Από τη μαθήτρια του Γ4, Σωτηρία Στάμου
3ο Γυμνάσιο Ελευσίνας: Το Γυμνάσιό μας!
Τρία χρόνια στο Γυμνάσιο και τίποτα δεν έμενε ίδιο από χρονιά σε χρονιά. Νέοι καθηγητές, νέες περιπέτειες και αναμνήσεις που θα μείνουν αξέχαστες, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Στην Πρώτη Γυμνασίου όλοι νιώσαμε άβολα τις πρώτες εβδομάδες, καθώς δεν γνωρίζαμε καλά τον διπλανό μας. Νέες φάτσες, νέες φιλίες, διαφορετικά στυλ… Γενικά, η διαφορετικότητά μας «έκανε μπαμ» από μακριά! Στην αρχή, μέρα με τη μέρα, γνωρίζαμε και από έναν καινούργιο καθηγητή. Μας βοήθησαν όλοι να περάσουμε καταπληκτικά στα σχολικά μας χρόνια. Καθηγητές και καθηγήτριες, ο καθένας με τις δικές του ξεχωριστές ιδέες, μας έμαθαν ότι το σχολείο δεν είναι μόνο διάβασμα και αγγαρεία. Μας έμαθαν να περνάμε καλά, να αποκτούμε γνώσεις, να χτίζουμε φιλίες και να διαμορφώνουμε γνώμη. Πάνω απ” όλα, μας άκουσαν και μας σεβάστηκαν.
Τη Δεύτερη χρονιά, επειδή γνωριζόμασταν ήδη καλύτερα μεταξύ μας, τίποτα δεν ήταν πια τόσο αμήχανο ή άβολο. Ίσα-ίσα, αρχίσαμε να φτιάχνουμε νέες παρέες και να μιλάμε όλοι με όλους, χωρίς να μας νοιάζει η εξωτερική εμφάνιση των άλλων. Ήταν μια χρονιά γεμάτη χαρά, διαμόρφωση χαρακτήρων, περιπέτειες και νέες αναμνήσεις.
Η Τρίτη χρονιά μάς φάνηκε λίγο πιο αυστηρή, οπότε κι εμείς γίναμε πιο ζωηροί, έχοντας ήδη έναν «αέρα» Λυκείου – ή μάλλον καλοκαιριού, αφού έφτασε τόσο σύντομα! Τώρα οι δρόμοι μας χωρίζουν. Αποχαιρετάμε το Γυμνάσιο, τους καθηγητές και τους συμμαθητές μας. Μερικούς θα τους δούμε τον Σεπτέμβριο στο Λύκειο, μερικούς όχι… Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι καθηγητές θα ξεκουραστούν για λίγο από εμάς, εφόσον τους βγάλαμε όλο τον χρόνο το λάδι και οριακά δεν πήραν άδεια για 5 μήνες!
Η εξέλιξη του μαθητή ανά έτος
- Α” Γυμνασίου (Το «Χαμένο πρωτάκι»): Η τσάντα μου ήταν μεγαλύτερη από μένα, το κτήριο έμοιαζε με λαβύρινθο και η μεγαλύτερη αγωνία μου ήταν αν θα με πατήσουν τα… θηρία της Γ Τάξης στο διάλειμμα. Spoiler alert: Δεν με πάτησαν. Αλλά το σοκ ήταν μεγάλο. Έτρεχα στο μάθημα πριν χτυπήσει το κουδούνι. Διάβαζα ακόμα και τις υποσημειώσεις στην Ιστορία. Είχα κασετίνα με 24 ξυλομπογιές, ταξινομημένες ανά χρώμα. Νόμιζα ότι το απουσιολόγιο ήταν κάτι σαν ιερό βιβλίο.
- Β” Γυμνασίου (Η «Επανάσταση του ενδιάμεσου»): Κατάλαβα ότι η Φυσική δεν είναι φίλη μου. Οι ξυλομπογιές εξαφανίστηκαν μαζί με όλα μου τα στυλό, τα οποία μάλλον ταξίδεψαν σε άλλη διάσταση. Η μεγαλύτερη πρόκληση της χρονιάς ήταν να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά την πρώτη ώρα της Δευτέρας.
- Γ” Γυμνασίου (Οι «Βετεράνοι»): Πλέον περπατάω στους διαδρόμους σαν να μου ανήκει το σχολείο. Στυλό; Δανείζομαι πάντα από τον διπλανό. Τσάντα; Μια άδεια τσάντα που περιέχει ένα τσαλακωμένο τετράδιο και φαγητό – όλοι κουβαλάμε φαγητό και κάνουμε «δείπνο» μέσα στην τάξη. Διαβάζω για το διαγώνισμα… στο πεντάλεπτο πριν μπουν οι καθηγητές στην τάξη.
Στα τρία αυτά χρόνια έμαθα πράγματα που θα μου μείνουν αξέχαστα, όπως:
- Μαθηματικά: Η επιστήμη του να ψάχνεις το x και το y, ενώ το μόνο που πραγματικά ψάχνεις είναι πόσα λεπτά μένουν μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι.
- Χημεία: Ένας υπέροχος τρόπος να κοιτάς τον περιοδικό πίνακα και να νιώθεις ότι διαβάζεις αρχαία ιερογλυφικά.
- Γυμναστική: Η μοναδική ώρα που το να τρέχεις γύρω-γύρω χωρίς λόγο θεωρείται «εκπαίδευση».
- Τα κενά: Ήταν η ΜΟΝΗ στιγμή που όλοι περιμέναμε με ανυπομονησία – όχι επειδή παίζαμε, αλλά επειδή κοιμόμασταν ή φεύγαμε από το σχολείο νωρίτερα!
Το Γυμνάσιο είναι σαν το WiFi του σχολείου: Στην αρχή προσπαθείς να συνδεθείς με ανυπομονησία, μετά σέρνεται, και στο τέλος απλά αποσυνδέεσαι και ελπίζεις για το καλύτερο.
Δεν υπάρχουν λόγια για το πόσα ζήσαμε: αστεία στην τάξη, εκδηλώσεις, καβγάδες, δραστηριότητες, εκδρομές, διαμάχες μέσα στο μάθημα με τους καθηγητές μας… Κάθε μέρα ήταν μια νέα εμπειρία για εμάς, και για τους καθηγητές μας μια ακόμη μέρα με πονοκέφαλο – αλλά στο βάθος μας αγαπάνε!
Φεύγουμε από το Γυμνάσιο έχοντας γεμάτο κεφάλι (όχι απαραίτητα από γνώσεις, αλλά σίγουρα από αναμνήσεις), φανταστικούς φίλους και μια απίστευτη ικανότητα να γράφουμε 15 σελίδες έκθεση την τελευταία στιγμή.
Όλα ήταν τέλεια στο Γυμνάσιο, εκτός, ίσως, από τους αυστηρούς κανόνες, αλλά δεν πειράζει!
Λύκειο, ετοιμάσου! Αν και, μεταξύ μας, μάλλον δεν είμαστε εμείς έτοιμοι για σένα…
Καλό καλοκαίρι, θα μας λείψετε!
Τα μαθητικά τα χρόνια δεν τ” αλλάζω με τίποτα…
