Πρόσφατα παρακολούθησα την υπέροχη θεατρική παράσταση «Ο Πυροβάτης των Αστεριών» του βραβευμένου Γιαννιώτη εκπαιδευτικού και συγγραφέα Θοδωρή Κούκια, από το ΔΗ. ΠΕ. ΘΕ. Ιωαννίνων στο Καμπέριο Θέατρο, σε διασκευή Πάνου Χριστοδούλου και σκηνοθεσία Μιχάλη Κοιλάκου.
Στο έργο παρακολουθούμε τη ζωή ενός παιδιού, του Τίτου. Ο Τίτος υποφέρει από μια σοβαρή ασθένια στα οστά του, η οποία τον απομονώνει στο σπίτι του. Το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του το περνά στο διαδίκτυο, παίζοντας βίντεο-παιχνίδια, ενώ ακόμα και τα μαθήματα του σχολείου τα κάνει εξ αποστάσεως, όπως ακριβώς συνέβαινε όταν είχε ξεσπάσει η πανδημία του κορονοϊού. Ο Τίτο, ο αδερφός του ο Κωστής και η μητέρα τους, μια μέρα βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα. Το Wi-Fi σταματάει να δουλεύει!!! Ο Κωστής και η μητέρα περνάνε ένα μικρό σοκ, το ίδιο και ο Τίτο, αλλά αυτό τον οδηγεί να αναζητήσει τη «σύνδεσή» του με τον πραγματικό κόσμο.
Η περιπέτεια του Τίτου είναι μια διαδρομή από το σκοτάδι στο φως, που τον αναγκάζει να αφήσει την ασφάλεια του «γυάλινου» κόσμου του. Σε αυτή τη διαδρομή ο Τίτο έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα ανακαλύπτει την ταυτότητά του, γνωρίζοντας ανθρώπους και καταλαβαίνοντας ότι και άλλοι έχουν προβλήματα απλά διαφορετικής φύσης. Ο τελικός στόχος του δεν είναι η αποκατάσταση του προβλήματος του διαδικτύου, αλλά το να τολμήσει να «περπατήσει» στα αστέρια, ξεχνώντας για λίγο ή ξεπερνώντας την ευθραυστότητα του σώματός του.
Η συγκεκριμένη παράσταση αγγίζει έντονα το συναίσθημα του θεατή και τον προβληματίζει. Οι ηθοποιοί με την εξαιρετική τους ερμηνεία συνδυάζουν ένα ατομικό πρόβλημα (την αναπηρία του Τίτο) με το συλλογικό (οικονομική κρίση και ανεργία) και καταφέρνουν να μεταδώσουν αβίαστα το μήνυμα ότι η «αδυναμία τελικά είναι η πιο μεγάλη δύναμη». Η ιστορία του Τίτο μας διδάσκει πως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν πρέπει να τα βλέπουμε μόνο ως εμπόδια στη ζωή μας αλλά ως αναπόσπαστα κομμάτια της. Είναι και αυτά μέρος της ομορφιάς της. Ο Τίτο μεταμορφώνεται από έναν φοβισμένο παρατηρητή σε έναν τολμηρό πυροβάτη της ίδιας του της ζωής και μας θυμίζει ότι πραγματικός ηρωισμός είναι να βγαίνεις από το «σπίτι» σου όταν ξέρεις ότι μπορεί να «σπάσεις» την ίδια στιγμή.
Επιμέλεια: Βασιλική Κυραμάριου
Πηγές
https://www.travelioannina.com
https://www.ertnews.gr
https://www.elniplex.com
