Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ

Το 1950, το Αλατωρυχείο μετατρέπεται σε μουσείο και αρχίζει να υποδέχεται επισκέπτες.Η περιήγηση στους φαντασμαγορικούς χώρους   του αλατωρυχείου έχει διάρκεια περίπου δυο ώρες, με συνοδεία πάντοτε ξεναγού, σε μια διαδρομή 2 χλμ. με τα ποδιά.Το σπουδαιότερο αξιοθέατο μέσα στο ορυχείο είναι το Μουσείο , που βρίσκεται  στον τρίτο όροφο του αλατωρυχείου και σε βάθος 130 μέτρων. Επεί σειρά ετών, οι αλατωρύχοι  έφτιαχναν από αλάτι εντυπωσιακά έργα τέχνης, που κοσμούν μέχρι και σήμερα της αίθουσες του αλατωρυχείου.

Επιμέλεια άρθρου

Φ. Τζανετής, Ν. Καραχάλιου,Χ. Τζέρτης,Φ. Οικονομίδης,Μ. Σταματέλου,Γ. Κουτσαυτάκη

Η Κρακοβία είναι μία από τις παλαιότερες και μεγαλύτερες πόλεις της Πολωνίας, και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας μετά την πρωτεύουσα Βαρσοβία, καθώς και ένα από τα πολιτιστικά, καλλιτεχνικά αλλά και τουριστικά κέντρα της χώρας. Στο παρελθόν υπήρξε πρωτεύουσα της Πολωνίας από το 1038 έως το 1569 μ.Χ.

Η μεγαλύτερη μεσαιωνική πλατεία στην Ευρώπη συναντάται στην Πολωνία και δεν είναι άλλη από την κεντρική πλατεία, γνωστή και ως Πλατεία της Αγοράς, στην Κρακοβία, η οποία απλώνεται σε 40.000 τ.μ. Σχεδιάστηκε το 1257, θεωρείται το κέντρο της Κρακοβίας και έχει σημαντική ιστορική, πολιτιστική και κοινωνική σημασία. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, οι έμποροι πουλούσαν τα προϊόντα τους εδώ, ενώ υπήρξε, επίσης, μάρτυρας σε πολλές κοινωνικές εκδηλώσεις, τελετές και δημόσιες εκτελέσεις. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, η πλατεία μετονομάστηκε σε Adolf Hitler Platz.Η Κεντρική Πλατεία της Παλιάς Πόλης της Κρακοβίας, στη Ελάσσων Πολωνία, είναι ο κύριος αστικός χώρος που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Χρονολογείται στον 13ο αιώνα και με έκταση 3,79 εκτάρια είναι η μεγαλύτερη μεσαιωνική πλατεία πόλης στην Ευρώπη. Το Έργο για τους Δημόσιους Χώρους παραθέτει την πλατεία ως τον καλύτερο δημόσιο χώρο στην Ευρώπη, λόγω της έντονης ζωής του στο δρόμο, και ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για την ένταξη της Κρακοβίας ως έναν από τους κορυφαίους προορισμούς διαδρομών στον κόσμο το 2016. Περιτριγυρισμένη από καλοδιατηρημένα, κομψά αρχοντικά και μεσαιωνικά παλάτια, η πλατεία είναι ένα από τα κύρια σημεία συνάντησης της πόλης τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους τουρίστες, ενώ σφύζει από ζωή καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Στα σημεία αναφοράς της ο πύργος του Δημαρχείου ύψους 70 μέτρων, που χρονολογείται από τον 14ο αιώνα. Πρόκειται για το μοναδικό σωζόμενο τμήμα του πρώην Δημαρχείου, στην κορυφή του οποίου υπάρχει παρατηρητήριο με όμορφη θέα σε όλη την πόλη της Κρακοβίας.

Κάτι που μας εντυπωσίασε ήταν τα πεντανόστιμα φαγητά και τα απεριόριστα πράγματα που μπορούσες να δεις και να κανείς επίσης ήταν γεμάτο με μαγαζιά για σουβενίρ.

