Με αφορμή την Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, στη Δ΄ τάξη γνωρίσαμε την ιστορία του Όλιβερ Μπάτον. Κρατώντας χάρτινες καρδιές στα χέρια, νιώσαμε κάθε λέξη του βίντεο: κάθε φορά που ο ήρωας πληγωνόταν, εμείς τσαλακώναμε την καρδιά μας.
Στο τέλος, προσπαθήσαμε να τις ισιώσουμε και γράψαμε πάνω τους μηνύματα αγάπης και σεβασμού για να φτιάξουμε την αφίσα μας. Όμως, παρατηρήσαμε κάτι που μας συγκλόνισε: όσα «συγγνώμη» κι αν είπαμε, όση προσπάθεια κι αν κάναμε να τις ισιώσουμε, τα σημάδια έμειναν εκεί.
Αυτό ήταν το μεγαλύτερο μάθημά μας. Οι λέξεις και οι πράξεις μας αφήνουν μόνιμα ίχνη στις ψυχές των άλλων. Γι” αυτό, η αφίσα μας δεν είναι απλώς μια κατασκευή, αλλά μια υπόσχεση. Από εδώ και πέρα, οδηγός μας είναι ένας: «Φέρομαι στους άλλους όπως θα ήθελα να μου φέρονται».
Ας κρατήσουμε τις καρδιές των φίλων μας λείες και χαρούμενες!
