Οι συμπεριφορές εξάρτησης από το διαδίκτυο απασχολούν όλο και πιο έντονα την Ελληνική κοινωνία. Όλοι το ζούμε. Πιάνεις το κινητό για να δεις την ώρα και καταλήγεις να έχει περάσει μισή ώρα σε μια εφαρμογή που ούτε καν θυμάσαι γιατί άνοιξες. Νιώθουμε γεμάτοι εικόνες , πληροφορίες, ήχους αλλά ταυτόχρονα κάτι μέσα μας είναι άδειο. Η υπερβολική έκθεση στην ψηφιακή πραγματικότητα δεν είναι κάτι αθώο.
Η ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΝΗΛΙΚΕΣ
Ο εθισμός στο διαδίκτυο χαρακτηρίζεται από την ανεξέλεγκτη χρήση του στους ενήλικες που οδηγεί σε αρνητικές επιπτώσεις στην προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική ζωή. Επηρεάζει την συγκέντρωσή τους,την διάθεση τους, την ικανότητα τους να είναι στο παρόν. Και κυρίως, επηρεάζει την σχέση τους με τον εαυτό τους.
Η ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Διαστάσεις πανδημίας λαμβάνει η έκθεση των παιδιών στις οθόνες των κινητών και των τάμπλετ από πολύ μικρή, ακόμα και την βρεφική ηλικία. Παιδαγωγοί, εκπαιδευτικοί και ψυχολόγοι αρχίζουν ήδη να διαπιστώνουν τις μαθησιακές δυσκολίες που προκαλεί η ψηφιακή ζωή των παιδιών. Έχουν εθιστεί στο διαρκές και έντονο ερέθισμα που δίνουν οι συσκευές και είναι πια πολύ δύσκολο να συγκεντρωθούν σε κάτι άλλο. Ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνουν έχει αλλάξει, χάνουν το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία και όταν δεν είναι συνδεδεμένοι, παραπονιούνται πως βαριούνται. Το μόνιμο παράπονο των γονιών είναι ότι τα παιδιά δεν διαβάζουν στο σπίτι βιβλία γιατί είναι συνεχώς μπροστά σε ένα τάμπλετ. Αυτό τα κουράζει, τους αποσπά την προσοχή, δεν εξασκούνται, δεν τους γίνεται συνήθεια να δίνουν χρόνο για ένα βιβλίο και στην τάξη είναι νευρικά. Πολλά παιδιά από την ηλικία των δύο ετών παίζουν με τα τάμπλετ των γονιών τους ή διαθέτουν τα ίδια δικό τους τάμπλετ ή κινητό .Ωστόσο, η χρήση αυτών των συσκευών μονιμοποιείται από το δημοτικό σχολείο. Ένας από τους τρόπους απομάκρυνσής τους από τις οθόνες είναι να τηρούνται τα όρια από τους γονείς τους χωρίς αυτό να σημαίνει αποκοπή από την τεχνολογία. Η αντικατάσταση των social media με πράγματα που τα γεμίζουν όπως το διάβασμα και η άσκηση μόνο θετικά αποτελέσματα μπορούν να έχουν.
Μην το δεις ως πειθαρχία, το σημαντικό είναι να θυμηθείς πώς είναι να είσαι στο παρόν χωρίς να σου λέει μια οθόνη ποιος είσαι.
Γράφει η Θεώνη Καζανά Β2
Πηγές
