Από τη μαθήτρια του Α4, Θεοδώρα Σαμπάνη
Η ιππασία για μένα δεν είναι απλώς ένα χόμπι, είναι το αγαπημένο μου άθλημα και ένας τρόπος ζωής που με γεμίζει καθημερινά. Πρόκειται για ένα από τα πιο αρχαία και εντυπωσιακά αθλήματα στον κόσμο, που αποτέλεσε πρότυπο ζωής από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Συνδυάζει τη φυσική δύναμη και την πειθαρχία με τη βαθιά επικοινωνία ανάμεσα στον άνθρωπο και τον «παρτενέρ» του, το άλογο. Αυτό που ίσως δεν είναι γνωστό σε όλους, είναι ο καθοριστικός ρόλος που παίζει η ψυχολογία. Οι προπονητές μου λένε συχνά πως ένα άλογο νιώθει ακριβώς ό,τι νιώθει και ο αναβάτης του στη σέλα. Έτσι, η ιππασία έχει βελτιώσει σημαντικά τη δική μου ψυχολογία, μαθαίνοντάς μου να δείχνω εμπιστοσύνη και να κατανοώ τη γλώσσα του σώματος.
Από το 680 π.Χ., η ιππασία παραμένει ένα αξιοθαύμαστο άθλημα. Οι Αρχαίοι Έλληνες επηρεάστηκαν βαθιά από αυτήν, χρησιμοποιώντας τα άλογα στις μάχες αλλά και στις μετακινήσεις τους. Από το 648 π.Χ. εντάχθηκε στους αρχαίους αγώνες, ενώ από το 1912 αποτελεί επίσημο ολυμπιακό άθλημα. Με το πέρασμα των αιώνων, ο τρόπος εκπαίδευσης άλλαξε: εκεί που κάποτε το άλογο ήταν το «αυτοκίνητο» της εποχής, σήμερα η ιππασία θεωρείται τέχνη. Είναι η ικανότητα του ιππέα ή της αμαζόνας να ελέγχει τη δύναμή του και να κερδίζει τον σεβασμό ενός ζώου που ζυγίζει εξακόσια κιλά, καθοδηγώντας το συχνά μόνο με τις κινήσεις των ποδιών του.
Στην ιππασία συναντάμε διάφορα είδη. Δύο από τις πιο συνηθισμένες μορφές είναι:
- Η Ιππική Δεξιοτεχνία (Dressage): Μια εξειδικευμένη μορφή όπου ο ιππέας διατηρεί μια απόλυτα σταθερή και όρθια στάση. Με τον τρόπο αυτό απορροφά τις κινήσεις του αλόγου, κάνοντάς το να φαίνεται σαν να «χορεύει», ακολουθώντας αόρατες εντολές.
- Η Υπερπήδηση Εμποδίων: Είναι το είδος που ακολουθώ κι εγώ και θεωρώ το πιο απαιτητικό. Απαιτεί άριστη ισορροπία, μυϊκή δύναμη και γρήγορα αντανακλαστικά, καθώς το άλογο καλείται να ολοκληρώσει μια διαδρομή πηδώντας πάνω από εμπόδια διαφόρων υψών.
Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι τα άλογα δεν βλέπουν όπως εμείς. Βασίζονται κυρίως στην περιφερειακή τους όραση, γι” αυτό και η ακοή τους είναι εξαιρετικά αναπτυγμένη. Είναι ζώα περήφανα, και ο μόνος τρόπος να κερδίσεις την εμπιστοσύνη τους είναι να καταλάβεις τις ανάγκες τους.
Αυτό που με έκανε να ερωτευτώ το άθλημα, πέρα από τη δράση, είναι η φροντίδα τους. Μετά από κάθε προπόνηση, επιστρέφω το άλογό μου στον στάβλο, το πλένω και το χτενίζω. Είναι ο δικός μου τρόπος να του δείξω ότι νοιάζομαι για την υγεία του και να το βοηθήσω να χαλαρώσει. Παρά τον βαθμό δυσκολίας και τον κίνδυνο που μπορεί να κρύβει η επαφή με ένα τόσο μεγάλο ζώο, για μένα αυτή η ενασχόληση είναι η απόλυτη χαλάρωση.
