Presentations on different countries, focusing on Houses, Food and Clothes
B3 Class,  Mrs Avgousti Helen

Μια εβδομάδα γεμάτη νέες παραστάσεις και γνώσεις έζησαν δέκα μαθητές μας, συμμετέχοντας σε πρόγραμμα κινητικότητας από τις 26 έως τις 30 Ιανουαρίου. Υπό την καθοδήγηση του Διευθυντή κ. Λιακέα, της Υποδιευθύντριας κ. Γολικίδου και των καθηγητών κ. Δημήτρουλα και κ. Σιαμπαλιώτη, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να διευρύνουν τους ορίζοντές τους και να εκπροσωπήσουν επάξια τη σχολική μας κοινότητα.

ΔΕΥΤΕΡΑ

Η πρώτη μέρα του προγράμματος, η Δευτέρα, ήταν πιο ξεκούραστη σε σχέση με τις υπόλοιπες. Το πρωί πήγαμε στο σχολείο, όπου παραμείναμε μέχρι τις 15:30 περίπου. Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί, τα παιδιά από τη Σλοβακία μας ξενάγησαν στον χώρο, ενώ νωρίτερα γνωρίσαμε κάποιους καθηγητές, μεταξύ των οποίων και έναν Έλληνα που διδάσκει Φυσική στο σχολείο τα τελευταία δύο χρόνια. Στη συνέχεια, κάναμε ένα μάθημα Χημείας και αποχωρήσαμε. Το απόγευμα, οι οικογένειες μας πήγαν όλους σε ένα escape room, όπου μείναμε για περίπου δύο ώρες. Όταν τελειώσαμε, ο καθένας επέστρεψε στο σπίτι της οικογένειας που τον φιλοξενούσε.

Το ταξίδι μας με το πρόγραμμα ERASMUS, καθώς και η φιλοξενία μας από παιδιά μιας άλλης χώρας, ήταν μια αξέχαστη εμπειρία. Είδαμε και μάθαμε πολλά για τη Σλοβακία, γνωρίσαμε συνομηλίκους μας και είδαμε από κοντά ένα σχολείο του εξωτερικού, καθώς και τον τρόπο λειτουργίας του. Πιστεύουμε πως το πρόγραμμα αυτό μπορεί να προσφέρει πολλά στους μαθητές και είναι μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.

Ανέστης Ναυρόζογλου – Παναγιώτης Χριστοφής

ΤΡΙΤΗ

Την Τρίτη το πρωί επισκεφθήκαμε το σχολείο για δεύτερη φορά. Η μέρα ξεκίνησε με μια παρουσίαση για τη Σλοβακία και το εκπαιδευτικό τους σύστημα, ενώ στη συνέχεια μας ξενάγησαν στους χώρους του σχολείου. Αφού είχαμε μισή ώρα ελεύθερο χρόνο για να εξερευνήσουμε το περιβάλλον, φάγαμε όλοι μαζί στο σχολείο και έπειτα αναχωρήσαμε.

Η συνέχεια της ημέρας ήταν πολύ διασκεδαστική, καθώς πήγαμε σε ένα escape room. Ήταν εξαιρετικά καλοφτιαγμένο και με αρκετά υψηλό βαθμό δυσκολίας, γεγονός που το έκανε ακόμα πιο ενδιαφέρον. Μετά το παιχνίδι, επιστρέψαμε στο σπίτι, δειπνήσαμε και ξεκουραστήκαμε για το υπόλοιπο της ημέρας.

Αυτό το ταξίδι ήταν μια μοναδική εμπειρία για μένα, κυρίως επειδή ήταν η πρώτη φορά που ταξίδευα στο εξωτερικό. Εντυπωσιάστηκα από την ομορφιά της χώρας, τα αξιοθέατα, αλλά και από το πόσο κοινωνικοί και φιλόξενοι ήταν οι άνθρωποι εκεί. Με τα παιδιά από τη Σλοβακία δεθήκαμε πολύ, καθώς ανακαλύψαμε πως είχαμε πολλά κοινά ενδιαφέροντα. Πιστεύω ότι η σχέση μας θα κρατήσει στο μέλλον και ελπίζω κάποια στιγμή να ξανασυναντηθούμε.

Λουκία Σαντουρτζή- Ιάσονας Ζάχος

ΤΕΤΑΡΤΗ

Μια Ημέρα Γεμάτη Δράση, Δημιουργία και Χαμόγελα
Η επίσκεψή μας στο παγοδρόμιο ήταν μια φανταστική εμπειρία και, παρόλο που πέσαμε αρκετές φορές, το διασκεδάσαμε με την ψυχή μας. Στη συνέχεια, μεταφερθήκαμε στο εργαστήριο ξύλου, όπου χρησιμοποιώντας απλά υλικά όπως ξύλο, κόλλα και ταινία, καταφέραμε να δημιουργήσουμε τις δικές μας χειροποίητες κασετίνες. Το ενδιαφέρον μας κέντρισε επίσης η παρουσίαση των Σλοβάκων μαθητών πάνω στο Lego Engineering, όπου είδαμε εντυπωσιακές κατασκευές. Η μέρα συνεχίστηκε με λίγο μπιλιάρδο, όπου με έναν συνδυασμό τεχνικής και τύχης οι μπάλες έβρισκαν τον στόχο τους, ενώ για το τέλος αφήσαμε το καλύτερο: το bowling. Παίρνοντας φόρα και σημαδεύοντας σωστά, καταφέραμε να ρίξουμε τις κορίνες, κλείνοντας έτσι με τον πιο ευχάριστο τρόπο τις δραστηριότητές μας.

Αυτή η ημέρα ήταν μια αληθινή περιπέτεια, καθώς συνδύασε ιδανικά τη μάθηση με τη διασκέδαση. Από την επιμονή μας στον πάγο και τη δημιουργικότητα στις χειροτεχνίες, μέχρι την ανταλλαγή ιδεών με τους συμμαθητές μας από τη Σλοβακία, κάθε στιγμή είχε τη δική της αξία. Το κλίμα παρέας στο μπιλιάρδο και η κορύφωση του ενθουσιασμού στο bowling μας άφησαν με τις καλύτερες αναμνήσεις και ένα αίσθημα ικανοποίησης για όλα όσα καταφέραμε μαζί.

Θανάσης Στραϊτούρης – Κωνσταντίνος Χαβαριώτης

ΠΕΜΠΤΗ
Η συγκεκριμένη ημέρα δεν ήταν σαν τις άλλες. Ξυπνήσαμε νωρίς το πρωί και πήγαμε στο σχολείο, όπου παρακολουθήσαμε μαθήματα στις τάξεις, όπως Αγγλικά και Μαθηματικά. Εκεί παραλάβαμε και τα πιστοποιητικά μας για την κινητικότητα Erasmus. Έπειτα, απολαύσαμε τη γευστικότατη τοπική κουζίνα, παίρνοντας ενέργεια για την υπόλοιπη ημέρα. Το απόγευμα της Πέμπτης πήγαμε με τις οικογένειες που μας φιλοξενούσαν σε μια αρένα για laser tag. Ήταν ένας σκοτεινός χώρος με πολλές φωτεινές επιγραφές που μπέρδευαν τα μάτια των παικτών. Περάσαμε υπέροχα μαχόμενοι σαν αληθινοί πολεμιστές. Το παιχνίδι χωριζόταν σε δύο γύρους και εμείς νικήσαμε στον δεύτερο. Βέβαια, μικρή σημασία έχει η απόδοσή μας· το μόνο σίγουρο είναι ότι διασκεδάσαμε πολύ. Επίσης, ο χώρος διέθετε επιτραπέζια αντισφαίριση και μπιλιάρδο, όπου είχαμε εξίσου μεγάλες επιτυχίες.

Πιστεύουμε πως αυτή ήταν και θα παραμείνει μία από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μας και εννοείται πως θα θέλαμε να ξαναζήσουμε κάτι παρόμοιο.

Γρηγόρης Μάρας & Ορφέας Παναγιώτης Τζοάνος

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Ήταν η τελευταία μας μέρα στη Σλοβακία. Συναντηθήκαμε όλοι μαζί στις 8:00 έξω από το σχολείο (BESST) με τις αποσκευές μας, για να πάρουμε το λεωφορείο με προορισμό την Μπρατισλάβα.

Αρχικά επισκεφθήκαμε το πανέμορφο λευκό κάστρο, το στολίδι της πόλης. Ήταν ένα εκθαμβωτικό θέαμα και πραγματικά εντυπωσιασθήκαμε, καθώς δεν έχουμε κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα. Έξω από το κάστρο υπήρχε ένα άγαλμα με τρεις μορφές που συνέβαλαν στη δημιουργία του σλοβακικού αλφαβήτου· νιώσαμε δέος μαθαίνοντας πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξαν αυτοί οι άνθρωποι στην ιστορία. Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς την παλιά πόλη. Μας εντυπωσίασε η καθαριότητα και η περιποίηση της περιοχής, ενώ είχαμε την ευκαιρία να αγοράσουμε ενθύμια από ένα γραφικό μαγαζάκι. Νιώθαμε σαν να ταξιδεύουμε πίσω στον χρόνο. Παρόλο που θέλαμε πολύ να μείνουμε παραπάνω, ο χρόνος ήταν περιορισμένος. Είδαμε υπέροχες εκκλησίες, περπατήσαμε σε γραφικά σοκάκια και επισκεφθήκαμε το μουσείο οφθαλμαπάτης, όπου διασκεδάσαμε πολύ.

Έπειτα, επιστρέψαμε στο πούλμαν για να πάμε σε ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο, μεγαλύτερο από αυτά που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα. Εκεί είχαμε ένα δίωρο για να ξεκουραστούμε πριν το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής. Αν και ανυπομονούσαμε να δούμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα, θα θέλαμε το ταξίδι να διαρκέσει λίγο ακόμα. Στο αεροδρόμιο αποχαιρετήσαμε τους φίλους μας με μεγάλη συγκίνηση, ξέροντας ότι δεν θα τους δούμε σύντομα, αλλά υποσχεθήκαμε να κρατήσουμε επαφή. Καθώς το αεροπλάνο απογειωνόταν και βλέπαμε την Μπρατισλάβα από ψηλά, νιώσαμε ευγνωμοσύνη για την πόλη που μας φιλοξένησε με τόση ζεστασιά. Θα είναι μια γλυκιά ανάμνηση για όλους μας.

Χριστίνα Καλμπένη – Ζαχαρίας Χονδροκούκης

Αντί για μια απλή θεωρητική προσέγγιση, οι ίδιοι διερεύνησαν πώς «μαθαίνουν» οι υπολογιστές, πού συναντάμε την AI στην καθημερινότητά μας και ποιες επιπτώσεις έχει στη ζωή μας σήμερα αλλά και στο μέλλον.

Μέσα από ομαδικές δραστηριότητες, συζήτηση και παραδείγματα από εφαρμογές που ήδη χρησιμοποιούν, οι μαθητές ανέπτυξαν απορίες, προβληματισμούς και κριτική σκέψη γύρω από τα οφέλη και τα όρια της τεχνολογίας.

Ως δημιουργική εργασία, σχεδίασαν και ηχογράφησαν το δικό τους μαθητικό podcast, στο οποίο παρουσίασαν με απλή γλώσσα βασικές έννοιες της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Το μάθημα ολοκληρώθηκε με αναστοχασμό, αφήνοντας στους μαθητές την αίσθηση ότι η κατανόηση της Τεχνητής Νοημοσύνης αποτελεί απαραίτητο εφόδιο για τον αυριανό πολίτη.

Podcast- T.N.: https://listen.hubhopper.com/episode/ti-einai-e-tn-kai-e-mechanike-mathese/32980166 

Καθηγήτρια: Σιαμπαλιώτη Γεωργία

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Σιαμπαλιώτη Γεωργία

Η ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ
ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΤΕ KΑΙ ΤΩΡΑ

Η θυσία για την πατρίδα παραμένει σπουδαία έννοια, αλλά, δυστυχώς, η αντίληψή της έχει μεταβληθεί από την Αρχαία Ελλάδα στο σήμερα. Από μια κεντρική και συλλογική αξία στην αρχαία αυτή πόλη, που συνδεόταν άμεσα με την τιμή, στη σύγχρονη εποχή έχει εξελιχθεί σε μια πιο πολύ αμφισβητούμενη έννοια.
Αναλυτικά, στην αρχαία Αθήνα η θυσία θεωρούνταν θεμελιώδες στοιχείο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, τιμημένη με δημόσιες τελετές και τον Επιτάφιο Λόγο. Επίσης, η θυσία που πραγματοποιούσαν στον πόλεμο τους αντάμειβε με τιμή και αθανασία της μνήμης, οι οποίες αποδείκνυαν την αφοσίωσή τους στην κοινωνία. Στη σύγχρονη κοινωνία, η έννοια της «πατρίδας» έχει γίνει πιο αόριστη και η θυσία δεν περιορίζεται μόνο στον πόλεμο. Η θυσία αυτή, δυστυχώς, στη σημερινή εποχή μπορεί να έχει εναλλακτική αντίληψη σε κάθε περίπτωση και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υφίσταται διαφορετική βαρύτητα σε κάθε άτομο. Αν και η θυσία των στρατιωτών τιμάται, η έννοια της «θυσίας για την πατρίδα» σήμερα συχνά μπερδεύεται με τον πατριωτισμό ή τον εθνικισμό. Κάποιοι τη θεωρούν ξεπερασμένη, ενώ άλλοι πιστεύουν πως παραμένει μια σημαντική και διαχρονική αξία.
Στην εποχή μας, υπάρχουν ανάλογες καταστάσεις, αν και με διαφορετικές μορφές, καθώς σήμερα εκδηλώνεται ο όρος της «θυσίας για την πατρίδα» όχι μόνο στη μάχη, αλλά και σε μορφές εθελοντισμού, προσφοράς και αγώνων σχετικές με την κοινωνική δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ένα παράδειγμα αποτελεί ο συχνός εθελοντισμός σε περιπτώσεις πυρκαγιάς, ο οποίος συνδέεται με μια μορφή θυσίας. Στη σύγχρονη κοινωνία, για να τιμήσουμε τους ήρωες, τους αφιερώνουμε ένα άγαλμα, συνήθως στις πλατείες, ως ανάμνηση. Όμως, μερικές φορές, τους τιμούμε μέσω εκθέσεων, όπου άνθρωποι από όλον τον κόσμο επισκέπτονται μουσεία, για να αντικρίσουν προσωπικά αντικείμενα ηρώων.
Κλείνοντας, η αντίληψη της «θυσίας για την πατρίδα» έχει τροποποιηθεί σε αντίθεση με τα περασμένα χρόνια. Οι ηρωικές επιτελέσεις δοξάζονται αλλιώτικα από την αρχαία Αθήνα, αλλά η γενναιότητα της θυσίας για την πατρίδα αποτελεί ξεχωριστό, αμετάβλητο χαρακτηριστικό για το οποίο και τιμώνται οι ήρωες.
Παλαιοπούλου Αριστέα, Γ3

