Θα προσθέσω υλικό

Ωστόσο, δεν είναι όλοι οι φίλοι ίδιοι. Υπάρχει διαφορά μεταξύ πραγματικών φίλων και φίλων στα social media. Οι πραγματικοί φίλοι είναι αυτοί που γνωρίζω προσωπικά, που περνάω χρόνο μαζί τους, που εμπιστεύομαι και σέβομαι και με εμπιστεύονται και με σέβονται. Οι πραγματικοί φίλοι είναι αυτοί που νοιάζονται για εμένα και την ευτυχία μου, που με ακούνε και μου δίνουν ειλικρινή σχόλια και που στέκονται δίπλα μου και με υπερασπίζονται. Οι πραγματικοί φίλοι είναι αυτοί που είναι πιστοί, αξιόπιστοι και συνεπείς.

Οι φίλοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι αυτοί που γνωρίζω μόνο μέσω διαδικτύου, με τους οποίους επικοινωνώ μέσω μηνυμάτων ή σχολίων, που μου αρέσουν και τους ακολουθώ και που τους αρέσουν και με ακολουθούν. Οι φίλοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για αυτά που δημοσιεύω και μοιράζομαι, που με επαινούν και που συμφωνούν μαζί μου και με υποστηρίζουν. Οι φίλοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης είναι αυτοί που είναι φιλικοί, ευγενικοί και θετικοί.

Και οι δύο τύποι φίλων μπορεί να είναι πολύτιμοι και ωφέλιμοι για μένα. Ωστόσο, νομίζω ότι οι πραγματικοί φίλοι είναι πιο σημαντικοί από τους φίλους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι πραγματικοί φίλοι μπορούν να μου προσφέρουν περισσότερα, Οι πραγματικοί φίλοι μπορούν να μου προσφέρουν περισσότερη συναισθηματική, ψυχική και σωματική υποστήριξη, Οι πραγματικοί φίλοι μπορούν επίσης να με προκαλέσουν περισσότερο από ότι οι φίλοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι πραγματικοί φίλοι μπορούν να με βοηθήσουν να εξελιχθώ ως άτομο περισσότερο από ότι οι φίλοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Ως εκ τούτου, νομίζω ότι είναι σημαντικό να έχουμε και πραγματικούς φίλους και φίλους μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά να δίνουμε προτεραιότητα και να εκτιμάμε τους πραγματικούς φίλους περισσότερο από τους φίλους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να εξισορροπώ τις διαδικτυακές και τις offline σχέσεις μου και να μην αφήνω τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να παρεμβαίνουν ή να αντικαθιστούν τις πραγματικές μου φιλίες. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να είμαι καλή φίλος τόσο με τους πραγματικούς μου φίλους όσο και με τους φίλους μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά να είμαι πιο προσεκτική και επιλεκτική με όσους αποκαλώ φίλους στα social media.

