Ο δρόμος για την ευτυχία

Ο δρόμος για την ευτυχία

της Κάλλης Κακουλίδου

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ερμηνεύσει κανείς το συναίσθημα της ευτυχίας σήμερα. Κατά τους αρχαίους φιλοσόφους η «ευδαιμονία» αποτελούσε το ύψιστο «τέλος», δηλαδή σκοπό, της ζωής των ανθρώπων. Παρ’ όλα αυτά, αν τεθεί σε εμάς τους εφήβους η ερώτηση: «Τι είναι η ευτυχία;», βρισκόμαστε σε πλήρη αμηχανία. Ο καθένας δίνει μία διαφορετική, ημιτελή απάντηση. Ίσως μερικοί, πιο θαρραλέοι, να επιχειρήσουν να απαντήσουν πιο ολοκληρωμένα: «Ευτυχία είναι το αποτέλεσμα της ψυχικής ικανοποίησης των ανθρώπων, προερχόμενης από την εκπλήρωση επιθυμιών και την επίτευξη στόχων». Ισχύει όντως αυτό;

Για να απαντήσουμε στην τελευταία ερώτηση θα πρέπει, πρώτα, να εξετάσουμε τις επιθυμίες και τους στόχους των νέων σήμερα. Ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας αποτελεί το σχολείο και, για τους περισσότερους από εμάς, οι επιθυμίες και οι στόχοι μας διαμορφώνονται ανάλογα με τις καταστάσεις που βιώνουμε εντός του σχολικού χώρου. Σημαντικοί παράγοντες που καθορίζουν τα προηγούμενα είναι η ανάγκη μας να ενταχθούμε στο σύνολο, να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των γονιών, των καθηγητών και των συμμαθητών μας και, φυσικά, το «ύψιστο τέλος» του κάθε εφήβου: να περάσουμε σε ένα πανεπιστήμιο της επιλογής μας. Ωστόσο, πολλοί νέοι, ακόμα και όταν καταφέρνουν να επιτύχουν αυτούς τους στόχους, δεν είναι ευτυχισμένοι.

Αυτό αναδεικνύεται από τα πολλά ψυχολογικά προβλήματα π.χ. κοινωνικό άγχος, κρίσεις πανικού και κατάθλιψη, που αντιμετωπίζει σημαντικός αριθμός των νέων σήμερα. Αυτό συμβαίνει διότι οι σημερινές συνθήκες δεν επιτρέπουν στο άτομο να αφιερώσει χρόνο από την καθημερινότητά του ώστε να εξετάσει προσεκτικά τις ανάγκες του και να ανακαλύψει τι πραγματικά θα το κάνει ευτυχισμένο. Έτσι, καταφεύγει στη μίμηση στερεοτυπικών προτύπων και στη βελτίωση επιφανειακών χαρακτηριστικών του εαυτού του που προωθούνται από τον κοινωνικό του περίγυρο, γονείς και φίλους.

Την ευτυχία όμως δεν μπορείς να την βρεις σε έναν κατάλογο με βήματα και οδηγίες. Την ευτυχία την βρίσκεις όταν έχεις προσδοκίες για το κοντινό μέλλον, όχι για την ημέρα που θα παραλάβεις τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Την ευτυχία την βρίσκεις στην ικανοποίηση από τις προσπάθειές σου. Την ευτυχία την βρίσκεις όταν έχεις αμφιβολίες και παρ’ όλα αυτά δεν φοβάσαι να δοκιμάσεις.

βιβλία με μήλο

Χαλβατζή Δέσποινα
Περί Χαλβατζή Δέσποινα 35 Άρθρα
Γεννήθηκα το 1976 στην Αθήνα. Η καταγωγή μου είναι από την Ίμβρο. Η οικογένειά μου αλλά και οι πολύτιμες φιλίες που έκανα από την παιδική ηλικία μέχρι σήμερα έχουν καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μου. Σπούδασα Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και για αρκετά χρόνια ασχολήθηκα με την επιμέλεια κειμένου σε πολιτιστικά ιδρύματα, εκδοτικούς οίκους και στην έντυπη και ηλεκτρονική ενημέρωση. Το 2008 διορίστηκα στη δημόσια εκπαίδευση. Από την Αθήνα στη Χίο, από τη Χίο στην Κορινθία και από εκεί πάλι πίσω στην Αθήνα. Υπηρετώ για δεύτερη χρονιά στο 1ο ΓΕΛ Βριλησσίων (το λύκειο από το οποίο αποφοίτησα) και φέτος, κατόπιν πρότασης της Δ/ντριας του σχολείου, κας Κυζερίδη Μελπομένης, τολμάμε -με τους μαθητές που απαρτίζουν τη συντακτική ομάδα της σχολικής εφημερίδας αλλά και με καλοδεχούμενη τη συνδρομή όλων των εκπαιδευτικών και των μαθητών του σχολείου- να κοινοποιήσουμε στιγμές της σχολικής ζωής, να εκφράσουμε σκέψεις, προβληματισμούς με αφορμή την επικαιρότητα, να παρουσιάσουμε τα ενδιαφέροντά μας γύρω από την τέχνη και άλλα που ευελπιστούμε να προκύψουν στο πλαίσιο αυτής της απόπειρας... Η κοσμοθεωρία μου συμπυκνώνεται στα λόγια του Τζον Κίτινγκ από την ταινία «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών»: «Η ιατρική, η νομική, η διοίκηση επιχειρήσεων – ναι, αυτά είναι σεβαστά επαγγέλματα, απαραίτητα για να συνεχίζεται η ζωή… Η ποίηση, όμως, ο ρομαντισμός, η ομορφιά, ο έρωτας! –αυτά είναι που μας κρατάνε στη ζωή!».