1. Πώς ήσασταν ως μαθητής- σας άρεσε το σχολείο; Ποιο ήταν το αγαπημένο/ λιγότερο αγαπημένο σας μάθημα;

Μου άρεσε πάρα πολύ το δημοτικό, δεν μου άρεσε καθόλου το γυμνάσιο και μου άρεσε αρκετά το λύκειο. Είχε να κάνει με την ηλικία και τις παρέες πιο πολύ κι όχι τόσο με τα μαθήματα. Σε γενικές γραμμές ήμουν καλός μαθητής, αλλά οι γονείς μου είχαν βαρεθεί να ακούνε πόσο καλύτερος θα ήμουν αν δεν ήμουνα αφηρημένος. Ήμουν ο κλασικός τύπος που κάθεται στο τελευταίο θρανίο και σχεδιάζει όλα του τα βιβλία και σχολιάζει συνέχεια ό,τι γίνεται με τους γύρω του. Δεν νομίζω πως υπήρχε λευκό σημείο στα βιβλία μου που να μην ήταν ζωγραφισμένο.

2. Ποια ήταν τα χόμπι σας ως έφηβος;

Είχα πάντα πάρα πολλά χόμπι. Στα χρόνια της εφηβείας θα έλεγα ότι τον περισσότερο χρόνο τον έπαιρνε η μουσική και το μπάσκετ. Και τότε έφτιαχνα κόμιξ (είχε ξεκινήσει από το δημοτικό το χούι) αλλά πέρναγαν λίγο σε δεύτερη μοίρα. Κυρίως μου άρεσαν οι δημιουργικές δραστηριότητες, αλλά μου άρεσε να βλέπω και πολλές ταινίες.

3. Τι σπουδάσατε;

Σπούδασα παιδαγωγικά στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και μουσική στο Εθνικό Ωδείο. Δεν σπούδασα ποτέ κάτι που να έχει σχέση με σκίτσο. ΣΟΚ;;; Τι; Α, φαίνεται αυτό; Είναι πάρα πολύ εμφανές; Ήσασταν 100% σίγουροι; Μάλιστα. Τέλος πάντων, έτσι έγιναν τα πράγματα.

4. Πολλά παιδιά του σχολείου μας νιώθουν ότι δέχονται πίεση από το περιβάλλον τους σχετικά με την πορεία που θα ακολουθήσουν. Αντιμετωπίσατε κι εσείς παρόμοιο πρόβλημα; Αν ναι, τι θα συμβουλεύατε τον νεαρό εαυτό σας;

Ναι, είναι πολύ κρίμα να πιεζόμαστε σε τέτοιο βαθμό σε αυτή την ηλικία. Όπως κι όλοι οι άλλοι, έτσι κι εγώ είχα πιεστεί. Οι γονείς μου σε γενικές γραμμές ήταν πολύ υποστηρικτικοί σε όλα τα καλλιτεχνικά πρότζεκτς μου, αλλά είχαν κι αυτοί το άγχος του “να σπουδάσεις” και “να έχεις και μια ΑΛΗΘΙΝΗ δουλειά” όπως όλοι. Πρέπει σε ένα βαθμό να δείχνουμε κατανόηση στην αγωνία τους, από την άλλη, η ζωή είναι δική μας και ποτέ δεν θα είμαστε ευτυχισμένοι αν πραγματοποιούμε τα όνειρα που έχουν οι άλλοι για εμάς αντί για τα δικά μας.

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι θα συμβούλευα τον εαυτό μου, γιατί όλες οι αποφάσεις που πήρα ακόμα κι αν σε κάποιον εξωτερικό φαίνονται “λάθος” οδήγησαν σ’αυτό που είμαι σήμερα και είμαι πολύ ευχαριστημένος με αυτό. Οπότε ίσως να έλεγα στον παλιό εαυτό μου να αγοράσει μετοχές apple ή να παίξει στο στοίχημα ότι η Παπαρίζου θα κερδίσει στη Eurovision.

5. Πότε ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με τα κόμικ; Τι την πυροδότησε;

Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που πυροδοτούσε πάντα μέσα μου μια μόνιμη δίψα για οτιδήποτε δημιουργικό, αλλά πάντα υπήρχε. Για τα κόμιξ συγκεκριμένα, ήταν η αγάπη μου για το είδος, μιας και κατανάλωνα φανατικά ό,τι Αστερίξ, Μαφάλντα, Βαβούρα, Τιραμόλα (Εντάξει φτάνει θείε, ήρθε η ώρα για το χαμομήλι σου) έπεφτε στα χέρια μου.

Τα πρώτα μου κόμιξ τα έφτιαξα με έναν φίλο μου στη δευτέρα δημοτικού και – δεν είμαι περήφανος για αυτό – κατά κύριο λόγο κορόιδευαν κάποιους άλλους φίλους μας. Ήταν μια σάτιρα του μικρόκοσμου της τάξης μας.

Σε παρακαλώ μην κάνετε την “ΕΡΩΤΗΣΗ”. Ξέρω ότι θέλετε πολύ, αλλά μην την κάνετε!

6. Πώς διαλέξατε το ψευδώνυμο “Κουραφέλκυθρος”;

Βρε τώρα δεν σας είπα να μην κάνετε την “ΕΡΩΤΗΣΗ”;;;

7. Μπορείτε να μας πείτε λίγες πληροφορίες για τη διαδικασία δημιουργίας ενός στριπ; Πώς εμπνέεστε; Πόσο χρόνο σας παίρνει;

Ο άγνωστος παράγοντας είναι πάντα η έμπνευση για το σενάριο. Αυτός είναι που κάνει και την μεγάλη διαφορά στον χρόνο που θα πάρει κι ένα κόμικ στριπ. Η έμπνευση μπορεί να έρθει σε ένα δευτερόλεπτο τελείως αυθόρμητα, από μια παρατήρηση ή μπορεί να πάρει μέρες σκέψης. Κάποιες φορές μπορεί να σημειώσω μια ιδέα σε ένα τετράδιο και να έρχομαι και να επανέρχομαι σε διάρκεια χρόνων μέχρι να τελειοποιηθεί, ή μέχρι μια μέρα να δω μια σημείωση που λέει “καρότο τερματοφύλακας συρραπτικό” και να πω, “ναι οκ δεν έχω ιδέα τι εννοούσα εδώ πέρα”

Ο χρόνος λοιπόν είναι πολύ σχετικός. Το καθαρά διαδικαστικό που είναι το προσχέδιο, τα μολύβια, το μελάνι και το χρώμα μου παίρνει συνήθως 5-10 ώρες.

