Μια εβδομάδα γεμάτη νέες παραστάσεις και γνώσεις έζησαν δέκα μαθητές μας, συμμετέχοντας σε πρόγραμμα κινητικότητας από τις 26 έως τις 30 Ιανουαρίου. Υπό την καθοδήγηση του Διευθυντή κ. Λιακέα, της Υποδιευθύντριας κ. Γολικίδου και των καθηγητών κ. Δημήτρουλα και κ. Σιαμπαλιώτη, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να διευρύνουν τους ορίζοντές τους και να εκπροσωπήσουν επάξια τη σχολική μας κοινότητα.
ΔΕΥΤΕΡΑ
Η πρώτη μέρα του προγράμματος, η Δευτέρα, ήταν πιο ξεκούραστη σε σχέση με τις υπόλοιπες. Το πρωί πήγαμε στο σχολείο, όπου παραμείναμε μέχρι τις 15:30 περίπου. Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί, τα παιδιά από τη Σλοβακία μας ξενάγησαν στον χώρο, ενώ νωρίτερα γνωρίσαμε κάποιους καθηγητές, μεταξύ των οποίων και έναν Έλληνα που διδάσκει Φυσική στο σχολείο τα τελευταία δύο χρόνια. Στη συνέχεια, κάναμε ένα μάθημα Χημείας και αποχωρήσαμε. Το απόγευμα, οι οικογένειες μας πήγαν όλους σε ένα escape room, όπου μείναμε για περίπου δύο ώρες. Όταν τελειώσαμε, ο καθένας επέστρεψε στο σπίτι της οικογένειας που τον φιλοξενούσε.
Το ταξίδι μας με το πρόγραμμα ERASMUS, καθώς και η φιλοξενία μας από παιδιά μιας άλλης χώρας, ήταν μια αξέχαστη εμπειρία. Είδαμε και μάθαμε πολλά για τη Σλοβακία, γνωρίσαμε συνομηλίκους μας και είδαμε από κοντά ένα σχολείο του εξωτερικού, καθώς και τον τρόπο λειτουργίας του. Πιστεύουμε πως το πρόγραμμα αυτό μπορεί να προσφέρει πολλά στους μαθητές και είναι μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.
Ανέστης Ναυρόζογλου – Παναγιώτης Χριστοφής
ΤΡΙΤΗ
Την Τρίτη το πρωί επισκεφθήκαμε το σχολείο για δεύτερη φορά. Η μέρα ξεκίνησε με μια παρουσίαση για τη Σλοβακία και το εκπαιδευτικό τους σύστημα, ενώ στη συνέχεια μας ξενάγησαν στους χώρους του σχολείου. Αφού είχαμε μισή ώρα ελεύθερο χρόνο για να εξερευνήσουμε το περιβάλλον, φάγαμε όλοι μαζί στο σχολείο και έπειτα αναχωρήσαμε.
Η συνέχεια της ημέρας ήταν πολύ διασκεδαστική, καθώς πήγαμε σε ένα escape room. Ήταν εξαιρετικά καλοφτιαγμένο και με αρκετά υψηλό βαθμό δυσκολίας, γεγονός που το έκανε ακόμα πιο ενδιαφέρον. Μετά το παιχνίδι, επιστρέψαμε στο σπίτι, δειπνήσαμε και ξεκουραστήκαμε για το υπόλοιπο της ημέρας.
Αυτό το ταξίδι ήταν μια μοναδική εμπειρία για μένα, κυρίως επειδή ήταν η πρώτη φορά που ταξίδευα στο εξωτερικό. Εντυπωσιάστηκα από την ομορφιά της χώρας, τα αξιοθέατα, αλλά και από το πόσο κοινωνικοί και φιλόξενοι ήταν οι άνθρωποι εκεί. Με τα παιδιά από τη Σλοβακία δεθήκαμε πολύ, καθώς ανακαλύψαμε πως είχαμε πολλά κοινά ενδιαφέροντα. Πιστεύω ότι η σχέση μας θα κρατήσει στο μέλλον και ελπίζω κάποια στιγμή να ξανασυναντηθούμε.
Λουκία Σαντουρτζή- Ιάσονας Ζάχος
ΤΕΤΑΡΤΗ
Μια Ημέρα Γεμάτη Δράση, Δημιουργία και Χαμόγελα
Η επίσκεψή μας στο παγοδρόμιο ήταν μια φανταστική εμπειρία και, παρόλο που πέσαμε αρκετές φορές, το διασκεδάσαμε με την ψυχή μας. Στη συνέχεια, μεταφερθήκαμε στο εργαστήριο ξύλου, όπου χρησιμοποιώντας απλά υλικά όπως ξύλο, κόλλα και ταινία, καταφέραμε να δημιουργήσουμε τις δικές μας χειροποίητες κασετίνες. Το ενδιαφέρον μας κέντρισε επίσης η παρουσίαση των Σλοβάκων μαθητών πάνω στο Lego Engineering, όπου είδαμε εντυπωσιακές κατασκευές. Η μέρα συνεχίστηκε με λίγο μπιλιάρδο, όπου με έναν συνδυασμό τεχνικής και τύχης οι μπάλες έβρισκαν τον στόχο τους, ενώ για το τέλος αφήσαμε το καλύτερο: το bowling. Παίρνοντας φόρα και σημαδεύοντας σωστά, καταφέραμε να ρίξουμε τις κορίνες, κλείνοντας έτσι με τον πιο ευχάριστο τρόπο τις δραστηριότητές μας.
