Στις 24 Φεβρουαρίου επισκέφθηκε το σχολείο μας μετά από πρόσκληση που του απευθύναμε ο κ. Χρήστος Στουγιάννος, Εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και προπονητής volley. Τον ευχαριστούμε θερμά που αφιέρωσε χρόνο για την εφημερίδα του σχολείου μας.
Πώς μπήκε το volley στη ζωή σας;
Ξεκίνησα να ασχολούμαι με το volley από παιδί, από την τρίτη γυμνασίου, και από τότε δεν έχω σταματήσει ποτέ να αθλούμαι αλλά και να προσπαθώ να παίζω volley και εγώ και τα παιδιά μου.
Τι ήταν αυτό που σας γοήτευσε στο volley περισσότερο από άλλα αθλήματα όπως είναι το ποδόσφαιρο ή το basket ;
Καταρχάς ξεκίνησα να ασχολούμαι με το volley στο σχολείο. Το σχολείο μου στην Αθήνα, όπου μεγάλωσα, είχε μια πολύ καλή παράδοση στο συγκεκριμένο άθλημα. Είχε φτάσει σε πανελλήνιους σχολικούς αγώνες αρκετές φορές και γι’ αυτό υπήρχε μια κουλτούρα του volley θα λέγαμε. Όμως, το γεγονός ότι το volley είναι ομαδικό άθλημα, ένα άθλημα όπου όλοι συμμετέχουν και κανένας δεν μένει να παρακολουθεί απλά κάποιον, με συγκινούσε πάρα πολύ. Το ίδιο και το ότι ασχολούμενος κάποιος με το συγκεκριμένο άθλημα, ανακαλύπτει και πολλά άλλα πράγματα όπως το ότι πρέπει να υπάρχει καταστρωμένη στρατηγική προκειμένου να κερδίσει η ομάδα. Όλα τα παραπάνω με οδήγησαν όχι μόνο στο να ασχοληθώ με το εν λόγω άθλημα, αλλά και να γίνω προπονητής.
Ποια είναι η ποιο έντονη ανάμνηση που έχετε από τα πρώτα σας βήματα στο γήπεδο;
Τα κατάμεστα στάδια! Όταν έπαιζα στους σχολικούς αγώνες, δεν θα ξεχάσω πόσος πολύς κόσμος, μαθητές και γονείς, έρχονταν για να υποστηρίξουν την ομάδα μας. Αυτό να ξέρετε είναι ένα μεγάλο κίνητρο για τους αθλητές, να βλέπουν δηλαδή στις κερκίδες κόσμο που υποστηρίζει την προσπάθειά τους. Και γι’ αυτόν τον λόγο είναι εξαιρετικά λυπηρό το ότι στις μέρες μας, ακόμα και όταν αγωνίζεται η Α΄ Εθνική αντρών και γυναικών, δεν υπάρχει πολύς κόσμος στο γήπεδο να τους ενθαρρύνει.
Πέρα από τη φυσική κατάσταση τι κερδίζει ένας έφηβος αν αποφασίσει να ασχοληθεί με το volley;
Την κουλτούρα συνεργασίας, τη συναναστροφή ακόμα και με άτομα που μπορεί κάποια στιγμή να τον στραβοκοιτάξουν ή να στεναχωρηθούν για μία άτυχη στιγμή, μια κακή μπαλιά, την ανάπτυξη ψυχοσυναισθηματικών δεξιοτήτων, που βοηθούν τους αθλητές και ειδικά τους νεότερους και τους έφηβους να προσαρμοστούν στην κοινωνία, την καλλιέργεια της ψυχικής και συναισθηματικής νοημοσύνης. Το volley είναι ξεκάθαρα ομαδικό άθλημα και αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος για όποιον ασχολείται με αυτό.
Το volley είναι ένα ομαδικό άθλημα. Πώς βοηθάει αυτό την καλλιέργεια του χαρακτήρα και της συνεργασίας;
Ακριβώς επειδή ο χαρακτήρας του είναι ομαδικός κοινωνικοποιείσαι μέσα από την προπόνηση και κυρίως μέσα από τον αγώνα.