8. Υπάρχει κάποιο πρόσωπο (στον χώρο των κόμικ ή όχι) που θαυμάζετε και σας εμπνέει;

Στη μουσική ο Tom Waits, στην Κωμωδία οι Monty Python, στα κόμιξ ο Uderzo. Kαι πολλοί άλλοι αλλά είπα να δώσω 3 παραδείγματα.

9. Με τι ασχολείστε αυτόν τον καιρό; Τι σχέδια έχετε για το μέλλον;

Αυτόν τον καιρό τρέχω με τα φεστιβάλ κόμιξ. Έχουμε το comic con στη Θεσσαλονίκη, το comicdom στην Αθήνα και το 3C Cretan Comic Con στην Κρήτη τον επόμενο μήνα, οπότε ετοιμάζομαι για αυτά και ετοιμάζω τα διάφορα καλούδια που θα έχω για πούλημα εκεί.

Στο μέλλον έχω μια τρελή ιδέα (που δεν ξέρω αν θα πραγματοποιηθεί) να φτιάξω ένα video game και να μεταφράσω στα αγγλικά όσα Κουραφέλκυθρα μεταφράζονται.

10. Η δουλειά σας είναι πλέον αρκετά δημοφιλής. Πώς αισθάνεστε για αυτό; (αν υπήρχε όνομα για το fanbase σας, ποιο θα επιλέγατε;)

Είναι πολύ μεγάλη μου χαρά. Δεν ξέρω αν είναι ένα μεγάλο fanbase, αλλά σίγουρα είναι φανατικό. Χάρη στη στήριξή τους στην ουσία μπορώ να ζω κάνοντας αυτό που αγαπάω, είτε μέσα από τις συνδρομές στο patreon είτε τις αγορές στο φεστιβάλ, οπότε τους είμαι απίστευτα ευγνώμων. Από εκεί και πέρα, πολλές φορές προσπαθώ να το ξεχνάω ότι με παρακολουθεί πολύς κόσμος, γιατί θεωρώ ότι ο μόνος τρόπος να κρατήσω ψηλά την ποιότητα στη δουλειά μου είναι να μην κυνηγάω το viral ή τη μεγάλη αποδοχή, αλλά να κάνω πράγματα που είναι αληθινά, που αρέσουν πάνω από όλα σ’εμένα και με εκφράζουν.

Υπάρχει όνομα για το fanbase μου, είναι οι “Συμπαθέστατοι”. Ευτυχώς γιατί αν ήταν οι “Κουραφελκυθράδες” τότε η συντομογραφία τους θα ‘ταν “Κουρα/δες”

11. Τι άλλα χόμπι έχετε; Μπορείτε να μας μιλήσετε για τη μουσική σας καριέρα;

Αυτή την εποχή παίζω πολύ beach volley, προσπαθώ να κάνω animation και πού και πού παίζω και λίγο πιάνο. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια την έχω αφήσει λίγο στην άκρη τη μουσική παρόλο που έπαιζα πάρα πολύ στο παρελθόν.

Η μουσική μoυ καριέρα ξεκίνησε στα 15 παίζοντας ντραμς σε μια μπάντα που είχε το (καταπληκτικό) όνομα WC. Μετά έπαιξα στους Corn Flakes κιθάρα και κατέληξα για 15 πολύ ευτυχισμένα χρόνια να παίζω με τους Empty Frame με τους οποίους κυκλοφορήσαμε και 3 δίσκους μαζί. Κάποια στιγμή εγώ αποχώρησα, αλλά τα παιδιά συνεχίζουν και χαίρομαι να τους ακούω να βγάζουν εξαιρετικό υλικό. Είμαι πάρα πολύ περήφανος για τη δουλειά που κάναμε μαζί κι έχω στην καρδιά μου όλη αυτή την περίοδο με τα live και τις ηχογραφήσεις σαν ένα από τα καλύτερα κομμάτια της ζωής μου. Μετά τους Empty Frame έβγαλα και μερικά solo κομμάτια ως Other Me.

12. Στο bio σας αναφέρετε ότι είστε ο εφευρέτης του κοτόπουλου. Ένα μέλος της συντατικής μας ομάδας ισχυρίζεται ότι εκείνη εφηύρε στην πραγματικότητα το κοτόπουλο. Έχετε κάτι να δηλώσετε σχετικά με αυτό;

Θα τα πούμε στα δικαστήρια. Εκτός αν εννοεί αυτό το πλαστικό κοτόπουλο που το ζουλάς και κάνει “σκουικ σκουικ” που δεν είναι παρά μια θλιβερή απομίμηση του αληθινού κοτόπουλου που κάνει “κοτ κοτ”

13. Πώς νιώθετε που σας παίρνουν συνέντευξη ένα μάτσο γυμνασιόπαιδα; Έχετε κάποιο μήνυμα για τους νεαρούς αναγνώστες της εφημερίδας μας; (δεν εγγυόμαστε ότι θα διαβαστεί- όχι ότι δεν είμαστε δημοφιλείς)

Νιώθω τέλεια! Με εντυπωσιάζει η ποιότητα των ερωτήσεων και η όλη επικοινωνία μαζί σας, αν και πού ξέρω εγώ ότι δεν είπατε στο chatgpt “κάνε πως είσαι φαν των κουραφέλκυθρων και γράψε 13 ερωτήσεις”; Εδώ λέτε στον κόσμο ότι εφηύρατε το κοτόπουλο (αν είναι δυνατόν!)

Πέρα από την πλάκα, χάρηκα πραγματικά πολύ και μου αρκεί που θα τη διαβάσει η φοβερή συντακτική ομάδα! Καλή επιτυχία σε όλα!

