Τραγικά τα γεγονότα που συνέβησαν εχθές το βράδυ στην πόλη της Αθήνας, καθώς έφτασε η αναγγελία για την καταστροφή του στόλου τους στους Αιγός Ποταμούς. Θρήνος, κλαυθμός και οδυρμός μέσα από τα μακρά τείχη, έφτανε από τον Πειραιά έως και την Αθήνα, αφού μόλις έφτασε η Πάραλος, το ιερό πλοίο των Αθηναίων, φέρνοντας την είδηση της συμφοράς τα νέα διαδίδονταν από στόμα σε στόμα. Τη νύχτα λοιπόν εκείνη κανείς δεν κοιμήθηκε. Όχι μόνο, γιατί πενθούσαν τους νεκρούς τους, αλλά πολύ περισσότερο για τους ίδιους τους τους εαυτούς.

Ο θρήνος είχε μακριές ρίζες, καθώς φοβούνταν μην πάθουν τα ίδια με αυτά που είχαν κάνει στους Μηλίους, στους Ιστιαιείς, στους Σκιωναίους, στους Τορωναίους, αλλά και στους Αιγινήτες. Παρ΄όλα αυτά οι τελευταίες πληροφορίες δείχνουν ότι δε μένουν με σταυρωμένα χέρια.

Σήμερα το πρωί οι Αθηναίοι έκαναν συνέλευση και αποφάσισαν τα εξής: αρχικά να φράξουν όλα τα λιμάνια εκτός από ένα, δεύτερον να επισκευάσουν τα τείχη και τρίτον να εγκαταστήσουν φύλακες. Βλέπουμε λοιπόν μια υπερβολική κίνηση των Αθηναίων, αφού όλα αυτά τα βήματα που ακολουθούν παραπέμπουν σε κατάσταση πολιορκίας.

Αυτές ήταν οι τελευταίες πληροφορίες σχετικά με τις ενέργειες των Αθηναίων. Ελπίζουμε να μην υπάρξει πλέον ούτε ένας νεκρός και οι δύο παρατάξεις με σύνεση να αποφασίσουν το καλύτερο για αυτούς και για εμάς. Για οποιοδήποτε θέμα εμφανιστεί θα γίνει σχετική ενημέρωση. Καλή δύναμη σε όλους…

Αυγέρος Δημήτριος, Α1

Αγαπητοί τηλεθεατές μίλησα με τον server μπορούμε να μάθουμε ακριβώς τι συμβαίνει…

( προχωράει λίγο) « Με συγχωρείτε, μήπως ξέρετε τι συμβαίνει»;

« Η ναυμαχία στους Αιγός Ποταμούς ήταν μοιραία για τον στόλο μας. Μόνο η Πάραλος κατάφερε να ξεφύγει. Ο γιός μου ήταν εκεί… ( κλαίει…) »

« Τα συλλυπητήρια μου». Πολλά είχαν ακουστεί για τη συγκεκριμένη ναυμαχία και για τα αίτια της ήττας του αθηναϊκού στόλου, όπως η υποτίμηση του εχθρού, αλλά και η έλλειψη τάξης.

Συνταρακτικά τα νέα που διαδίδονται απόψε. Η είδηση περνά από στόμα , από τον Πειραιά μέσω των μακρών τειχών, μέχρι εδώ στην πόλη. Δεν πρόκειται να κοιμηθεί κανείς απόψε όχι μόνο, για να πενθήσουν όλες τις απώλειες, αλλά πολύ περισσότερο τους ίδιους τους τους εαυτούς. Από πληροφορίες που αντλήσαμε, ο λαός της Αθήνας φοβάται αντίποινα για όλα όσα είχαν στο παρελθόν κάνει στους Μηλίους, στους κατοίκους της Ιστιαίας, της Σκιώνης, της Κορώνης και της Αίγινας και πολλούς ακόμη. Φρικτά γεγονότα… όλοι θα περίμεναν αντίποινα.

Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, η ώρα είναι 5 τα ξημερώματα. Φαίνεται πως όλη η πόλη ξέρει τα κακά που συνέβησαν. Θρήνος έχει ξεσπάσει και αναμένουμε να μάθουμε ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις της Αθήνας { διαφημίσεις…}

Η ώρα 8 κυρίες & κύριου. Πρωινή συνέλευση πραγματοποιήθηκε πριν 5 λεπτά και επιτέλους θα μάθουμε σε ποιες αποφάσεις θα προβεί η Αθήνα. { Έχουμε έγκριση για συνέντευξη; Δυστυχώς, όχι…} Πλησιάζουμε κοντά και όπως βλέπεται υπάρχει αφίσα για όσους δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν. Αρχικά θα φραχτούν τα λιμάνια εκτός από ένα, επιπλέον θα ξεκινήσουν να επισκευάζουν τα τείχη και τέλος θα εγκαταστήσουν φύλακες και όλα θα τα ετοιμάζουν σαν να βρίσκονται σε κατάσταση πολιορκίας.

Ευχαριστούμε που μείνατε μαζί μας. Για περισσότερες εξελίξεις στα θέματα Αθήνας- Σπάρτης ξέρετε που θα μας βρείτε. Καλή σας μέρα…

Γιαννοπούλου Χρυσοβαλάντου, Α1

Απόλυτο χάος κυριαρχεί στην Αθήνα. Απ΄ ό,τι φαίνεται τα νέα που έφερε η Πάραλος για την ήττα τους στους Αιγός Ποταμούς δεν ήταν και τα καλύτερα. Μάλιστα, χθες το βράδυ κανένας δεν έκλεισε το μάτι του. Οι Αθηναίοι δεν θρηνούν μόνο τους χιλιάδες χαμένους συμπολίτες τους που πέθαναν στους Αιγός Ποταμούς, αλλά και τους ίδιους τους τους εαυτούς!

Το τέλος πλησιάζει για αυτούς. Οικογένειες αγκαλιάζονται, κλαίγοντας σαν αυτή να είναι η τελευταία τους στιγμή. Σαν να πλησιάζει το τέλος του κόσμου. Άμα δεν κάνουν κάτι και γρήγορα ποιος ξέρει τι θα τους συμβεί… με τόσα που έχουν κάνει άλλωστε…

Καλαμαράς Ιωάννης, Α2

Αγαπητέ σύντροφε,

αυτήν τη στιγμή κατευθύνομαι προς τον Πειραιά, καθώς ήταν εντολή του σπαρτιάτη Λυσάνδρου να πάμε εκεί με ασφάλεια. Ο ίδιος κατέλαβε την Καλχηδόνα και το Βυζάντιο. Αυτές οι δύο πόλεις βρίσκονται σε πολύ καλές στρατιωτικές θέσεις και είναι πολύ μεγάλο πλεονέκτημα να τις έχει καταλάβει.

Δε φτάνει αυτό… Έβαλε μάλιστα, στη Λάμψακο, την Καλχηδόνα και το Βυζάντιο δεκαρχίες με σκοπό να αλλάξει το πολίτευμα σε ολιγαρχικό. Με αυτόν τον τρόπο, κατάφερε να ελέγχει όπως θέλει ο ίδιος τις περιοχές. Επίσης όποιον Αθηναίο συναντούσε τον έστελνε στην Αθήνα μαζί με εμάς, επειδή θεωρούσε πως με την πολυκοσμία θα ήταν δύσκολος ο επισιτισμός όλων των κατοίκων. Φυσικά, αυτό έγινε και για να παρεμποδίσει τον ανεφοδιασμό τροφίμων σε εμάς.

Όπως καταλαβαίνεις, είναι δύσκολα τα πράγματα. ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!

Με εκτίμηση

Αθηναίος φρουρός….

Άγγελος Κούρτης, A2

Αγαπητή μητέρα,

έχω μέρες να σου γράψω και δεν ξέρεις πως νιώθω μετά από όλα αυτά. Απ΄ όταν χάσαμε νιώθω πελαγωμένος. Πίστευα πως θα με σκότωναν και δε θα προλάβαινα να σε αποχαιρετήσω. Όμως ευτυχώς δεν το έκαναν. Βέβαια δεν ξέρω, αν είναι προτιμότερος ο γρήγορος και ξαφνικός ή ο αργός και οδυνηρός θάνατος.

Ο Λύσανδρος, είχε υποσχεθεί ότι θα μας έφερνε με ασφάλεια στην Αθήνα. Στην αρχή χάρηκα, γιατί πίστεψα ότι μπορεί και να υπάρχει τελικά κάποιος τόσο μεγαλόψυχος που θα ήθελε το καλό ακόμα και του εχθρού του, αλλά τελικά ήταν όλα μια πλάνη. Το μόνο που ήθελε πραγματικά ήταν να μας βασανίσει. Αφού πρώτα κατάφερε να μας υποτάξει και να κερδίσει την εμπιστοσύνη μας, έδειξε κατόπιν το αληθινό του πρόσωπο.

Κατέκτησε το Βυζάντιο και την Καλχηδόνα. Άλλαξε το πολίτευμα μας σε ολιγαρχικό, απογύμνωσε την Αθήνα από τους συμμάχους και τώρα μας σέρνει σε ένα ταξίδι θανάτου. Κατάφερε σιγά σιγά και μεθοδικά να μας καταστρέψει. Στην αρχή έμοιαζε με έναν καλόκαρδο άνθρωπο, ελευθερωτή, αλλά τελικά είναι ένας μεθοδικός και πονηρός άνθρωπος.

Μάνα μου δυστυχώς φοβάμαι ότι η κατάσταση μου θα είναι χειρότερη απ΄ ό,τι είχα φανταστεί. Ο πόνος που νόμιζα ότι θα νιώσω είναι τελικά μια μικρή σταγόνα μπροστά στον ωκεανό πόνου που με περιμένει. Αν πεθάνω και δεν προλάβω να σε αποχαιρετήσω, θέλω να κρατήσεις αυτό το γράμμα ως ανάμνηση από εμένα. Εάν πεθάνω τελικά, δώσε μου την ευχή σου για καλό παράδεισο και αν όχι ετοίμασε γιορτή, γιατί επιστρέφω!!!

Με πολλή αγάπη

Ο γιός σου…

Μαρία Κωνσταντινοπούλου, Α2

Πριν από ένα μικρό χρονικό διάστημα , πραγματοποιήθηκε μία « δίκη» στη Βουλή, με κατήγορο τον Θηραμένη. Πρόκειται για μία εντελώς στημένη δίκη με προκαθορισμένο αποτέλεσμα.

Ο Κριτίας, ένας από τους Τριάκοντα Τυράννους, διαφωνούσε συνεχώς με τον Θηραμένη, κυρίως στο θέμα του διαμοιρασμού της εξουσίας. Ενώ ο Θηραμένης, θεωρούσε πως θα ήταν ωφέλιμο να μοιραστούν την εξουσία με « δικούς τους ανθρώπους» και συγκεκριμένα 3.000, ο Κριτίας ήταν εντελώς κάθετος στο ζήτημα.

Όταν εν τέλει , αποφασίστηκε να μοιράσουν την εξουσία, δημιούργησαν μία λίστα η οποία αποτελούνταν από τα άτομα αυτά. Με τη σύμφωνη γνώμη όλων, κυκλοφόρησε ένας νόμος το νομοθετικό πλαίσιο του οποίου υποστήριζε πως όσοι άνθρωποι βρίσκονται εκτός της λίστας, κάθε ένας από τους Τριάκοντα είχε το δικαίωμα να τους καταδικάσει. Όσοι όμως βρίσκονταν στη λίστα, δεν επιτρεπόταν να καταδικαστούν αυθαίρετα από τους Τριάκοντα, αλλά έπρεπε η Βουλή να ψηφίσει υπέρ ή κατά.