Ποιες δεξιότητες αναπτύσσει κάποιος μέσα από την προπόνηση;
Δεξιότητες πνευματικές, ψυχικές, κινητικές, ευλυγισία, δύναμη και κυρίως την ταχυδύναμη. Οι αθλητές μας θέλουμε να έχουν λεπτούς και μακριούς μύες και αυτό προσπαθούμε να πετύχουμε μέσα από την προπόνηση, καθώς οι περισσότερες ασκήσεις μας είναι εκρηκτικές.
Έχετε παρατηρήσει διαφορές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν το volley τα κορίτσια και τα αγόρια ;
Ναι, υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Τα κορίτσια έχουν αγκαλιάσει περισσότερο το συγκεκριμένο άθλημα, χωρίς να είμαι σίγουρος αν είναι θέμα σωματικής διάπλασης ή κουλτούρας. Τα αγόρια δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με το volley, γιατί δεν το θεωρούν και τόσο αντρικό άθλημα. Όμως, αυτή η αντίληψη είναι ξεκάθαρα και μόνο στο μυαλό όσων την ενστερνίζονται, καθώς αν παρακολουθήσετε αντρικό volley, θα καταλάβετε πως ασχολούνται με αυτό πολύ δυνατά αγόρια/άντρες που είναι ικανοί να ασχοληθούν με οποιοδήποτε άλλο άθλημα. H δυσκολία με το volley είναι ότι, αν δεν έχεις καλή τεχνική, δεν μπορείς να το ευχαριστηθείς και θέλει πολλή επιμονή στην τεχνική μέχρι να μπορέσεις να γευτείς τις χαρές που προσφέρει. Απαιτείται συνεργασία, πνευματική διαύγεια να αντιληφθείς τον τρόπο με τον οποίο κινείται ο αντίπαλος, ώστε να αλλάξεις τις δικές σου κινήσεις, και στρατηγική ώστε να στήνεσαι σωστά απέναντι σε έναν αντίπαλο που έχει σωματικά προσόντα που δεν έχεις εσύ.
Πόσο επικίνδυνο είναι το volley και ποιοι είναι οι πιο συνηθισμένοι τραυματισμοί που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας αθλητής;
Επειδή στο volley δεν έρχεσαι σε επαφή με τον αντίπαλο, είναι λιγότερο επικίνδυνο από τα άλλα ομαδικά αθλήματα (καλαθοσφαίριση, ποδόσφαιρο, αντισφαίριση), αλλά έχει τραυματισμούς κυρίως στα δάχτυλα και στις ποδοκνημικές. Πρόκειται, όμως, για μικροτραυματισμούς που διορθώνονται αρκετά εύκολα.
Είναι εύκολο για ένα παιδί στην Ελλάδα σήμερα να ονειρεύεται μια επαγγελματική καριέρα στο volley;
Αυτή τη στιγμή, για να έχεις επαγγελματική καριέρα στο volley και να μιλάμε για μισθούς που κυμαίνονται πάνω από 1.000$ τον μήνα, πρέπει να είσαι στην premier league. Στην Ελλάδα δεν έχει πάρει τόση αξία το συγκεκριμένο άθλημα, έτσι ώστε να μπορεί να συντηρηθεί ένα αθλητής από αυτό, ασχολούμενος επαγγελματικά. Οι περισσότεροι αθλητές του volley έχουν τις δουλειές τους και παράλληλα ασχολούνται και με το άθλημα. Σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όμως, όπως στην Πολωνία, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ισπανία που λατρεύουν το volley, οι αθλητές αμείβονται πολύ καλά.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας επαγγελματίας παίχτης ή προπονητής του volley στη χώρα μας;
Αυτό που ρίχνει περισσότερο την ψυχολογία όσων ασχολούνται με το συγκεκριμένο άθλημα (προπονητές και αθλητές) είναι το γεγονός ότι όλος ο κόπος και η προσπάθεια δεν «αμείβονται» από τον κόσμο. Ο κόσμος δεν παρακολουθεί το άθλημα και κατ’ επέκταση δεν ενθαρρύνει τους αθλητές.
Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν μαθητή γυμνασίου που θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με το άθλημα αλλά φοβάται ότι δεν έχει μέλλον;
Να ασχοληθεί. Τα κέρδη που θα αποκομίσει από την ενασχόλησή του με ένα ομαδικό άθλημα είναι πολλαπλάσια από το να μην κάνει τίποτα ή να κάνει ένα ατομικό άθλημα. Υπομονή, επιμονή, αγωνιστικότητα, κοινωνικοποίηση, συνεργασία, είναι μερικά μόνο από τα πολλά οφέλη.
Ποια είναι η προπονητική φιλοσοφία στο volley;
Προσπαθώ να γίνω καλύτερος για να αντιμετωπίζω όλες τις δυσκολίες που μου βάζει ο αντίπαλος. Κατασκοπεύω, πληροφορούμαι, μελετώ και προσπαθώ να νικήσω τον αντίπαλο.
Πώς ορίζετε την επιτυχία σε μια ομάδα volley;
Επιτυχία για έναν αθλητή είναι να νικήσει τον προηγούμενο εαυτό του. Επιτυχία για μια ομάδα είναι να πάρει καλύτερη θέση στην κατάταξη από τις άλλες ομάδες.
Ποια είναι η εμπειρία σας ως προπονητής;
Ως προπονητής δουλεύω από το 2005 και τώρα έχουμε 2026. Ως αθλητής, ασχολούμαι με το volley πάνω από 35-40 χρόνια.
Ποια είναι η άποψή σας για την προθέρμανση και την αποθεραπεία;
Είναι πολύ σημαντικό σταδιακά οι μύες να ενεργοποιούνται και να αποθεραπεύονται. Στις μεγαλύτερες ηλικίες είναι ακόμα πιο απαραίτητο, ενώ στις μικρές ηλικίες, επειδή η προσαρμοστικότητα των μυών είναι καλύτερη, δεν χρειάζεται να δίνουμε τόση σημασία.
Πώς προσαρμόζετε την προπόνηση ανάλογα με την ηλικία και το επίπεδο των αθλητών;
Στις μικρές ηλικίες η προπόνηση έχει παιγνιώδη χαρακτήρα, ενώ στις μεγαλύτερες ηλικίες οι ασκήσεις είναι διαφορετικές, έχουν διαφορετική ένταση και επιβάρυνση.
Συνεργάζεστε και με άλλους προπονητές;
Ναι, βέβαια. Είμαστε 4 προπονητές στην ομάδα μου, παλιοί αθλητές της Εθνικής Ελλάδος και αθλήτριες που έχουν παίξει πολλά χρόνια volley.
Ποιοι είναι οι προπονητές με τους οποίους συνεργάζεστε;
Ο κ. Γ. Π, ο μεγαλύτερος σε εμπειρία και αναγνωρισμένος παίχτης, με τον οποίο έχουμε μαζί το αγωνιστικό τμήμα, ο κ. Β .Β, επίσης αθλητής που έχει παίξει σε πολύ υψηλό επίπεδο τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, και τέλος η κυρία Σ. Μ., που είναι γυμνάστρια με ειδικότητα στο volley και έχει παίξει σε ομάδες της πόλης μας.
Πόσο συχνά πιστεύετε ότι πρέπει να προπονείται ένα παιδί;
Τα πολύ μικρά παιδιά, που είναι στο εισαγωγικό στάδιο, είναι αρκετό να προπονούνται μέχρι δύο φορές την εβδομάδα. Από την τετάρτη δημοτικού τρεις φορές την εβδομάδα και από την έκτη δημοτικού τρεις φορές με επιπλέον τον αγώνα. Στην ομάδα την οποία προπονώ δίνουμε στα παιδιά τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε αγώνες και φιλικά παιχνίδια.
Από ποια ηλικία και μετά μπορεί κάποιος να ασχοληθεί με το volley;
Στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, τα παιδιά αρχίζουν να ασχολούνται με το volley από πολύ μικρές ηλικίες, για να έχουν πολύ καλά αποτελέσματα αργότερα. Σε άλλα κράτη ξεκινάνε από τη νηπιακή ηλικία.
Επιμέλεια: Κωνσταντίνα Βυζούκη, Κλεοπάτρα Γαλανού, Βίβιαν Νικοβοπούλου, Μιχαέλα Νικοβοπούλου, Ισμήνη Ορφανούδη, Πανωραία Παργανά, Αλεξάνδρα Σιουμάλα,
