Στις 2 Φεβρουαρίου κάθε χρόνου γιορτάζεται στη Γαλλία La Chandeleur ή αλλιώς Fête des chandelles.Την ονομασία της η γιορτή την πήρε από τη λέξη «chandelle» που σημαίνει λαμπάδα – κερί. Οι χριστιανοί που πηγαίνουν στην εκκλησία για τη γιορτή της Υπαπαντής (γιορτάζεται εκείνη τη μέρα), κουβαλούν κεριά ή λαμπάδες τα οποία στη συνέχεια τα παίρνουν στα σπίτια τους και τα τοποθετούν αναμμένα στα περβάζια των παραθύρων. Είναι η γιορτή που τιμά το φως σε όλες τις μορφές: το φως της ημέρας, το φως των κεριών, το φως της Θείας Χάρης. 
La Chandeleur, όμως, είναι και μια ξεχωριστή και πολύ «νόστιμη» γιορτή αφιερωμένη στις κρέπες. Είναι γνωστή και ως Fête des Crêpes, δηλαδή, γιορτή της κρέπας, αφού οι κρέπες που φτιάχνονται αυτή τη μέρα πιστεύεται ότι φέρνουν ευτυχία!
Η γιορτή είναι συνδεδεμένη με παλιότερα αγροτικά έθιμα που σχετίζονταν με την επιστροφή του ήλιου και το τέλος του χειμώνα, καθώς οι κρέπες θυμίζουν τον ήλιο με το στρογγυλό τους σχήμα και το χρυσαφένιο χρώμα τους.
Σύμφωνα με έναν παλιό θρύλο, εάν τη μέρα της Chandeleur δεν έφτιαχναν κρέπες, η σοδειά του σιταριού θα καταστρέφονταν. Το ψήσιμο της κρέπας συνδέονταν επίσης με το έθιμο του χρυσού νομίσματος. Γύριζαν, δηλαδή, την πρώτη κρέπα στον αέρα με το δεξί τους χέρι ενώ με το αριστερό κρατούσαν ένα χρυσό νόμισμα. Στη συνέχεια, τύλιγαν το χρυσό νόμισμα μέσα σ’ αυτή την πρώτη κρέπα και την τοποθετούσαν σε ένα ντουλάπι του σπιτιού, για να προσελκύσει καλή τύχη και άφθονη σοδειά. Η κρέπα της προηγούμενης χρονιάς – ή ό,τι είχε απομείνει από αυτήν – πετιόταν και το νόμισμα δίνονταν στον πρώτο φτωχό που θα χτυπούσε την πόρτα της οικογένειας.
Ακολουθώντας, λοιπόν, την παράδοση, οι Γάλλοι στις 2 Φεβρουαρίου γιορτάζουν La Chandeleur και κάνουν κρέπες. Αν μάλιστα η κρέπα «γυρίσει» σωστά και πέσει πάλι στο τηγάνι «αλώβητη», τότε το άτομο που τα κατάφερε θα έχει τύχη και οικονομική ευημερία όλο το χρόνο.
Σήμερα, La Chandeleur είναι μια χαρούμενη οικογενειακή γιορτή μιας και οικογένειες και φίλοι μαζεύονται στα σπίτια και φτιάχνουν κρέπες γλυκές ή αλμυρές. Με σοκολάτα, μαρμελάδα, τυρί, ζαμπόν και πολλά πολλά άλλα υλικά. Γύρω από το τραπέζι, με το άρωμα της ζύμης να γεμίζει τον αέρα και τις μικρές αδέξιες προσπάθειες για να γυρίσει σωστά η κρέπα, ξαναζεί η παράδοση, ενισχύονται οι δεσμοί και πλαταίνουν οι καρδιές καθώς οι άνθρωποι μοιράζονται όμορφες στιγμές.
Γράφει η εκπαιδευτικός Γαλλικής Γλώσσας του σχολείου μας, η κ. Ελένη Βαρδάκα
