μια ομοιότητα την έχει…

5. Μαύρος Διάβολος !

Οι ωκεανοί καλύπτουν το 70% της επιφάνειας της Γης, με τον άνθρωπο να έχει εξερευνήσει μόλις το 5%. Καταλαβαίνει κανείς ότι τα σκοτεινά νερά του βυθού κρύβουν ακόμα πολλές εκπλήξεις! Και ο Μαύρος Διάβολος, το περίεργο αυτό ψάρι που θυμίζει ιστορίες με τέρατα, είναι μια από αυτές τις εκπλήξεις που δεν περιμέναμε ποτέ να υπάρχει στην πραγματικότητα…

Ο Μαύρος Διάβολος καταβροχθίζει οτιδήποτε βρει στο δρόμο του! Σε αντίθεση με το αρσενικό που το ενδιαφέρει μόνο να συνευρεθεί (τι περίεργο), το θηλυκό ενδιαφέρεται μόνο για 2 πράγματα: το φαγητό και τα αβγά του. Και ειδικά στο δεύτερο, η αναπαραγωγή γίνεται με άγριο και διαβολικό τρόπο: το αρσενικό δαγκώνει τη σάρκα του θηλυκού απελευθερώνοντας ειδικά ένζυμα, για να ξεκινήσει η συνεύρεσή τους. Το θηλυκό κρατάει το σπέρμα του αρσενικού στον οργανισμό του διαφυλάσσοντάς το χάρη στα ένζυμα αυτά, έτσι ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει την γονιμοποίηση τη στιγμή που θέλει εκείνο. Το λες και… γυναικείο πείσμα!

Όλα όσα φαντάζεστε για τον Μαύρο Διάβολο είναι αληθινά. Από τον τρόπο που σκέφτεται μέχρι τις τεχνικές που χρησιμοποιεί για να επιβιώσει.

Όμως, το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Ερευνών «Monterey Bay» κατάφερε να απαθανατίσει για πρώτη φορά ένα Μαύρο Διάβολο (Melanocetus επιστημονικά) παρουσιάζοντάς τον στο κοινό μέσα από ένα βιντεάκι 2 λεπτών. Για τη λήψη του βίντεο χρησιμοποιήθηκε ένα υποβρύχιο όχημα, που «ταξίδεψε» στα 4.500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας ανοιχτά των ακτών της Καλιφόρνια, προκειμένου να φέρει στο φως το σκοτεινό αυτό ψάρι!

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Ελπίζω να βρήκατε ενδιαφέρον το άρθρο και να μην έχετε εφιάλτες το βράδυ ούτε να κόψετε την ψαρόσουπα…

*Η Τάφρος των Μαριανών: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%AC%CF%86%CF%81%CE%BF%CF%82_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%9C%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD

]]> https://schoolpress.sch.gr/periodista/archives/467/feed 1 https://schoolpress.sch.gr/periodista/archives/168 https://schoolpress.sch.gr/periodista/archives/168#comments Thu, 30 Dec 2021 13:46:20 +0000 Λαγός Σπύρος http://schoolpress.sch.gr/periodista/?p=168 [...]]]> ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΘΡΑΥΣΗ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ !

LEAGUE OF LEGENDS (L.O.L.)

     Το League of Legends (LoL) που συνήθως αναφέρεται ως League(2009), είναι ένα διαδικτυακό παιχνίδι μάχης  για πολλούς παίκτες  που αναπτύχθηκε και δημοσιεύτηκε από την εταιρεία Riot Games. Εμπνευσμένοι από το Defense of the Ancients, έναν προσαρμοσμένο χάρτη για το Warcraft III, οι ιδρυτές της Riot προσπάθησαν να αναπτύξουν ένα αυτόνομο παιχνίδι στο ίδιο είδος. Από την κυκλοφορία του τον Οκτώβριο του 2009, το παιχνίδι παρέχεται δωρεάν και δημιουργεί έσοδα μέσω προσαρμογής χαρακτήρων με δυνατότητα αγοράς. Το παιχνίδι είναι διαθέσιμο για Microsoft Windows και macOS.

    Στο παιχνίδι, δύο ομάδες των πέντε παικτών μάχονται σε μάχη παίκτη εναντίον παίκτη, κάθε ομάδα καταλαμβάνει και υπερασπίζεται το μισό της χάρτη. Καθένας από τους δέκα παίκτες ελέγχει έναν χαρακτήρα, γνωστό ως «πρωταθλητή» με μοναδικές ικανότητες και διαφορετικά στυλ παιχνιδιού. Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, οι πρωταθλητές γίνονται πιο ισχυροί συλλέγοντας πόντους εμπειρίας, κερδίζοντας χρυσό και αγοράζοντας αντικείμενα για να νικήσουν την αντίπαλη ομάδα. Στην κύρια λειτουργία του παιχνιδιού, Summoner’s Rift, μια ομάδα κερδίζει σπρώχνοντας μέχρι την εχθρική βάση και καταστρέφοντας το «Nexus» της, μια μεγάλη δομή που βρίσκεται μέσα.