- Το διάβασμα. Μερικές φορές νιώθω ότι με πιέζει η ποσότητα και η δυσκολία της δουλειάς και δεν έχω αρκετό χρόνο ή ενέργεια για να την ολοκληρώσω. Ανησυχώ επίσης να πάρω καλούς βαθμούς και να ανταποκριθώ στις προσδοκίες των δασκάλων και των γονιών μου. Θέλω να τα πάω καλά στο σχολείο, αλλά μερικές φορές νιώθω ότι δεν μπορώ να αντεπεξέλθω στην πίεση και τον ανταγωνισμό.
- Η κοινωνική ζωή. Έχω πολλούς φίλους, αλλά μερικές φορές αισθάνομαι μοναξιά ή αγχωμένος. Θέλω να ταιριάζω και να είμαι αρεστός σε όλους, αλλά μερικές φορές νιώθω ότι δεν ανήκω ή ότι δεν είμαι αρκετά καλός. Έχω επίσης κάποιες συγκρούσεις ή παρεξηγήσεις με κάποιους φίλους μου, που με στεναχωρούν ή με θυμώνουν. Θέλω να διασκεδάζω και να απολαμβάνω την κοινωνική μου ζωή, αλλά μερικές φορές νιώθω ότι δεν μπορώ να το εξισορροπήσω με τις υπόλοιπες ευθύνες και υποχρεώσεις μου.
- Μελλοντικά σχέδια. Έχω πολλά όνειρα και στόχους για το μέλλον μου, αλλά μερικές φορές αισθάνομαι αβέβαιος ή φοβισμένος. Δεν ξέρω τι θέλω να κάνω μετά το σχολείο. Επίσης, δεν ξέρω πώς να πετύχω τις φιλοδοξίες μου, ποιες δεξιότητες ή προσόντα χρειάζομαι ή ποιες προκλήσεις ή εμπόδια μπορεί να αντιμετωπίσω. Θέλω να έχω επιτυχημένο μέλλον, αλλά μερικές φορές νιώθω ότι δεν μπορώ να το προγραμματίσω ή να το ελέγξω.

- Βρίσκουν την ιστορία βαρετή και άσχετη με τη ζωή τους. Δεν βλέπουν πώς η εκμάθηση του παρελθόντος μπορεί να τους βοηθήσει να κατανοήσουν το παρόν ή να προετοιμαστούν για το μέλλον. Νομίζουν ότι η ιστορία είναι απλώς μια συλλογή γεγονότων και ημερομηνιών που δεν έχουν κανένα νόημα ή σχέση με αυτά.
- Βρίσκουν την ιστορία δύσκολη και μπερδεμένη. Αγωνίζονται να θυμηθούν ονόματα, μέρη, γεγονότα και αιτίες ιστορικών φαινομένων. Δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τη χρονολογία και τη λογική των ιστορικών αφηγήσεων. Κατακλύζονται από την ποσότητα και την πολυπλοκότητα των πληροφοριών που πρέπει να μάθουν.
- Βρίσκουν την ιστορία μεροληπτική και υποκειμενική. Δεν εμπιστεύονται τις πηγές και τις ερμηνείες της ιστορίας που τους διδάσκονται. Πιστεύουν ότι η ιστορία επηρεάζεται από τις ατζέντες των ιστορικών, των δασκάλων, των σχολικών βιβλίων και των μέσων ενημέρωσης που την παρουσιάζουν. Θεωρούν ότι η ιστορία δεν είναι αντικειμενική ή δίκαιη, αλλά χρησιμεύει μάλλον για να δικαιολογήσει ή να επικρίνει ορισμένες ομάδες ή ιδεολογίες.
- Βρίσκουν την ιστορία βαρετή και επαναλαμβανόμενη. Δεν απολαμβάνουν τις μεθόδους και τις δραστηριότητες των μαθημάτων ιστορίας. Νομίζουν ότι η ιστορία αφορά κυρίως την ανάγνωση, τη γραφή, την ακρόαση και την απομνημόνευση, τα οποία δεν είναι ελκυστικά ή δημιουργικά για αυτούς. Δεν μπορούν να βιώσουν ή να εξερευνήσουν την ιστορία με πιο διαδραστικούς και διασκεδαστικούς τρόπους, όπως μέσω παιχνιδιών, προσομοιώσεων, έργων ή εκδρομών.

Αυτοί είναι μερικοί από τους πιθανούς λόγους για τους οποίους οι μαθητές γυμνασίου τείνουν να αντιπαθούν τα μαθήματα ιστορίας. Φυσικά, δεν αισθάνονται όλοι οι μαθητές έτσι και μερικοί μπορεί να έχουν διαφορετικούς ή πρόσθετους λόγους για τη στάση τους απέναντι στην ιστορία. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε να ξεπεράσουμε αυτές τις προκλήσεις και να εκτιμήσουμε την αξία και την ομορφιά της ιστορίας ως τρόπου μάθησης για τον εαυτό μας και τον κόσμο μας.

