Μυρτώ Καραγεωργάκη (Α1)
Ένα θέμα που θα έπρεπε να μας απασχολεί και να μας προβληματίζει περισσότερο είναι αυτό που ονομάζεται κοινώς bullying ή αλλιώς «σχολικός εκφοβισμός». Bullying θεωρείται όταν ένας μαθητής/τρια ή πιο συχνά μια παρέα μαθητών χτυπάνε και μιλάνε άσχημα σε κάποιο άλλο παιδί κατ’ εξακολούθηση. Ο σχολικός εκφοβισμός γίνεται κυρίως με βάση τη φυλή, την οικονομική κατάσταση και άλλες ιδιαιτερότητες.
Tο A΄ εξάμηνο του 2023, σύμφωνα με «Το χαμόγελο του παιδιού», έγινε αύξηση 100% στον αριθμό μαθητών – μαθητριών που συμμετείχαν σε διαδραστικές παρεμβάσεις πρόληψης και ευαισθητοποίησης σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του έτους 2022 και αυτό δείχνει την ανάγκη ενημέρωσης παιδιών, γονέων αλλά και εκπαιδευτικών πάνω στο θέμα.
Μετά από αρκετές έρευνες αποδείχτηκε πως τα περιστατικά ενδοσχολικής βίας αποτελούν πλέον καθημερινότητα στη ζωή των παιδιών σε όλη την Ελλάδα και καθημερινά ακούμε ειδήσεις, όπως «15χρονη βασανίζει 13χρονο και το βιντεοσκοπούν έξω από το σχολείο τους» ή «Συμμορίες 15χρονων επιτίθενται σε συνομήλικούς τους, που οδηγούνται στο νοσοκομείο» ή «Άγριες ξυλοδαρμός 13χρονου από συμμαθητές του, που φώναζαν «σκοτώστε τον» ή «Ανήλικοι ξυλοκόπησαν 12χρονο».
Τα σχολικά έτη 2022-2023, 1 στα 3 παιδιά, δηλαδή το 32,4 σε όλη τη χώρα, δηλώνουν πως έχουν δεχτεί σχολικό εκφοβισμό. 1 στα 6 παιδιά σε όλη την Ελλάδα αισθάνονται πως το σχολείο δεν τους μαθαίνει να μην εκφοβίζουν τους συμμαθητές τους. Δυστυχώς, εκτός από τον βασανισμό παιδιών, έχουν συμβεί και δολοφονίες μαθητών που άρχισαν από σχολικό εκφοβισμό.
Επίσης, υπάρχει τώρα πια η γραμμή SOS 1056 για τα παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο.
Θα τελειώσει ποτέ, άραγε, ο σχολικός εκφοβισμός; Πίστευα πως στη χώρα μας είμαστε πιο πολιτισμένοι, λιγότερο επιθετικοί, πιο δημοκρατικοί αλλά τελικά αποδείχτηκε πως το bullying …κατοικεί και στην Ελλάδα!
Αναστασία Παπαδοπούλου (Α1)
Κάποτε ήταν ένα κορίτσι που πήγαινε στο δημοτικό σχολείο. Στην πρώτη δημοτικού είχε μια δασκάλα που της φερόταν πολύ άσχημα. Θέλετε παραδείγματα; Της φώναζε και τη μάλωνε. Όταν είχε απορίες ή όταν έκανε κάποιο λάθος, γραπτό ή προφορικό, την κορόιδευε μπροστά σε όλη την τάξη. Με τον καιρό οι συμμαθητές της άρχισαν κι αυτοί να επαναλαμβάνουν την ίδια συμπεριφορά. Το κορίτσι από την στεναχώρια του έβγαλε έκζεμα στα χέρια. Τώρα είχαν έναν ακόμη λόγο να την κοροϊδεύουν! Τα άλλα παιδιά γελούσαν μαζί της, την κορόιδευαν και την έδειχναν με το δάχτυλο. Τα πράγματα ξέφυγαν εντελώς κι άρχισαν να της ρίχνουν το φαγητό, έλεγαν για τα χέρια της, έφευγαν από κοντά της μήπως κολλήσουν τίποτα. Όταν πήγαινε να τους μιλήσει ή να παίξει μαζί τους την έδιωχναν ή απομακρύνονταν από κοντά της.
Η κατάσταση άλλαξε στην τρίτη τάξη, όταν συνάντησε μια υπέροχη δασκάλα, που ήταν τελείως διαφορετική. Την βοηθούσε στα μαθήματα, της συμπαραστεκόταν και ποτέ δεν ξεχώριζε τα παιδιά, άσχετα αν είχαν μαθησιακές δυσκολίες. Όταν άλλαξε τμήμα άρχισαν τα πράγματα να γίνονται καλύτερα. Τα παιδιά ήταν πιο φιλικά, κάναν όλοι μαζί παρέα, μιλούσαν κι έπαιζαν μαζί. Στην έκτη, όμως, δημοτικού τα πράγματα πάλι χειροτέρεψαν. Καινούριοι μαθητές ήρθαν στο τμήμα, άρχισαν πάλι τα πηγαδάκια κι απομακρύνονταν σιγά σιγά από κοντά της.
Το κορίτσι που τα λέει όλα αυτά είμαι εγώ που τα έχω ζήσει. Δυστυχώς , λοιπόν, δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι καλό από το δημοτικό σχολείο. Ευτυχώς τα πράγματα στο γυμνάσιο είναι διαφορετικά.
