Ἐλευσίνα 24 Φεβρουαρίου τοῦ 2026
Ἀγαπητέ κύριε Λασκαράτε,
Αἱ σκέψεις καὶ αἱ συνήθειαι τοῦ κακοῦ μαθητοῦ πλέον ἀποτελοῦσιν τά χαρακτηριστικά ἑνός μέσου Ἔλληνος μαθητοῦ. Τονίζω τῆς Ἐλλάδος διότι οὐ παρέχω εἰκόνα διά τά ὑπόλοιπα ἔθνη. Δυσκολεύομαι ὁμιλήσω διά ἔξω ἀπό τήν Ἐλευσίνα, καλῶς-κακῶς. Ἡ ἔλλειψις τῆς εἰκόνος ἀλλάζει ἀποφάσεις μέχρι καὶ εἰς ἕνα δικαστήριον.
Πρῶτον, ἄς ἀναφερθῶμεν εἰς μίαν καθημερινήν ἡμέρα. Οἱ μαθηταί ἔρχονται εἰς τό σχολεῖον τό πουρνό. Ὁ κάθε ἕνας στήν ὥραν τήν ὁποίαν ὁ ἴδιος ἐπιθυμεῖ εἰσέλθη. Ὕστερα περιμένουσιν μέχρι ἀκούσωσιν τό κουδούνι. Μετά μαζεύονται ὅλοι οἱ μαθηταί ἀνά τάξιν. Πρώτη ἐστίν ἡ Πρώτη, δευτέρα ἐστίν ἡ Δευτέρα καὶ τρίτη ἐστίν ἡ Τρίτη γυμνασίου. Ἐπιλέγουσιν οἱ καθηγηταί ἤ ὁ διευθυντής ἕνα μαθητήν ἤ μίαν μαθήτριαν ὥστε εἴπωσιν τήν προσευχήν. Ὅταν τελειώση ἡ προσευχή μπορεῖ ὑπάρξη κάποια ἀνακοίνωσις ἀπό τόν διευθυντήν ἤ τόν ὑποδιευθυντήν ἤ τήν ὑποδιευθύντριαν. Ἀφοῦ τελειώσουσιν ταῦτα μόνο τότε οἱ μαθηταί μποροῦσιν εἰσέλθωσιν εἰς τήν τάξιν τους. Ὁ καθηγητής ἤ ἡ καθηγήτρια φέρνει τό κλειδίν διά τό κιβώτιον. Κάθε μαθητής καί μαθήτρια παραχωρεῖ τό κινητόν τηλέφωνόν του ἤ της. Τό τελευταῖον γίγνεται ὅταν κατέχωσιν τό κινητόν τηλέφωνον. Ὕστερον γίγνεται, δυστυχῶς διά τούς μαθητάς καί τάς μαθητρίας, μάθημα. Εἰς τοῦτο ὑπάρχει φασαρία.
Κατά τήν διάρκειαν τῆς ἡμέρας, οἱ μαθηταί καὶ αἱ μαθήτριαι προσπαθοῦσιν εὕρωσιν μίαν δικαιολογίαν ὥστε χάσωσιν τό μάθημα. Μία ἀπό αὐτάς ἐστί τό ἡμερήσιον πρόγραμμα. Οἱ παῖδες κατέχουσιν τό πρόγραμμα ὥστε εἴπωσιν εἰς τάς τάξεις. Μέ τόν τρόπον τοῦτον χάνουσιν μάθημα καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ κέρδος εἰς τούς παῖδας. Ἑτέρα δικαιολογία ἐστί φέρνωσιν τό κλειδίν τοῦ κιβωτίου διά τήν τοποθέτησιν τοῦ κινητοῦ τηλεφώνου τους. Τό ἀστεῖον παρατέτραφε. Ὡς ἀποτέλεσμα, ὁποιανδήποτε μορφήν μαθήματος οἱ παῖδες χάσουσιν ἐστί κέρδος. Οὐκ ἐνδιαφέρονται διά τό μάθημα περί ἀλλήλων προβλημάτων εἰς τόν βίον τους. Ὅταν ἐνηλικιωθῶσιν ἐνθυμοῦνται περί ταῦτα καὶ οὐ τάς βάσεις τοῦ σχολείου. Τοῦτο ἐστί μέγα πρόβλημα περί τούς νεανίας.
Ἐγώ πιστεύω ὅτι τοῦτο γίγνεται λόγω τῆς ἀδιαφορίας τῶν μαθητῶν ὅπως μάθωσιν χρησίμων μαθημάτων περί τόν βίον τους. Χωρίς ταῦτα ὁ βίος τους μπορεῖ ᾖ δύσκολος.
Τοῦτο ἐγράψατο ἀπό τόν Νικόλαον Στρατούρην (Γ4)
Η επιστολή αυτή γράφτηκε κατά τη διάρκεια μιας δραστηριότητας δημιουργικής γραφής
στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας
και με αφορμή το κείμενο του Ανδρέα Λασκαράτου «Ο κακός μαθητής».
Υπεύθυνη καθηγήτρια: Σοφία Παναγιωτοπούλου