Θυσία για την πατρίδα: μια διαχρονική αξία

Στους αιώνες που έχουν περάσει, λίγες αξίες έχουν παραμείνει τόσο ζωντανές και σημαντικές όσο η αγάπη για την πατρίδα. Ήδη από την αρχαία Αθήνα, η θυσία για το κοινό καλό θεωρούνταν μια από τις μεγαλύτερες αρετές. Στο κείμενο «Θυσία για την Πατρίδα», παρουσιάζεται η ιδέα ότι όσοι άνθρωποι πολέμησαν και έδωσαν τη ζωή τους, για να προστατεύσουν την πόλη τους, άξιζαν τον ύψιστο σεβασμό. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι αυτοί οι πολίτες δεν χάνονταν πραγματικά, αλλά «ζούσαν» μέσα στη μνήμη και την ευγνωμοσύνη των συμπολιτών τους. Έτσι, κέρδιζαν ένα είδος ηθικής αθανασίας, γιατί αποτελούσαν για πάντα παράδειγμα θάρρους, προσφοράς και αφοσίωσης.
Στη σύγχρονη εποχή, οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Ζούμε σε οργανωμένες κοινωνίες με θεσμούς και δικαιώματα, όμως η αξία της θυσίας για το σύνολο δεν έχει χαθεί. Απλώς, έχει πάρει νέες μορφές. Δεν μιλάμε μόνο για τους στρατιώτες που υπερασπίζονται την πατρίδα, αλλά και για πολλούς ανθρώπους που καθημερινά βάζουν το «εμείς» πάνω από το «εγώ». Τέτοιοι άνθρωποι είναι οι πυροσβέστες που αγωνίζονται με αυτοθυσία για να σώσουν ζωές και δάση, οι γιατροί και οι νοσηλευτές που στηρίζουν τους ασθενείς με κόπο και αυταπάρνηση, οι εκπαιδευτικοί που προσπαθούν να διαμορφώσουν υπεύθυνους και σκεπτόμενους πολίτες, αλλά και οι εθελοντές που προσφέρουν βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Όλοι αυτοί δείχνουν ότι η πραγματική αγάπη προς την πατρίδα εκφράζεται μέσα από την προσφορά και την αλληλεγγύη.
Οι σύγχρονες κοινωνίες τιμούν τέτοιους ανθρώπους με βραβεύσεις, τελετές, μνημεία και ημέρες μνήμης. Όμως, η ουσιαστικότερη μορφή τιμής είναι ο σεβασμός που τους δείχνουμε καθημερινά και η προσπάθειά μας να συνεχίσουμε το παράδειγμά τους. Κάθε φορά που βοηθάμε έναν συνάνθρωπο, που προστατεύουμε το περιβάλλον, που δείχνουμε υπευθυνότητα και ενδιαφέρον για το κοινό καλό, συμμετέχουμε κι εμείς, έστω και λίγο, στη βελτίωση της πατρίδας μας.
Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η θυσία για την πατρίδα δεν σημαίνει μόνο ηρωικές και εντυπωσιακές πράξεις. Μπορεί να φαίνεται και μέσα από μικρές καθημερινές επιλογές. Όταν ένας μαθητής σέβεται τους συμμαθητές και τους εκπαιδευτικούς του, όταν συμμετέχει σε δράσεις αλληλεγγύης, όταν δείχνει ενδιαφέρον για τα προβλήματα της κοινωνίας, τότε συμβάλλει κι αυτός στη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου. Με αυτόν τον τρόπο, αποδεικνύει ότι η πατρίδα δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά οι άνθρωποί της και οι αξίες τους.
Τελικά, η θυσία για την πατρίδα είναι πάνω απ’ όλα μια στάση ζωής. Σημαίνει να νοιάζεσαι για το κοινό καλό, να μην αδιαφορείς για όσα συμβαίνουν γύρω σου και να είσαι έτοιμος να προσφέρεις ό,τι μπορείς, είτε αυτό είναι χρόνος είτε προσπάθεια είτε στήριξη προς τους άλλους. Έτσι, οι αξίες που τίμησαν οι αρχαίοι Έλληνες, όπως η γενναιότητα, η αφοσίωση και η δικαιοσύνη, παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα. Οι ήρωες του παρελθόντος και οι σύγχρονοι «αφανείς ήρωες» ενώνονται μέσα από την αγάπη τους για τον άνθρωπο και την πατρίδα. Εμείς, ως νέοι, έχουμε το χρέος όχι μόνο να τους τιμούμε, αλλά και να εμπνεόμαστε από το παράδειγμά τους, ώστε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία πιο δίκαιη, ανθρώπινη και ενωμένη.
Παπακωνσταντίνου Άννα, Γ3

«Η αξία της θυσίας για την πατρίδα στην σύγχρονη και στην αρχαία εποχή»

Από την αρχαιότητα εως και σήμερα, η έννοια της θυσίας για την πατρίδα αποτελεί ένα απο τα πιο ουσιώδη ζητήματα της ανθρώπινης κοινωνίας. Στην αρχαία Αθήνα, η θυσία για την πατρίδα θεωρούνταν, απο τους απλούς πολίτες μέχρι και τους πιο σοφούς ανθρώπους, μέγιστη τιμή και υψηλό καθήκον. Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή, που οι συνθήκες ζωής και οι κοινωνικές αξίες έχουν αλλάξει, δεν συναντάται με τον ίδιο τρόπο.
Συγκεκριμένα, στην αρχαία εποχή, όπως αναφέρει και το κείμενο του Λυσία «Θυσία για την πατρίδα», ο κάθε πολίτης όφειλε να θέτει το κοινό καλό πάνω απο το ατομικό συμφέρον. Προβάλλεται, επομένως, έντονα η αντίληψη ότι η προσφορά στον τόπο και στην πόλη δεν είναι απλώς επιλογή, αλλά τιμή και χρέος. Η κοινωνία της αρχαιότητας καλλιεργούσε την ιδέα ότι η θυσία για την πατρίδα είναι ύψιστο καθήκον. Οι πολίτες μάθαιναν πως η ελευθερία, οι νόμοι και η συνοχή της κοινωνίας στηρίζονται στην προθυμία των ανθρώπων να προσφέρουν ακόμη και τη ζωή τους στην πατρίδα. Γι’ αυτό, και οι πολίτες που θυσιάζονταν θεωρούνταν πρότυπα και παραδείγματα προς μίμηση. Ο θάνατος στην προκειμένη περίπτωση δεν ήταν απώλεια, ήταν δόξα, τόσο για τον ίδιο τον ήρωα όσο και για την οικογένεια του.
Οι αρχαίοι Αθηναίοι τιμούσαν τους νεκρούς ήρωες με μεγάλες τιμές. Ειδικότερα, τους έθαβαν με δημόσια δαπάνη και καθιέρωναν προς τιμήν τους αγώνες σοφίας, δύναμης και πλούτου. Επίσης, με την ιδέα ότι ήταν άξιοι εκείνοι οι οποίοι είχαν σκοτωθεί στον πόλεμο, τους εξυμνούσαν ως αθάνατους και η μνήμη τους παρέμενε αγέραστη .
Στη σύγχρονη Ελλάδα και νεότερη ιστορία, η έννοια της θυσίας για την πατρίδα δεν έχει την ίδια μορφή που είχε παλαιότερα, όμως δεν έχει πάψει να αποτελεί υπέρτατη πράξη αφοσίωσης. Για παράδειγμα, επειδή οι άνθρωποι δεν ζουν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο του πολέμου καθημερινά και δίνουν βάση στην προσωπική προστασία, η ιδέα της αυτοθυσίας δεν προβάλλεται τόσο έντονα ούτε αναγνωρίζεται πάντα, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από θεαματικές πράξεις. Παρ’ όλα αυτά, η προσφορά προς την πατρίδα εξακολουθεί να θεωρείται πράξη ευθύνης και κοινωνικής συνείδησης και θεωρείται εξίσου σημαντική, αν και με διαφορετικό περιεχόμενο. Με άλλα λόγια, θυσία δεν σημαίνει μόνο να χάσει ενας πολίτης τη ζωή του στον πόλεμο τιμητικά, αλλά και να προσφέρει ανιδιοτελώς στον συνάνθρωπο και στην κοινωνία. Άνθρωποι που εργάζονται με αίσθημα καθήκοντος, που σέβονται τους νόμους, που υπερασπίζονται τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα προσφέρουν ουσιαστικά στην πατρίδα τους. Η θυσία εκφράζεται συχνά μέσα από την εγκατάλειψη του ατομικού συμφέροντος προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.
Στη σύγχρονη εποχή, εξακολουθούν να τιμώνται οι άνθρωποι που προσφέρουν ανιδιοτελώς στην πατρίδα, με διαφορετικό τρόπο. Προς τιμήν τους, κατασκευάζονται μνημεία και αγάλματα, αποδίδονται τα ονόματα των ηρώων σε πλατείες, δρόμους και οδούς, αλλά τιμώνται επίσης και μέσα από τα λεπτά σιγής και δημόσιες αναφορές. Με αυτόν τον τρόπο, οι σύγχρονες κοινωνίες προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή την αξία της θυσίας για την πατρίδα. Επιπλέον, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η εκπαίδευση διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της μνήμης και στη μετάδοση αξιών και φροντίζουν να καλλιεργείται στους νέους η ιδέα ότι η προσφορά δεν είναι υποχρέωση που επιβάλλεται, αλλά συνειδητή επιλογή.
Συμπερασματικά, αν και η έννοια της θυσίας της πατρίδας έχει λάβει διαφορετική μορφή με την πάροδο του χρόνου, συνεχίζει να αποτελεί σημαντική αξία για τους πολίτες, καθώς συνδέεται με την ευθύνη και την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.
Ποδάρα Κατερίνα, Γ3

Η αξία της αυτοθυσίας στον σύγχρονο κόσμο

Στην αρχαία Αθήνα, η θυσία για την πατρίδα αποτελούσε ύψιστη τιμή και καθήκον για κάθε πολίτη. Η υπεράσπιση της πόλης και των αξιών της θεωρούνταν σημαντικότερη ακόμη και από την ίδια τη ζωή. Η πατρίδα συμβόλιζε την ελευθερία, τη δημοκρατία και τη συλλογική ευθύνη, γι’ αυτό και η αυτοθυσία ήταν βαθιά ριζωμένη στη νοοτροπία των ανθρώπων.
Στη σύγχρονη κοινωνία, η έννοια της θυσίας για την πατρίδα έχει διαφοροποιηθεί, χωρίς όμως να έχει χάσει τη σημασία της. Αν και δεν αντιμετωπίζουμε συνεχώς πολεμικές συγκρούσεις, υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες οι άνθρωποι καλούνται να θέσουν το κοινό συμφέρον πάνω από το προσωπικό τους όφελος. Στρατιωτικοί που υπηρετούν σε επικίνδυνες αποστολές, πυροσβέστες που μάχονται με φυσικές καταστροφές και επαγγελματίες υγείας που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε κρίσιμες συνθήκες αποτελούν σύγχρονα παραδείγματα αυτοθυσίας.Οι καταστάσεις αυτές μπορούν να συγκριθούν με εκείνες που περιγράφονται στο κείμενο «Θυσία για την Πατρίδα», καθώς και στις δύο περιπτώσεις το άτομο δρα με αίσθημα ευθύνης και προσφοράς προς το σύνολο. Η διαφορά έγκειται κυρίως στα μέσα και στις συνθήκες, όχι όμως στις αξίες που τις καθορίζουν.
Οι σύγχρονες κοινωνίες τιμούν τους ήρωές τους μέσα από εθνικές επετείους, μνημεία, τελετές και δημόσιες διακρίσεις. Παράλληλα, η πραγματική τιμή αποδίδεται όταν η κοινωνία αναγνωρίζει έμπρακτα την προσφορά τους και διατηρεί ζωντανές τις αξίες για τις οποίες θυσιάστηκαν.
Συμπερασματικά, παρόλο που η θυσία για την πατρίδα δεν εκδηλώνεται σήμερα με τον ίδιο τρόπο όπως στην αρχαία Αθήνα, εξακολουθεί να θεωρείται σπουδαία. Η προσφορά, η ευθύνη και η αλληλεγγύη παραμένουν διαχρονικές αξίες που ενώνουν το παρελθόν με το παρόν.

Πελέκας Σπυρίδων, Γ3 

Η εργασία αυτή υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος της Αρχαίας ελληνικής Γλώσσας

Υπεύθυνος καθηγητής: Ευστάθιος Βιολέτης

Συνταγή για μελομακάρονα:

Υλικά

Για το σιρόπι:

• 2 ½ κούπες ζάχαρη
• 2 κούπες νερό
• 2 φέτες πορτοκάλι
• 1 ξυλάκι κανέλας
• 10 γαρύφαλλα
• ½ κούπα μέλι (προστίθεται στο τέλος)

Για τη ζύμη:

• 1 κούπα χυμό πορτοκάλι
• 1 κούπα ελαιόλαδο
• 1 κούπα σπορέλαιο
• ½ κούπα ζάχαρη
•  ½ κ.γ. γαρίφαλο τριμμένο
• 2-3 κ.γ. κανέλα
• 1 κ.γ. σόδα μαγειρική
• Ξύσμα από 2 πορτοκάλια
• 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 200 γρ. σιμιγδάλι ψιλό

Για το πασπάλισμα:

• Καρύδια ψιλοκομμένα
• Κανέλα σε σκόνη

Εκτέλεση:
Το 1 ο Βήμα είναι να ετοιμάσουμε το σιρόπι. Βάζουμε όλα τα υλικά του σιροπιού (εκτός από το μέλι) σε μια
κατσαρόλα και τα βράζουμε για 5 λεπτά. Αποσύρουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε το μέλι και
ανακατεύουμε. Αφήνουμε το σιρόπι να κρυώσει εντελώς. Είναι σημαντικό το σιρόπι να είναι κρύο και
τα μελομακάρονα ζεστά, για να μελώσουν σωστά.

Το 2 ο Βήμα είναι να φτιάξουμε τη ζύμη. Σε ένα μεγάλο μπολ, ανακατεύουμε τον χυμό πορτοκαλιού
με τη μαγειρική σόδα μέχρι να αφρίσει. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο, το σπορέλαιο, τη ζάχαρη, την κανέλα, το γαρίφαλο και το ξύσμα πορτοκαλιού. Ανακατεύουμε απαλά με ένα σύρμα.
Σε ένα άλλο μπολ, ανακατεύουμε το αλεύρι με το σιμιγδάλι. Ρίχνουμε το μείγμα των υγρών στο μείγμα των στερεών και ανακατεύουμε πολύ απαλά με τα χέρια, για λίγα μόνο δευτερόλεπτα. Προσοχή: Η ζύμη δεν θέλει πολύ ζύμωμα, γιατί θα βγάλει το λάδι της και τα μελομακάρονα δεν θα γίνουν τραγανά.

Το 3 ο Βήμα είναι να αρχίσουμε να πλάθουμε και στη συνέχεια να ψήσουμε. Προθερμαίνουμε τον φούρνο
στους 190°C στον αέρα. Πλάθουμε τη ζύμη σε οβάλ μελομακάρονα και τα χαράζουμε ελαφρά με ένα
πιρούνι. Τα τοποθετούμε σε ταψί με λαδόκολλα και τα ψήνουμε για 20-25 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.

Το 4 ο Βήμα είναι να «στολίσουμε» τα μελομακάρονα. Μόλις βγουν τα καυτά μελομακάρονα από τον
φούρνο, τα ρίχνουμε στο κρύο σιρόπι. Τα αφήνουμε για 10-15 δευτερόλεπτα, γυρίζοντάς τα μία φορά για
να μελώσουν καλά. Τα βγάζουμε με μια τρυπητή κουτάλα και τα τοποθετούμε σε μια πιατέλα.
Πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένα καρύδια και κανέλα. Μόλις τελειώσουμε και με το πασπάλισμα, τότε τα
μελομακάρονα είναι έτοιμα να τα απολαύσετε.

Συνταγή για ψητή γαλοπούλα

Υλικά:

• 1 γαλοπούλα (περίπου 5-6 κιλά), καλά ξεπαγωμένη και καθαρισμένη
• 100 γρ. βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
• 1 πορτοκάλι, κομμένο στα τέσσερα
• 1 κρεμμύδι, κομμένο στα τέσσερα
• 2-3 κλωναράκια δεντρολίβανο
• 2-3 κλωναράκια θυμάρι
• Αλάτι
• Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
• ½ φλιτζάνι λευκό κρασί ή ζωμός κότας

Εκτέλεση:
Το 1 ο Βήμα είναι η προετοιμασία της γαλοπούλας. Αφαιρέστε τη γαλοπούλα από τη συσκευασία της.
Αφαιρέστε τον λαιμό και τα εντόσθια από την κοιλότητά της και αφήστε τη να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου για περίπου 30 λεπτά. Στεγνώστε πολύ καλά τη γαλοπούλα εσωτερικά και εξωτερικά με χαρτί κουζίνας.