Ακολουθώντας τον νόμο, ο Θηραμένης παρευρέθηκε στη Βουλή, προκειμένου να εξηγήσει την κατάσταση στους βουλευτές από την πλευρά του. Μόλις ολοκληρώθηκε η διαδικασία, οι βουλευτές, φαίνονταν να έχουν πειστεί για την αθωότητα του και έτσι θα ψήφιζαν υπέρ του Θηραμένη. Όμως ο Κριτίας, προκειμένου να « ξεφορτωθεί» τον Θηραμένη, έστησε τη δίκη και για αυτό μιλάμε για μία « παρωδία δίκης».

Αρχικά ο Κριτίας τροποποίησε τη μυστική ψηφοφορία και την μετέτρεψε σε φανερή. Γέμισε επίσης τη βουλή με παρακρατικούς, οι οποίοι ήταν οπλισμένοι με μαχαίρια και έτοιμοι να επιτεθούν. Έτσι ο Κριτίας, εκβίασε τους βουλευτές με την ζωή τους. Μόνος του αποφάσισε να αφαιρέσει τον Θηραμένη από τη λίστα των 3.000 και υποστήριξε πως αυτό έγινε με τη σύμφωνη γνώμη όλων. Αυθαίρετα ο ίδιος καταδίκασε τον Θηραμένη σε θάνατο χωρίς να μπορεί κανένας βουλευτής να διαφωνήσει, αφού απειλούνταν με τη ζωή του…

Μαρτζάκλης Παναγιώτης, Α2

]]> https://schoolpress.sch.gr/demenika2024/archives/74/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/demenika2024/archives/72 https://schoolpress.sch.gr/demenika2024/archives/72#comments Wed, 10 Apr 2024 15:14:36 +0000 ΠΑΥΛΟΥ ΙΣΜΗΝΗ http://schoolpress.sch.gr/demenika2024/?p=72 [...]]]> ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΘΗΡΑΜΕΝΗ με τα πεπραγμένα του στον Λύσανδρο & τη Σπάρτη

Αθήνα, 06/06/404 π. Χ.

Αγαπητή Μαρία,

μετά την ήττα των Αθηναίων στους Αιγός Ποταμούς , επικρατεί σύγχυση. Κάποιοι θέλουν την ολοκληρωτική καταστροφή της Αθήνας και αποκρούουν τους συμβιβασμούς, ενώ άλλοι επιδιώκουν τον συμβιβασμό, αλλά με όρους. Έτσι λοιπόν, οι Αθηναίοι πήγαν στον Άγη για συνθηκολόγηση, ζητώντας να κρατήσουν τα μακρά Τείχη. Ωστόσο ο Άγης, τους παρέπεμψε στους πέντε εφόρους, λέγοντας πως αυτοί είναι αρμόδιοι για τέτοια ζητήματα.

Με αφορμή αυτό, στη συνέλευση εγώ ο ίδιος πρότεινα να πάω στον Λύσανδρο, με την πρόφαση πως θα γνωρίζω, όταν γυρίσω τον λόγο που επιμένουν οι Σπαρτιάτες για τα τείχη, καθώς δεν επιθυμούσαν να παραμείνουν. Έτσι, έμεινα σχεδόν τέσσερις μήνες στον Λύσανδρο, διότι γνωρίζαμε πως με τον καιρό θα εξαντλούνταν όλα τα τρόφιμα και οι Αθηναίοι θα συμφωνούσαν ακόμη και σε επαχθείς όρους. Όταν γύρισα, τους ανακοίνωσα ότι ο Λύσανδρος ήταν ο υπαίτιος για την πολύμηνη παραμονή μου εκεί και πως τελικά με παρέπεμψε στη Σπάρτη, στους εφόρους.