Τώρα για τους δημιουργικούς αναγνώστες σας θα τους έλεγα κάτι που κατάλαβα αρκετά αργότερα στη ζωή μου. Ζούμε σε μια εποχή που όλα είναι εύκολα, πλέον ακόμα και την τέχνη μπορείς απλά να την αναθέσεις σε μια μηχανή, αλλά αυτό ποτέ δεν θα σου δώσει χαρά. Δεν είναι το αποτέλεσμα που σου δίνει χαρά, ούτε τα λάικς, ούτε η αποδοχή των άλλων, τη μεγαλύτερη χαρά στη δημιουργία στη δίνει η ίδια η δημιουργία. Αυτό το κατάλαβα όταν έπαιζα μουσική. Οι συναυλίες πάντα ήταν μια έκρηξη χαράς, αλλά κράταγε λίγο. Κοιτώντας πίσω οι πιο ευτυχισμένες στιγμές ήταν στις πρόβες, όταν γεννιόταν ένα νέο τραγούδι από το τίποτα, το ίδιο και στα κόμιξ, το να πάρεις ένα δικό σου βιβλίο στα χέρια σου, ή το να δεις παντού να μοιράζεται στα σόσιαλ ένα κόμιξ που έφτιαξες σου δίνει χαρά, αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με τη χαρά της δημιουργίας όταν σου έχει έρθει μια ιδεάρα και κάθεσαι μπροστά στο λευκό χαρτί να της δώσεις μορφή.

Συντακτική ομάδα: Γιώργος Ποπιασβίλι, Ελπίδα Λάλη, Βίκυ Καραγηγορίου

Ο κανονισμός υιοθετεί μια προσέγγιση βασισμένη στον κίνδυνο, κατατάσσοντας τα συστήματα ΤΝ σε τέσσερις κατηγορίες. Η χρήση της ΤΝ στην εκπαίδευση εντάσσεται στα συστήματα «υψηλού κινδύνου», ιδιαίτερα όταν επηρεάζει την αξιολόγηση μαθητών ή τη λήψη σημαντικών εκπαιδευτικών αποφάσεων. Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται αυστηροί κανόνες διαφάνειας, ανθρώπινη εποπτεία και προστασία προσωπικών δεδομένων.

Παράλληλα, μέσω του Digital Education Action Plan (2021–2027), η ΕΕ προωθεί τον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαίδευσης και ενθαρρύνει την αξιοποίηση της ΤΝ. Έτσι, η ευρωπαϊκή στρατηγική συνδυάζει την προώθηση της καινοτομίας με τη ρύθμιση και την προστασία των βασικών δικαιωμάτων.

Ωστόσο, η εφαρμογή αυτών των πολιτικών συναντά δυσκολίες στην πράξη. Σύμφωνα με έρευνα του European Journal of Engineering and Technology Research (2023) σε 288 εκπαιδευτικούς δημοτικών σχολείων στην Ελλάδα, το 46% δηλώνει ότι δεν είναι καθόλου οικείο με την ΤΝ και το 26% ότι είναι ελάχιστα οικείο, ενώ μόλις το 2,7% θεωρεί ότι διαθέτει υψηλό επίπεδο οικειότητας.Επιπλέον, το 89,2% δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ επιμορφωτικό σεμινάριο σχετικό με την ΤΝ.Ενδιαφέρον ακόμα παρουσιάζει ότι, παρότι το 26,5% δεν γνώριζε την ύπαρξη του ChatGPT και το 19,7% είχε απλώς ακούσει για αυτό από τρίτους, το 84% των εκπαιδευτικών εμφανίζεται θετικό στην ένταξη της ΤΝ στην εκπαίδευση. Το στοιχείο αυτό δείχνει ότι, παρά την περιορισμένη εμπειρία, υπάρχει διάθεση προσαρμογής.

H Tεχνητή Νοημοσύνη στην εκπαίδευση ανοίγει νέες δυνατότητες για μάθηση και διδασκαλία. Απαιτεί όμως σωστή υποστήριξη και καθοδήγηση των εκπαιδευτικών. Παρόλο τις περιορισμένες γνώσεις οι διδάσκοντες δείχνουν θετική διάθεση να την εφαρμόσουν. Με τη σωστή εκπαίδευση των εκπαιδευτικών το ΑΙ μπορεί να γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο που βοηθά καθημερινά τους μαθητές και τους καθηγητές.

Αναστάσης Μπιλης

Πέτρος Μπορος

Σταύρος Μπιλιδας

Ο κανονισμός υιοθετεί μια προσέγγιση βασισμένη στον κίνδυνο, κατατάσσοντας τα συστήματα ΤΝ σε τέσσερις κατηγορίες. Η χρήση της ΤΝ στην εκπαίδευση εντάσσεται στα συστήματα «υψηλού κινδύνου», ιδιαίτερα όταν επηρεάζει την αξιολόγηση μαθητών ή τη λήψη σημαντικών εκπαιδευτικών αποφάσεων. Αυτό σημαίνει ότι απαιτούνται αυστηροί κανόνες διαφάνειας, ανθρώπινη εποπτεία και προστασία προσωπικών δεδομένων.

Παράλληλα, μέσω του Digital Education Action Plan (2021–2027), η ΕΕ προωθεί τον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαίδευσης και ενθαρρύνει την αξιοποίηση της ΤΝ. Έτσι, η ευρωπαϊκή στρατηγική συνδυάζει την προώθηση της καινοτομίας με τη ρύθμιση και την προστασία των βασικών δικαιωμάτων.

Ωστόσο, η εφαρμογή αυτών των πολιτικών συναντά δυσκολίες στην πράξη. Σύμφωνα με έρευνα του European Journal of Engineering and Technology Research (2023) σε 288 εκπαιδευτικούς δημοτικών σχολείων στην Ελλάδα, το 46% δηλώνει ότι δεν είναι καθόλου οικείο με την ΤΝ και το 26% ότι είναι ελάχιστα οικείο, ενώ μόλις το 2,7% θεωρεί ότι διαθέτει υψηλό επίπεδο οικειότητας.Επιπλέον, το 89,2% δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ επιμορφωτικό σεμινάριο σχετικό με την ΤΝ.Ενδιαφέρον ακόμα παρουσιάζει ότι, παρότι το 26,5% δεν γνώριζε την ύπαρξη του ChatGPT και το 19,7% είχε απλώς ακούσει για αυτό από τρίτους, το 84% των εκπαιδευτικών εμφανίζεται θετικό στην ένταξη της ΤΝ στην εκπαίδευση. Το στοιχείο αυτό δείχνει ότι, παρά την περιορισμένη εμπειρία, υπάρχει διάθεση προσαρμογής.