Το 2 ο Βήμα είναι η προετοιμασία της γαλοπούλας για το ψήσιμο. Προθερμάνετε τον φούρνο στους 180°C. Σε ένα μπολάκι, ανακατέψτε το μαλακό βούτυρο με αλάτι και πιπέρι. Με τα χέρια σας, απλώστε το μείγμα κάτω από την πέτσα της γαλοπούλας στο στήθος, αλλά και εξωτερικά σε όλη την επιφάνεια του πουλερικού. Γεμίστε την κοιλότητα της γαλοπούλας με το κομμένο πορτοκάλι, το κρεμμύδι, το δεντρολίβανο και το θυμάρι. Αυτό θα δώσει υπέροχο άρωμα στο κρέας.
Το 3 ο Βήμα είναι το ψήσιμο. Τοποθετήστε τη γαλοπούλα σε μια σχάρα μέσα σε ένα ταψί, με το στήθος προς τα πάνω. Ρίξτε το κρασί ή τον ζωμό στον πάτο του ταψιού. Σκεπάστε τη γαλοπούλα με αλουμινόχαρτο και ψήστε για περίπου 2 ώρες. Στη συνέχεια, αφαιρέστε το αλουμινόχαρτο, αλείψτε την με τα υγρά του ταψιού (αν χρειαστεί προσθέστε λίγο ακόμα νερό) και συνεχίστε το ψήσιμο για περίπου 1-2 ώρες ακόμα, μέχρι να
ροδίσει καλά. Ο χρόνος ψησίματος εξαρτάται από το μέγεθος της γαλοπούλας (υπολογίστε περίπου 25-30 λεπτά ανά κιλό).
Προσοχή: Η γαλοπούλα είναι έτοιμη όταν τα υγρά που βγαίνουν από το μπούτι είναι διαυγή, όχι ροζ.
Χρησιμοποιήστε θερμόμετρο κρέατος για σιγουριά. Θα πρέπει να δείξει 74°C στο πιο παχύ μέρος του μπούτι.

Το 4 ο Βήμα είναι η «ξεκούραση» της γαλοπούλας. Αφήστε τη γαλοπούλα να ξεκουραστεί, για τουλάχιστον 20-30 λεπτά, πριν την κόψετε. Έτσι, οι χυμοί του κρέατος θα επανέλθουν και θα παραμείνει ζουμερή.
Μπορείτε να βάλετε και συνοδευτικά όπως:

• πατάτες φούρνου,
• καραμελωμένα καρότα ή
• ρύζι πιλάφι.

Άρτεμις Ταφρόγλου, Μαριτίνα Παπαδοπούλου, Β3

«Ένα χριστουγεννιάτικο έδεσμα»

Χοιρινό  με δαμάσκηνα και κάστανα του χειμώνα και των Χριστουγέννων 

Ένα εξαιρετικό πιάτο, για να στολίσει το γιορτινό μας τραπέζι.

Φτιάξτε το, για τα Χριστούγεννα και όχι μόνο, και χαρείτε το με τους ανθρώπους που αγαπάτε και σας αγαπούν!

Υλικά

• 1400 γραμ. χοιρινό μπούτι χωρίς κόκαλο
• 20 κάστανα ολόκληρα βρασμένα
• 20 δαμάσκηνα χωρίς κουκούτσι
• 2 πορτοκάλια (το χυμό τους)
• 50 – 60 γραμ. κουκουνάρι (σχεδόν ½ φλιτζ. τσαγιού)
• 1 μικρό καρότο σε τέταρτα
• 3 μέτρια κρεμμύδια, σε τέταρτα
• 3 σκελίδες σκόρδο, χοντροκομμένες
• 1 κρασοπότηρο μαυροδάφνη
• ½ φλιτζ. τσαγιού ελαιόλαδο
• 3 φλιτζ. τσαγιού νερό
• ½ κουτ. γλυκού κορν φλάουρ
• αλάτι – φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Για τη μαρινάδα

• 1 μεγάλο κρεμμύδι, σε φέτες
• 1 σκελίδα σκόρδο χοντροκομμένη
• 5 δαφνόφυλλα
• ½ κουτ. γλυκού θυμάρι
• ⅓ φλιτζ. τσαγιού ελαιόλαδο
• 1 φλιτζ. τσαγιού μαυροδάφνη (Achaia Clauss)

 Εκτέλεση

Αρχικά, πλένουμε πολύ καλά το κρέας, το κόβουμε και το σκουπίζουμε με απορροφητικό χαρτί. Στη συνέχεια, σ’ ένα μπολ ρίχνουμε όλα τα υλικά της μαρινάδας, βάζουμε το κρέας, το σκεπάζουμε και το βάζουμε στο ψυγείο απόβραδίς. Την άλλη μέρα, βγάζουμε το κρέας από τη μαρινάδα (την οποία πετάμε) και, χωρίς να το πλύνουμε, το σκουπίζουμε με απορροφητικό χαρτί. Έπειτα, σ’ ένα μικρό μπολ βάζουμε τα δαμάσκηνα με το χυμό πορτοκαλιού και τ᾿ αφήνουμε να σταθούν για 30′- 45′, τα σουρώνουμε και πετάμε τον χυμό. Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε το ελαιόλαδο να ζεσταθεί, ρίχνουμε το κρέας, το σκόρδο, τα κρεμμύδια και τα σοτάρουμε σε μέτρια φωτιά, για 10΄ περίπου.
Ύστερα, σβήνουμε με τη μαυροδάφνη, κι όταν εξατμιστεί το κρασί, ρίχνουμε αλάτι, πιπέρι, το καρότο και περίπου 3 φλιτζάνια νερό. Το νερό θα πρέπει να σκεπάζει το κρέας. Κλείνουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει για 40΄- 45΄ περίπου,  μέχρι να βράσει το κρέας.
Εάν χρειαστεί νερό, προσθέτουμε λίγο ακόμη. Τέλος, προσθέτουμε τα κάστανα, τα δαμάσκηνα, τα κουκουνάρια και το κορν φλάουρ, που το ᾿χουμε διαλύσει σε λίγο νερό, και συνεχίζουμε το βράσιμο για 10΄ περίπου ακόμη, μέχρι να μαλακώσουν τα κάστανα και τα δαμάσκηνα και να χυλώσει η σάλτσα μας.

Παναγιώτης Σιμπάρδης

Μους λευκής σοκολάτας με ρόδι

Υλικά:

• 200 γρ. λευκή σοκολάτα

• 200 ml κρέμα γάλακτος

• 2 ασπράδια αυγών

• 1 φακελάκι ζάχαρη βανίλιας

• 2 κ.σ. ζάχαρη

• Σπόρους από 1 ρόδι

Εκτέλεση:

Σε μπεν μαρί λιώνουμε τη λευκή σοκολάτα και την αφήνουμε να κρυώσει ελαφρά. Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος μέχρι να γίνει ελαφριά σαντιγί και τη βάζουμε στο ψυγείο. Σε ξεχωριστό μπολ, χτυπάμε τα ασπράδια με τη ζάχαρη και τη βανίλια μέχρι να γίνουν σφιχτή μαρέγκα. Ενώνουμε απαλά τη σοκολάτα με τη σαντιγί και μετά προσθέτουμε τη μαρέγκα, ανακατεύοντας προσεκτικά για να μη χαθεί ο αέρας. Μοιράζουμε τη μους σε ποτήρια και την αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 2 ώρες. Σερβίρουμε πασπαλίζοντας με σπόρους ροδιού, που δίνουν χρώμα και φέρνουν καλή τύχη για τη νέα χρονιά.

Χοιρινό με κυδώνια και μέλι

Υλικά:

• 1 κιλό χοιρινό (σε κομμάτια)

• 2–3 ώριμα κυδώνια

• 1/3 φλ. μέλι

• 1/2 φλ. λευκό κρασί ή χυμό πορτοκαλιού

• 2 κ.σ. ελαιόλαδο

• Αλάτι, πιπέρι, θυμάρι ή δεντρολίβανο

Εκτέλεση:

Κόβουμε το χοιρινό σε κομμάτια και το σοτάρουμε σε βαθύ τηγάνι με ελαιόλαδο μέχρι να ροδίσει από όλες τις πλευρές. Προσθέτουμε τα κυδώνια καθαρισμένα και κομμένα σε φέτες και ανακατεύουμε για λίγα λεπτά. Σβήνουμε με το κρασί (ή το χυμό πορτοκαλιού), προσθέτουμε το μέλι και τα μυρωδικά και χαμηλώνουμε τη φωτιά. Αφήνουμε να σιγομαγειρευτεί μέχρι να μαλακώσει το κρέας και να δέσει η σάλτσα. Το αποτέλεσμα είναι ένα γλυκοαλμυρό πιάτο, αρωματικό και ιδανικό για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, εμπνευσμένο από παλιές ελληνικές συνταγές που συνδύαζαν το κρέας με φρούτα και μέλι.

Νίκη Πολυχρονοπούλου

ΔΙΠΛΕΣ

ΥΛΙΚΑ:

• 500 γρ. αλεύρι γ.ό.χ.

• 5 αυγά, μεσαία

• 2 κ.σ. ελαιόλαδο

• 1 πρέζα αλάτι

• 2 κ.σ. κρυσταλλική ζάχαρη

• 1-2 κ.σ. νερό, προαιρετικά

• 400 ml σπορέλαιο, για το τηγάνισμα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Βάζουμε στον κάδο του μίξερ το αλεύρι, τα αυγά, το ελαιόλαδο, αλάτι και τη ζάχαρη και χτυπάμε με τον γάντζο σε μέτρια ταχύτητα για 1-2 λεπτά. Το μείγμα δεν θα δέσει καλά, οπότε το αφαιρούμε και συνεχίζουμε να πλάθουμε με τα χέρια μας. Μόλις σχηματίσουμε τη ζύμη με τα χέρια μας, τη μεταφέρουμε ξανά στο μίξερ και χτυπάμε για ακόμα 1-2 λεπτά. Αν είναι πολύ σφιχτή, τότε προαιρετικά βάζουμε το νερό. Κόβουμε σε 5 ίσα κομμάτια, καλύπτουμε με διάφανη μεμβράνη και μεταφέρουμε στο ψυγείο να ξεκουραστεί για 1 ώρα. Τοποθετούμε ένα τηγάνι με το σπορέλαιο σε μέτρια φωτιά και αφήνουμε να ζεσταθεί καλά. Πασπαλίζουμε με αλεύρι τον πάγκο εργασίας και βάζουμε το ένα κομμάτι από τη ζύμη. Ανοίγουμε με έναν πλάστη τη ζύμη σε πολύ λεπτό φύλλο. Κόβουμε σε κομμάτια και τα μεταφέρουμε στο καυτό λάδι. Τηγανίζουμε για 1 λεπτό να πάρουν χρώμα. Αφαιρούμε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας. Ακολουθούμε την ίδια διαδικασία για όλα τα κομμάτια της ζύμης.

Έλενα Νάσιου,  Β3

Χριστουγεννιάτικα μπισκότα

Υλικά

•500  gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις

•μια κουταλιά του γλυκού μείγμα μπαχαρικών

•300 gr καστανή ζάχαρη

•ένα αυγό

•μια κουταλιά του γλυκού μπέικιν πάουντερ

•μια κουταλιά του γλυκού κακάο

•2 στικ βανίλια

•μισό ξύσμα από πορτοκάλι

•20 gr χυμό από πορτοκάλι

•μια πρέζα αλάτι

•250 gr βούτυρο

Εκτέλεση

Χτυπάμε ελαφρά το βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου με την ζάχαρη, τα αυγά, το αλάτι, το χυμό και το ξύσμα από πορτοκάλι και τέλος ρίχνουμε το αλεύρι όπου μέσα του έχουμε ρίξει το μείγμα μπαχαρικών, τις βανίλιες, το κακάο, το μπεικιν και τα έχουμε ανακατέψει πολύ καλά και ετοιμάζουμε μια ζύμη.

Αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί για μισή ώρα περίπου. Ανοίγουμε φύλλο πάχους 2 εκατοστών σε ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια, κόβουμε διάφορα χριστουγεννιάτικα σχήματα, τα τοποθετούμε σε χαρτί ψησίματος και ψήνουμε στον αέρα σε προθερμασμένο φούρνο στους 160-170 βαθμούς για 20 λεπτά.

Μελομακάρονα

Εργασία του Νέστορα Τσιρώνη

Ως χριστουγεννιάτικο γλύκισμα, επιλέγω τα παραδοσιακά Μελομακάρονα.

Υλικά για Μελομακάρονα: 

• Για το Σιρόπι:

  • Νερό

  • Ζάχαρη

  • Μέλι

  • Ξυλάκια κανέλας

  • Φλούδα πορτοκαλιού

• Για τα Μελομακάρονα:

  • Αλεύρι για όλες τις χρήσεις

  • Ελαιόλαδο και/ή Ηλιέλαιο (ή άλλο φυτικό λάδι)

  • Χυμός πορτοκαλιού

  • Ζάχαρη (προαιρετικά, ανάλογα τη συνταγή)

  • Κονιάκ (προαιρετικά)

  • Ξύσμα πορτοκαλιού

  • Κανέλα

  • Γαρίφαλο τριμμένο

  • Μπέικιν πάουντερ

  • Μαγειρική σόδα (διαλυμένη στον χυμό πορτοκαλιού)

• Για το Πασπάλισμα:

  • Τριμμένα καρύδια

  • Μέλι (επιπλέον)

Τρόπος Εκτέλεσης: 

Αρχικά, ετοιμάζουμε το σιρόπι βράζοντας το νερό, τη ζάχαρη, την κανέλα και τη φλούδα πορτοκαλιού για λίγα λεπτά. Προσθέτουμε το μέλι, αφού το αποσύρουμε από τη φωτιά, και το αφήνουμε να κρυώσει εντελώς. Στη συνέχεια, σε ένα μεγάλο μπολ αναμειγνύουμε τα υγρά υλικά της ζύμης (λάδια, χυμό πορτοκαλιού με τη διαλυμένη σόδα, κονιάκ, ζάχαρη, ξύσμα και μπαχαρικά) και σε ένα άλλο τα στερεά (αλεύρι, μπέικιν πάουντερ). Ενώνουμε τα υγρά με τα στερεά υλικά, ανακατεύοντας απαλά και για λίγο με το χέρι, ίσα-ίσα να ομογενοποιηθεί η ζύμη, χωρίς να τη «δουλέψουμε» πολύ, για να μείνουν αφράτα τα μελομακάρονα. Πλάθουμε τα μελομακάρονα σε οβάλ σχήμα, τα χαράζουμε ελαφρά με ένα πιρούνι και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο μέχρι να ροδίσουν και να γίνουν τραγανά. Μόλις βγουν από τον φούρνο και είναι καυτά, τα βουτάμε λίγα-λίγα στο κρύο σιρόπι για περίπου 10-20 δευτερόλεπτα από κάθε πλευρά. Τέλος, τα τοποθετούμε σε πιατέλα και τα πασπαλίζουμε με τριμμένα καρύδια και, προαιρετικά, με λίγο μέλι επιπλέον.

 Χριστουγεννιάτικα Μπισκότα

Υλικά: 

• 300 γρ. Αλεύρι για όλες τις χρήσεις

• 150 γρ. Μαλακό βούτυρο

• 100 γρ.  Ζάχαρη Άχνη

• 2 Αυγά

• 1 Κουταλάκι του γλυκού Βaking Powder

• 1 Βανίλια

•  Ξύσμα από ένα πορτοκαλί

• ¼ του γλυκού κανέλα

• ¼ του γλυκού γαρίφαλο

Εκτέλεση:

Αρχικά, χτυπάμε το βούτυρο με την άχνη ζάχαρη μέχρι να αφρατέψουν, προσθέτουμε σταδιακά τα αυγά, τη βανίλια, το γαρίφαλο και την κανέλα. Στη συνέχεια, ενσωματώνουμε το αλεύρι μαζί με το Βaking Powder και ζυμώνουμε απαλά. Όταν σχηματιστεί μια ομοιογενής ζύμη, κάνουμε ό,τι σχέδιο θέλουμε στα κουλουράκια μας. Τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά.

Καλή Επιτυχία !!!