Αυτή η ημέρα ήταν μια αληθινή περιπέτεια, καθώς συνδύασε ιδανικά τη μάθηση με τη διασκέδαση. Από την επιμονή μας στον πάγο και τη δημιουργικότητα στις χειροτεχνίες, μέχρι την ανταλλαγή ιδεών με τους συμμαθητές μας από τη Σλοβακία, κάθε στιγμή είχε τη δική της αξία. Το κλίμα παρέας στο μπιλιάρδο και η κορύφωση του ενθουσιασμού στο bowling μας άφησαν με τις καλύτερες αναμνήσεις και ένα αίσθημα ικανοποίησης για όλα όσα καταφέραμε μαζί.
Θανάσης Στραϊτούρης – Κωνσταντίνος Χαβαριώτης
ΠΕΜΠΤΗ
Η συγκεκριμένη ημέρα δεν ήταν σαν τις άλλες. Ξυπνήσαμε νωρίς το πρωί και πήγαμε στο σχολείο, όπου παρακολουθήσαμε μαθήματα στις τάξεις, όπως Αγγλικά και Μαθηματικά. Εκεί παραλάβαμε και τα πιστοποιητικά μας για την κινητικότητα Erasmus. Έπειτα, απολαύσαμε τη γευστικότατη τοπική κουζίνα, παίρνοντας ενέργεια για την υπόλοιπη ημέρα. Το απόγευμα της Πέμπτης πήγαμε με τις οικογένειες που μας φιλοξενούσαν σε μια αρένα για laser tag. Ήταν ένας σκοτεινός χώρος με πολλές φωτεινές επιγραφές που μπέρδευαν τα μάτια των παικτών. Περάσαμε υπέροχα μαχόμενοι σαν αληθινοί πολεμιστές. Το παιχνίδι χωριζόταν σε δύο γύρους και εμείς νικήσαμε στον δεύτερο. Βέβαια, μικρή σημασία έχει η απόδοσή μας· το μόνο σίγουρο είναι ότι διασκεδάσαμε πολύ. Επίσης, ο χώρος διέθετε επιτραπέζια αντισφαίριση και μπιλιάρδο, όπου είχαμε εξίσου μεγάλες επιτυχίες.
Πιστεύουμε πως αυτή ήταν και θα παραμείνει μία από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μας και εννοείται πως θα θέλαμε να ξαναζήσουμε κάτι παρόμοιο.
Γρηγόρης Μάρας & Ορφέας Παναγιώτης Τζοάνος
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Ήταν η τελευταία μας μέρα στη Σλοβακία. Συναντηθήκαμε όλοι μαζί στις 8:00 έξω από το σχολείο (BESST) με τις αποσκευές μας, για να πάρουμε το λεωφορείο με προορισμό την Μπρατισλάβα.
Αρχικά επισκεφθήκαμε το πανέμορφο λευκό κάστρο, το στολίδι της πόλης. Ήταν ένα εκθαμβωτικό θέαμα και πραγματικά εντυπωσιασθήκαμε, καθώς δεν έχουμε κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα. Έξω από το κάστρο υπήρχε ένα άγαλμα με τρεις μορφές που συνέβαλαν στη δημιουργία του σλοβακικού αλφαβήτου· νιώσαμε δέος μαθαίνοντας πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξαν αυτοί οι άνθρωποι στην ιστορία. Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς την παλιά πόλη. Μας εντυπωσίασε η καθαριότητα και η περιποίηση της περιοχής, ενώ είχαμε την ευκαιρία να αγοράσουμε ενθύμια από ένα γραφικό μαγαζάκι. Νιώθαμε σαν να ταξιδεύουμε πίσω στον χρόνο. Παρόλο που θέλαμε πολύ να μείνουμε παραπάνω, ο χρόνος ήταν περιορισμένος. Είδαμε υπέροχες εκκλησίες, περπατήσαμε σε γραφικά σοκάκια και επισκεφθήκαμε το μουσείο οφθαλμαπάτης, όπου διασκεδάσαμε πολύ.
Έπειτα, επιστρέψαμε στο πούλμαν για να πάμε σε ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο, μεγαλύτερο από αυτά που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα. Εκεί είχαμε ένα δίωρο για να ξεκουραστούμε πριν το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής. Αν και ανυπομονούσαμε να δούμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα, θα θέλαμε το ταξίδι να διαρκέσει λίγο ακόμα. Στο αεροδρόμιο αποχαιρετήσαμε τους φίλους μας με μεγάλη συγκίνηση, ξέροντας ότι δεν θα τους δούμε σύντομα, αλλά υποσχεθήκαμε να κρατήσουμε επαφή. Καθώς το αεροπλάνο απογειωνόταν και βλέπαμε την Μπρατισλάβα από ψηλά, νιώσαμε ευγνωμοσύνη για την πόλη που μας φιλοξένησε με τόση ζεστασιά. Θα είναι μια γλυκιά ανάμνηση για όλους μας.
Χριστίνα Καλμπένη – Ζαχαρίας Χονδροκούκης