H Tεχνητή Νοημοσύνη στην εκπαίδευση ανοίγει νέες δυνατότητες για μάθηση και διδασκαλία. Απαιτεί όμως σωστή υποστήριξη και καθοδήγηση των εκπαιδευτικών. Παρόλο τις περιορισμένες γνώσεις οι διδάσκοντες δείχνουν θετική διάθεση να την εφαρμόσουν. Με τη σωστή εκπαίδευση των εκπαιδευτικών το ΑΙ μπορεί να γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο που βοηθά καθημερινά τους μαθητές και τους καθηγητές.

Αναστασης Μπιλης

Πέτρος Μπορος

Σταύρος Μπηλιδας

 Όπως είναι φυσικό μία τέτοια παράδοση που έχει διάρκεια πάνω από έναν αιώνα δεν θα μπορούσε παρά να έχει δημιουργήσει αμέτρητες ιστορίες, αξέχαστες στιγμές και να έχει άμεσα συνδεθεί με θρυλικούς αγώνες και εντυπωσιακα σκορ. Όλα αυτά στο πλαίσιο ενός θεσμού που αρχικά δεν έιχε καμία σχέση με το ποδόσφαιρο.

 Η παράδοση της Boxing Day ξεκινά από τη βικτωριανή εποχή του 19ου αιώνα. Τότε, οι εκκλησίες άνοιγαν τις «κασέλες» με τις δωρεές των πιστών και διέθεταν τα χρήματα στους οικονομικά ασθενέστερους. Μια άλλη εκδοχή συνδέει την ημέρα με τους φεουδάρχες, οι οποίοι πρόσφεραν στους υπηρέτες τους κουτιά γεμάτα τρόφιμα, εργαλεία ή ρούχα ως ανταμοιβή για την υπηρεσία τους. Στην Ιρλανδία, η Boxing Day σχετίζεται με τον εορτασμό του Αγίου Στεφάνου, ενώ στη ναυτική παράδοση αποδίδεται στα κουτιά που υπήρχαν στις βάρκες, γεμάτα χρήματα για «καλή τύχη».

 Η σύνδεση της premier league ξεκίνησε στα μεσα του 19 αιώνα . Οι ομάδες συνειδητοποίησαν ότι εκείνη η μέρα ήταν εθνική αργία ενώ ταυτόχρονα παρατηρούσαν και την άνθιση του ποδοσφαίρου στην χώρα.Έτσι διοργανώθηκε το πρώτο μεγάλο ντέρμπι το 1860, μεταξύ της sheffield united και της halam, το οποίο έληξε 2-0 υπέρ τη sheffield united και θεωρείται η πρώτη διεθνής ποδοσφαιρική αναμέτρηση καθώς και το αρχαιότερο ντέρμπι μεταξύ συλλόγων.Πολύ γρήγορα οι boxing day αγώνες έγιναν αγαπημένη έξοδος για όλες τις οικογένειες και το 1888 με την ίδρυση της football league οι αναμετρήσεις εκείνης της ημέρας μπήκαν επίσημα στο πρόγραμμα.Έκτοτε κάθε χρόνο η αγωνιστική αυτη προσφέρει ατελείωτο θέαμα.

  Το αποκορύφωμα του απόλυτου ποδοσφαίρου θεάματος ήρθε την χρονιά 1963 όπου το ποδοσφαιρικό κοινό είδε να μπαίνουν εξήντα έξι γκολ μόλις δέκα παιχνίδια. Ενώ σε ένα παιχνίδι η διαφορά τερμάτων κόντεψε να φτάσει διψήφιο νούμερο.

  Μετά από σχεδόν από σχεδόν 150 χρόνια από την επίσημη εδραίωση του θεσμού και μετά τεράστιες και αλλεπάλληλες αλλαγές που έχουν γίνει στο ποδόσφαιρο η Premier League όρισε μόνο ένα παιχνίδι, αυτό ανάμεσα στην Manchester United και την Newcastle, για τις 26 Δεκεμβρίου του 2025 λόγω του επιβαρυμένου προγράμματος των ομάδων. Αυτή θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού όπου θα διεξαχθεί μόνο ένα παιχνίδι με απόφαση της ομοσπονδίας και όχι λόγω κακοκαιρίας ή εξαιτίας των υποχρεώσεων των ποδοσφαιριστών με τις εθνικές τους ομάδες.

 Μέσα απ´ αυτήν την παράδοση γίνεται αντιληπτό το πάθος των Βρετανών για το ποδόσφαιρο,η ανάγκη τους να υποστηρίξουν την ομάδα της καρδιάς τους και το πόσο άρτια έχει  συνδεθεί μια μέρα αφιερωμένη στην οικογένεια με το ποδόσφαιρο και μάλιστα με την έγκριση κάθε αρμόδιας ομοσπονδίας. Διδάσκει τις αξίες του ποδοσφαίρου και υπενθυμίζει στον υπόλοιπο κόσμο το λόγο που το αγαπάμε, γιατί είναι μια γιορτή που όλοι έχουν δικαίωμα συμμετοχής. Γιατί σε έναν κόσμο που ο οπαδισμός, τα μεγαλεπίβολα συμβόλαια που χαλάν κάθε είδους ρομαντισμό και ο τακτικισμός επικρατούν η Boxing Day έρχεται για να επιστρέψει το ποδόσφαιρο σε αυτούς που ανήκει, σε όλους όσους το αγαπούν πραγματικά.

ένα άρθρο των:

Γιάννης Κυριτσόπουλος

                &

 Ανδρέας Αραβαντινός

Ας κάνουμε μία μικρή αναδρομή στο παρελθόν, ώστε να καταλάβουμε πώς το Ιράν έχει βρεθεί σε μία τόσο κρίσιμη κατάσταση στο παρόν. Το 1953, έχοντας καταρρίψει την προηγούμενη κυβέρνηση με πραξικόπημα, ο Σάχης Μοχάμαντ Ρεζά Παχλαβί ανέβηκε στην εξουσία. Κυβέρνησε αυταρχικά, καταστρέφοντας την αντιπολίτευση. Αργότερα, το 1963, ο Σάχης εισήγαγε ένα εκσυγχρονιστικό πρόγραμμα μετά από πιέσεις από τις ΗΠΑ, το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις, κυρίως από τον σιιτικό κλήρο (σιιτισμός είναι ένας κλάδος του Ισλάμ). Ηγετική μορφή της αντίστασης αναδείχθηκε ο Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί. Το 1978, ξέσπασαν διαδηλώσεις, απεργίες και θρησκευτική κινητοποίηση που οδήγησαν στην ανατροπή της μοναρχίας και την εγκαθίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν το 1979 με τον κλήρο στο επίκεντρο της πολιτικής εξουσίας.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι πολίτες του Ιράν βγαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτηρηθούν . Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια έχουν υπάρξει ήδη τρία μεγάλα κύματα λαϊκών εξεγέρσεων. Τα κύματα γνωστά ως Dey Protests (2017-18) και Bloody Aban (2019-20) είχαν περίπου τις ίδιες αιτίες, όπως η αντίθετη στάση του κόσμου με τις οικονομικές πολιτικές και γενικά το θεοκρατικό καθεστώς της χώρας, με το δεύτερο να είναι η πιο βίαιη σειρά αναταραχών μετά από την επανάσταση του 1979. Αργότερα, ξέσπασε το κίνημα Woman, Life, Freedom (2022-23) με αφορμή τη δολοφονία της Mahsa Amini από την αστυνομία επειδή δε φορούσε σωστά το χιτζάμπ. Με την κινητοποίηση, οι πολίτες απαιτούσαν κατάργηση των νόμων για το υποχρεωτικό χιτζάμπ, αλλά και όλων των διακρίσεων εναντίον των γυναικών.

Φέτος, οι Ιρανοί εκφράζουν για ακόμη μία φορά την δυσαρέσκειά τους. Στις αφορμές που επικαλούνται συγκαταλέγονται η παρακμάζουσα οικονομία, η επιβολή της αυστηρής ιδεολογίας του καθεστώτος, συχνά μέσα από τη βία, και η προβληματική εξωτερική πολιτική του κράτους. Κάτι που διαχωρίζει το πιο πρόσφατο κύμα διαμαρτυριών από τα προηγούμενα είναι το ότι δε συμμετέχουν μόνο φοιτητές, αλλά και μικροέμποροι, παζαρίτες και εκπρόσωποι των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων. Η κυβέρνηση απαντά στους διαδηλωτές με συλλήψεις και, σε ορισμένες περιπτώσεις, βία. Μάλιστα, την τρίτη εβδομάδα των διαμαρτυριών, στις 8 Ιανουαρίου, η κυβέρνηση απαγόρευσε την πρόσβαση στο διαδίκτυο, κυρίως για να αποτρέψει τη διαρροή λεπτομερειών για την κυβερνητική καταστολή των διαδηλώσεων και να αποφύγει τη διεθνή κριτική.

Ελπίδα Λάλη- Βίκυ Καραγρηγορίου

Αρχικά, δεν θα κάναμε διακοπές. Φανταστείτε να κάναμε δύο έξτρα εβδομάδες μάθημα. ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ θα πεθαίναμε! Τώρα σκεφτείτε έναν κόσμο χωρίς κουραμπιέδες, μελομακάρονα και δίπλες ή χωρίς δέντρα, λαμπιόνια, αστέρια και πάνω από όλα τα υπέροχα χριστουγεννιάτικα hitάκια. ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ! Επίσης, θα ήμασταν φτωχομπινέδες αφού όλη μας η περιουσία προέρχεται από τα κάλαντα. Ω! Συμφορά! Δεν θα ανυπομονούσαμε να δούμε τις περίφημες διαφημίσεις του jumbo. Λαστ μπατ νοτ λιστ, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ! Τι θα κάναμε χωρίς τον αγαπημένο μας μουσάτο, χοντρό γεράκο. Ποιός θα έσκιζε τους αιθέρες με τον Ρούντολφ, ποιός θα μας βλέπει στο σπίτι, στη δουλειά; Αχ τι δύσκολη η ζωή χωρίς Χριστούγεννα..

Μήπως όμως έχει και τα καλά της η ζωή χωρίς Χριστούγεννα; Δεν θα ήταν πολύ πιο όμορφα αν δεν υπήρχε αυτό το κιτσαριο με τις χρυσές μπάλες και τα κόκκινα αστέρια? Και επίσης ας σκεφτούμε ότι οι αγαπημένοι μας γονείς ξεπαραδιαζονται κάθε χρόνο για να παριστάνουν τον Αϊ Βασίλη. Με τόσα λεφτά που έχουν χαλάσει, θα μπορούσαμε να έχουμε πάει ένα τριήμερο ταξίδι στο Ντουμπάι! Αφήστε κιόλας πού βασανίζονται να μας πουν την αλήθεια για τα Χριστουγεννιάτικα παραμύθια όταν μπαίνουμε στην εφηβεία. Επίσης οι παππούδες μας, με ζάχαρο δεν θα έμπαιναν στον πειρασμό να καταβροχθήσουν ο΄τι γλυκό βρεθεί στο διάβα τους και οι πατεράδες μας δεν θα κατέληγαν 300 κιλά μετά τις γιορτές. Κλείνοντας θα έπρεπε να ντρεπόμαστε που βλάπτουμε το περιβάλλον μας και κόβουμε τα κακόμοιρα δεντράκια για να στολίσουμε σαν τσίρκο το σπίτι μας.

Άρα τελικά μας αρέσουν τα Χριστούγεννα ή είναι απλά μια περιττή γιορτή που δημιουργήθηκε για να πλουτίζουν τα μαγαζία; Για εμάς αυτό είναι ένα δίλημμα που θα μείνει αναπάντητο!

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και η συντακτική μας ομάδα μπήκε στο κλίμα. Τις προάλλες, λοιπόν, στείλαμε μερικούς επαγγελματίες δημοσιογράφους (δηλαδή τους εαυτούς μας, όπως είναι προφανές) στον Βόρειο Πόλο.