Μελομακάρονα συνταγή

από τη μαθήτρια: Ρήγα Μαρία

Υλικά

40 gr ηλιέλαιο ή καλαμποκέλαιο
240 gr ελαιόλαδο ελαφρύ
50 gr κονιάκ
160 gr χυμός φρέσκου πορτοκαλιού
1 κ.γ. κοφτό σόδα μαγειρική
200 gr ψιλή κρυσταλλική ζάχαρη
1 κ.γ. κοφτό γαρύφαλλο
2 κ.γ. κοφτά κανέλα
2 πορτοκάλια ακέρωτα (ξύσμα)
900 gr αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κ.γ. κοφτά μπέικιν πάουντερ
ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΡΟΠΙ
400 gr ζάχαρη
400 gr νερό

400 gr μέλι θυμαρίσιο
1/2 λεμόνι (ακέρωτο)
Αλεσμένο φυστίκι Αιγίνης ή καρύδι (για το πασπάλισμα)

Εκτέλεση
1. Κοσκινίζουμε πρώτα το αλεύρι και το μπέικιν πάουντερ σε μπολ. Τα αφήνουμε στην άκρη.
2. Σε άλλο μπολ βάζουμε το ελαιόλαδο, το ηλιέλαιο, το κονιάκ, τη ζάχαρη, την κανέλα, το γαρίφαλο, το ξύσμα πορτοκαλιού.
3. Με σύρμα τα ανακατεύουμε καλά να διαλυθεί και να λιώσει η ζάχαρη.
4. Διαλύουμε τη μαγειρική σόδα στο χυμό πορτοκαλιού, ανακατεύουμε να αρχίσει η αντίδραση και τη ρίχνουμε στο μείγμα.
5. Ανακατεύουμε με το σύρμα τα υλικά.
6. Τέλος ρίχνουμε μέσα το αλεύρι σταδιακά και ανακατεύουμε στην αρχή με το σύρμα. Όταν αρχίσει και σφίγγει, αναδιπλώνουμε με το χέρι απαλά.
7. Δεν την παιδεύουμε για πολύ ώρα αν θέλουμε να βγουν αφράτα ώστε να ρουφήξουν σωστά το σιρόπι.
8. Πρέπει να είναι αφράτη λαδερή και απαλή.
9. Παίρνουμε ένα κομμάτι σε μέγεθος καρυδιού και ξεκινάμε να τα πλάθουμε. Τα αραδιάζουμε στο ταψί αραιά μεταξύ τους.
10. Ελαφρά πατάμε με πιρούνι την επιφάνεια τους και κάνουμε σχέδια και τρυπούλες. Αυτό θα βοηθήσει να ρουφήξουν σωστά το σιρόπι αφού ψηθούν.
11. Αφού πλάσουμε τα δυο πρώτα ταψιά, τα βάζουμε στο φούρνο.
12. Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στη μεσαία σχάρα στον αέρα για περίπου 25΄ στους 160 ºC.
13. Είναι έτοιμα όταν ροδίσουν καλά και γίνουν τραγανά. Άλλωστε η μυρωδιά τους θα σας σπάσει τη μύτη και τότε θα καταλάβετε ότι είναι έτοιμα.
14. Τα αφήνουμε να κρυώσουν τελείως. Εγώ φτιάχνω μεγάλες ποσότητες κάθε χρόνο και τα σιροπιάζω λίγα λίγα όποτε τελειώνουν.

15. Τα ψημένα μελομακάρονα τα διατηρώ μέσα σε μεγάλο αεροστεγές κουτί και τα στρώνω σειρά σειρά με αντικολλητικό χαρτί ενδιάμεσα για να μην τρίβονται.

ΣΙΡΟΠΙ
1. Βάζουμε το μέλι και τα υπόλοιπα υλικά σε κατσαρόλα και από την ώρα που θα πάρουν βράση, βράζουμε 3΄.
2. Ξαφρίζουμε τον αφρό που σχηματίζεται στην επιφάνεια.
3. Αφού βράσει το  σιρόπι  το αφήνουμε σε χαμηλή θερμοκρασία. Η ένταση της εστίας να είναι στο 1 ή στο 2, ίσα που να τρέμει και να σιγοβράζει.
4. Τα βουτάμε  λίγα λίγα κάθε φορά και τα αφήνουμε για περίπου 20 δευτερόλεπτα από κάθε πλευρά.
5. Έτσι μελώνουν σωστά, παραμένουν μελωμένα και αφράτα και στο στόμα διαλύονται χωρίς να είναι βαριά σκληρά και να στάζουν
6. Αν τα θέλετε πιο πολύ σιροπιασμένα, απλώστε τα όλα κοντά κοντά σε ένα ταψί και περιχύστε τα  σιγά σιγά.
7. Αφήστε να τραβήξουν το σιρόπι και να ποτίσουν καλά.
8. Στο τέλος που είναι ζεστά τα πασπαλίζουμε με φυστίκι Αιγίνης ψιλοκομμένο ή καρύδι.
9. Σε πολλές περιοχές πασπαλίζουν με καβουρδισμένο σουσάμι και καρύδι.

Πίτα Αγίου Βασιλείου

Μαθητής: Χονδροκούκης

Η βασιλόπιτα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της ελληνικής παράδοσης. Την παραμονή της νέας χρονιάς, ετοιμάζεται αυτή η ξεχωριστή πίτα, γλυκιά ή αλμυρή, και κόβεται μόλις ο χρόνος αλλάξει. Η πράξη αυτή συνοδεύεται από ευχές για υγεία, τύχη και ευημερία, ενώ η παράδοση επιβάλει την τοποθέτηση ενός νομίσματος, του γνωστού φλουριού, το οποίο φέρνει καλή τύχη σε όποιον το βρει.

Υλικά:

• 250 γραμμάρια μαργαρίνη σε θερμοκρασία δωματίου

• 2,5  φλιτζάνια ζάχαρη

• 6 αυγά βιολογικά σε θερμοκρασία δωματίου

• 2 βανίλιες

• 4 κουταλιές της σούπας  κονιάκ ή σπιτικό τσέρι

• ξύσμα από 2 πορτοκάλια

• 1 φλιτζάνι γάλα εβαπορέ αδιάλυτο

• 4 φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

• ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα ( προαιρετικά)

• ταψί 28 εκατοστών

• χαρτί φούρνου

• λίγο βούτυρο για το άλειμμα του ταψιού

Εκτέλεση:

Χτυπάμε τη μαργαρίνη με τη ζάχαρη μέχρι ν’ ασπρίσει και να γίνει το μίγμα πολύ αφράτο. Μετά προσθέτουμε ένα ένα τ’ αυγά (χωρίς να σταματάμε το χτύπημα), τις βανίλιες και το κονιάκ . Αφήνουμε για λίγα λεπτά να ομογενοποιηθούν. Προσθέτουμε το γάλα εναλλάξ με το αλεύρι. Στο τέλος προσθέτουμε το ξύσμα πορτοκαλιού. Βάζουμε σε ταψί 28 εκατοστών λίγο βούτυρο. Το αλείφουμε να πάει παντού. Βάζουμε το χαρτί φούρνου, το αλείφουμε πάλι με λίγο βούτυρο. Ρίχνουμε το μίγμα της πίτας. Μ’ ένα μαχαίρι κάνουμε στην επιφάνεια της πίτας έναν κύκλο. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180οC. Βάζουμε το ταψί στο φούρνο και ψήνουμε στους 175οC για 1 ώρα και 5’ στην τελευταία σχάρα. Πριν το βγάλουμε από το φούρνο βυθίζουμε ένα μαχαίρι στην μέση της πίτας. Αν βγει στεγνό, έχει ψηθεί. Τότε τη βγάζουμε από το ταψί, την αφήνουμε στη σχάρα να κρυώσει, βάζουμε το φλουρί και την τοποθετούμε σε μία πιατέλα. Αν θέλουμε, πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη.

ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ ΜΕ ΕΠΙΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ

Υλικά: 

Για το σιρόπι: Για τα μελομακάρονα: Για την σύνθεση:

30γρ. νερό 240γρ. χυμό πορτοκαλιού 340γρ.κουβερτούρα

400γρ. κρυσταλλική ζάχαρη. Ξύσμα πορτοκαλιού από 2 πορτοκάλια     1 κ.σ σπορέλαιο

1 στικ κανέλας 1,5-2 κ. κανέλα 50γρ. καρύδια ψιλοκομμένα

1 πορτοκάλι 1,5-2 κ. τριμμένο γαρίφαλο

75γρ. γλυκόζη 240γρ. σπορέλαιο

200γρ. μέλι 110γρ. ελαιόλαδο

30γρ. άχνη ζάχαρη

1κ. μαγειρική σόδα

600γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

120γρ. σιμιγδάλι

Εκτέλεση:

Για το σιρόπι:

•  Αρχικά τοποθετούμε ένα κατσαρολάκι σε μέτρια φωτιά, ρίχνουμε το νερό, τη ζάχαρη, το στικ κανέλας, το πορτοκάλι κομμένο στη μέση και τη γλυκόζη. Στη συνέχεια, ανακατεύουμε με μια ξύλινη κουτάλα και αφήνουμε για 3-4 λεπτά μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και να πάρει μια βράση. Μετά, αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει πολύ καλά για 1 ώρα. Τέλος ρίχνουμε το μέλι και το ανακατεύουμε.

Για τα μελομακάρονα

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C στον αέρα. ‘Έπειτα, στρώνουμε λαδόκολλα σε 3 ταψιά φούρνου και αφήνουμε στην άκρη. Συνεχίζουμε, ρίχνοντας σε ένα μπολ τον χυμό και το ξύσμα πορτοκαλιού, την κανέλα και το γαρίφαλο, και ανακατεύουμε με ένα σύρμα χειρός μέχρι να ομογενοποιηθούν. Μετά, προσθέτουμε το σπορέλαιο και το ελαιόλαδο, και ανακατεύουμε. Ρίχνουμε την άχνη ζάχαρη και ανακατεύουμε ξανά. Στη συνέχεια, προσθέτουμε τη σόδα και ανακατεύουμε με το σύρμα. Έπειτα, ρίχνουμε το αλεύρι και το σιμιγδάλι, και ανακατεύουμε πολύ ελαφρά με τα χέρια μας μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά και να έχουμε μια ζύμη. Πλάθουμε 45-50 μελομακάρονα των 30 γρ. σε ομοιόμορφο σχήμα μήκους 3-4 εκ., περνάμε την επιφάνειά τους από μια κουτάλα αράχνη για να δώσουμε το χαρακτηριστικό σχήμα του μελομακάρονου και τα τοποθετούμε στα ταψιά . Στη συνέχεια μεταφέρουμε το πρώτο ταψί στην πάνω σχάρα του φούρνου και ψήνουμε για περίπου 25-30 λεπτά μέχρι να γίνουν τραγανά και να πάρουν ωραίο χρώμα. Επαναλαμβάνουμε για τα άλλα 2 ταψιά. Συνεχίζουμε, στρώνοντας λαδόκολλα σε ένα ταψί και αφήνουμε στην άκρη. Έπειτα ρίχνουμε σε δόσεις τα καυτά μελομακάρονα στο κρύο σιρόπι και αφήνουμε για 10 δευτερόλεπτα. Τέλος, μεταφέρουμε τα μελομακάρονα στο ταψί με τη λαδόκολλα και αφήνουμε να κρυώσουν σε θερμοκρασία δωματίου για 30 λεπτά και στο ψυγείο για άλλα 30 λεπτά.

Για τη σύνθεση:

Στρώνουμε λαδόκολλα σε ένα ταψί και αφήνουμε στην άκρη. Στη συνέχεια, σπάμε την κουβερτούρα με τα χέρια μας σε κομμάτια και τη ρίχνουμε σε ένα μπολ. Καλύπτουμε με διάφανη μεμβράνη και μεταφέρουμε στον φούρνο μικροκυμάτων στα 800 Watt για 2 ½-3 λεπτά μέχρι να λιώσει ελαφρώς η κουβερτούρα. Έπειτα προσθέτουμε το σπορέλαιο και ανακατεύουμε καλά. Συνεχίζουμε βουτώντας. Τέλος πασπαλίζουμε με τα καρύδια, αφήνουμε να σταθεροποιηθεί η κουβερτούρα και σερβίρουμε.

Δανάη Χατζηδημητρίου, Β3

ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ

Υλικά
· 2 φλιτζ. νερό χλιαρό
· 1 φακελάκι μαγιά ξερή
· 4 κουτ. σούπας μέλι
· 1 κουτ. σούπας ζάχαρη
· 1 κιλό αλεύρι σκληρό για ψωμί + 4 – 5 κουτ. σούπας,
για την επιφάνεια εργασίας και το ταψί
· 1/2 κουτ. γλυκού αλάτι
· 1 κουτ. σούπας γλυκάνισος
· 1/2 κουτ. γλυκού μαχλέπι, κοπανισμένο
· 1/3 φλιτζ. ελαιόλαδο + λίγο, για τη λεκάνη και το ταψί
Στόλισμα
· 1 καρύδι ολόκληρο
· λίγα αμύγδαλα λευκά
· λίγες σταφίδες
· μερικά καρφάκια γαρύφαλλου
· σουσάμι
Επάλειψη
· 1 κουτ. σούπας μέλι
· 2 κουτ. σούπας νερό καυτό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Βάζουμε το χλιαρό νερό σε ένα μπολ. Διαλύουμε σε αυτό τη μαγιά, το μέλι και τη ζάχαρη,ανακατεύοντας καλά. Κοσκινίζουμε μέσα στον κάδο το αλεύρι. Προσθέτουμε το αλάτι, τον γλυκάνισο, το μαχλέπι και το ελαιόλαδο. Ξεκινάμε να ζυμώνουμε με τον γάντζο, ρίχνοντας λίγο-λίγο το νερό με τα διαλυμένα υλικά. Αν η ζύμη βγαίνει πολύ σφιχτή, προσθέτουμε ακόμη μισό φλιτζάνι χλιαρό νερό. Συνεχίζουμε το ζύμωμα για περίπου 5 λεπτά ακόμη. Πασπαλίζουμε με αλεύρι την επιφάνεια εργασίας και ακουμπάμε σε αυτή τη ζύμη. Ζυμώνουμε με τα χέρια μέχρι να ξεκολλάει τελείως από αυτά. Λαδώνουμε ελαφρώς μια λεκάνη και μεταφέρουμε εκεί τη ζύμη. Κλείνουμε με μεμβράνη και αφήνουμε τη λεκάνη σε ζεστό μέρος για περίπου 2 ώρες, μέχρι η ζύμη να διπλασιαστεί σε όγκο. Λαδώνουμε και αλευρώνουμε καλά ένα μεγάλο, στρογγυλό ταψί. Ακουμπάμε τη φουσκωμένη ζύμη στην αλευρωμένη επιφάνεια εργασίας και αφαιρούμε ένα κομμάτι από αυτή για το στόλισμα. Την ξαναζυμώνουμε ελαφρώς με τα χέρια, την πλάθουμε σε καρβέλι και τη βάζουμε στο ταψί. Την αφήνουμε να ξαναφουσκώσει για περίπου 30 λεπτά. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200° C.

ΕΠΑΛΕΙΨΗ
Ετοιμάζουμε το μείγμα της επάλειψης ανακατεύοντας το μέλι με το καυτό νερό.
Πλάθουμε με το κομμάτι ζύμης που έχουμε κρατήσει στολίδια της αρεσκείας μας, όπως σταυρούς, λουλούδια, λεπτές λωρίδες κ.ά. Ακουμπάμε τα στολίδια πάνω στο καρβέλι. Αλείφουμε όλη την επιφάνεια με το μελόνερο, πιέζοντας ελαφρώς τα ζυμαρένια στολίδια ώστε να κολλήσουν. Σφηνώνουμε στο κέντρο του ψωμιού το καρύδι. Γαρνίρουμε με λίγα αμύγδαλα και σταφίδες. Σφηνώνουμε μερικά καρφάκια γαρύφαλλου και πασπαλίζουμε με σουσάμι. Ψήνουμε το χριστόψωμο στον φούρνο για 45 – 50 λεπτά. Γύρω στα 35 λεπτά ψησίματος, ανοίγουμε τον φούρνο και αλείφουμε πάλι το καρβέλι με μελόνερο. Συνεχίζουμε το ψήσιμο μέχρι να πάρει ωραίο χρώμα.

Παναγιώτης Χριστοφής, Β3

Η εργασία αυτή υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος της  Ν. Γλώσσας

Υπεύθυνος καθηγητής: Ευστάθιος Βιολέτης

Μαθητές του σχολείου μας δημιούργησαν ρομποτάκια που βοηθούν στην προστασία του περιβάλλοντος.

Η τεχνολογία και η οικολογική συνείδηση ενώθηκαν φέτος στο σχολείο μας μέσα από μια ξεχωριστή δράση ρομποτικής με περιβαλλοντικό χαρακτήρα. Μαθητές όλων των τάξεων εργάστηκαν σε ομάδες, δημιούργησαν και προγραμμάτισαν ρομπότ με αποστολή να συμβάλουν στην επίλυση πραγματικών προβλημάτων του περιβάλλοντος.