Γιατί θέλουμε ένα δικό μας περιοδικό; Κάποιοι από εμάς απαντούν:

- Θα ήθελα να εκφράσω τις απόψεις και τις ιδέες μου για διάφορα θέματα που με ενδιαφέρουν ή με επηρεάζουν ως μαθητή. Νομίζω ότι το να γράφω στο σχολικό περιοδικό είναι ένας καλός τρόπος για να μοιραστώ τις απόψεις και τις απόψεις μου με άλλους μαθητές και δασκάλους και να ξεκινήσω έναν διάλογο και μια συζήτηση για σημαντικά θέματα.
- Θα ήθελα να επιδείξω τη δημιουργικότητα και το ταλέντο μου ως συγγραφέας. Μου αρέσει να γράφω ιστορίες, ποιήματα, δοκίμια, κριτικές ή οποιοδήποτε άλλο είδος κειμένων που μπορεί να διασκεδάσει, να ενημερώσει ή να εμπνεύσει τους αναγνώστες. Νομίζω ότι το να γράφω στο σχολικό περιοδικό είναι ένας καλός τρόπος για να εξασκήσω και να βελτιώσω τις δεξιότητές μου στο γράψιμο και να λάβω σχόλια και αναγνώριση για τη δουλειά μου.
- Θα ήθελα να συνεισφέρω στη σχολική κοινότητα και τον πολιτισμό. Νομίζω ότι το γράψιμο στο σχολικό περιοδικό είναι ένας καλός τρόπος για να συμμετέχεις στη σχολική ζωή και να υποστηρίζεις τις αξίες και τους στόχους του. Νομίζω ότι το γράψιμο στο σχολικό περιοδικό είναι ένας καλός τρόπος για να γιορτάσουμε τα επιτεύγματα και τα γεγονότα του σχολείου και να προωθήσουμε την ταυτότητα και το πνεύμα του.
- Θα ήθελα να διασκεδάσω και να κάνω φίλους. Νομίζω ότι το να γράφω στο σχολικό περιοδικό είναι ένας καλός τρόπος για να διασκεδάσω και να συναντήσω άλλους μαθητές που μοιράζονται το πάθος μου για τη συγγραφή. Νομίζω ότι το γράψιμο στο σχολικό περιοδικό είναι ένας καλός τρόπος για να συνεργαστείτε και να συνεργαστείτε με άλλους και να δημιουργήσετε ουσιαστικές και διαρκείς σχέσεις.

Αυτοί είναι μερικοί από τους πιθανούς λόγους για τους οποίους θα ήθελα να γράψω στο σχολικό μου περιοδικό. Φυσικά, μπορεί να υπάρχουν και άλλοι λόγοι, ανάλογα με τις ατομικές προτιμήσεις και τα κίνητρα του κάθε μαθητή. Νομίζω ότι το γράψιμο στο σχολικό περιοδικό είναι μια πολύτιμη και ικανοποιητική εμπειρία που μπορεί να ωφελήσει τόσο τους συγγραφείς όσο και τους αναγνώστες.