Στο μεταξύ ο Λύσανδρος είχε ήδη στείλει στους εφόρους τον Αριστοτέλη, Αθηναίο εξόριστο και άλλους Λακεδαιμονίους , για να τους μηνύσουν τα γεγονότα. Μόλις έφτασα στη Σπάρτη, μαζί με άλλους εννέα, στην πελοποννησιακή συνέλευση, υπήρχαν αντικρουόμενες απόψεις, αλλά αποφάνθηκαν τελικά πως δε θα υποδουλώσουν Ελληνική πόλη που είχε βοηθήσει τα μέγιστα κατά τους Περσικούς πολέμους, αλλά θα κάνουν ειρήνη με δυσβάσταχτους όρους.

Αυτοί ήταν να γκρεμίσουν τα μακρά τείχη και του Πειραιά, να παραδώσουν τα πλοία εκτός από δώδεκα, μα επαναφέρουν τους εξόριστους και να θεωρούν τους ίδιους εχθρούς & φίλους και φυσικά να τους ακολουθούν οπουδήποτε και στη στεριά και στη θάλασσα. Ύστερα, όταν επιστρέψαμε, για να ανακοινώσουμε τους όρους συνθηκολόγησης, μας περικύκλωσε ο κόσμος, γιατί πίστευαν πως θα ήμασταν άπρακτοι πάλι. Είχαν τρομοκρατηθεί με τους ανθρώπους που χάνονταν από την πείνα.

Συνέβησαν πολλά & τρομερά πράγματα, αλλά όπως φαίνεται πετύχαμε τον στόχο μας. Ελπίζω να σε δω σύντομα…

Με αγάπη,

ΘΗΡΑΜΕΝΗΣ

Αζέλη Χριστίνα, Α1

Αποφασίσαμε στη συνέχεια να δημοσιεύσουμε τις εργασίες αυτές, με στόχο να προάγουμε τον ψηφιακό γραμματισμό των μαθητών μας και να αναδείξουμε μια διαφορετική όψη των νέων τεχνολογιών.

Επιλέξαμε τον κειμενικό τύπο  του ψηφιακού περιοδικού ως τον τον πλέον πρόσφορο χώρο έκφρασης και «συνάντησης».

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα θέλησα να σου γράψω για τα αίτια της ήττας των Αθηναίων στους Αιγός Ποταμούς, όσο ήμουν στρατιώτης. Ας ξεκινήσουμε με το ότι είχαμε υπερβολική αυτοπεποίθηση και πολύ αναπτερωμένο ηθικό λόγω της νίκης μας στις Αργινούσες. Επίσης, δεν είχαμε αγκυροβολήσει ούτε σε σωστό, αλλά ούτε σε ασφαλές σημείο και αναγκαζόμασταν ανά δεύτερη ημέρα να μετακινούμαστε στη Σηστό για πάρουμε τρόφιμα και τα πλοία με αυτόν τον τρόπο έμεναν πίσω απροστάτευτα.

Ο αρχηγός μας, αλλά και εμείς οι ίδιοι ήμαστε απείθαρχοι, δεν είχαμε τάξη και ήμαστε πολύ χαλαρή διοίκηση του στόλου. Μία ημέρα μας επισκέφτηκε ο Αλκιβιάδης και μας πρότεινε να πάρουμε τα πλοία και να τα μεταφέρουμε στο λιμάνι της Σηστού, ώστε να έχουμε κοντά και την αγορά και το λιμάνι και να μην χρειάζεται να αφήνουμε τα πλοία μας απροστάτευτα. Δεν τον ακούσαμε, γιατί την τελευταία φορά μας πρόδωσε… Επιπλέον, υποτιμούσαμε και περιφρονούσαμε τη στρατηγική ικανότητα του Λύσανδρου και συνεχώς τον προκαλούσαμε σε ναυμαχία.