Επιμέλεια άρθρου

Γ.Μπαλλάσης,Χ.Αναστασιάδης, Κ. Τέσο, Ε. Κοτσώτα, Ε.Λίτου, Κ. Παναγιώταρη,Γ.Μέλλου

Στρατόπεδα του Άουσβιτς

Λόγω της τοποθεσίας κοντά στη βιομηχανική περιοχή της Σιλεσίας, ο Χάινριχ Χίμλερ διέταξε τον Ιούνιο του 1940 να χτιστεί στο Άουσβιτς το μεγαλύτερο συγκρότημα στρατοπέδων της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας. Η συνολική του έκταση ανερχόταν στα 40 τ.χλμ. Αποτελούνταν από τρία κύρια και 39 δευτερεύοντα στρατόπεδα.

Τα τρία κύρια στρατόπεδα ήταν:

Άουσβιτς Ι, το αρχικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και το διοικητικό κέντρο ολόκληρου του συγκροτήματος. Εδώ δολοφονήθηκαν περίπου 70.000 άνθρωποι, κυρίως Πολωνοί διανοούμενοι και σοβιετικοί αιχμάλωτοι.

Άουσβιτς ΙΙ Μπίρκεναου, στρατόπεδο εξόντωσης, όπου δολοφονήθηκαν περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι, κυρίως Εβραίοι, Σίντι και Ρομά.

Άουσβιτς ΙΙΙ (Μόνοβιτς), στρατόπεδο για το εργοστάσιο παραγωγής συνθετικού καουτσούκ της IG Farben (γνωστό ως «Μπούνα»).

Συνολικά εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς περισσότεροι από 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι, από τους οποίους τουλάχιστον 1,1 εκατομμύρια εξοντώθηκαν. Περίπου 900.000 πέθαναν μετά την επιλογή που έγινε άμεσα κατά την άφιξή τους. Άλλοι 200.000 άνθρωποι πέθαναν από ασθένειες, υποσιτισμό, βαρύτατη κακοποίηση, συνέπειες ιατρικών πειραμάτων ή δολοφονήθηκαν. Οι συνηθέστεροι τρόποι εκτέλεσης ήταν: Δηλητηρίαση με το αέριο Κυκλώνας Β σε ειδικούς θαλάμους (θάλαμοι αερίων), πυρά πυροβόλου όπλου, θανατηφόρα ένεση, απαγχονισμός, θάνατος από ασιτία. Ως μεγαλύτερο στρατόπεδο εξόντωσης του Τρίτου Ράιχ, το Άουσβιτς έγινε σύμβολο για τις μαζικές δολοφονίες των εθνικοσοσιαλιστών και του Ολοκαυτώματος, θύματα του οποίου υπήρξαν περίπου 6 εκατομμύρια άνθρωποι. Αρνητές του ολοκαυτώματος προσπαθούν να εξαπατήσουν τους αναγνώστες τους επισημαίνοντας την εκδοχή των τεσσάρων εκατομμυρίων, που εμφανιζόταν παλαιότερα κυρίως σε ανατολικοευρωπαίους ιστορικούς, και υπονοώντας ότι οι αριθμοί, αφού αλλάζουν συνεχώς, είναι προϊόν προπαγάνδας.

Επιμέλεια άρθρου

Α.Σπύρου, Α.Υποφάντης, Β. & Ν. Δανδουλάκης, Α. Χριστοφορίδης

ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΕΠΟΧΗ

Ο πόλεμος είναι ένα ζοφερό γεγονός που προκαλεί πολλά προβλήματα στην ζωή των ανθρώπων και αποτελεί το μεγαλύτερο δυσάρεστο φαινόμενο για την κοινωνία μας. Οι συνέπειες είναι τεράστιες και καταστροφικές. Θάνατος, βία, τραύματα που έχουν μακροχρόνιες συνέπειες και κατεστραμμένα σπίτια, εγκαταστάσεις. Ο πόλεμος πλέον έχει γίνει μέρος της καθημερινότητας μας, με τρανό παράδειγμα τις έντονες διαμάχες μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας.