Τα ρομπότ που κατασκευάσαμε είχαν συγκεκριμένες δυνατότητες:

• Ανίχνευση μαύρης γραμμής – ώστε να μπορούν να ακολουθούν διαδρομές σε προκαθορισμένες περιοχές. Ή να αναγνωρίζουν μαύρες κηλίδες ρύπανσης.

• Ανίχνευση και αποφυγή πλαστικών εμποδίων – προσομοίωση ρομπότ καθαρισμού παραλιών ή πάρκων.

• Σύστημα “αρπαγής” – τα ρομποτάκια μπορούσαν να “πιάνουν” πλαστικά μπουκάλια και να τα μεταφέρουν σε συγκεκριμένο σημείο, σαν να τα ανακυκλώνουν.

Οι μαθητές  συνεργάστηκαν με ενθουσιασμό και έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον. Η δράση αυτή όχι μόνο ανέπτυξε τις τεχνολογικές δεξιότητές τους, αλλά κυρίως ενίσχυσε την περιβαλλοντική τους ευαισθησία.

Η κορύφωση του προγράμματος έγινε με μια εκδήλωση παρουσίασης που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας. Εκεί παρόντες ήταν εκπαιδευτικοί, γονείς και συμμαθητές οι οποίοι εντυπωσιάστηκαν από το αποτέλεσμα και συνεχάρησαν τα παιδιά για τη δουλειά και τη φαντασία τους. Η παρουσίαση έκλεισε με θερμό χειροκρότημα και ευχές για συνέχιση της δράσης και τα επόμενα χρόνια.

Η εμπειρία αυτή απέδειξε ότι όταν τα παιδιά έχουν τα σωστά ερεθίσματα και υποστήριξη, μπορούν να καινοτομούν, να συνεργάζονται και να δίνουν λύσεις σε σύγχρονα προβλήματα — ακόμα και μέσω ενός ρομπότ!

">Δείτε βίντεο από τις κατασκευές.

Μαθητές των τμημάτων Α3 και Α4 του σχολείου μας παρουσιάζουν τις αγαπημένες φιγούρες τους από το Θέατρο Σκιών.

Παναγιώτης Σιμπάρδης Α3

Ο Καραγκιόζης

           Η πιο γνωστή φιγούρα του θεάτρου σκιών στην Ελλάδα είναι ο Καραγκιόζης.

      Ο Καραγκιόζης είναι κεντρικός φανταστικός χαρακτήρας του παραδοσιακού ελληνικού και τουρκικού θεάτρου σκιών, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις αποκαλείται με το όνομα του πρωταγωνιστή του. Στα τουρκικά, ονομάζεται Karagöz (Καραγκόζ) ή Karagiöz (Καραγκιόζ) που σημαίνει Μαυρομάτης.

    Ο Καραγκιόζης είναι φτωχός, με καμπούρα, ξυπόλυτος, με μεγάλη μύτη και παρουσιάζεται με κουρελιασμένα και μπαλωμένα ρούχα. Ζει σε παράγκα με τη γυναίκα του, την Αγλαΐα, και τα τρία του παιδιά και μένει απέναντι από το σεράι (το παλάτι) του Βεζίρη.

Η ΠΑΡΑΓΚΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

   Ζει στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, κατά την οποία οι συνθήκες διαβίωσης για τους Έλληνες ήταν πολύ δύσκολες. Είναι πονηρός  και καταφέρνει πάντα να ξεγελάει τους πιο ισχυρούς, ώστε να κερδίζει χρήματα, φαγητό και να επιβιώνει. Το ένα του χέρι είναι πιο μακρύ, για να ρίχνει καρπαζιές. Είναι καμπούρης και περιστοιχίζεται από την οικογένειά του, τον φίλο του Χατζηαβάτη, τον θείο του Μπάρμπα-Γιώργο και άλλους χαρακτήρες.

 Το απίστευτο χιούμορ και το χαμόγελό του τον κάνουν να είναι αγαπητός σε μικρούς και μεγάλους.

Στην Ελλάδα, ο Καραγκιόζης, ως λαϊκός ήρωας, εκπροσωπεί τον φτωχό, εξαθλιωμένο, πονηρό Έλληνα στο περιβάλλον της Τουρκοκρατίας.

Η παράσταση του θεάτρου σκιών συνήθως ξεκινάει με τη μουσική του Καραγκιόζη που είναι η εξής:

">

Η συλλογή μου με φιγούρες του θεάτρου σκιών από τις διάφορες παραστάσεις.

Μαριτίνα Παπαδοπούλου και Νίκη Πολυχρονοπούλου Α3

Ο Καραγκιόζης είναι ο κεντρικός ήρωας του θεάτρου σκιών. Όλοι έχουμε δει, έστω και μία φορά στη ζωή μας, κάποιο έργο του Καραγκιόζη.

Πιστεύουμε ότι  όλοι  έχουμε κάποιο ξεχωριστό  λόγο για να ταυτιστούμε με τον Καραγκιόζη. Είναι     ο ξυπόλυτος ήρωας  όλων  των παιδιών . Έχει  γίνει μάγειρας , αστροναύτης , πολιτικός, δήμαρχος , παγωτατζής  και  άλλα πολλά.

Αντικατοπτρίζει τα όνειρα των παιδιών και τις ανησυχίες των μεγάλων.

Ο  Καραγκιόζης, λοιπόν, είμαστε όλοι εμείς !!

Παναγιώτης Πέππας Α3

Ο Καραγκιόζης: Η Κεντρική Φιγούρα του Θεάτρου Σκιών

Ο Καραγκιόζης είναι η πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα του ελληνικού θεάτρου σκιών, με ιστορία που ξεκινά από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και εξελίχθηκε στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Η ελληνική εκδοχή του προέρχεται από τον τουρκικό χαρακτήρα Karagöz, ο οποίος σημαίνει «σκοτεινό μάτι» στα τουρκικά. Στην Ελλάδα, ο χαρακτήρας απέκτησε μια ιδιαίτερη ταυτότητα, κυρίως μέσω του έργου του Δημήτρη Σαρδούνη, γνωστού ως Μίμαρος, ο οποίος προσάρμοσε τις παραστάσεις για το ελληνικό κοινό.

Χαρακτηριστικά της Φιγούρας

• Εμφάνιση: Ο Καραγκιόζης απεικονίζεται με μακριά μύτη, καμπούρα, ξυπόλητος και με φθαρμένα ρούχα, υπογραμμίζοντας τη φτώχεια του.

• Υλικά: Παραδοσιακά, οι φιγούρες κατασκευάζονταν από δέρμα καμήλας, ενώ σήμερα χρησιμοποιούνται, κυρίως, χαρτόνι ή πλαστικό.

• Κινητικότητα: Οι φιγούρες διαθέτουν αρθρώσεις που επιτρέπουν την κίνηση των άκρων και του στόματος και ελέγχονται μέσω ραβδιών από τον καλλιτέχνη-παίκτη.

Χαρακτήρας και Ρόλος

Ο Καραγκιόζης είναι ο φτωχός, έξυπνος και πονηρός ήρωας που χρησιμοποιεί το χιούμορ και την εξυπνάδα του, για να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής. Παρόλο που ζει σε συνθήκες φτώχειας, καταφέρνει να σατιρίσει την εξουσία και να αναδείξει τις κοινωνικές αδικίες.

Εικόνα της Φιγούρας

Αλέξανδρος Πολιουδάκης Α3

Μαρία Ρήγα Α3

Χατζηαβάτης

Ο επιστήθιος φίλος του Καραγκιόζη, του πρωταγωνιστή του θεάτρου σκιών, που έχει τον ακριβώς αντίθετο από αυτόν χαρακτήρα: κόλακας και συμβιβασμένος, δειλός, καταρτισμένος για όλα τα γραφειοκρατικά και διοικητικά πράγματα. Έλληνας πλαγίως βολεμένος και ξεπουλημένος. Χαρακτηριστική είναι η φράση του:

«Πολυχρονεμένε μου Πασά , ο Θεός να μου κόβει μέρες και να σας δίνει χρόνια…»

Στην εποχή μας, σαν τον Χατζηαβάτη μπορεί να είναι οποιοσδήποτε που επιδιώκει να λύσει τα προβλήματά του με πλάγιο τρόπο, ο οποίος είναι εις βάρος άλλων προσώπων .

Ωστόσο, είναι αυτός που φέρνει τα νέα στον Καραγκιόζη, ο οποίος, στο τέλος, καταλήγει να ρίχνει ένα καλό χέρι ξύλο στον  Χατζατζάρη, όπως συνηθίζει να τον αποκαλεί, ή να χορεύει μαζί του το «εξόδιο» άσμα. Είναι επίσης και εύπιστος, όπως κάθε μέσος νους, γι’αυτό και τελικά ανόητος.

«Μα, στ’ αλήθεια, είσαι γιατρός , Καραγκιόζη μου;»

Η φωνή του μακρόσυρτη, με μια γλοιώδη χροιά που εκφράζει τη δουλικότητά του. Τελικά, ο Χατζηαβάτης υπάρχει στη σκηνή χάρη στη μακροθυμία του Καραγκιόζη. Εξαίρεση από τον κανόνα αυτόν αποτελεί ο χαρακτήρας του στα ηρωικά έργα, στα οποία ρισκάρει να κάνει τον πληροφοριοδότη των επαναστατημένων Ελλήνων για τα σχέδια των Τούρκων.

Άρτεμις Ταφρόγλου Α4

Ο Καραγκιόζης

Ο Καραγκιόζης είναι κεντρικός φανταστικός χαρακτήρας του παραδοσιακού ελληνικού και τουρκικού θεάτρου σκιών, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις αποκαλείται με το όνομα του πρωταγωνιστή του. Στα τούρκικα ονομάζεται Karagöz (Καραγκόζ) ή Karagiöz (Καραγκιόζ) που σημαίνει Μαυρομάτης.

Ιστορία

Μετά από εισήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας στην UNESCO, το 2010 ο Καραγκιόζης περιλήφθηκε στον αντιπροσωπευτικό κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Τουρκίας.

Η γέννηση

Ο μύθος της γέννησης του Καραγκιόζη

Διαφορετικοί θρύλοι έχουν διαμορφωθεί σχετικά με την καταγωγή του Καραγκιόζη, με κάποιες εκδοχές να κάνουν λόγο για καταγωγή του από την Ινδία ή την Άπω Ασία (πρώην Σοβιετικές Λαϊκές Δημοκρατίες). Παραδοσιακά πιστεύεται ότι δημιουργός του ήταν ο Σεΐχ Κιουστερί, που καταγόταν από την Προύσα και πέθανε εκεί το 1366. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Χατζηαβάτης και ο Καραγκιόζης συμμετείχαν στην κατασκευή ενός τζαμιού για τον σουλτάνο Ορχάν, ο πρώτος ως επιστάτης και ο δεύτερος ως εργάτης. Οι διάλογοι των δύο ανδρών ήταν τόσο διασκεδαστικοί, ώστε οι υπόλοιποι εργάτες σταματούσαν την εργασία τους και τους παρακολουθούσαν. Όταν ο σουλτάνος πληροφορήθηκε για την καθυστέρηση των εργασιών, διέταξε τον θάνατο του Καραγκιόζη και του Χατζηαβάτη. Αργότερα, μετάνιωσε για την πράξη του και ο Σεΐχ Κιουστερί δημιούργησε τις φιγούρες των δύο ηρώων, με σκοπό να παρηγορήσει τον σουλτάνο. Μια παραλλαγή του μύθου λέει πως ο Χατζηαβάτης δημιούργησε φιγούρες, για να παρηγορήσει τον Πασά.

Ο «μύθος» του Μαυρομάτη 

Αυτός ο «μύθος» λέει πως ο Γιάννης Μαυρομάτης έφερε τον Καραγκιόζη από την Κίνα στην Τουρκία.

Τα πρώτα χρόνια του ελληνικού Καραγκιόζη

Η παλαιότερη μαρτυρία για παράσταση Καραγκιόζη στον ελλαδικό χώρο χρονολογείται το 1809 και τοποθετείται στην περιοχή των Ιωαννίνων.  Οι πρώτοι καραγκιοζοπαίχτες στα Ιωάννινα ήταν Αθίγγανοι και Εβραίοι. Το θεατρικό θέαμα διαδόθηκε και άρχισε έκτοτε να παίζεται στην ελληνική γλώσσα, διατηρώντας τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά, διαμορφώνοντας, όμως, παράλληλα, ξεχωριστό περιεχόμενο, αντλημένο από την ελληνική παράδοση.

Ο Έλληνας Καραγκιόζης

Στην Ελλάδα, ο Καραγκιόζης, ως λαϊκός ήρωας, εκπροσωπεί τον φτωχό, εξαθλιωμένο, πονηρό Έλληνα, στο περιβάλλον της Τουρκοκρατίας. Είναι καμπούρης και περιστοιχίζεται από την οικογένειά του, τον φίλο του Χατζηαβάτη, τον θείο του μπάρμπα-Γιώργο και άλλους χαρακτήρες. Ζει σε παράγκα (Η παράγκα του Καραγκιόζη), είναι ξυπόλητος και μένει απέναντι από το σεράι (το παλάτι) του Βεζίρη.

Τα θέματα των έργων

Τα θέματα των έργων του θεάτρου σκιών είναι συνήθως σατιρικά, προκαλώντας γέλιο στους θεατές, ενώ πολλές φορές αναφέρονται σε πραγματικά και σύγχρονα ζητήματα που ενδιαφέρουν τον κόσμο ή και ιστορικά.

Οι χαρακτήρες του θεάτρου σκιών – του ελληνικού Καραγκιόζη

Οι πιο συνηθισμένοι από αυτούς είναι:

• Ο Χατζηαβάτης ή Χατζεηβάτης, δουλοπρεπής φίλος του Καραγκιόζη, συνήθως κάνει θελήματα του Πασά (π.χ. ως τελάλης). Ο Καραγκιόζης τον αποκαλεί «Χατζατζάρη» ή «Χατζηχαβιάρη» και τον σφαλιαρίζει με την πρώτη ευκαιρία.

• Η Αγλαΐα, η γυναίκα του Καραγκιόζη. Συνήθως, δεν εμφανίζεται στην σκηνή, αλλά η χαρακτηριστικά γκρινιάρα της φωνή ακούγεται μέσα από το σπίτι. Πάντα υπομονετική με τα καμώματα του άντρα της.

• Ο Μπάρμπα-Γιώργος, θείος του Καραγκιόζη, που κατοικεί στο χωριό. Φοράει φουστανέλα και τσαρούχια και μιλάει με ρουμελιώτικη προφορά. Αν και τύπος αγνού βουνήσιου Έλληνα, είναι τσιγκούνης, προληπτικός και ερωτιάρης. Πάντα προφυλάσσεται από τον ανιψιό του, μην του κάνει κανένα «χουνέρι», και εν τέλει του τις βρέχει αγρίως. Είναι, όμως, ο μόνος που δέρνει τον Βεληγκέκα, για να προστατεύσει τον Καραγκιόζη και τους άλλους ήρωες. Δημιουργία του Γιάννη Ρούλια, με θερμή υποδοχή απ” το κοινό.

• Ο Μορφονιός, δημιουργία του καραγκιοζοπαίχτη Μόλλα. «Μαμάκιας», ερωτύλος, με τεράστια μύτη (χαρακτηριστικό που προστέθηκε αργότερα), πελώριο κεφάλι και ένρινη φωνή, που πιστεύει ότι είναι ωραίος. Κάθε φράση του την τελειώνει με ένα «Ουίτ!».

• Ο Βεληγκέκας, τούρκος  φύλακας στο σεράι, μιλάει σπαστά ελληνικά και συνήθως κακομεταχειρίζεται τον Καραγκιόζη, αλλά δέχεται ξυλοδαρμό από τον μπάρμπα-Γιώργο.

• Ο Βεζίρης ή Πασάς, ο ανώτερος άρχοντας του σεραγιού. Ντυμένος με φανταχτερή στολή, σοβαρός, αυστηρός, άλλοτε παρουσιάζεται ως δίκαιος και άλλοτε ως σκληρός και εχθρός των χριστιανών.

