ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΠΟΥ ΔΙΧΑΖΕΙ…

Η ιδέα της απαγόρευσης των social media για παιδιά κάτω των 15 ετών παρουσιάζεται συχνά ως μια αναγκαία <<ασπίδα προστασίας>>, όμως κατά τη γνώμη μας στην πράξη θα αποδειχθεί περισσότερο μια πρόχειρη και επιφανειακή λύση, που αγνοεί την ουσία του ζητήματος. Ζώντας σε μια εποχή όπου το διαδίκτυο δεν αποτελεί απλώς εργαλείο αλλά βασικό κομμάτι της καθημερινότητάς μας αλλά και χώρο επικοινωνίας, έκφρασης και κοινωνικοποίησης, η πλήρης απαγόρευση δεν εκπαιδεύει τους νέους, απλώς τους απομακρύνει προσωρινά από ένα περιβάλλον στο οποίο αργά ή γρήγορα θα βρεθούν. Με τους αποκλεισμούς <<κερδίζουμε το εφήμερο και χάνουμε το αύριο>>, κάτι που σημαίνει ότι αντί να καλλιεργείται η υπεύθυνη χρήση, δημιουργείται ένα κενό γνώσης και εμπειρίας και έτσι ίσως να προκαλείται μεγαλύτερος κίνδυνος, όταν τελικά τα παιδιά βρεθούν στον κόσμο του διαδικτύου. Επιπλέον, η απαγόρευση αγνοεί λοιπόν ότι τα social media δεν είναι μόνο πηγή κινδύνων, αλλά και προσφέρει πολλά οφέλη.

Πολλά παιδιά χρησιμοποιούν αυτές τις πλατφόρμες για να διατηρούν επαφή με φίλους, να μοιράζονται ενδιαφέροντα και να αναπτύσσουν δεξιότητες που σχετίζονται με τον σύγχρονο ψηφιακό κόσμο. Το να τους στερείται αυτή η δυνατότητα μπορεί να οδηγήσει σε απομόνωση ή σε μετατόπιση της δραστηριότητάς τους σε ανεξέλεγκτα και «κρυφά» κανάλια, χωρίς καθοδήγηση από ενήλικες, κάτι το οποίο μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο επικίνδυνο. Παράλληλα, η λογική της απαγόρευσης μεταθέτει την ευθύνη από την εκπαίδευση και την οικογένεια στο κράτος, αντί να ενισχύει την κριτική σκέψη και την αυτορρύθμιση των νέων. Αντί να μάθουμε πώς να προστατευόμαστε, απλώς μας λένε να μη συμμετέχουμε, κάτι που δεν είναι ρεαλιστικό σε έναν κόσμο πλήρως συνδεδεμένο ψηφιακά.

Τέλος, τέτοια μέτρα συχνά αποτυγχάνουν και πρακτικά, καθώς οι νέοι βρίσκουν τρόπους να τα παρακάμψουν, καθιστώντας την απαγόρευση όχι μόνο αναποτελεσματική αλλά και υποκριτική. Συνολικά, η απαγόρευση δεν λύνει το πρόβλημα· απλώς το μεταθέτει, αποφεύγοντας την πραγματική πρόκληση, που είναι η εκπαίδευση, η καθοδήγηση και η υπεύθυνη ενσωμάτωση των νέων στον ψηφιακό κόσμο.

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης