Η σφαιροβολία είναι ένα από τα αγωνίσματα ρίψεων των σύγχρονων αγώνων του στίβου. Στη σύγχρονη μορφή του, το αγώνισμα αυτό δε γίνεται πλέον με όργανο κάποιες βαριές πέτρες ή βολίδες κανονιού, αλλά με σταθμισμένα όργανα από συμπαγές μέταλλο, χυτοσίδηρο ή μπρούτζο σχήματος σφαιρικού, καλούμενου σφαίρα και εξ αυτού το όνομα του αγωνίσματος. Η σφαίρα που χρησιμοποιούν οι άντρες ζυγίζει 7 κιλά και εκείνη που χρησιμοποιούν οι γυναίκες 4 κιλά. Οι συμμετέχοντες πρέπει να εκσφενδονίσουν τη σφαίρα μέσα από έναν κύκλο. Στόχος του αθλήματος αυτού είναι να εκσφενδονίσει ο αθλητής τη σφαίρα όσο πιο μακριά μπορεί.

Τεχνική
Μέσα στο χρόνο, από όλους τους δυνατούς τρόπους που μπόρεσε να σκεφτεί το ανθρώπινο μυαλό για να εξωθήσει το βαρύ όργανο στη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση, φτάσαμε στις αρχές του αιώνα να χρησιμοποιούνται παραλλαγές μιας πλάγιας μετατόπισης που μετέπειτα φέρνει σε θέση ρίψης τον αθλητή. Έτσι, ο αθλητής κρατώντας τη σφαίρα με το χέρι αντίθετα στη φορά της ρίψης, έπαιρνε φόρα είτε με πλάγιο άλμα είτε με σταυρωτό βήμα: αυτή την ορμή προσπάθησε να μετατρέψει σε δύναμη ώθησης στο τελικό στάδιο της ρίψης. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ένας Αμερικανός Ιρλανδικής καταγωγής προσπάθησε να δώσει στη ρίψη του μεγαλύτερη ορμή στη φάση της μετατόπισης και ως εκ τούτου καλύτερες προϋποθέσεις δημιουργίας δυνάμεων για καλύτερες βολές. Μετέτρεψε λοιπόν τη μετατόπιση από πλάγια σε οπίσθια η νωτιαία. Άρχιζε την προσπάθειά του με την πλάτη στραμμένη προς τον τομέα και μετατόπιζε το σώμα του σε τούτη τη θέση ως το κέντρο της βαλβίδας, από όπου είχε το πλεονέκτημα της μεγαλύτερης ορμής αλλά και της μεγαλύτερης τροχιάς επιτάχυνσης του οργάνου. Τη δεκαετία του 1970, έπειτα από αρκετούς αθλητές που είχαν πειραματισθεί με μια τεχνική, κατά την οποία δημιουργούνταν ορμή από στροφή και όχι μετατόπιση, άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα δείγματα ότι αυτός ο παλμός ίσως να πήγαινε το άθλημα στο επόμενο επίπεδο. Σχεδόν ταυτόχρονα, δυο χαρισματικοί αθλητές από δυο διαμετρικά αντίθετες «σχολές» αθλητισμού και νοοτροπίας, από τη Σοβιετική Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να σημειώνουν εξαιρετικές επιδόσεις. Το παγκόσμιο ρεκόρ με πολλές εναλλαγές ανάμεσα σε αθλητές που χρησιμοποίησαν κυρίως τον ευθύγραμμο παλμό. Σήμερα οι αθλητές χρησιμοποιούν και τις δυο τεχνικές, την ευθύγραμμη και την περιστροφική, που αμφότερες εμφανίζουν πλεονεκτήματα κατά περίπτωση αθλητή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Κανονισμοί
Για να είναι η βολή έγκυρη πρέπει:

• ο αθλητής: να μην υπερβεί τα όρια της βαλβίδας κατά τη διάρκεια της ρίψης, να μην ακουμπήσει το πάνω μέρος του αναστολέα παρά μόνο το πλαϊνό αυτού μέρος και μέχρι να προσγειωθεί το όργανο, να αρχίσει την προσπάθεια από κατάσταση ηρεμίας, να εξέλθει της βαλβίδας από το οπίσθιο ήμισυ μετά το πέρας της βολής και έχοντας τον έλεγχο της κίνησης και την ισορροπία του.

• το όργανο: να ριφθεί με το ένα χέρι, από το ύψος του λαιμού με ώθηση του βραχίονα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πίσω από το κύριο σώμα της σφαίρας ο αντίστοιχος ώμος με κίνηση της σφαίρας ευθύγραμμη και όχι ημικυκλική, ενδεικτική ότι χρησιμοποιείται ο βραχίονας ως μοχλός στην κίνηση και όχι ως ενεργός πρωταγωνιστής και να ριφθεί εντός του τομέα!

Η Ειρήνη, ως πρωταθλήτρια, μοιράζεται την εμπειρία της:

Άρχισα να ασχολούμαι με την σφαιροβολία στην ηλικία των 14 χρόνων. Αφορμή στάθηκε η εμπειρία του προπονητή μου, Μιχάλη Πετράκη, να με ωθήσει στο συγκεκριμένο άθλημα με το οποίο έχω δεθεί αρκετά και είναι μέρος της καθημερινής μου προπόνησης. Αυτό το άθλημα μού έμαθε να μην τα παρατάω ποτέ, να θέτω στόχους και να πιστεύω στις δυνατότητές μου. Με συνεχή προπόνηση και σταδιακή εξέλιξη κατάφερα να προσμετρήσω 2 σπουδαίες νίκες.
1) Στο κ16 όπου βγήκα πρώτη με 10,62 μέτρα
2) Στο κ18 όπου βγήκα τρίτη με 11,05 μέτρα.

Η δισκοβολία είναι ένα από τα αγωνίσματα ρίψεων του στίβου. Η λέξη δίσκος από την αρχή δεν σήμαινε τίποτε άλλο από ένα βαρύ αντικείμενο από πέτρα ή μέταλλο, το οποίο θα μπορούσε να ρίξει κάποιος, με σκοπό να αποδείξει τη δύναμή του. Ήταν ένα αγαπητό αγώνισμα για τους Αρχαίους Έλληνες, γεγονός που φαίνεται και από την τέχνη τους. Σήμερα η δισκοβολία αποτελεί ολυμπιακό άθλημα, ενώ συμπεριλαμβάνεται και στις περισσότερες αθλητικές διοργανώσεις του κλασικού αθλητισμού. Ο δίσκος των ανδρών είναι ξύλινος με μεταλλική στεφάνη, ζυγίζει 2 κιλά και έχει διάμετρο 22 εκ. Ο δίσκος των γυναικών έχει λίγο μικρότερη διάμετρο και ζυγίζει 1 κιλό.

Κανονισμοί
Ο αθλητής πρέπει να πετάξει τον δίσκο όσο πιο μακριά μπορεί, μέσα στον τομέα ρίψης, χωρίς να πατήσει έξω από τη βαλβίδα. Αφού ακουμπήσει ο δίσκος στο έδαφος θα πρέπει να βγει από το πίσω μέρος της βαλβίδας.

Τεχνική ρίψης
Στη δισκοβολία ο αθλητής κάνει μία και μισή περιστροφή μέσα στην κυκλική βαλβίδα και απελευθερώνει το δίσκο, δίνοντας ταυτόχρονα με το δείκτη στροφές στο δίσκο καθώς τον αφήνει. Για να ξεκινήσει η περιστροφή, ο δισκοβόλος κάνει μία ή δύο αιωρήσεις για να αποκτήσει ρυθμό και να φέρει το δίσκο πίσω από το σώμα του.

Πότε είναι άκυρος ένας αθλητής

• Όταν ακουμπήσει με οποιοδήποτε μέρος του σώματός του επάνω ή έξω από τη στεφάνη της βαλβίδας σε όλη τη διάρκεια της προσπάθειάς του.

• Όταν εγκαταλείψει τη βαλβίδα πριν ο δίσκος πέσει στο έδαφος.

• Όταν ο δίσκος πέσει έξω από τον τομέα ρίψης.

• Αν δεν αποχωρήσει από το πίσω ήμισυ της βαλβίδας.

• Αν δεν αρχίσει την προσπάθειά του μέσα από τη βαλβίδα από όρθια και ακίνητη στάση.

• Αν ο δίσκος ξεφύγει από τα χέρια του και πέσει στο έδαφος κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του.

• Αν περάσει ο καθορισμένος χρόνος των 60″, χωρίς να έχει αρχίσει την προσπάθειά του.

Η εμπειρία της Ειρήνης, πρωταθλήτριας στο άθλημα:
Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη δισκοβολία στην ηλικία των 14 χρόνων. Όταν το πρωτοείδα μου κίνησε το ενδιαφέρον και από τότε έχει γίνει μια συνήθεια. Είναι στην καθημερινότητά μου και προπονούμαι για το καλύτερο με τη βοήθεια του προπονητή μου Μιχάλη Πετράκη αλλά και των ανθρώπων που έχω γύρω μου. Αυτό το άθλημα μού έχει μάθει να βλέπω τα πράγματα από μία άλλη πλευρά, με έχει βοηθήσει αρκετά στο να πιστεύω στον εαυτό μου και έχει βελτιώσει κομμάτια της προσωπικότητάς μου. Δεν φοβήθηκα να κάνω κάτι το διαφορετικό και τελικά ανταμείφθηκα μετρώντας 2 σημαντικές νίκες.
1) Στο κ16 όπου βγήκα δεύτερη με 29,91 μέτρα.
2) Στο κ18 όπου βγήκα τρίτη με 30,78 μέτρα.

Η λέξη «Jujutsu» (柔 «ju» απαλό ή ανάλαφρο, εύκαμπτο, ή ευπροσάρμοστο, (術, «jutsu» τέχνη, πρακτική) ερμηνεύεται κυρίως ως «η τέχνη της ευκινησίας/ευελιξίας» ή της «επιδέξιας υποχώρησης»
Το Jujutsu ήταν πάντα ένας πολυσύνθετος τύπος μάχης. Περιλαμβάνει μεθόδους λακτισμάτων, κτυπημάτων, ρίψεις, πάλη εδάφους, πνιγμούς, κλειδώματα στις αρθρώσεις, χρήση συγκεκριμένων όπλων, καθώς και την ακινητοποίηση και τον έλεγχο ενός αντιπάλου. Είναι πράγματι μια «ευέλικτη» τέχνη.

 Υπάρχουν 3 κατηγορίες του ju-jitsou
Α) Παραδοσιακό – ιαπωνικό – JuJutsu
Β) Σύγχρονο Ζίου Ζίτσου «Ντο» (Jiu Jitsu «Do»)
Γ) Το άθλητικό Ζίου Ζίτσου
Το αγωνιστικό μέρος του αθλητικού Ζίου Ζίτσου που ασχολούμαι διαχωρίζεται σε αγώνες μάχης και σε αγώνες τεχνικής και συμπεριλαμβάνει 4 αγωνίσματα/αγωνιστικά συστήματα:
1. Το καθαρά αγωνιστικό σύστημα μάχης (Fighting System) που συμπεριλαμβάνει 3 μέρη: α) ανταλλαγή χτυπημάτων και λακτισμάτων στην όρθια θέση (κάτι παρόμοιο με το αθλητικό καράτε), β) τεχνικές ρίψεων (κάτι παρόμοιο με το αθλητικό τζούντο), γ) τεχνικές εδάφους: καθηλώσεις, πνιγμοί, στρεβλώσεις (κάτι παρόμοιο με το αθλητικό τζούντο και το βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου, με μια όμως ξεχωριστή ανεξάρτητη και ολοκληρωμένη ταυτότητα.
2. Το αγώνισμα της αυτοάμυνας/σύστημα τεχνικών αυτοάμυνας (Duo System Self Defense) για όλες της ηλικιακές ομάδες αλλά και για μεικτά ζευγάρια.

3. Το αγώνισμα/σύστημα πάλης εδάφους (Ne Waza – Brazilian Jiu-Jitsu) που αποδίδεται κυριολεκτικά έμφαση στις τεχνικές εδάφους που έχουν προαναφερθεί ανωτέρω.

4. Το αγώνισμα της αυτοάμυνας/σύστημα τεχνικών αυτοάμυνας ενόπλων δυνάμεων (Self Defence System).

Η δική μου διαδρομή στο άθλημα
Η ενασχόληση μου με το Ju-jitsou άρχισε στην ηλικία των 5 ετών. Από την πρώτη στιγμή που ήρθα σε επαφή με αυτό το άθλημα το βρήκα πολύ ενδιαφέρον, χρόνο με τον χρόνο το αγάπησα και πλέον είναι τρόπος ζωής. Αυτό το άθλημα πέρα από την σωματική μου βελτίωση με έχει βοηθήσει στην διαμόρφωση του χαρακτήρα μου έτσι ώστε να έχω πειθαρχία και προσήλωση στους στόχους μου.
Σε όλα αυτά εκτός από την οικογένεια μου συνέβαλε ο προπονητής μου Γιώργος Ζαντιώτης που είναι δίπλα μου από την πρώτη μέρα που ξεκίνησα. Μαζί, μετά από τόσα χρόνια σκληρής δουλείας, έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε πολλές διακρίσεις από τις οποίες οι σημαντικότερες είναι :
1) 20ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 2021
1η θέση στο Fighting – 2η θέση στο Duo Show
2) Παγκόσμιο πρωτάθλημα που έγινε στο Abu Dhabi 2021
1η θέση στο Duo Show – 2η θέση στο Fighting

3) 21ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 2022
1η θέση στο Fighting – 2η θέση στο Duo Classic – 2η στο Duo Show

4) Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα που έγινε στο Ηράκλειο Κρήτης
3η θέση στο Fighting – 1η θέση στο Duo Classic – 1η θέση στο Duo Show

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της σχολικής μας μονάδας, με τη διανομή ερωτηματολογίων στην πλειοψηφία των μαθητών/τριών μας, τα οποία απαντήθηκαν ανώνυμα.

Η ροκ μουσική εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 στην Aμερική. Ο όρος ροκ στη μουσική, χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα είδη που προέκυψαν από την εξέλιξη του είδους του rock and roll. Η μουσική ροκ (rock) στο σύνολό της, αποτελεί ένα είδος δημοφιλούς μουσικής που χαρακτηρίζεται συνήθως από έντονο ρυθμό και από ευδιάκριτη, χαρακτηριστική μελωδία φωνητικών η οποία συνοδεύεται συνήθως από ηλεκτρικές κιθάρες, ηλεκτρικό μπάσο και ντραμς.
Πολλές φορές χρησιμοποιούνται και πληκτροφόρα όργανα, όπως πιάνο ή συνθεσάιζερ.

Η ροκ μουσική θα μπορούσε να xαρακτηριστεί απελευθερωτική για το άτομο και γενικότερα για τους νέους. Μερικά από τα κυριότερα συγκροτήματα στη ροκ μουσική είναι ξεκάθαρα οι AC/DC με τραγούδια όπως το Highway to Hell και το Back in Black, οι τεράστιοι Guns N’ Roses με επιτυχίες όπως το Sweet Child o’ Mine, November Rain, και φυσικά το Welcome to the Jungle. Άλλο ένα βασικό συγκρότημα στο κόσμο του rock n roll είναι οι Bon Jovi, με τη μεγάλη τους επιτυχία το It’s my Life το οποίο δημοσιεύτηκε το 2000 και άλλες επιτυχίες όπως το Livin’ on a Prayer, You Give Love a Bad Name και πολλά άλλα. Οι Scorpions επίσης, με το Rock you like a Hurricane, και το Wind of Change. Όπως και οι Aerosmith με την θεϊκή τους μπαλάντα που ονομάζετε I Don’t Want to Miss a Thing. Kαι φυσικά οι λατρεμένοι Queen, με κομμάτια που φαντάζομαι όλοι μας έχουν ακούσει όπως το Bohemian Rhapsody, We will Rock you, Don’t Stop me Now, Another one Bites the Dust και άλλα. Και κάποιοι από τους καλύτερους, αν όχι οι καλύτεροι, οι τρομεροί Led Zeppelin, με γνωστές επιτυχίες σαν το Stairway to Heaven, ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχουν γραφτεί στην ιστορία της μουσικής, επίσης το γνωστό Whole Lotta Love, το Black Dog, Immigrant Song, Rock and Roll, Kashmir, και άλλα. Επίσης μια από τις μεγαλύτερες επιρροές στον κόσμο της μουσικής, είναι οι Rolling Stones με ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια σαν το Paint it Black, και το Satisfaction. Όλοι μας ξέρουμε τον βασιλιά του rock n roll, και ναι, αναφέρομαι στον έναν και μοναδικό Elvis Presley, ένας από τους καλύτερους μουσικούς που έχουν ζήσει, με τραγούδια που ακούμε μέχρι σήμερα και θα συνεχίσουμε να ακούμε, για παράδειγμα το Jailhouse Rock και το Hound dog. Smoke on the water των Deep Purple, ένα τραγούδι με μια συναρπαστική συγχορδία. Ας μην ξεχνάμε το I Love Rock n’ roll από το συγκρότημα της διάσημης Joan Jett. Όπως και το Poison του Alice Cooper.

Πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί ακόμα ακούμε ροκ μουσική. Η απάντηση είναι φανερή. Η ιστορία, η παράδοση και η δημοτικότητά του οδήγησαν στο να γεννήσει μερικούς από τους σπουδαιότερους μουσικούς που έζησαν ποτέ. Είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα είδη στην ιστορία της μουσικής, είναι ένα σήμα κατατεθέν της τέχνης. Είναι σαν να ρωτούσαμε «γιατί οι ζωγράφοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ακουαρέλα; Δεν ξέρουν ότι υπάρχουν άλλα είδη, υλικά που μπορούν να χρησιμοποιήσουν;» Είναι απλά ένα πράγμα που κάνουν οι άνθρωποι, και ο αριθμός των ανθρώπων που το κάνουν οδηγεί στη δημιουργία πολύ καλής μουσικής.

Στις μέρες μας, αυτό που μας απασχολεί περισσότερο από όλα είναι η Ρωσο-ουκρανική διαμάχη. Μια συνεχής και παρατεταμένη σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2014 και έγινε εντονότερη τον Φεβρουάριο του 2022 με τη στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Μία από τις προηγούμενες μέρες, επισκέφτηκα μία οικογένεια Ουκρανών, οι οποίοι έφυγαν από τη χώρα τους λίγες μέρες μετά το ξέσπασμα του πολέμου. Μου διηγήθηκαν τις πρώτες μέρες του πολέμου και πώς αντέδρασαν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους.
Αρχικά, μου εξήγησαν πως σε όλα τα σπίτια της Ουκρανίας υπάρχουν υπόγεια καταφύγια και πάντα έχουν μαζί τους τσάντα έκτακτης ανάγκης με ρούχα, τρόφιμα, φάρμακα και νερό, καθώς έπρεπε να ήταν έτοιμοι για οτιδήποτε αφού υπήρχε τόσα χρόνια η διαμάχη με την Ρωσία.
Αργότερα, άρχισαν να διηγούνται την ημέρα της εισβολής των Ρώσων. Τα ξημερώματα η κόρη της οικογένειας αυτής είδε ένα drown να περιτριγυρίζει γύρω από το σπίτι και μετά από μερικά λεπτά άρχισαν να ακούγονται οι σειρήνες παντού. Τότε όλοι έτρεξαν τρομαγμένοι στο υπόγειο καταφύγιό τους. Αφού ξεκίνησαν οι βομβαρδισμοί, όλοι έτρεμαν και τα παιδιά έκανα παντού εμετό. Μόλις αισθάνονταν πως ο βομβαρδισμός τελείωσε έστελναν ένα άτομο να βγει έξω και να κάνει τον γύρο για να σιγουρευτεί. Αυτό συνεχίζεται μέχρι και σήμερα για αυτό και πήραν την απόφαση να έρθουν εδώ, στην Ελλάδα, που έχουν μερικούς συγγενείς. Έτσι, μέσω της Μολδαβίας, έφτασαν ασφαλείς στην Ελλάδα.

Τώρα είναι εδώ και ένα μήνα στη χώρα μας. Τα μικρότερα παιδιά κοιμούνται για πρώτη φορά ήρεμα και παίζουν ξέγνοιαστα χωρίς να θυμούνται τίποτα. Τα μεγαλύτερα παιδιά, που βρίσκονται στην ηλικία μας, προσπαθούν να προσαρμοστούν σε αυτές τις συνθήκες κάνοντας τηλεκπαίδευση, όσο είναι δυνατόν, και προσπαθώντας να μη σκέφτονται τον πόλεμο. Οι ενήλικες, δηλαδή οι μητέρες -γιατί όπως μας είπαν οι άντρες δεν επιτρέπεται να φύγουν από την Ουκρανία- νοσταλγούν τους άντρες, τους γιους και τους συγγενείς τους περιμένοντας να μπορέσουν να επικοινωνήσουν μαζί τους. Η επικοινωνία δεν είναι όμως καθόλου εύκολη.
Όλοι μας ελπίζουμε να τελειώσει ο πόλεμος με ένα αίσιο τέλος, χωρίς άλλους θανάτους και καταστροφές των πόλεων. Οι άνθρωποι που άφησαν την χώρα τους να γυρίσουν πίσω, όπως και εκείνοι επιθυμούν, για ένα καλύτερο τρόπο ζωής για αυτούς, τις οικογένειές τους και κυρίως τα μικρότερα παιδιά.

Τις ερωτήσεις της συνέντευξης επιμελήθηκαν οι μαθητές του Β2, Άννα Κονιδάρη και Θανάσης Λαθούρας

Ερ: Θα μπορούσατε να μας περιγράψετε ποια ήταν τα συναισθήματά σας τις ώρες της πυρκαγιάς;
Γ.Λ.: Τα συναισθήματά μου ήταν η λύπη αλλά και η αγανάκτηση για την καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος.

Ερ.: Πώς ήταν οι αντιδράσεις των κατοίκων και ποια από αυτές σας έκανε εντύπωση;
Γ.Λ.: Οι αντιδράσεις των κατοίκων, ειδικότερα αυτών που τους καταστράφηκαν οι περιουσίες και τα σπίτια από την φωτιά, ήταν η αγανάκτηση για την αργοπορία της Πυροσβεστικής και την αδιαφορία του κράτους που δεν στελεχώνει επαρκώς με ανθρώπινο δυναμικό και καινούρια αεροπλάνα και οχήματα κατάσβεσης το Πυροσβεστικό Σώμα.

Ερ.: Οι πυροσβέστες επαρκούσαν; Πώς συμπεριφέρονταν;
Γ.Λ.: Οι πυροσβέστες συνήθως σε μια μεγάλη φωτιά δάσους, όταν το μέτωπο είναι μεγάλο, όπως οι περσινές φωτιές σε Αθήνα και Εύβοια, δεν επαρκούν, και για αυτό την κύρια ευθύνη την έχει το κράτος που δεν στελεχώνει επαρκώς με ανθρώπινο δυναμικό το Πυροσβεστικό Σώμα. Οι πυροσβέστες, όμως, πάντα δείχνουν αυταπάρνηση και προσπαθούν να σώσουν τις κατοικίες και τις περιουσίες του κόσμου.

Ερ.: Όταν πρέπει να πάτε για ρεπορτάζ σε επικίνδυνα μέρη πώς το λέτε στους οικείους σας;
Γ.Λ.: Η οικογένειά μου γνωρίζει τις δυσκολίες του επαγγέλματος μου αλλά και την εμπειρία που έχω αποκομίσει μετά από χρόνια που καλύπτω επικίνδυνες αποστολές. Ξέρουν ότι πάνω από όλα βάζω την ασφάλειά μου!

Ερ.: Τι σας αρέσει και αντίστοιχα τι σας δυσκολεύει στη δουλειά σας;
Γ.Λ.: Μου αρέσει να περιγράφω μέσα από τη δυναμική που δίνει η απεικόνιση της Φωτογραφίας τα ανθρώπινα συναισθήματα και δραστηριότητες. Να εξιστορώ στον θεατή μια ιστορία που θα τον αγγίξει συναισθηματικά που θα τον ευαισθητοποιήσει για ένα κοινωνικό η περιβαντολλογικό θέμα.
Αυτό που με δυσκολεύει στο Ρεπορτάζ είναι η επικινδυνότητα για τη σωματική μου ακεραιότητα σε θέματα όπως οι φωτιές, οι πορείες και τα επεισόδια και ο πόλεμος.

Ακολουθούν κάποιες από τις φωτογραφίες του κ. Λιάκου από τις πυρκαγιές στη Β. Εύβοια, το καλοκαίρι του 2021.
Τον ευχαριστούμε θερμά που είχε την καλοσύνη να τις μοιραστεί μαζί μας!

Ο όρος γυναικοκτονία χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1801. Ήταν, όμως, το 2001 όταν η Russell αναδιατύπωσε την έννοια του όρου αναφερόμενη στις δολοφονίες γυναικών με μοναδικό αίτιο το ίδιο τους το φύλο, οι οποίες διαπράττονται και γίνονται ανεκτές. Ο όρος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων:
-τη δολοφονία γυναίκας ως αποτέλεσμα άσκησης βίας από ερωτικό σύντροφο,
-τον βασανισμό και τη δολοφονία γυναίκας ως αποτέλεσμα μισογυνισμού,
-τη δολοφονία γυναικών και κοριτσιών ως «εγκλήματα για λόγους τιμής»
- τη στοχευμένη δολοφονία γυναικών και κοριτσιών στο πλαίσιο ένοπλων συγκρούσεων,
-και περιπτώσεις γυναικοκτονίας οι οποίες συνδέονται με συμμορίες, το οργανωμένο έγκλημα, εμπόρους ναρκωτικών και την εμπορία γυναικών και κοριτσιών.
Στη πλειονότητα των περιπτώσεων, οι σύντροφοι των θυμάτων που διέπραξαν τη δολοφονία μεταχειρίστηκαν τα θύματα ως αντικείμενα βίας, ζήλειας και άσκησαν εξουσία στα σώματα τους καθώς θεώρησαν πως είχαν δικαίωμα στη ζωή τους. Το φαινόμενο αυτό είναι έντονο τα τελευταία 30 χρόνια, από τη δεκαετία του 1990, καθώς ο αριθμός των δολοφονιών αυξάνεται συνεχώς.

Ο καθορισμός της ταυτότητας που θα έχει το κάθε φύλο από την κοινωνία, αποτελεί την λεγόμενη κανονικότητα του φύλου. Το άτομο διαμορφώνει την έμφυλη ταυτότητά του αφενός μέσα από την επιτέλεση των ρόλων του, αφετέρου μέσω του τρόπου που το αντιμετωπίζουν οι άλλοι. Ως αποτέλεσμα, η φυσικοποίηση των κοινωνικών κατασκευών παράγει κοινωνικές ανισότητες και ιεραρχίες που επιτάσσονται στα άτομα, προσδιορίζοντας τη συμπεριφορά και τη θέση τους. Η βία και η άσκηση του κοινωνικού ελέγχου στα σώματα των γυναικών είναι αποτέλεσμα έμφυλων στερεοτύπων, όπου το φύλο του άνδρα είναι συνυφασμένο με την αρρενωπότητα και τη δύναμη, ενώ οι γυναίκες θεωρούνται κατώτερες και υποτελείς στην ανδρική εξουσία και δυνητικά μπορούν να «τιμωρηθούν», να «ελεγχθούν» και να «σωφρονιστούν» μέσω της έμφυλης βίας.

Μέρος της ευθύνης έχουν και τα ΜΜΕ. H διαστρέβλωση της πραγματικότητας από τα ΜΜΕ με την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος δείχνει το δρόμο για την ανοχή στη βία, με στερεοτυπικές αναπαραστάσεις του φύλου. Ο όρος γυναικοκτονία έχει χαρακτηριστεί ως νεολογισμός, ώστε να μειωθεί η σημασία του ή και να αποκρύψει τα πραγματικά αίτια για τη δολοφονία γυναικών. Η εισαγωγή του όρου στο δημοσιογραφικό λόγο γίνεται με αργούς ρυθμούς. Η καθιέρωση και η χρήση ευρύτερα του όρου γυναικοκτονία δεν θα πάψει τη βία κατά των γυναικών, αλλά θα αποτελέσει το πρώτο βήμα για την κατανόηση του ζητήματος και τη μεταφορά του από την ιδιωτική στη δημόσια σφαίρα.

Σε όλο τον κόσμο, κάθε μέρα δολοφονούνται 137 γυναίκες, κατά μέσο όρο, από (πρώην ή νυν) συζύγους ή συντρόφους ή από κάποιο μέλος της οικογένειάς τους. Παγκοσμίως, οι πέντε χώρες με τα μεγαλύτερα καταγεγραμμένα ποσοστά γυναικοκτονιών σήμερα είναι η Αργεντινή, το Ελ Σαλβαδόρ, η Ινδία, η Ονδούρα και το Μεξικό. Για την Ελλάδα δεν έχουμε επίσημες στατιστικές για τις γυναικοκτονίες, αφού οι δολοφονίες των γυναικών λόγω του φύλου τους, δεν καταγράφονται ως τέτοιες.

Η δολοφονία της Καρολάιν από τον σύζυγό της δεν είναι η πρώτη υπόθεση γυναικοκτονίας στην Ελλάδα, καθώς δεκάδες είναι οι γυναίκες που έχουν δολοφονηθεί από τα χέρια των συζύγων, συντρόφων ακόμα και τον ίδιο τους τον πατέρα. Δεκάδες γυναίκες έχουν πέσει θύματα των αντρών που το χέρι τους όπλισε η πατριαρχία, θεωρώντας τα θύματά τους κτήματά τους νομίζοντας πως μπορούν να έχουν τον απόλυτο έλεγχο πάνω τους. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το έγκλημα του Παναγιώτη Φραντζή, που σκότωσε τη σύζυγό του, την 18χρονη Ζωή, την τεμάχισε και πέταξε τα μέλη του κορμιού της σε κάδους απορριμμάτων. Ο ίδιος μάλιστα δήλωσε στην αστυνομία την εξαφάνισή της και τόλμησε να βγει στα κανάλια να την αναζητήσει δημοσίως. Πολύ γρήγορα ομολόγησε τη δολοφονία της, καθώς έπεσε σε αντιφάσεις και δεν μπόρεσε να ξεγελάσει τους αστυνομικούς. Στις 8 Ιανουαρίου 1999, ο 24χρονος Γ.Σ δολοφόνησε την Αμερικανίδα μνηστή του, Τζούλι Μαρί Σκάλι, σε παράδρομο της Εθνικής Οδού. Στη διάρκεια μιας από τις συνηθισμένης λογομαχίας τους την έπιασε από το λαιμό και την έπνιξε. Μετά προσπάθησε να κρύψει τη σωρό της σε μια βαλίτσα. Πέρασαν 19 μέρες ώσπου ο Γ.Σ ομολόγησε… Η δολοφονία στην Κέρκυρα, με θύμα την 28χρονη Αγγελική Πέτρου, από τον ίδιο της τον πατέρα, το βράδυ της πρωτοχρονιάς του 2019 είχε σοκάρει. Η κοπέλα ήθελε να παντρευτεί με έναν Αφγανό και ο πατέρας δεν συμφωνούσε, έτσι αποφάσισε να την σκοτώσει.

Ένα γεγονός γυναικοκτονίας, που συντάραξε την ελληνική κοινωνία, ήταν η δολοφονία της Καρολάιν. Όλα άρχισαν τα ξημερώματα της 11ης Μαΐου, σε μια σοφίτα, όπου η ψυχή ενός 20χρονου κοριτσιού χάθηκε. Η αστυνομία δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον Μπάμπη Αναγνωστόπουλο, τον άντρα αλλά και δολοφόνο της Κάρολαιν, που τους λέει πως ληστές τους διέρρηξαν το σπίτι, σκότωσαν την Καρολάιν, αφήνοντας το μωρό πάνω της. Ο άντρας αυτός πήγε κανονικά στη κηδεία της και μετά από 37 μέρες ομολογεί πως αυτός ήταν το άτομο που την σκότωσε.

Το ζήτημα των δολοφονιών των γυναικών δεν αφορά ζητήματα φεμινισμού όπως πολλοί βιάζονται να διατυπώσουν, αλλά σχετίζεται με τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που άνδρες και γυναίκες πρέπει να είναι ίσοι ως προς αυτά. Αφορά, λοιπόν, την ακραία μορφή έμφυλης και σεξιστικής βίας που πηγάζει από βαθύτερα αίτια, φυσικοποιημένα στους πυρήνες των κοινωνιών. Αφορά την ανισότητα των φύλων. Είναι αναγκαίο τα κράτη παγκοσμίως να αναγνωρίσουν το πρόβλημα, καθώς μιλάμε για μια ευρεία παθογένεια και να δοθεί η αρμόζουσα σημασία που το ζήτημα επιτάσσει.

Ο άνθρωπος από πολύ παλιά πολεμάει τους συνανθρώπους του. Εκστρατείες, μάχες, πολιορκίες, κατακτήσεις γεμίζουν μαύρες σελίδες την ιστορία του ανθρωπίνου είδους από την αρχαιότητα έως σήμερα. Είναι, όμως, ο πόλεμος στην φύση του ανθρώπου; Φυσικά, οι απόψεις διίστανται αλλά πολλοί επιστήμονες και μελετητές του θέματος υποστηρίζουν με πειστικά στοιχεία ότι ο πόλεμος δεν είναι στην φύση του ανθρώπου. Συγκεκριμένα, έρευνες έχουν αποδείξει ότι οι πόλεμοι αρχίσαν να εμφανίζονται όταν αρχίσαν να υπάρχουν η κοινωνική ιεραρχία, η δημιουργία ορίων και η δημιουργία ατομικών ιδιοκτησιών. Στο πλαίσιο αυτό αναπτυχθήκαν στην κοινωνία φαινόμενα αδικίας και υπεξαίρεσης χρήματων και άλλων πόρων. Έτσι, ενώ οι άνθρωποι, πριν από την δημιουργία των παραπάνω ζούσαν ειρηνικά αφού κυριότερος τους σκοπός ήταν η επιβίωση και η εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους, πλέον χρειάζονται σε πολλές περιπτώσεις την χρήση βίας (πολέμου) ώστε να περιφρουρήσουν τα κεκτημένα ή να τα πολλαπλασιάσουν. Στις μέρες μας αυτό αποδεικνύεται περίτρανα με τον πόλεμο που λαμβάνει χώρα στην Ουκρανία και έχει άμεσες επιπτώσεις σε πολλές χώρες όπως και στην Ελλάδα.