Ορφέας-Παναγιώτης Τζοάνος Α4

Θέατρο Σκιών

Το θέατρο σκιών είναι ένα από τα αρχαιότερα είδη θεάτρου. Κανένας δε γνωρίζει πότε ακριβώς ξεκίνησε, ίσως τότε που οι άνθρωποι ανακάλυψαν τη σκιά τους. Το θέατρο σκιών ξεκίνησε, πιθανώς, από την Ασία, το 200 π.Χ. στην Ινδία και το 200 μ.Χ. στην Κίνα. Στην αρχαία Ελλάδα, οι ιερείς χρησιμοποιούσαν σκιές για να παραστήσουν διάφορα δρώμενα στα Ελευσίνια Μυστήρια.

Οι προφορικές παραδόσεις λένε ότι ο Καραγκιόζης βασίζεται στον γνωστό θρύλο του Καραγκιόζη και του Χατζηαβάτη που ζούσαν στην Προύσα. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Χατζηαβάτης και ο Καραγκιόζης συμμετείχαν στην κατασκευή ενός τζαμιού για τον σουλτάνο Ορχάν∙ ο πρώτος ως επιστάτης και ο δεύτερος ως εργάτης. Οι διάλογοι των δύο ανδρών ήταν τόσο διασκεδαστικοί, ώστε οι υπόλοιποι εργάτες σταματούσαν την εργασία τους και τους παρακολουθούσαν. Όταν ο σουλτάνος πληροφορήθηκε για την καθυστέρηση των εργασιών, διέταξε τον θάνατο του Καραγκιόζη και του Χατζηαβάτη. Αργότερα, μετάνιωσε για την πράξη του και ο Σεΐχ Κιουστερί δημιούργησε τις φιγούρες των δύο ηρώων, με σκοπό να παρηγορήσει τον σουλτάνο. Μια παραλλαγή του μύθου λέει πως ο Χατζηαβάτης δημιούργησε φιγούρες, για να παρηγορήσει τον Πασά.

Ο Καραγκιόζης θεωρείται ο κεντρικός  χαρακτήρας του ελληνικού και του τουρκικού θεάτρου σκιών. Οι χαρακτήρες του ελληνικού Καραγκιόζη είναι:

• Ο Χατζηαβάτης, δουλοπρεπής φίλος του Καραγκιόζη, συνήθως κάνει θελήματα του Πασά. Ο Καραγκιόζης τον αποκαλεί » Χατζατζάρη» και τον σφαλιαρίζει σε πρώτη ευκαιρία.

• Το Κολλητήρι (ή Σπίθας), ο Κοπρίτης ή Σβούρας ή Σκορπιός και ο Μυριγκόγκος ή Μπυρικόκος ή Πιτσικόκος (ή Μπιριγκόγκος ή Μιρικόκος ή ακόμα και Μπιτσικόκος), τα τρία παιδιά του Καραγκιόζη (ή και Κολλητήρια, όταν τα φωνάζει όλα μαζί).

• Η Αγλαΐα, η γυναίκα του Καραγκιόζη. Συνήθως, δεν εμφανίζεται στην σκηνή, αλλά είναι υπομονετική με τα καμώματα του άντρα της.

• Ο μπάρμπα-Γιώργος, θείος του Καραγκιόζη, που κατοικεί στο χωριό.

• Ο Σταύρακας (Σταύρος), μάγκας και ψευτοπαλληκαράς του Πειραιά.

• Ο σιορ Διονύσιος ή Νιόνιος, Ζακυνθινός με Ιταλική παιδεία με έντονη επτανησιακή προφορά.

• Ο Μορφονιός, με τεράστια μύτη.

• Ο Εβραίος ή Σολομών ή «Σολωμός», όπως τον αποκαλεί κοροϊδευτικά ο Καραγκιόζης.

• Ο Βεληγκέκας ή Δερβέναγας, τουρκαλβανός φύλακας στο σεράι.

• Ο Βεζίρης ή Πασάς, ο ανώτερος άρχοντας του Σεραγιού.

• Η Φατμέ, η βεζιροπούλα-κόρη του Πασά.

Ο Καραγκιόζης έχει τρεις γιους: το Κολλητήρι ή Σπίθας, που είναι ο μεγαλύτερος και μικρογραφία του Καραγκιόζη, ο Κοπρίτης ή Σβούρας ή Σκορπιός, που είναι ο μεσαίος και ο πιο εύσωμος παρά την έλλειψη φαγητού, κι, έτσι, όλη η οικογένεια απορεί πώς παχαίνει, αφού δεν τρώει, και ο Πιτσικόκος ή Μυριγκόγκος ή Μπιτσικόκος, που είναι ο μικρότερος και μιλάει μπεμπεκίστικα με το «λ», και μία κόρη την Ποτούλα.

Στη διπλανή εικόνα, απεικονίζεται το Κολλητήρι, ο οποίος είναι έξυπνος, ευφυής, πονηρός με κοφτερό μυαλό, κατεργάρης και προκομμένος, βοηθάει τον πατέρα του και μιλάει ψευδά. Το Κολλητήρι, ως χαρακτήρας του θεάτρου σκιών, δημιουργήθηκε από τον πατρινό καραγκιοζοπαίχτη Μίμαρο.

Κωστής Φαρμάκης Α4

Μορφονιός

Ο Μορφονιός είναι φιγούρα του ελληνικού θεάτρου σκιών. Είναι λεπτός, καλοντυμένος και με αρχοντικό ύφος. Μιλά με ξένες λέξεις και προσποιείται πως είναι ευγενής. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν έχει μόρφωση ή πλούτη. Ζει στη φαντασία του. Προσπαθεί να δείξει κάτι που δεν είναι.

Αυτό τον κάνει πολύ επίκαιρο. Στη σημερινή κοινωνία, πολλοί δίνουν έμφαση στην εμφάνιση. Προβάλλουν μια ψεύτικη εικόνα, ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δείχνουν ευτυχισμένοι, πλούσιοι και «τέλειοι». Όμως, πολλές φορές, όλα αυτά είναι ψευδαισθήσεις.

Ο Μορφονιός, με το χιούμορ και την υπερβολή του, μας θυμίζει να είμαστε αληθινοί. Να μη ζούμε για τις εντυπώσεις. Αν και παλιά φιγούρα, το μήνυμά του παραμένει σύγχρονο και διαχρονικό.

ΖΑΧΑΡΙΑ ΧΟΝΔΡΟΚΟΥΚΗ (ΤΜΗΜΑ Α4)

 «ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΓΟΥΡΕΣ ΤΟΥ»

Ο Καραγκιόζης είναι ο κεντρικός φανταστικός χαρακτήρας του παραδοσιακού ελληνικού και τουρκικού θεάτρου σκιών.

 Στα τουρκικά, ονομάζεται Karagöz ή Karagiöz, που σημαίνει Μαυρομάτης.

Στην Ελλάδα, ο Καραγκιόζης, ως λαϊκός ήρωας, εκπροσωπεί τον φτωχό, εξαθλιωμένο, πονηρό Έλληνα, στο περιβάλλον της Τουρκοκρατίας. Είναι καμπούρης και περιστοιχίζεται από την οικογένειά του, τον φίλο του Χατζηαβάτη, τον θείο του μπάρμπα-Γιώργο και άλλους χαρακτήρες. Ζει σε παράγκα, είναι ξυπόλητος και μένει απέναντι από το σεράι του Βεζίρη.

Η παλαιότερη μαρτυρία για παράσταση Καραγκιόζη στον ελλαδικό χώρο χρονολογείται το 1809 και τοποθετείται στην περιοχή των Ιωαννίνων. Πρώτη γραπτή μαρτυρία για τον Καραγκιόζη στον ελληνικό χώρο έχουμε στις 18 Αυγούστου 1841, όταν η αθηναϊκή εφημερίδα «Ταχύπτερος Φήμη» αναγγέλλει: «Την 21η του παρόντος, θα παρουσιαστεί εις Ναύπλιον η κωμωδία του Καραγκιόζη, έχουσα αντικείμενον τον Χατζ – Αββάτην και Κουσζούκ – Μεϊμέτην».

Οι πρώτοι καραγκιοζοπαίχτες στα Ιωάννινα ήταν Αθίγγανοι και Εβραίοι. Το θεατρικό θέαμα διαδόθηκε και άρχισε έκτοτε να παίζεται στην ελληνική γλώσσα, διατηρώντας τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά, διαμορφώνοντας, όμως, παράλληλα, ξεχωριστό περιεχόμενο, αντλημένο από την ελληνική παράδοση.

 Ο Καραγκιόζης έχει γίνει αστροναύτης, φούρναρης, ψαράς, ζητιάνος, μάγειρας, ανθοπώλης, γραμματικός, βαρκάρης, επιστήμονας, στρατιώτης, γιατρός, καφετζής, τραγουδιστής, τρελός και άλλες πολλές ειδικότητες.

Χαρακτηριστικές είναι οι ατάκες του, όπως:

• Θα φάμε θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε!

• Από τον Καραγκιόζη στο Δικαστήριο του Ε. Σπαθάρη:

Δικαστής: Δεν μου λες, τί είσαι εσύ;

Καραγκιόζης: Γάιδαρος, όπως κι εσύ.

Δικαστής: Είσαι κατηγορούμενος;

Καραγκιόζης: Όχι.

Δικαστής: Είσαι μάρτυς;

Καραγκιόζης: Όχι.

Δικαστής: Ε, τότε, τι είσαι παιδί μου;

Καραγκιόζης: Απρίλης.

                                                         Θανάσης Φιλιππής και Παναγιώτης Χριστοφής Α4 

 Με αφορμή το ποίημα του Τίτου Πατρίκιου «Η ιστορία του λαβύρινθου», οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος Β2 περιπλανήθηκαν με θάρρος στους δικούς τους λαβυρίνθους: αναστοχάστηκαν, δημιούργησαν, φώτισαν με τις λέξεις και τη σκέψη τους τα νοήματα που κρύβονται σε αυτό, δίνοντάς του νέες ερμηνείες. Οι εργασίες που ακολουθούν είναι καρπός της σκέψης τους, της φαντασίας και ευαισθησίας τους.  Ας βρίσκουν πάντα το νήμα τους, όποιος κι αν είναι ο λαβύρινθος που έχουν μπροστά τους.

Σύγχρονοι πολιτικοί «λαβύρινθοι»

Σπύρος Κατσανεβάκης

Βασίλης Θεοδοσόπουλος

Τάσος Κοροπούλης

Παναγιώτης Κλεφτόγιαννης

Κοσμάς Ανδρέας Κοσμόπουλος

Μαυρογιάννης Κωνσταντίνος

Στη σημερινή εποχή, η πολιτική είναι για πολλούς ανθρώπους κάτι δυσνόητο και μπερδεμένο. Οι πολίτες συχνά δεν καταλαβαίνουν τους νόμους, γιατί είναι γραμμένοι με περίπλοκο τρόπο και γεμάτοι δυσκολίες. Επίσης, η γραφειοκρατία, κάνει ακόμα πιο δύσκολη την καθημερινότητα. Οι πολιτικοί πολλές φορές χρησιμοποιούν μεγάλα και ασαφή λόγια που δεν οδηγούν σε πραγματικές λύσεις. Έτσι, οι άνθρωποι νιώθουν απογοητευμένοι και μακριά από την πολιτική. Όλα αυτά μοιάζουν με έναν λαβύρινθο, έναν χώρο γεμάτο δυσκολίες και αδιέξοδα, στον οποίο οι πολίτες χάνουν τον προσανατολισμό τους. Με αυτόν τον τρόπο, η εξουσία καταφέρνει να έχει τον έλεγχο, χωρίς οι πολίτες να μπορούν εύκολα να αντιδράσουν ή να συμμετέχουν.

 Η χρήση της τεχνολογίας, είτε βοηθάει είτε εμποδίζει τους πολίτες, στην έξοδο τους από τους πολιτικούς «λαβυρίνθους».

 Οι πολίτες περιπλανώνται στους πολιτικούς «λαβυρίνθους» διότι συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα σύνθετο και αδιαφανές σύστημα που χρησιμοποιεί τη ρητορική, τη γραφειοκρατία και την παραπληροφόρηση ως μέσα χειραγώγησης. Όπως αναφέρεται και στο ποίημα, οι λαβύρινθοι δεν σταμάτησαν να δημιουργούνται, απλώς αλλάζουν μορφή, προσαρμόζονται στις εκάστοτε συνθήκες και μετατρέπονται σε μηχανισμούς που εγκλωβίζουν την κοινωνία. Οι λέξεις, το κύριο δομικό υλικό αυτών των σύγχρονων λαβυρίνθων, χρησιμοποιούνται για να αλλάξουν την πραγματικότητα, να προκαλέσουν σύγχυση και να δημιουργήσουν ψευδαισθήσεις που κρατούν τους πολίτες παγιδευμένους σε πολιτικά αδιέξοδα. Έτσι, η ελπίδα για αλλαγή ανακυκλώνεται μέσα σε αυτό το σύστημα, καθώς κάθε νέα γενιά μπαίνει στον λαβύρινθο με φιλοδοξίες, αλλά συχνά καταλήγει αντιμέτωπη με τους ίδιους μηχανισμούς που υπήρχαν και στο παρελθόν.

Η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει είτε ως μονοπάτι προς την έξοδο είτε ως ενίσχυση των λαβυρίνθων. Από τη μία, προσφέρει δυνατότητες πρόσβασης σε πληροφορίες, ενίσχυση της συμμετοχής και οργάνωση της πολιτικής δράσης. Από την άλλη, μπορεί να γίνει εργαλείο παραπληροφόρησης και ελέγχου, ενισχύοντας την εκάστοτε εξουσία μέσω της διάδοσης ψευδών ειδήσεων και της κατευθυνόμενης προβολής συγκεκριμένων ιδεών. Η επίδρασή της εξαρτάται από το πώς οι πολίτες την αξιοποιούν: ως μέσο απελευθέρωσης ή ως ένα ακόμα στοιχείο του λαβυρίνθου που τους κρατά εγκλωβισμένους. Η πραγματική έξοδος απαιτεί κριτική σκέψη, διαρκή ενημέρωση και συλλογική δράση, ώστε να αποδομηθούν τα μοτίβα εξουσίας που αναπαράγονται αδιάκοπα.

Ο  Μίνωας, ως σύμβολο εξουσίας και καταπίεσης, μπορεί να συνδεθεί με σύγχρονους πολιτικούς ηγέτες;

Ο μύθος του Λαβύρινθου και του βασιλιά Μίνωα μπορεί να μας θυμίσει πράγματα που συμβαίνουν και στη σημερινή πολιτική ζωή. Ο Μίνωας, ως βασιλιάς, είχε δύναμη και εξουσία. Έφτιαξε έναν Λαβύρινθο τόσο πολύπλοκο, ώστε κανείς να μη μπορεί να βγει από μέσα. Μέσα σε αυτόν έκρυβε τον Μινώταυρο και ανάγκαζε την Αθήνα να του στέλνει νέους ανθρώπους για να θυσιάζονται. Έτσι, διατηρούσε τον έλεγχο.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σήμερα σε πολλές κοινωνίες. Ορισμένοι πολιτικοί ηγέτες δημιουργούν σύγχρονους «λαβυρίνθους». Δεν είναι χτισμένοι με πέτρες, αλλά με δύσκολους νόμους, πολύπλοκες διαδικασίες και λόγια που δεν έχουν ουσία. Συχνά χρησιμοποιούν μεγάλα και μπερδεμένα λόγια για να εντυπωσιάσουν ή να κρύψουν την αλήθεια. Μιλούν πολύ, αλλά στην ουσία δεν λένε τίποτα. Έτσι, οι πολίτες μπερδεύονται, χάνουν την εμπιστοσύνη τους και δεν ξέρουν τι να πιστέψουν.

Επίσης, σε πολλές περιπτώσεις, οι νόμοι είναι τόσο περίπλοκοι που μόνο ειδικοί μπορούν να τους καταλάβουν. Η γραφειοκρατία, κουράζει και δυσκολεύει τον απλό πολίτη. Όλα αυτά λειτουργούν σαν ένας λαβύρινθος που εγκλωβίζει τους πολίτες και τους απομακρύνει από τη συμμετοχή στα κοινά.