Όπως κάθε άλλος πόλεμος έτσι και ο πόλεμος στην Ουκρανία είχε άμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογία των ανθρώπων. Άνθρωποι εκτοπίζονται από τα σπίτια τους, χάνουν τις περιουσίες τους και το χειρότερο, μικρά παιδιά βιώνουν βίαιες στιγμές, που τα τραυματίζουν. Η ζωή τους αλλάζει από την μια μέρα στην άλλη. Το αίσθημα του φόβου κυριαρχεί και έχει γίνει πια μέρος της ζωής τους. Εικόνες παιδιών που διασχίζουν με τις έντρομες μητέρες τους τα σύνορα ,αφήνοντας πίσω βομβαρδισμένα τοπία, αδυνατώντας να κατανοήσουν γιατί εγκαταλείπουν το γνώριμο περιβάλλον τους. Τα παιδιά ενός πολέμου δεν αναπτύσσουν την παιδικότητα τους, καθώς προσπαθούν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.

Στις πιο ακραίες περιστάσεις πολέμου, στερείται το πολυτιμότερο αγαθό, τη ζωή του ανθρώπου. Κυριαρχεί δυστυχία, ο θρήνος, η απαισιοδοξία και οι άνθρωποι χάνουν τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο μέλλον. Ο κόσμος είναι απελπισμένος και απαρηγόρητος. Οι φρικτές εικόνες, οδηγούν τους ανθρώπους ν’ αποστερούνται τις δικές τους ηθικές αξίες. Αλλά, χαρακτηριστικό παράδειγμα επιπτώσεων του πολέμου, είναι η ζημιά που δημιουργείται στον πολιτισμό και στην κοινωνία. Έθιμα, παραδόσεις, κουλτούρα, κουζίνα αφανίζονται, αποδεικνύοντας ότι ο πόλεμος αποτελεί εμπόδιο στην εσωτερική ανάπτυξη.

Συμπερασματικά, όπως είχε πει ο ιστορικός Θουκυδίδης, «ο δε πόλεμος…βίαιος διδάσκαλος», μέσα από το βίωμα του πολέμου, οι άνθρωποι περνάνε βίαιες στιγμές, όπου χαράζονται στην μνήμη τους και τους επηρεάζουν αρνητικά στην πνευματική και ψυχολογική τους υγεία.

ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΜΥΡΣΙΝΗ

ΚΟΤΣΙΩΤΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ

ΧΡΗΣΗ ΑΝΑΒΟΛΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ

 Τα αναβολικά,ή αλλιώς στεροειδή αναβολικά,είναι ουσίες οι οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε ποικίλες μορφές και για διαφορετικούς λόγους στις μέρες μας. Αρχικά,συντέθηκαν στην δεκαετία του 1930 και είναι ευρέως διαδεδομένα προς χρήση έως και σήμερα.

Η λέξη αναβολικό,προέρχεται από την λέξη αναβολή,δηλαδή«αυτό που συσσωρεύεται».

Σε γενικές γραμμές,λειτουργούν ενισχυτικά στον οργανισμό,κυρίως στην αύξηση της πρωτεΐνης στα κύτταρα και ιδιαίτερα στους σκελετικούς μύες .

Τα αναβολικά προσλαμβάνονται πολλές φορές θεραπευτικά στην ιατρική. Πιο συγκεκριμένα,μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη των μυών,την πρόκληση της εφηβείας στους άντρες ή ακόμα και για την θεραπεία χρόνιων ασθενειών,όπως το AIDS και ο καρκίνος. Επιπλέον,με ελεγχόμενη λήψη αναβολικών,σωστή διατροφή και άσκηση,μπορεί να επιτευχθεί αύξηση βάρους που λειτουργεί ενεργειακά για τον οργανισμό .