Ο Λύσανδρος έχει πειθαρχία, μυστικότητα, αιφνιδιασμό και ετοιμότητα και σκέφτηκε να στείλει πιο γρήγορα πλοία του να μας παρακολουθούν όταν κατεβαίνουμε από τα δικά μας και να του το πουν. Μας κατασκόπευαν τουλάχιστον τέσσερις ημέρες και τελικά μας επιτέθηκαν και χάσαμε.

Το μάθημα που πήραμε είναι το να εμπιστευόμαστε καμιά φορά και αυτούς που μας πρόδωσαν, γιατί μπορεί και να έχουν δίκιο όπως είχε ο Αλκιβιάδης..

Θα τα πούμε ξανά σύντομα…

Ιουλία Κακολίρη, Α2

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Ξύπνησα το πρωί αγανακτισμένος με την κατάσταση που ζω. Οι Σπαρτιάτες δεν έχουν εμφανιστεί και εμείς συνεχίζουμε να τους προκαλούμε. Ντύθηκα, πλύθηκα και βγήκα έξω από το δώμα μου να δω λίγο ήλιο. Σιγά σιγά ξύπναγε όλο το πλήρωμα και οι στρατηγοί ήταν ήδη στο κατάστρωμα. Μετά από κανα μισάωρο μας είπαν ότι πρέπει να ξανακάνουμε αυτό που κάναμε πριν δύο μέρες. Να ξαναπάμε στην αγορά.

Πήρα τον εξοπλισμό μου και ξεκίνησα μαζί με τους άλλους προς τη Σηστό. Περπάταγα και περπάταγα μέχρι που έφτασα. Αμέσως ξεκίνησα να ψωνίζω τρόφιμα και αντικείμενα για να εφοδιαστούμε. Ξαφνικά, εκεί που ψώνιζα, άκουσα φωνές και αμέσως προσπαθούσα να καταλάβω τι συμβαίνει. Γύρναγα το κεφάλι μου δεξιά και αριστερά, για να δω τι γινόταν. «Μας επιτίθενται! Γρήγορα στα καράβια!!!». Αυτό μόνο χρειάστηκε ν” ακούσω για να αρχίσω να τρέχω προς τα πλοία μας. Όταν φτάσαμε μαζί με τους άλλους , ήταν ήδη πολύ αργά. Βλέπω όμως από μακριά ένα πλοίο του Κόνωνα και ανέβηκα πάνω χωρίς δεύτερη σκέψη. Καθίσαμε λίγο ακόμη, μα ήταν άδικος κόπος. Η μάχη ήταν ήδη τελειωμένη. Χάσαμε!

Ναι, αυτό έγινε. Χάσαμε. Μα καλά, έπρεπε να το περιμένω, φαινόταν. Επειδή είχαμε κερδίσει στις Αργινούσες δεν σήμαινε ότι θα νικούσαμε και εδώ τους Σπαρτιάτες. Μπορώ να πω κιόλας ότι το μέρος που είχαμε αγκυροβολήσει δεν ήταν καλό. Δεν ήταν ασφαλές και φεύγαμε ανά δύο μέρες για ανεφοδιασμό για πολλές ώρες. Έπρεπε να το περιμένω. Αυτό που δεν περίμενα ήταν αυτό που μας είπε ο Αλκιβιάδης. Ήξερα ότι ήταν αλήθεια, αλλά δεν περίμενα να βγει κιόλας. Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία τι έγινε, ας μην τα αναλύω. Σημασία έχει ότι χάσαμε – ηττηθήκαμε…

Σ” αφήνω τώρα. Ελπίζω να τα πούμε πάλι σύντομα.

Αντώνης,

ο Αθηναίος

Λουκία Κεπενού, Α2.