Ο Μίνωας παρουσιάζεται ως ένας ισχυρός αλλά αυστηρός βασιλιάς. Αντίστοιχα, και σήμερα υπάρχουν πολιτικοί που δείχνουν ότι νοιάζονται για τον λαό, αλλά στην πράξη ελέγχουν τη σκέψη και τη ζωή των ανθρώπων. Χρησιμοποιούν τον φόβο, τη σύγχυση και την προπαγάνδα για να κρατήσουν την εξουσία τους.

Ο μύθος του Λαβύρινθου μάς δείχνει ότι πάντα υπάρχει τρόπος να βγούμε από την παγίδα, όπως ο Θησέας που κατάφερε να νικήσει τον Μινώταυρο και να βγει με τη βοήθεια του νήματος. Σήμερα, το «νήμα» μπορεί να είναι η γνώση, η σκέψη και η ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Όταν οι άνθρωποι είναι ενωμένοι και ενημερωμένοι, μπορούν να αντιμετωπίσουν κάθε είδους «λαβύρινθο» που προσπαθεί να τους κρατήσει στο σκοτάδι.

 Ο Θησέας ως σύμβολο αντίστασης και απελευθέρωσης μπορεί να συνδεθεί με σύγχρονους πολιτικούς ηγέτες και ακτιβιστές.

Ο Θησέας αποτελεί σύμβολο αντίστασης. Όπως εκείνος μπήκε στον Λαβύρινθο με οδηγό το νήμα της Αριάδνης, έτσι και  σύγχρονοι ακτιβιστές καθοδηγούνται από αξίες όπως η ελευθερία, η αλήθεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Προσωπικότητες όπως ο Νέλσον Μαντέλα, που πολέμησε το απαρτχάιντ, ή η Μάλαλα Γιουσαφζάι, που αγωνίζεται για το δικαίωμα στην εκπαίδευση, ενσαρκώνουν τον σύγχρονο Θησέα. Παλεύουν ενάντια στα «τέρατα» της καταπίεσης και δείχνουν πως ακόμη και στον πιο σκοτεινό λαβύρινθο, υπάρχει δρόμος για την ελευθερία.

 Οι πολίτες μπορούν να βρουν την έξοδο από τους λαβύρινθους της ζωής, όπως περιγράφεται στο ποίημα «Η ιστορία του λαβύρινθου», με το να μην παραμένουν φοβισμένοι. Όπως ο ήρωας στο ποίημα, έτσι και οι άνθρωποι σήμερα χρειάζεται να πάρουν θάρρος και να συμμετέχουν στην κοινωνία. Μπορούν να βρουν λύσεις μέσα από τη συνεργασία, την και την συμμετοχή σε ομάδες που παλεύουν για το καλό όλων. Έτσι, αντί να νιώθουν παγιδευμένοι γίνονται μέρος της αλλαγής.

 Επίσης, ο ακτιβισμός είναι ένας σημαντικός τρόπος για να ξεφύγουμε από τον «λαβύρινθο». Όταν κάποιος υπερασπίζεται τα δικαιώματά του ή βοηθάει άλλους, νιώθει πιο χρήσιμος. Όπως στο ποίημα, που κάποιος τελικά βρήκε τον τρόπο να βγει και άνοιξε τον δρόμο και για τους άλλους, έτσι και σήμερα, αν ένας άνθρωπος δράσει, μπορεί να εμπνεύσει κι άλλους να κάνουν το ίδιο. Έτσι, όλοι μαζί μπορούν να βγουν από τον λαβύρινθο της αδικίας .

“Υπερπληροφόρηση, Παραπληροφόρηση και  Κοινωνικά Δίκτυα ως Λαβύρινθοι”

Κέρρι Κάτια, 

Μαραγκάκη Βασιλεία,

Κοσμίδου Τατιάνα

 Κοζντινέ Μαρινέλα

Λαγού Θωμαΐς

Παραπληροφόρηση είναι η σκόπιμη διάδοση, ψευδών ειδήσεων με στόχο τον αποπροσανατολισμός των δεκτών, προς ορισμένη κατεύθυνση, για την εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων. Αυτό σημαίνει παραποίηση της αλήθειας, διαβολή των εμπλεκομένων προσώπων και ευθύνη φέρει το άτομο, που παραπληροφορεί ή το μέσο. Οφείλουμε να διασταυρώνουμε κ να ελέγχουμε το κατά δύναμιν, τις πληροφορίες που δεχόμαστε, κυρίως σε καίρια ζητήματα.

Ποιες είναι οι ομοιότητες μεταξύ του μύθου του Λαβύρινθου και των σύγχρονων «λαβυρίνθων» της πληροφορίας; Οι ομοιότητες του μύθου του λαβυρίνθου και των σύγχρονων «λαβυρίνθων» είναι πολλές. Αρχίζοντας με την πρώτη ομοιότητα η οποία είναι η πολυπλοκότητα, ο μυθικός λαβύρινθος είχε πολλά μονοπάτια, αντίθετα το διαδίκτυο μας φουσκώνει με αμέτρητες και δυσνόητες πληροφορίες, και οι δυο λαβύρινθοι μας βγάζουν σε αδιέξοδο τις περισσότερες φορές. Συνεχίζοντας με την δεύτερη ομοιότητα η οποία είναι η αναζήτηση για την αλήθεια. Ο Θησέας έπρεπε να βρει τον μινώταυρο για να μάθει την αλήθεια έτσι και εμείς πρέπει να εντοπίσουμε την αλήθεια ανάμεσα σε εκατομμύρια ψεύτικες πληροφορίες και να ελέγξουμε αν όντος είναι σωστή. Τέλος η  τελευταία ομοιότητα είναι η βοήθεια και η στρατηγική. Δηλαδή ο Θησέας χρησιμοποίησε το νήμα που του έδωσε η Αριάδνη για να βρει την έξοδο έτσι και εμείς έχουμε τις μηχανές αναζήτησης και τους αλγόριθμους για να μπορούμε να βρούμε τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε απλά και εύκολα.

Ο ψηφιακός εθισμός και η συνεχής ροή πληροφοριών επηρεάζουν την ικανότητα των ανθρώπων να σκέφτονται κριτικά;

Ο  ψηφιακός εθισμός και η συνεχής ροή πληροφοριών που δεχόμαστε καθημερινά επηρεάζουν αρνητικά την ικανότητά μας να σκεφτόμαστε κριτικά . Στη σύγχρονη κοινωνία είμαστε συνέχεια εκτεθειμένοι σε ειδήσεις μέσω των κοινωνικών δικτύων, με αποτέλεσμα συχνά να επικεντρωνόμαστε σε γενικές πληροφορίες  αντί να αφιερώνουμε χρόνο και να εξετάζουμε προσεκτικά και αναλυτικά τα δεδομένα. Επομένως  γινόμαστε θύματα. Με το πέρασμα του χρόνου αυτές οι συνεχείς και ασαφείς πληροφορίες μας απομακρύνουν από την ικανότητα να σκεφτόμαστε με ακρίβεια και να προχωράμε σε μια πιο κριτική σκέψη για τα θέματα που μας απασχολούν.

Η έλλειψη γενικής παιδείας επηρεάζει την ικανότητα των νέων να πλοηγούνται με ασφάλεια στον ψηφιακό κόσμο.

Οι νέοι σήμερα ζουμε σε έναν κόσμο γεμάτο τεχνολογία. Έχουμε άμεση πρόσβαση σε πληροφορίες μέσα από το διαδίκτυο. Ωστόσο, πολλές φορές είναι δύσκολο να ξεχωρίσουμε την αλήθεια από ψεύτικες ειδήσεις. Η έλλειψη κριτικής σκέψης μπορεί να μας κάνει πιο ευάλωτους σε απάτες και δόλιο περιεχόμενο. Χρειάζεται να εκπαιδευτούμε στο πώς να αναγνωρίζουμε αξιόπιστες πηγές πληροφοριών και να χρησιμοποιούμε  τα κοινωνικά δίκτυα με ασφάλεια. Η ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων είναι πολύτιμη. Αυτό θα μας βοηθήσει να προστατεύσουμε τα προσωπικά μας δεδομένα και να είμαστε πιο ενημερωμένοι. Ακόμα πιο σημαντικό όμως είναι η απόκτηση μιας γενικότερης παιδείας και καλλιέργειας που θα διασφαλίσει την κριτική και ελεύθερη σκέψη μας.

 Από την άλλη πλευρά, η συνεχής σύγκριση με τους άλλους, η αναζήτηση επιβεβαίωσης και η ανάγκη να προβάλλουμε μια ιδανική εικόνα του εαυτού μας ενδέχεται να οδηγήσουν σε : ανασφάλεια, μίμηση συμπεριφορών, αυξημένο άγχος,  κατάργηση προσωπικής ζωής ή έκφρασης.

Ο Μινώταυρος ως Τεχνολογική Απειλή

Κλαδάκης Αλέξανδρος

Λαβράνος Μάριος

Παπαζίδης Χρήστος

Κέβιν-Άγγελος Καπούτσι

Αουρέλ Ισαλλάρι

Η τεχνητή νοημοσύνη ως ένας σύγχρονος «Μινώταυρος»  παραβιάζει την ιδιωτικότητα και ελέγχει τη συμπεριφορά των ανθρώπων;       

 Σήμερα, η χρήση της  τεχνητής νοημοσύνης εξαπλώνεται παντού, από το διαδίκτυο και τα κινητά τηλέφωνα μέχρι τις κάμερες ασφαλείας και τις εφαρμογές που προβλέπουν τις κινήσεις μας. Ωστόσο, αν δεν υπάρχει έλεγχος, θα μπορούσε να παραβιάσει την ιδιωτική μας ζωή, καταγράφοντας κάθε μας κίνηση και επηρεάζοντας τις επιλογές μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Οι κυβερνήσεις και οι μεγάλες εταιρείες έχουν τη δύναμη να χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη για τη συλλογή προσωπικών δεδομένων, την πρόβλεψη της συμπεριφοράς μας και την καθοδήγησή μας προς συγκεκριμένες αποφάσεις, είτε αυτές αφορούν τις αγορές μας είτε ακόμα και τις απόψεις μας.

Αν αυτή η τεχνολογία ξεφύγει από τον έλεγχο, μπορεί να δημιουργήσει κοινωνίες όπου οι άνθρωποι θα νιώθουν ότι παρακολουθούνται συνεχώς και δεν έχουν ελευθερία να εκφραστούν. Ίσως οδηγήσει σε αδικίες, όπως ο αποκλεισμός κάποιων από την εργασία επειδή ένα πρόγραμμα αποφασίζει ότι δεν είναι κατάλληλοι. Επιπλέον, αν η τεχνητή νοημοσύνη γίνει τόσο έξυπνη που μπορεί να παίρνει αποφάσεις χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνη. Μήπως, λοιπόν, η ανεξέλεγκτη ανάπτυξή της μας οδηγήσει σε έναν κόσμο όπου εκείνη θα μας ελέγχει αντί να την ελέγχουμε εμείς;

Είναι η παραπληροφόρηση ένα «τέρας» που διαστρεβλώνει την αλήθεια και χειραγωγεί την κοινή γνώμη;

 Η παραπληροφόρηση και οι ψευδείς ειδήσεις στα social media δημιουργούν ένα «τέρας» που μπερδεύει την αλήθεια και καταστρέφει  την προσωπική άποψη των ατόμων. Τα social media επιτρέπουν τη γρήγορη διάδοση ψεύτικων ειδήσεων, οδηγώντας πολλούς ανθρώπους στο να πιστεύουν λανθασμένες πληροφορίες. Αυτό δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου η αλήθεια μπερδεύεται με το ψέμα, επηρεάζοντας τις απόψεις και τις αποφάσεις πολλών ανθρώπων . Για να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, απαιτείται κριτική σκέψη και προσεκτική αξιολόγηση των πληροφοριών, ώστε να διαχωρίζεται η αλήθεια από την παραπληροφόρηση.

Ποιες άλλες σύγχρονες τεχνολογικές απειλές θα μπορούσαν να συγκριθούν με τον Μινώταυρο;

 Στη σημερινή εποχή, υπάρχουν «τέρατα» που μοιάζουν με τον Μινώταυρο γιατί μπορούν να μας κάνουν κακό αν δεν προσέξουμε. Το διαδίκτυο έχει ψεύτικες ειδήσεις που μας μπερδεύουν. Οι ιοί στους υπολογιστές χαλάνε τα αρχεία μας. Τα κινητά και τα βιντεοπαιχνίδια μπορεί να μας κάνουν να ξεχάσουμε τον έξω κόσμο. Τα ρομπότ παίρνουν κάποιες δουλειές από τους ανθρώπους. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να κάνει λάθη αν δεν τη χρησιμοποιούμε σωστά. Όλα αυτά είναι σαν τον Μινώταυρο γιατί, αν δεν τα ελέγξουμε, μας «παγιδεύουν».

Επιπλέον η υπερβολική  χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να κάνει κακό στις σχέσεις των ανθρώπων. Όταν κάποιος περνάει πολλές ώρες στο κινητό ή στον υπολογιστή, δεν δίνει σημασία στους φίλους και την οικογένειά του. Έτσι, οι σχέσεις γίνονται πιο αδύναμες και οι άνθρωποι νιώθουν μόνοι. Επίσης, όταν μιλάμε μόνο με μηνύματα, μπορεί να μην καταλάβουμε σωστά τι θέλει να πει ο άλλος, και αυτό να φέρει παρεξηγήσεις. Αντί να περνάμε όλο τον χρόνο μας στις οθόνες, είναι καλύτερο να μιλάμε με τους δικούς μας από κοντά, να παίζουμε, να γελάμε και να ζούμε αληθινές στιγμές. Έτσι, οι σχέσεις μας θα γίνουν πιο δυνατές και θα είμαστε πιο χαρούμενοι.

Η έλλειψη τεχνολογικής  και όχι μόνο, παιδείας, εγκλωβίζει τους ανθρώπους, στους «λαβυρίνθους» της τεχνολογίας;

Η τεχνολογική εξάρτηση δημιουργεί έναν σύγχρονο «λαβύρινθο», γιατί κάνει τους ανθρώπους να χάνουν την αίσθηση του χρόνου και να εξαρτώνται από οθόνες, ξεχνώντας την πραγματική ζωή. Αν δεν έχουμε τη σωστή γνώση για την τεχνολογία, μπορεί να πιστεύουμε ψεύτικες ειδήσεις, να πέφτουμε θύματα απάτης ή να μην ξέρουμε πώς να προστατεύσουμε τα προσωπικά μας δεδομένα. Όπως στον μύθο του Μινώταυρου, όπου οι άνθρωποι δεν έβρισκαν την έξοδο από τον λαβύρινθο, έτσι κι εμείς, αν δεν έχουμε σωστή τεχνολογική εκπαίδευση, μπορεί να χαθούμε μέσα στον κόσμο της τεχνολογίας και να μην ξέρουμε πώς να βγούμε από αυτόν.

 Η Αριάδνη του 21ου αιώνα και ο μίτος της.

Κλαίρη Κατσικαβέλη,      Ζωή Μαυρογιάννη,    Κατερίνα Νέζη

Μιχάλης Καββαδίας,       Λευτέρης Μιχαήλ,      Θανάσης Μπάλλος.

«Φανταζόμαστε την Αριάδνη να ζει στον 21ο αιώνα και να χρησιμοποιεί τον «μίτο» της για να βοηθήσει τους ανθρώπους να βρουν τον δρόμο τους μέσα στους σύγχρονους λαβυρίνθους».