Τώρα μπορούν οι εκατομμύρια αναγνώστες παγκοσμίως να μάθουν τα μυστικά της παραγωγής των δώρων. Τι τύπους ανθρώπων (ή μάλλον ξωτικών?) και προσωπικοτήτων συναντά κανείς στο χωριό του Άγιου Βασίλη; Είναι όλοι ευχαριστημένοι ή μήπως ετοιμάζεται κρυφά κάποια ραδιουργία, μηχανουργία, δολοπλοκία (η λίστα συνεχίζεται στο λεξικό, ευχαριστούμε); Και, το πιο σημαντικό: Πιστεύουν όλοι οι όχι-και-τόσο-ψηλοί κάτοικοι του Βόρειου Πόλου στον Άγιο Βασίλη, ή τα ονόματα μερικών-μερικών θα καταλήξουν στον φόβο και τρόμο των παιδιών του κόσμου, την Λίστα με Λ κεφαλαίο;

Ο τεμπέλης

Μπαίνοντας, λοιπόν, στο Εργοστάσιο των Ρούχων αυτό που μας έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν… ένα ξωτικό κοιμισμένο στον πάγκο εργασίας. Ως καλόψυχοι και συμπονετικοί ανταποκριτές, αποφασίσαμε να ξυπνήσουμε τον λουφαδόρο. Δεν μας είπε και πολλά (κατά λέξη: “Εε, μωρέ, δεν ξέρω και πώς πάνε οι δουλειές εδώ, κοιμόμουνα!”), ένα πράγμα έκανε ξεκάθαρο: Ο τύπος ΜΙΣΕΙ την δουλειά του, το πρωινό ξύπνημα και τον συνάδελφο που τον καρφώνει όποτε τον παίρνει ο ύπνος “για πολύ-πολύ-πολύ-πολύ λίγο”. Δεν τον κατηγορούμε, βέβαια. Από το ταμπελάκι στην στολή του καταλάβαμε ότι το μόνο που κάνει όλη μέρα είναι να τυλίγει δώρα και να παρασκευάζει τα λιγοστά ρούχα που ζητούν τα παιδιά πλέον.

Διπλά στον καφέ που δεν είχε αγγίξει καν το τεμπέλικο ξωτικό, παρατηρήσαμε μια εφημερίδα της ημέρας. Απ’ ό,τι μπορέσαμε να διακρίνουμε (όπου δεν είχε πέσει κόλλα δηλαδή), έγινε ένα περίεργο ατύχημα στο Εργοστάσιο Ηλεκτρονικών.

Ο συνδικαλιστής

Η ομάδα μας πήρε το τελεφερίκ, λοιπόν, και αυτό που παρατηρήσαμε ήταν πως, σε αντίθεση με την προηγούμενη στάση μας, το μέρος έσφυζε από ζωντάνια. Όχι μόνο αυτό- επικρατούσε τεράστια υπερκινητικότητα, για να μην πούμε χάος. Δεν ήταν έκπληξη, λοιπόν, που εκεί συναντήσαμε τα πιο επαναστατικά από τα ξωτικά. Διαδηλωτές, πλακάτ, γκράφιτι και απαγορευμένες εφημερίδες πλημμύριζαν αυτό το τμήμα του Βόρειου Πόλου. Το ξωτικό με το οποίο μιλήσαμε ήταν όρθιο πάνω σε έναν πάγκο και μας απηύθυνε μια παθιασμένη ομιλία για την καταπάτηση των εργατικών ξωτικίσιων δικαιωμάτων και παραπονέθηκε ότι ο Άγιος Βασίλης δεν είναι υπεύθυνος εργοδότης, δεν πληρώνει τις υπερωρίες την περίοδο των γιορτών, είναι επιρρεπής στις κολακείες και δεν είναι καν εκεί για να επιβλέπει τις παραγωγές. Αυτό ήταν ένα από τα πιο γερά ΘΑΨΙΜΑΤΑ που έχουμε ακούσει (κι αυτό λέει από μόνο του πολλά). Ο νέος μας επαναστάτης φίλος μάς συμβούλεψε – ή μάλλον, ούρλιαξε- πως αν θέλαμε ένα παγωμένο τενεκεδάκι κόκα κόλα, (κάτι που ήταν πλέον απαγορευμένο λόγω του μίσους και της δυσφήμισης που έχει υποστεί ο Άγιος Βασίλης) να πάμε στα στενάκια λίγο πιο κάτω για να το ανταλλάξουμε με κουραμπιέδες με τις πιο περιζήτητες και επικίνδυνες συμμορίες. Τέλος, μας πρότεινε να επισκεφτούμε έναν στενό του φίλο, υπεύθυνο στο Εργοστάσιο των Βιβλίων, που ήταν ο ειδικός στα θέματα της ανευθυνότητας του Άγιου Βασίλη.

Ο αγχώδης

Ωθούμενοι από την περιέργεια, τρέξαμε στο εργαστήριο της βιβλιοδεσίας και καταλάβαμε αμέσως με τι ξωτικό είχαμε να κάνουμε. Εκεί δεν μιλάμε για μια εξέγερση, αλλά για τον πανικό στην πιο επικίνδυνη μορφή του (με φωτιές, ουρλιαχτά και λοιπά, όχι αστεία). Προσεγγίσαμε τον ξωτικο-διευθυντή, ο οποίος δεν χρειάστηκε και πολύ πίεση για να αρχίσει να μας πετάει παράπονα του τύπου “Ο Άγιος Βασίλης είναι ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ χαλαρός και τσαπατσούλης”, “Αν τον ένοιαζε πραγματικά η χαρά τον παιδιών θα κανόνιζε να παραλάβουμε τις λίστες το αργότερο την Καθαρά Δευτέρα!”, “Αυτές οι λίστες είναι ανοργάνωτες! Πώς πρέπει εμείς να κατασκευάσουμε υπολογιστές και κάλτσες μαζί στο ίδιο εργοστάσιο, δηλαδή τι νομίζουν πως είμαστε; Προσφορά 5 σε 1;“ Μας αποχαιρέτησε με ένα ευγενέστατο: “14 ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΘΑ ΕΚΡΑΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ- Ακόμα εδώ είστε; Έξω τώρα, εδώ πνιγόμαστε”.