Σε πολλές περιπτώσεις,στη σύγχρονη εποχή,έχει παρατηρηθεί ότι γίνεται χρήση,ενδεχομένως και κατάχρηση,αναβολικών ουσιών στο χώρο αθλητισμού.Η λήψη στεροειδών από τους αθλητές χαρακτηρίζεται ως ντόπινγκ και είναι παράνομη. Ο λόγος που επιλέγονται,τα αναβολικά από τους αθλητές είναι για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους. Με κατάλληλες εξετάσεις μπορεί να ανιχνευθεί η οποιαδήποτε ουσία και να προκαλέσει τον αποκλεισμό του εκάστοτε αθλητή.

Είναι γενικά παραδεκτό ότι τα αναβολικά,μακροχρόνια και σε μεγάλες ποσότητες,μπορεί να προκαλέσουν αρνητικά αποτελέσματα στην υγεία του ανθρώπου. Κάποιες από τις πιο συχνές συνέπειες είναι,οι ορμονικές ανισορροπίες,πρόκληση ακμής καθώς και βλάβες στο κυκλοφορικό σύστημα. Τέλος έχει παρατηρηθεί να πωλούνται λαθραία στη μαύρη αγορά και από πολλές χώρες έχει κριθεί παράνομη η μη ελεγχόμενη χρήση τους.

Συμπερασματικά,τα αναβολικά μπορεί να συμβάλλουν στην βελτίωση κάποιων πτυχών της ζωής του ανθρώπου, με την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιούνται σε λογικά πλαίσια και πάντοτε σύμφωνα με τις υποδείξεις των ειδικών. Ωστόσο, σε περιπτώσεις που δεν ενδείκνυται πρέπει να αποφεύγονται,καθώς μπορεί να δημιουργήσουν ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία του ανθρώπου.

ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΜΥΡΣΙΝΗ

ΓΙΑΝΝΟΣ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ : Πρωταθλητής πόλο

1.Ποτέ άρχισες να ασχολείσαι με τον πρωταθλητισμό και γιατί;

Αρχικά η σχέση μου με τον πρωταθλητισμό ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία με το άθλημα της κολύμβησης, γρήγορα όμως συνειδητοποίηση ότι επρόκειτο για ένα άθλημα αρκετά μοναχικό και έτσι αποφάσισα να συμμετάσχω στην ομάδα του πόλο. Εμπνευστής αυτής μου της απόφασης ήταν ένας καλός φίλος του πατέρα μου ο οποίος  ασχολιόταν με το άθλημα αυτό σε ερασιτεχνικό επίπεδο.

2.Πως επηρεάζει την ψυχολογία σου η ενασχόληση σου με τον πρωταθλητισμό σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής σου ζωής;

Από την αρχή της ενασχόλησης μου με τον πρωταθλητισμό είχα αντιληφθεί τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζα δεν μπορώ να έχω την ζωή και την καθημερινότητα ενός εφήβου όπως για παράδειγμα η διασκέδαση,οι καθημερινές βόλτες με τους φίλους και πολλά αλλά. Γι ´αυτό ήταν αναπόφευκτη η ανάγκη της επιλογής ανάμεσα στον πρωταθλητισμό και στην «εύκολη» καθημερινότητα του εφήβου.

3.Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζεις και ποιοι άνθρωποι σε στηρίζουν σε αυτές;

Πολύ μεγάλες δυσκολίες αντιμετώπισα ιδιαίτερα την περίοδο της καραντίνας, όπου έπρεπε να μείνω εκτός νερού, όπου για ένα πρωταθλητή πόλο αυτό ήταν ιδιαίτερα επώδυνο. Συμπαραστάτες και συνοδοιπόροι σε όλη μου αυτή την προσπάθεια ήταν και είναι οι γονείς μου όπου από την αρχή στήριξαν και ενίσχυσαν την επιλογή μου να ασχοληθώ με τον πρωταθλητισμό.