Ο σύγχρονος Θησέας δεν έχει να αντιμετωπίσει έναν μυθικό Μινώταυρο ούτε να περιπλανηθεί σε έναν πέτρινο λαβύρινθο. Αντίθετα, καλείται να διαχειριστεί τις προκλήσεις μιας απαιτητικής πραγματικότητας. Ο δικός του «λαβύρινθος» μπορεί να είναι η πίεση της κοινωνίας, οι αυξημένες επαγγελματικές και προσωπικές ευθύνες, η αβεβαιότητα για το μέλλον ή η επίδραση της τεχνολογίας, που πολλές φορές απομονώνει τους ανθρώπους. Για να βρει διέξοδο, χρειάζεται τόλμη, αυτογνωσία και ψυχική ανθεκτικότητα. Οφείλει να ξεχωρίζει την αλήθεια από την ψευδαίσθηση, να διαχειρίζεται το άγχος και να κάνει επιλογές χωρίς να εγκλωβίζεται στις προσδοκίες των άλλων. Όπως ο μυθικός ήρωας καθοδηγήθηκε από το μίτο της Αριάδνης, έτσι κι εκείνος χρειάζεται στηρίγματα είτε από αγαπημένα πρόσωπα είτε από τη δική του εσωτερική διαύγεια. Ο σημερινός λαβύρινθος δεν είναι φτιαγμένος από πέτρα, αλλά μπορεί να είναι εξίσου περίπλοκος. Ωστόσο, με τα κατάλληλα εφόδια, η έξοδος είναι πάντα εφικτή.

Ο σύγχρονος Θησέας αντιπροσωπεύει όλους τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προκλήσεις που μοιάζουν με λαβύρινθους, μέσα στους οποίους συχνά  εγκλωβίζονται.    Πολλοί άνθρωποι μπορούν να ταυτιστούν με τον Θησέα και τα έντονα συναισθήματα όταν προσπαθεί να λύσει το πρόβλημά του, καθώς οι λαβύρινθοι είναι γεμάτοι δυσκολίες και παγίδες. Μας μπερδεύουν και μας κάνουν να αισθανθούμε αβοήθητοι. Το σημαντικό είναι να μην τα παρατάμε όσο δύσκολες και αδύνατο να αντιμετωπίσουμε μας φαίνονται οι προκλήσεις.

Μία από τις συμβουλές που θα έδινε η Αριάδνη στον σύγχρονο Θησέα είναι να διαχειρίζεται τις δύσκολες καταστάσεις με ψυχραιμία και να μην τον καταβάλλει  ο φόβος και ο πανικός . Όταν κάποιος είναι ήρεμος, μπορεί να σκεφτεί πιο καθαρά για να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του. Μία άλλη λύση που θα του πρότεινε είναι να ζητήσει βοήθεια από κάποιον επαγγελματία, φίλο, οικογένεια ή μέσω της τεχνολογίας αφού βρίσκεται στον 21 αιώνα. Η υποστήριξη και η καθοδήγηση κάποιου που εμπιστεύεται ίσως τον καθησυχάσει και θα τον βοηθήσει να βρει διέξοδο από τον «λαβύρινθο» που έχει εγκλωβιστεί. Έτσι, ο Θησέας δρώντας με υπομονή και ηρεμία, χωρίς να φοβάται, αν ακολουθήσει τις συμβουλές της Αριάδνης, θα καταφέρει να ξεφύγει από την κατάσταση που τον δυσκολεύει.

Με τον μίτο συμβολίζεται η κριτική σκέψη, η γνώση και η αλήθεια. Επιπλέον θα μπορούσαμε να πούμε πως ο μίτος αυτός έχει ως σκοπό το να βοηθήσει τους ανθρώπους να ξεφύγουν από τις δύσκολες καταστείς της ζωής έτσι όπως ακριβώς έκανε και με τον Θησέα . Μιλώντας για τις καταστάσεις της σύγχρονης ζωής ο μίτος θα μπορούσε  να συσχετιστεί με την σωστή χρήση της τεχνολογίας. Η σωστή και υπεύθυνη χρήση της τεχνολογίας, δηλαδή στην συγκεκριμένη περίπτωση ο μίτος μπορεί να μας αποτρέψει από το να βρεθούμε σε μεγαλύτερους κινδύνους στην ζωή μας που θα υπάρξουν λόγω της νέας τεχνολογίας. Συμπερασματικά «ο μίτος» είναι ένα σύμβολο της σωστής διαδρομής που προσδιορίζεται για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά και ακολουθώντας την θα βοηθηθεί και ο ίδιος να αποφύγει τους κινδύνους και τις δυσκολίες που του επιφυλάσσει η ζωή.

Ο σημερινός «λαβύρινθος» είναι οποιαδήποτε κατάσταση αποσυντονίζει κι αποπροσανατολίζει τον άνθρωπο, αναγκάζοντας τον να βρίσκεται μέσα σε αγωνία και σύγχυση. Οι σύγχρονοι λαβύρινθοι που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι κυρίως η παραπληροφόρηση στα κοινωνικά δίκτυα, η οποία μας μπερδεύει με ψεύτικες ειδήσεις και μας δυσκολεύει  να καταλάβουμε τι είναι αλήθεια και τι όχι. Η τεχνολογία, αν και μας διευκολύνει, μας απορροφά και μας κάνει να χάνουμε πολύτιμο χρόνο σε ανούσιες δραστηριότητες, απομακρύνοντάς μας από την πραγματική ζωή. Ιδιαίτερα η σύγχρονη παραπληροφόρηση, που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα των κοινωνικών δικτύων, αρκετές φορές, οδηγεί τον άνθρωπο στην πλάνη και τον κάνει να πιστεύει σε κάτι που δε συμβαίνει ή δεν ισχύει. Ο χρήστης μπορεί εύκολα να γίνει θύμα οικονομικής απάτης , λεκτικού μπούλινγκ , ακόμη και παραπλάνησης σε σχέση με την  ταυτότητα του ατόμου με το οποίο επικοινωνεί διαδικτυακά. Τέλος, η πολυπλοκότητα της πολιτικής μπορεί να αποτελέσει σύγχρονο λαβύρινθο εξαιτίας των μεγάλων συμφερόντων των πολιτικών ηγετών μίας χώρας. Δυστυχώς, αρκετοί πολιτικοί για να εξυπηρετήσουν δικά τους προσωπικά συμφέροντα εξαπατούν και παραπλανούν τον λαό. Οι απλοί πολίτες έτσι καταλήγουν να βρίσκονται σε μία κατάσταση σύγχυσης και συνεχούς αγωνίας για το μέλλον των ίδιων και των οικογενειών τους.

Ο μυθικός ήρωας Θησέας κατάφερε τελικά να βγει από τον λαβύρινθο του Μίνωα και να σκοτώσει τον εχθρό του, τον Μινώταυρο. Ανάλογα, μπορούμε και εμείς να γίνουμε ένας σύγχρονος «Θησέας». Ειδικότερα οι νέοι που ψάχνουμε να βρουμε τον δρόμο που θα βαδίσουμε στη ζωή μας, τις αξίες κι τα ιδανικά τα οποία θα υιοθετήσουμε, συχνά βρισκόμαστε μπροστά σε λαβυρίνθους. Παγιδευόμαστε από κινδύνους που έχουν μεταμφιεστεί με λέξεις και εικόνες που όμως κρύβουν άλλο νόημα από αυτό που φαίνεται. Μπορεί να είναι ιδεολογίες και θεωρίες που ασκούν γοητεία στους αυθόρμητους και ιδεαλιστές νέους και χρησιμοποιούνται από κάποιους για να μας αποπροσανατολίσουν κι στο τέλος να τους χρησιμοποιήσουν για τα δικά τους συμφέροντα.

Όμως και κάποιοι πολιτικοί μπορούν να παρομοιαστούν με τον Θησέα. Όχι βέβαια όλοι, μόνο αυτοί που αγωνίζονται για την αλήθεια. Είναι γνωστό πως στην πολιτική υπάρχουν πολλά συμφέροντα κυρίως οικονομικά, που έρχονται σε σύγκρουση με τη νομιμότητα. Όσοι αγωνίζονται να το αποδείξουν, αντιμετωπίζουν συχνά κι την καχυποψία των πολιτών που παρασύρονται από την παραπληροφόρηση. Οι ‘’αντίπαλοι’’ διαστρεβλώνουν την αλήθεια και όπου δεν υπάρχει κριτική σκέψη, η αναζήτηση της αλήθειας δυσκολεύει.

Ανάλογα, και ένας επιστήμονας μπορεί να βρεθεί μπροστά σε έναν λαβύρινθο, όταν αναζητά απαντήσεις στον τομέα του. Αν και κάνει έρευνα, απαιτούνται χρήματα που είναι δύσκολο να βρεθούν. Για να τον χρηματοδοτήσει κάποιος, πρέπει να τον ευχαριστούν και τα αποτελέσματα. Έτσι τίθεται στο δίλημμα στους επιστήμονες:  να κατευθύνουν την έρευνα στον επιθυμητό στόχο του χρηματοδότη  που δεν είναι πάντα προς συμφέρον των ανθρώπων και να αποκρύψουν την πραγματική αλήθεια, ή να δηλώσουν με θάρρος τα αντικειμενικά αποτελέσματα ακόμα και αν είναι ‘ δυσάρεστα’ για κάποιους ισχυρούς με συμφέροντα; Μόνο ένας επιστήμονας που έχει υψηλή συναίσθηση του χρέους του απέναντι στην κοινωνία, μπορεί να ανταποκριθεί σωστά.

Η Αναζήτηση της Αλήθειας στον Λαβύρινθο της Εποχής μας

Τριαντάφυλλος Καραγιάννης,

Γεώργιος Καλλιγιαννίδης.

Η διαστρέβλωση της αλήθειας από την προπαγάνδα. Η έλλειψη κριτικής σκέψης και η συναισθηματική φόρτιση επηρεάζουν την ικανότητα των ανθρώπων να διακρίνουν την αλήθεια από το ψέμα;

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συχνά γίνονται πλατφόρμες διάδοσης ψευδών πληροφοριών, κυρίως λόγω της γρήγορης αναπαραγωγής περιεχομένου. Η έλλειψη φίλτρων μπορεί να οδηγήσει στην ταχεία διάδοση «ψευδών ειδήσεων». Η προπαγάνδα χρησιμοποιεί εργαλεία όπως τα μέσα ενημέρωσης ή τα κοινωνικά δίκτυα για να επηρεάσει απόψεις, παραποιώντας ή επιλέγοντας μεροληπτικά πληροφορίες. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία μιας μερικής ή εντελώς ψευδούς εικόνας για ένα θέμα.

Η προπαγάνδα χρησιμοποιεί εργαλεία όπως τα μέσα ενημέρωσης ή τα κοινωνικά δίκτυα για να επηρεάσει απόψεις, παραποιώντας ή επιλέγοντας μεροληπτικά πληροφορίες. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία μιας μερικής ή εντελώς ψευδούς εικόνας για ένα θέμα.

Η έλλειψη κριτικής σκέψης μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους στην τυφλή αποδοχή πληροφοριών, ιδίως όταν αυτές συνοδεύονται από έντονη συναισθηματική φόρτιση, όπως φόβος ή ενθουσιασμός. Τα συναισθήματα αυτά μειώνουν την ικανότητα αξιολόγησης της αλήθειας.

Στο σημερινό σύνθετο τοπίο ψηφιακών τεχνολογιών και μέσων ενημερώσεις, οι πολίτες πρέπει να γίνουν πιο ανθεκτικοί στην παραπληροφόρηση. Εδώ μπορεί να βοηθήσει ο γραμματισμός στα μέσα επικοινωνίας, ενισχύοντας την κριτική σκέψη και βοηθώντας τους πολίτες να επεξεργάζονται καλύτερα τις πληροφορίες, ιδίως στο διαδίκτυο, να εντοπίζουν και να αντιστέκονται στην παραπληροφόρηση.

Η εσφαλμένη πληροφόρηση καθώς και η παρεμβάσεις και η χειραγώγηση των πληροφοριών από το εξωτερικό αποτελούν σοβαρές απειλές για την δημοκρατία και τις κοινωνίες μας.

Το 86% των ευρωπαίων συμφωνεί μ’ αυτό επισημαίνοντας ότι η ταχεία διάδοση της παραπληροφόρησης αποτελεί μείζον πρόβλημα για τη δημοκρατία, σύμφωνα με έρευνα της Ε.Ε.

Ως εκ τούτου, η ενίσχυση της ανθεκτικότητας της κοινωνίας έναντι της παραπληροφόρησης μέσω του ψηφιακού γραμματισμού θα συνεχίσει να διαδραματίζει καίριο ρόλο βοηθώντας τους πολίτες όλων των ηλικιών να περιηγούνται μέσα στο σύγχρονο ειδησεογραφικό περιβάλλον και να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις.

του Λουίς Σεπούλβεδα.

Το «Μαύρο κύμα» και η θανάσιμη απειλή που κρύβει για τη γλαροπούλα Κενγκά εμπνέει τους μαθητές και τις μαθήτριες της Α΄ Γυμνασίου να συνθέσουν το δικό τους ποίημα ή τη δική τους ζωγραφιά.

Λένια Μαραγκού (Α3)

Το Μαύρο Κύμα

Η Κενγκά στον ουρανό πετούσε ελεύθερη

με τα  φτερά ανοιγμένα,

ώσπου ένα μαύρο κύμα, παχύ και βαρύ,

τη σκεπάζει και τη θαλασσοδέρνει στα χαμένα.

Λάδι σκοτεινό την κρατάει δεμένη,

μα βρίσκει τη δύναμη κάπου κρυμμένη,

ξεπλένει το σώμα, σπάει τη σιγή,

κι ανοίγει τα φτερά της ξανά στη ζωή.

Ο ήλιος τη βλέπει μα δεν τη βοηθά,

η Κενγκά  πετάει ψηλά μα όχι αρκετά.

Οι δυνάμεις της χάνονται, η πίσσα τη βαραίνει,

ώσπου μια τελευταία ελπίδα την κυριεύει.

Πετάει πιο χαμηλά, το καμπαναριό του Αγίου Μιχαήλ αγγίζει,

η κούρασή της αβάσταχτη,

μα η ψυχή της φτερουγίζει.

Μαρία Ρήγα (Α3)

Στην πετρελαιοκηλίδα, ο γλάρος πετά,

με φτερά λευκά, σε θάλασσα θλιμμένη.

Κλαίει για το κύμα που δεν είναι πια,

  για τα όνειρα τα χαμένα, σε νερά μαύρα.

Μα δεν το βάζει κάτω, ψηλά θα ξαναβρεθεί,

με ελπίδα  και φως, πάνω από άλλες θάλασσες

θα υψωθεί. Γιατί κάθε γλάρος έχει μια καρδιά

που με αγάπη και γαλήνη τη λευτεριά τραγουδά.

Παναγιώτης Σιμπάρδης (Α3)

Αλέξανδρος Πολιουδάκης (Α3)

Μαρία Παπαϊωάννου (Α3)

Μαριτίνα Παπαδοπούλου (Α3)

Μικρέ μου γλάρε μην ανησυχείς!

Οι άνθρωποι θα αλλάξουν ,

Θα αγαπήσουν τη ζωή!

Θα πάψουν να καταστρέφουν τη γη!

Τα φτερά σου θα ασπρίσουν ξανά ,

Θα νιώσεις πάλι ζεστασιά!

Οι άνθρωποι θα αλλάξουν,

Θα ανθίσει και πάλι η ΖΩΗ!

Παναγιώτης Χριστοφής – Α4

 Μαύρο κύμα, σκοτεινή πληγή,
σκέπασε θάλασσες, πνίγει τη γη.
Φωνές γλάρων σβήνουν στο βυθό,
δάκρυα ψαριών γίνονται αφρό.

Άνθρωπε, πες μου, ως πότε ακόμα
θα βάφεις τον κόσμο με λάδι και χρώμα;
Γη και νερό σε φωνάζουν ξανά,
μην τους στερήσεις πνοή και χαρά.

Θάνος Φιλιππής – Α4

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ‘’ΚΕΝΓΚΑ’’

Ο γλάρος πετούσε ξέγνοιαστος

με δύναμη κουνούσε τα φτερά του

μέχρι που η μαύρη θάλασσα

σταμάτησε το πέταγμά του.

Την όρασή του έχασε,

σκοτείνιασε η ζωή του

και σκέψεις σκοτεινές

πλημμύρισαν την ψυχή του.

Όμως, το σθένος του δεν τό ‘χασε

βρήκε τη δύναμή του,

τη βρομιά καθάρισε,

για να σώσει τη ζωή του.

Κωστής Φαρμάκης – Α4

Ένα ποίημα για την Κενγκά

Ας καθαρίσουμε τα νερά,

τα όνειρά μας.

Ας διώξουμε τη μαυρίλα,

για να σώσουμε το σπίτι μας.

Ορφέας Τζοάνος – Α4

Δανάη Χατζηδημητρίου – Α4