 Εδώ βλέπετε μερικούς απο τους ήρωες του παιχνιδιού:

 Και εδώ 3 απο τους καλύτερους Έλληνες παίκτες του league of legends!

Forg1ven (Konstantinos Tzortziou)

 Pretty (Prodromos Kevezitidis)

 Labrov (Labros Papoutsakis)

     Καθώς παίζω και εγώ αυτό το παιχνίδι (εδώ και μισό χρόνο περίπου) πιστεύω ότι είναι ένα από τα καλύτερα videogames που έχω παίξει τον τελευταίο καιρό. Καταρχάς, μου αρέσει όλο το σκεπτικό του παιχνιδιού, κι από ότι φαίνεται, αυτοί που το δημιούργησαν μάλλον θα είχαν μεγάλη φαντασία…Ένα πράγμα που ξεχωρίζω είναι ότι υπάρχουν πάνω απο 140 διαφορετικοί χαρακτήρες (!) και ο καθένας τους έχει διαφορετικές ικανότητες και εξίσου σημαντικές.Ένα ακόμη θετικό είναι ότι λαμβάνουν χώρα διάφορα τουρνουά σε όλο το κόσμο που μπορείς να πάρεις μέρος και, εαν είσαι πολύ καλός, κερδίζεις χρηματικά έπαθλα! Επίσης, μπορείς να παίζεις με τους φίλους σου σαν ομάδα εναντίων άλλων αντιπάλων και, αν θελεις, μπορείς να παίξεις ιδιωτικό match με όποιους αντιπάλους επιλέξεις, ακόμη και με ξένους.

    Απο την άλλη, υπάρχει ένα αρνητικό που επηρεάζει πολλούς παίκτες που παίζουν: αρκετοί  παίκτες όταν χάνουν, νευριάζουν πολύ  – σε σημείο να βρίζουν, να φωνάζουν και να ωρύονται… Παρόλ΄ αυτά, συνεχίζουμε να παίζουμε και ας νευριάζουμε!

    Το League of Legends έλαβε γενικά θετικές κριτικές. Οι κριτικοί τόνισαν την προσβασιμότητα, τα σχέδια χαρακτήρων και την αξία παραγωγής του. Η μεγάλη διάρκεια ζωής του παιχνιδιού είχε ως αποτέλεσμα μια κριτική επανεκτίμηση, με τις γνώμες του κοινού να κινούνται θετικά. Η αρνητική και καταχρηστική συμπεριφορά των παικτών εντός του παιχνιδιού – η οποία επικρίνεται από νωρίς στη ζωή του παιχνιδιού – παραμένει, δυστυχώς, παρά τις προσπάθειες της Riot να διορθώσει το πρόβλημα. Το 2019, το παιχνίδι κορυφώθηκε τακτικά με οκτώ εκατομμύρια ταυτόχρονους παίκτες και η δημοτικότητά του οδήγησε σε δεσμούς, όπως μουσικά βίντεο, κόμικς, μικρές ιστορίες και μια σειρά κινουμένων σχεδίων, Arcane! Η επιτυχία του προκάλεσε επίσης πολλά spin-off βιντεοπαιχνίδια, συμπεριλαμβανομένης μιας έκδοσης για κινητά, ενός ψηφιακού συλλεκτικού παιχνιδιού καρτών και ενός παιχνιδιού ρόλων που βασίζεται στη σειρά, μεταξύ άλλων. Ένα μαζικό διαδικτυακό παιχνίδι ρόλων για πολλούς παίκτες που βασίζεται στην ιδιοκτησία βρίσκεται υπό ανάπτυξη.

    Το παιχνίδι αναφέρεται συχνά ως το μεγαλύτερο esport στον κόσμο, με μια διεθνή ανταγωνιστική σκηνή που αποτελείται από 12 πρωταθλήματα. Τα εγχώρια πρωταθλήματα κορυφώνονται με το ετήσιο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα League of Legends. Το πρωτάθλημα του 2019 είχε πάνω από 100 εκατομμύρια μοναδικούς θεατές, κορυφώνοντας με ταυτόχρονη τηλεθέαση 44 εκατομμύρια! Εγχώριες και διεθνείς εκδηλώσεις έχουν μεταδοθεί σε ιστοτόπους ζωντανής ροής όπως το Twitch, το YouTube, το Bilibili, καθώς και το αθλητικό κανάλι καλωδιακής τηλεόρασης ESPN.

Στο παρακάτω video υπάρχει το gameplay του παιχνιδιού:

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]