Πρόσφατα κάναμε μια εργασία, στο σχολείο, στο μάθημα των Αγγλικών και στην Πολιτική παιδεία που θέμα της ήταν η μετανάστευση. Αφού μας έδωσαν οι καθηγήτριες τα ερωτηματολόγια, πήγα πρώτα στην μητέρα μου και την ρώτησα να μου πει την δικιά της ιστορία και πώς έφτασε μέχρι εδώ στην Ελάδα δηλαδή. Η ιστορία ήταν πολύ ενδιαφέρουσα.

Ως γνωστόν, η Αλβανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο έγινε κομμουνιστική χώρα με δικτάτορα τον Ενβέρ Χότζα. Ο Χότζα ήταν παρανοϊκός για πολλούς λόγους, αλλά κύριος λόγος είναι το κλείσιμο των συνόρων. Η μητέρα μου γεννήθηκε το 1980 και το ’90- μετά από πολλές διαμαρτυρίες- το καθεστώς έπεσε και όλα κατέρρευσαν, όπως παραδείγματος χάριν οι τράπεζες, οι στρατιωτικές μονάδες, η αστυνομία, το κυριότερο όμως ήταν τα σύνορα. Όταν έπεσε το καθεστώς ,γινόταν ένα χάος. Άνθρωποι με όπλα, τραυματισμένοι άνθρωποι και γενικά και άλλα πολλά. Η μητέρα μου ήταν πολύ τυχερή και μπήκε σε ένα λεωφορείο όπου πήγαινε στην Ελλάδα. Όταν ήρθε στην Ελλάδα, το πιο δύσκολο πράγμα που αντιμετώπισε ήταν η γλώσσα και η αντιμετώπιση των ανθρώπων. Γενικά υπήρχε ρατσισμός, αλλά μετά από πολλές δυσκολίες κατάφερε να χτίσει μία ζωή εδώ. Της λείπει η πατρίδα της, αλλά εδώ η Ελλάδα είναι σαν το δεύτερο το σπίτι της και της αρέσει πολύ η Ελλάδα.

Μου άρεσε  και εμένα πολύ η  ιστορία της, γιατί αξίζει να μάθουμε πώς βρίσκεται ο καθένας σε έναν τόπο.

 

Πέτρος Κοκονέσις Α2