Ο Πύρρωνας ήταν Έλληνας φιλόσοφος που γεννήθηκε στην Ήλιδα και έζησε περίπου από το 360 έως το 272 π.Χ. Θεωρείται ευρέως ο ιδρυτής του αρχαίου Σκεπτικισμού, ενός φιλοσοφικού κινήματος που αμφισβήτησε τη δυνατότητα ορισμένης γνώσης και υποστήριξε την αναστολή της κρίσης για όλα τα θέματα.
Ο Πύρρωνας σπούδασε φιλοσοφία κοντά στον Ανάξαρχο από τα Άβδηρα, οπαδό του Δημόκριτου, ο οποίος δίδαξε ότι τα πάντα αποτελούνται από αδιαίρετα άτομα και κενό. Ο Πύρρωνας συνόδευσε τον Ανάξαρχο σε μια εκστρατεία με τον Μέγα Αλέξανδρο στην Ινδία, όπου συνάντησε μερικούς «γυμνούς σοφούς» (γυμνοσοφιστές), που τον εντυπωσίασαν με την αδιαφορία τους για τις εξωτερικές συνθήκες. Μερικοί μελετητές έχουν προτείνει ότι ο Πύρρωνας επηρεάστηκε από την ινδική φιλοσοφία, ειδικά τον Βουδισμό, ο οποίος διδάσκει επίσης την απομάκρυνση από τα εγκόσμια φαινόμενα.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, ο Πύρρωνας καθιερώθηκε ως δάσκαλος στη γενέτειρά του. Προσέλκυσε πολλούς οπαδούς, συμπεριλαμβανομένου του Τίμωνα του Φλιού, ο οποίος έγινε ο πιο διάσημος μαθητής του και διατήρησε τη διδασκαλία του σε ποιήματα. Ο Πύρρωνας τιμήθηκε από τους συμπολίτες του με άγαλμα στην αγορά και απαλλαγή από φόρους για τον ίδιο και άλλους φιλοσόφους. Υπηρέτησε επίσης ως αρχιερέας της τοπικής λατρείας του Δία.
Η φιλοσοφία του Πύρρωνα είναι γνωστή ως Πυρρωνισμός, που είναι μια μορφή Σκεπτικισμού που αρνείται τη δυνατότητα επίτευξης ορισμένων γνώσεων ή αξιόπιστων κριτηρίων για την κρίση της αλήθειας και του ψεύδους. Ο Πύρρωνας υποστήριξε ότι για κάθε πρόταση υπάρχουν ίσα επιχειρήματα υπέρ και κατά και ότι οι ανθρώπινες αισθήσεις και η λογική είναι αναξιόπιστες πηγές πληροφοριών. Ισχυρίστηκε επίσης ότι τίποτα δεν είναι εγγενώς καλό ή κακό, όμορφο ή άσχημο, δίκαιο ή άδικο, αλλά φαίνεται μόνο τόσο σε σχέση με διαφορετικές προοπτικές και συμβάσεις.
Η λύση του Πύρρωνα σε αυτό το γνωσιολογικό αδιέξοδο ήταν να αναστείλει την κρίση για όλα τα ζητήματα και να μην κάνει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς ή απόψεις. Πίστευε ότι με αυτόν τον τρόπο θα πετύχαινε μια κατάσταση ηρεμίας (αταραξία) και ευτυχίας (ευδαιμονία), απαλλαγμένη από αναταραχή και άγχος που προκαλούσαν δογματικές πεποιθήσεις και αντικρουόμενες απόψεις. Υποστήριξε επίσης τη ζωή σύμφωνα με τα φαινόμενα, που σημαίνει ότι ακολουθεί κανείς τις φυσικές παρορμήσεις του και συμμορφώνεται με τα έθιμα και τους νόμους της κοινωνίας του χωρίς να τα υποστηρίζει ή να τα απορρίπτει.
Η φιλοσοφία του Πύρρωνα δεν ήταν απλώς θεωρητική, αλλά και πρακτική και ηθική. Εφάρμοσε τη τη φιλοσοφία του στη ζωή και τη συμπεριφορά του, που αναφέρθηκε ότι ήταν ήρεμη, σεμνή και αδιάφορη για τα εξωτερικά γεγονότα. Αντιμετώπισε κινδύνους και δυσκολίες με ηρεμία, έχοντας εμπιστοσύνη ότι κάποιος θα τον έσωζε ή ότι θα επιζούσε τυχαία. Αντιμετώπιζε επίσης όλους με σεβασμό και ευγένεια, ανεξάρτητα από την κοινωνική θέση ή τις απόψεις τους.