Σημείωση: Την προσοχή μας τράβηξε ο τίτλος στο εξώφυλλο ενός από τα δώρα υπό κατασκευή. Το παιδί που ζήτησε τον “Άμλετ” για τα Χριστούγεννα σίγουρα περνάει δύσκολα…

Αυτός με τις υπαρξιακές αναζητήσεις

Στον δρόμο για το Εργοστάσιο των Λούτρινων, ακριβώς μπροστά από το κλειστό (λόγω χρεοκοπίας) Εργοστάσιο Ξύλινων Παιχνιδιών, συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε χάσει τα εισιτήριά μας. Αποφασίσαμε να μιλήσουμε στον υπεύθυνο των τελεφερίκ, των μόνων μέσων μετακίνησης στις επαρχιακές περιοχές. Και ας πούμε ότι ήταν… ποια είναι η σωστή έκφραση; Αα ναι, σωστά, φιλοσοφημένος (και ίσως  λίγο ανισόρροπος). Μας εκμυστηρεύτηκε (aka μας πυρπόλησε με τις θεωρίες του) ότι δεν πιστεύει στον Άγιο Βασίλη και πιστεύει ότι βλέπει ένα μεγάλο όνειρο και απλά δεν έχει ξυπνήσει ακόμα… (εεε;… λίγο κουλό)  Αν ξανακούσουμε τις φράσεις “Η πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση, κανείς μας δεν υπήρξε ποτέ”, θα πέσουμε εθελοντικά μέσα σε μια καμινάδα-με αναμμένο το τζάκι (do not try this at home). Επιτέλους, μετά από το λογύδριό του, εκτύπωσε τα εισιτήρια μας και την κάναμε με ελαφρά πηδηματάκια.

Ο γλείφτης

Την στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας στο Εργοστάσιο των Λούτρινων, είχαμε ήδη καταλάβει τι εννοούσε ο συνδικαλιστής (εντάξει, μόνο το κομμάτι με τις κολακείες). Ο χώρος ήταν εύκολα αναγνωρίσιμος, γιατί, όπως αποδείχθηκε, είναι ο μόνος που προβάλλεται σε ταινίες και διαφημίσεις (τυχαίο; Δεν το νομίζουμε). Πλησιάσαμε τον ξωτικο-διευθυντή του εργαστηρίου, ο οποίος μάς καλημέρισε λέγοντάς μας πόσο τυχεροί ήμασταν που είχαμε την ευκαιρία να βρισκόμαστε εκεί, κοντά στον έναν και μοναδικό, αλάνθαστο Άγιο Βασίλη. (φέρτε σφουγγαρίστρα ΆΜΕΣΑ). Μας μίλησε, ακόμα, για την καταπληκτική και πολύ, πολύ αποτελεσματική δουλειά που γινόταν υπό την καθοδήγησή του. Καταλάβαμε ότι δεν θα καταλήξουμε πουθενά με αυτές τις συζητήσεις κι έτσι του ζητήσαμε να συνεχίσουμε την συνέντευξη ιδιαιτέρως, για να μην ανησυχεί κι εκείνος για την “φήμη του εργοστασίου”. Ούτε αυτό δεν έφερε αποτέλεσμα, αφού η μοναδική κακή κουβέντα που αποσπάσαμε ήταν κάτι φήμες για έναν υπεύθυνο γραμμάτων που μπέρδευε τις παραγγελίες (από το τίποτα, καλό κι αυτό). Αφού του υποσχεθήκαμε για ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΣΤΗ φορά ότι θα μεταφέραμε ό,τι καλό ακούσαμε στον Άγιο Βασίλη, είχαμε πλέον καταλάβει πως όλα αυτά περί κανονικότατου λαδώματος και χρηματοδότησης από έναν ανώνυμο γενάτο ντυμένο στα κόκκινα ήταν υπερ-αληθινά.

Ο αγράμματος

Ολοκληρώσαμε την περιήγησή μας στην πραγματικότητα του Βόρειου Πόλου με μια επίσκεψη στο κύριο κέντρο της παρασκευής χριστουγεννιάτικων δώρων, τον πυρήνα του Βόρειου πόλου (drumrolls please…), τα προσωπικά γραφεία στα οποία εργάζεται μόνο ο Άγιος Βασίλης (ή μήπως όχι;). Ας σας θυμίσουμε, άλλωστε, τα κουτσομπολιά για τα οποία μας ενημέρωσε “ο γλείφτης” στην προηγούμενή μας επίσκεψη.

Αφού δωροδοκήσαμε με μελομακάρονα τους ξωτικο-φύλακες, προσεγγίσαμε ένα ξωτικό, το οποίο, όπως μας είπε, ήταν υπεύθυνο για να διαβάζει τα περισσότερα γράμματα. Σοκ, σωστά; Βέβαια, μας εκμυστηρεύτηκε μια μικρή, μικρή λεπτομέρεια: ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ. Μας εξήγησε πώς εκμεταλλεύτηκε την συγγένειά του με τον Ρούντολφ (ναι, το ελαφάκι, όχι τον θείο μου τον Ρούντολφ) για να περάσει όλα τα ξωτικό-μαθήματα, ακόμα και τα δυσκολότερα όπως “Κατασκευή Κουταβιού” και “Κατασκευή Μονόκερου” (δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε πως κάποιος το πέρασε αυτό ΧΩΡΙΣ μέσον). Το παρελθόν του, όμως δεν είναι αυτό που προκαλεί χάος. Σημασία έχουν οι λάθος παραγγελίες που στέλνει σε όλο τον Βόρειο Πόλο. Ναι, φίλες και φίλοι, μάλλον αυτός ευθύνεται για το βιβλίο που πήρατε αντί για ένα νέο PlayStation.

Αφού σας αποκαλύψαμε όλα τα μυστικά του Βόρειου Πόλου, ελπίζουμε να σας μεταφέραμε κι εσάς στο χριστουγεννιάτικο κλίμα! Καλές γιορτές και καλές διακοπές! (και καλή τύχη αν τα γράμματα σας τα αναλάβει ο αγράμματος :Ρ)

Με πολλή αγάπη,

Η συντακτική μας ομάδα <3

Ελπίδα Λάλη, Βίκυ Καραγρηγορίου, Γιώργος Ποπιασβίλι

(εξωτερική βοήθεια από την Γεωργία Μπίλη)

Κάθε Χριστούγεννα οι περισσότερες σχολικές τάξεις στολίζουν για να επιδείξουν τις καλλιτεχνικές τους δεξιότητες, χωρίς επιτυχία όμως… Φέτος αποφασίσαμε να συνεχίσουμε την παράδοση όπως και πέρσι, φτιάχνοντας ένα άρθρο βαθμολογώντας τους χριστουγεννιάτικους στολισμούς όλων των τάξεων του γυμνασίου μας. Αυτή τη φορά όμως θα υπάρχει μια μικρή διαφορά με πέρσι. Θα βαθμολογήσουμε ΔΙΚΑΙΑ χωρίς να βάλουμε τις δικές μας τάξεις στα TOP 3.

