Η Δήμητρα Ταξιάρχου είναι φοιτήτρια στη τμήμα Γεωπονίας του ΑΠΘ και προσφέρει κατά περιόδους υπηρεσίες ως εθελόντρια σε ένα καταφύγιο αδέσποτων ζώων. Τη συναντήσαμε και μας απάντησε σε ορισμένα ερωτήματα:
Ποιες είναι οι υπηρεσίες που προσφέρεις στο καταφύγιο αδέσποτων ζώων;
Η πρώτιστη υποχρέωση κάθε εθελοντή στο καταφύγιο είναι η σίτιση των ζώων η οποία συχνά συνδυάζεται και με την παροχή φαρμακευτικής αγωγής ή με κάποια ειδική διατροφή. Κάθε πρωί πρέπει κάποιος/α να βρίσκεται εκεί για να αναλάβει αυτό το έργο. Μια άλλη υποχρέωση είναι η καθημερινή αλλαγή του νερού των ζώων, καθώς μπορεί αυτό να έχει γεμίσει με φύλλα, κλαδιά, έντομα και άλλα στοιχεία που το καθιστούν ακατάλληλο, καθώς το καταφύγιο βρίσκεται στην εξοχή. Τέλος, μέσα στις υποχρεώσεις των εθελοντών είναι και ο καθαρισμός του χώρου από τα περιττώματα των ζώων και βέβαια η βόλτα τους, κάτι καθόλου εύκολο, γιατί τα ζώα είναι πολλά και συχνά δεν μπορούν να συνυπάρξουν μεταξύ τους λόγω ανταγωνισμού και αισθήματος κυριαρχίας στο χώρο, ειδικά όταν είναι του ίδιου φύλου.
Τι σε ώθησε να ασχοληθείς με αυτού του είδους τον εθελοντισμό;
Προσωπική μου αντίληψη είναι ότι η ζωή χωρίς προσφορά είναι ζωή χωρίς νόημα. Μιας και είμαι φοιτήτρια και έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο, ήθελα να τον διαθέσω σε κάτι με το οποίο θα βοηθούσα τον κοινωνικό σύνολο. Έτυχε να δω μία δημοσίευση στο instagram στην οποία ζητούσαν νέους εθελοντές για εκπαίδευση και ενεργοποίηση στο συγκεκριμένο καταφύγιο. Αποφάσισα λοιπόν να συμμετάσχω. Στην εκπαίδευση αρχικά γνώρισα τα ζώα στο καταφύγιο και τις ιδιαιτερότητές τους και στη συνέχεια ανέλαβα πιο ενεργή δράση.
Τι σου προσφέρει η συγκεκριμένη δράση;
Σίγουρα μου προσφέρει ηθική ικανοποίηση, συμβαδίζει με τις αξίες μου και μου δίνει την αίσθηση ότι βελτιώνω την πόλη μου και κάνω λίγο καλύτερο τον κόσμο γύρω μου. Εκτός από τα παραπάνω, το να ασχοληθώ με τα αδέσποτα ζώα – τα περισσότερα από τα οποία είναι σκυλιά και συχνά μεγαλόσωμα- είναι και μία φυσική άσκηση. Γιατί το να διαχειριστείς αυτά τα ζώα, να παίξεις μαζί τους, να καθαρίσεις το χώρο και να τα βγάλεις βόλτα απαιτεί δύναμη και ενέργεια και συχνά συνδυάζεται και με πεζοπορία. Επίσης το διάστημα που ξεκίνησα τη δράση αυτή είχα αποφασίσει να ακολουθήσω την ειδίκευση της ζωοτεχνίας στη σχολή μου, χωρίς προηγουμένως να έχω κάποια ιδιαίτερη επαφή με τα ζώα. Θέλοντας λοιπόν να κατανοήσω καλύτερα τον “ κόσμο των ζώων”, βοηθήθηκα πολύ από τη συγκεκριμένη εθελοντική δράση στο να εξοικειωθώ με τα ζώα, να παρατηρήσω πάρα πολλά στοιχεία σε αυτά και κυρίως τη γλώσσα του σώματός τους και πώς εκφράζουν μέσω αυτής τις διαθέσεις τους. Και μάλιστα μπορώ να πω ότι η γνώση αυτή είναι πολύ χρήσιμη και για την κατανόηση της γλώσσας του σώματος των ανθρώπων, γιατί υπάρχουν πολλές ομοιότητες, όσο περίεργο και να μας φαίνεται.
Θα πρότεινες σε κάποιον/α να ασχοληθεί με τον εθελοντισμό και γιατί;
Εννοείται ότι θα το πρότεινα. Όπως προανέφερα πιστεύω ότι μια ζωή χωρίς προσφορά δεν έχει νόημα. Ειδικά στην εποχή μας που το πρότυπο που επικρατεί είναι αρκετά εγωιστικό και εγωκεντρικό, ο εθελοντισμός είναι ακόμη πιο σημαντικός. . Όλοι μας παροτρύνουν να κάνουμε πράγματα για τον εαυτό μας, να τον προμοτάρουμε σωστά, να βελτιώσουμε την εικόνα μας, να βγάλουμε κέρδος. Δηλαδή να δώσουμε όση ενέργεια μας περισσεύει στον εαυτό μας και πάλι. Ο εθελοντισμός είναι ένα πρότυπο ζωής που υποδεικνύει τη διοχέτευση αυτής της ενέργειας στους άλλους, στον κόσμο γύρω μας. Επίσης, πιστεύω ότι η αλληλεγγύη είναι μια αξία που έχει εκλείψει. Αν θέλουμε μια κοινωνία αλληλοβοήθειας , αυτό πρέπει να ξεκινήσει από τον καθένα μας. Εμένα μου αρέσει μια τέτοιου είδους κοινωνία, οπότε θεώρησα υποχρέωσή μου να προσφέρω πρώτη εγώ, Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι μέσω των δράσεων αυτών και ανάλογα με το τι θα επιλέξει ο καθένας, μπορεί να γνωρίσει άτομα με τα ίδια ενδιαφέροντα και τις ίδιες αξίες και να ενταχθεί σε μια ανθρώπινη κοινότητα που σου ταιριάζει.
