ΝΤΑΚΟΥΡΗ ΣΟΦΙΑ
Μία θεατρική παράσταση η οποία μου κέντρισε το ενδιαφέρον και προτείνω είναι ο «Κύκλος των χαμένων ποιητών» σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη. Το έργο διαδραματίζεται στο συντηρητικό ιδιωτικό λύκειο Γουέλτον, όπου οι μαθητές έχουν μάθει να υπακούν πιστά στις θεμελιώδεις αρχές του σχολείου, χωρίς να αναπτύσσουν την κριτική τους σκέψη, ακολουθώντας συμβατικά επαγγέλματα και εκπληρώνοντας τις επιθυμίες των γονιών τους. Όταν όμως ο αντισυμβατικός καθηγητής λογοτεχνίας, Τζον Κήτινγκ, καλείται να διδάξει στο Γουέλτον, οι ζωές των μαθητών αλλάζουν οριστικά. Ο κ. Κήτινγκ, με βασικό εργαλείο του την ποίηση, θα τους μάθει σταδιακά πώς να αγνοούν τις προκαταλήψεις, τις συνήθειες και τις επιρροές τις οποίες μας επιβάλλουν οι γονείς, οι παραδόσεις και η κοινωνία μας και πως να αφυπνίσουν την πραγματική τους φύση. Ο ουσιαστικός τρόπος διδασκαλίας του θα καταφέρει να εμπνεύσει τους μαθητές και να τους δημιουργήσει κοινωνικές και καλλιτεχνικές ανησυχίες, οι οποίοι κάνοντας την προσωπική τους επανάσταση θα ανακαλύψουν τα ταλέντα τους και θα θέσουν ως προτεραιότητα τις προσωπικές τους επιθυμίες.
Η συγκεκριμένη παράσταση με εξέπληξε θετικά, διότι πραγματεύεται ένα θέμα που είναι πάντα επίκαιρο. Δηλαδή, αντικατοπτρίζει τα λάθη που έκαναν γενιές ολόκληρες, οι οποίες επέβαλλαν στα παιδιά τους τις δικές τους επιθυμίες, ενδιαφερόμενοι μόνο για το πώς θα συντηρήσουν το δικό τους κοινωνικό status quo και δείχνοντας ταυτόχρονα παντελή αδιαφορία για τα όνειρα των παιδιών .