!Διαβάζετε το άρθρο με δική σας ευθύνη και βασικό κίνδυνο την μείωση της όρασής σας με τις εκπληκτικές ικανότητες στολισμού μας!

Οπότε για να μην κωλυσιεργούμε, πάμε στο ψητό…

12. Α4

Στην τελευταία και πιο περίοπτη θέση βρίσκεται το αγαπητό μας… Α4. Δεν έχουμε να σχολιάσουμε και πολλά γιατί απλά δεν υπάρχουν. Ένα άδειο, τσαπατσούλικο δεντράκι τοποθετημένο πάνω σε μια καρέκλα και μια χρυσή γιρλάντα, άνισα πεταμένη πάνω από την πόρτα. Συγγνώμη Α4… Ξαναπροσπαθήστε του χρόνου.

11. Α2

Συγγνώμη Α2, προσπαθήσατε απλά… όχι αρκετά. Ωραία η επιλογή αυτοκόλλητων στα τζάμια όμως… δεν μπορούμε να πουμε το ίδιο για τα υπόλοιπα. Τα… κάπως άθλια κρεμασμένα λαμπάκια στον πίνακα που δεν ανάβουν καν δυνατά, το μόνο που κάνουν είναι να ασχημαίνουν την εικόνα της τάξης. Το δεντράκι σας δεν είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικό.

10. Γ4

Δεν θα προβούμε σε αναλυτική περιγραφή του στολισμού. Ένα φτωχό δεντράκι και απλά μια σειρά λαμπάκια που διαπερνά όλους τους πίνακες του τμήματος. Απλά θα μπορούσατε και καλύτερα.

9. Γ3

Αρκετά καλή προσπάθεια σε σχέση με άλλους… Το δέντρο ικανοποιητικό προς καλό. Οι υπόλοιποι στολισμοί όχι όμως τόσο. Λίγα παραπάνω λαμπάκια είναι αυτά που θα έκαναν την διαφορά.

8. Β4

Είναι απλά λίγο μέτριο… Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως καταθλιπτικό. Ωραίο δέντρο και πολύ καλή ιδέα το θρανίο με τα γιορτινά κεράκια και στολίδια αλλά τα λαμπάκια είναι κάπως ακατάλληλα για σχολική τάξη και λάθος τοποθετημένα.

7. Β2

Θα είχε προοπτική αν… όντως δούλευαν τα λαμπάκια. Αν και έχετε κάνει μια φιλότιμη προσπάθεια να γεμίσετε την μικρή και ασχολίαστη τάξη σας, ίσως χρειαζόταν κάτι παραπάνω, μαζί με λαμπάκια που πραγματικά ανάβουν.

6. Γ2

Ενδιαφέρουσα προσέγγιση στο θέμα του στολισμού με κάποιες εναλλακτικές ιδέες όπως βάψιμο μεγάλου μέρους των παραθύρων σας και τοποθέτηση λαμπιονιών στο ηχείο, μία αρκετά καλή ιδέα. Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για το δεντράκι σας που φαίνεται λίγο ταλαιπωρημένο.

5. Α3

Πολύ δημιουργικός στολισμός από το Α3. Επίσης ένα αρκετά οργανωμένο και τακτοποιημένο δεντράκι. Το μόνο που έχουμε να επισημάνουμε είναι ότι θα μπορούσατε να γεμίσετε παραπάνω την τάξη σας, κάτι όχι τόσο δύσκολο λόγω του μεγέθους της. Πάντως, τα πήγατε πολύ καλά.

4. Γ1

Γ1 ,φέτος καταφέρατε έναν πολύ ωραίο στολισμό. Πολύ καλή προσπάθεια και αρκετά όμορφα τα σχέδια στα παράθυρα. Έχετε χρησιμοποιήσει έναν ικανοποιητικά καλό τρόπο στολισμού όπως και προσπαθήσατε, αν και όχι 100% επιτυχημένα, να γεμίσετε την σχετικά μεγάλη αίθουσά σας.

3. Β1

Το Β1 φέτος μπορούμε ομολογουμένως να πούμε πώς αν και όχι τόσο πρωτότυπος, ο στολισμός τους είναι αρκετά προσεγμένος. Ένα δεντράκι αρμονικά στολισμένο, μια ενδιαφέρουσα γιρλάντα στον πίνακα η οποία έχει συνδυαστεί με μια σειρά χρωματιστά λαμπάκια αλλά και λαμπάκια στον τοίχο τα οποία έχουν κρεμαστεί με έναν σωστό τρόπο και σχηματίζουν απροσδόκητα ίσες καμπύλες. Μπράβο.

2. Β3

Στην δεύτερη και περίοπτη θέση, μπαίνει το τμήμα που στόλισε πρώτο σε όλο το σχολείο μας. Όπως και πέρσι ως Α3, το Β3 λάμπει με τα πολλά λαμπάκια τα οποία έχει επιλέξει να τοποθετήσει σε όλη την τάξη. Φαντάζει πόλη Χριστουγέννων και μας δείχνει έμπρακτα την αγάπη του για τα Χριστούγεννα. Μια πολύ καλή προσπάθεια που προσφέρει ομορφιά, όπως και φως, στο περιβάλλον του σχολείου.

Στην πρώτη θέση, αν και κανείς δεν το περίμενε, βρίσκεται ένα τμήμα της Α’ γυμνασίου, που από την πρώτη του χρονιά στην Ιωνίδειο, έχει καταφέρει να αποδείξει, τις στολιστικές του ικανότητες.

1. Α1

Συγχαρητήρια… Α1! Φέτος μας αποδείξατε τι είστε ικανοί να στολίσετε. Μπαίνοντας στο συγκεκριμένο τμήμα βλέπουμε μια πραγματικά γεμάτη από στολισμούς τάξη. Τόσο οι γιρλάντες όσο και τα φωτάκια είναι κατάλληλα τοποθετημένα. Δεν έχουμε πολλά να πούμε για το πολύ ωραίο και ενδιαφέρον κοκκινόασπρο δεντράκι σας. Ανυπομονούμε να δούμε τι θα καταφέρετε του χρόνου.

Ένα μπράβο σε όλα τα φετινά τμήματα του σχολείου.

Τα λέμε πάλι του χρόνου.

]]> https://schoolpress.sch.gr/eonidios/archives/858/feed 1