4.Το υπουργείο παιδείας πριμοδοτεί του αθλητές που ασχολούνται με τον πρωταθλητισμό με ένα συγκεκριμένο ποσοστό μορίων για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ποια είναι η άποψη σου για αυτό;

Συμφωνώ απόλυτα με αυτό καθώς οι μαθητές αυτοί αφιερώνουν πολύ μεγάλο μέρος της καθημερινότητας τους στις προπονήσεις και δεν έχουν χρόνο να μελετήσουν τα μαθήματα του σχολείου. Επομένως η βοήθεια αυτή που δίνεται από το υπουργείο είναι κατά την γνώμη μου είναι δίκαιη και λογική

5.Ποιους στόχους έχεις μέσα από το άθλημα που ασκείς;

Επιθυμία μου είναι να συνεχίσω τον πρωταθλητισμό και να ασχοληθώ επαγγελματικά με αυτόν μέχρι να μου το επιτρέπουν σωματικές μου δυνάμεις. Παρόλο που είδη ασχολούμαι με το «πολο» σε ένα επαγγελματικό πλαίσιο απώτερος στόχος μου είναι να ενταχθώ στην εθνική Ελλάδος και να συμμετάσχω σε μια Ολυμπιάδα.

6.Πως θα χαρακτήριζες τις σχέσεις σου με τον προπονητή σου και με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας;

Αρχικά νιώθω ιδιαίτερα τυχερός που έχω αυτόν τον προπονητή. Έχει μεγάλη εμπειρία στο άθλημα καθώς είναι παλαίμαχος παίχτης και εκτός από μέντορας για μένα αποτελεί πρότυπο ζωής. Όλη λοιπόν η ομάδα είναι για μένα μια δεύτερη οικογένεια που την χαρακτηρίζουν οι κοινοί στόχοι το κοινό όραμα για το μέλλον και η αγάπη για το άθλημα.

7.Πως διαχειρίζεσαι την ήττα δεδομένου του νεαρού της ηλικίας σου;

Είναι γενικότερα δύσκολη η διαχείριση της ήττας, ιδιαίτερα σε αυτή την ηλικία που τα συναισθήματα και οι ανησυχίες είναι έντονα. Ειδικά όταν φτάνεις σε ένα σημείο που είσαι ένα βήμα πριν από την νίκη η απογοήτευση είναι μεγάλη και νομίζεις ότι έχει χαθεί όλος ο κόσμος. Η εμπειρία βέβαια που αποκτάς σε βοηθάει να διαχειρίζεσαι με καλύτερο τρόπο μια ενδεχόμενη ήττα στο μέλλον

Θεοδώρα Μακρή

Μυρσίνη Θεοδούλου

Μιλένα Κατσούδα

Τόνια Οικονομίδη

Ελίνα Καδά

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΟ ΜΑΣ..ΤΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΨΥΧΑ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΟΛΑ ΤΟΥ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ !!!!!

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Η Ακρόπολη χτισμένη το 450-330 π.Χ. από τους αρχιτέκτονες Ικτίνο και Καλλικράτη υπό την εποπτεία του Αθηναίου γλύπτη Φειδία και αφιερωμένος στην θεά Αθηνά, αποτελεί από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα της Αθήνας, καθώς κάθε μέρα περιηγούνται στην Ακρόπολη περισσότερα από 16.000 άτομα. Δεν θα μπορούσαμε λοιπόν, να μην κάνουμε κι εμείς μια επίσκεψη.

Η περιήγηση άρχισε με την ανάβαση του λόφου ώστε να φτάσουμε στα πρώτα αξιοθέατα, καθώς η ξεναγός μας μιλούσε για την ιστορία της Ακρόπολης. Ύστερα, περάσαμε από τα εντυπωσιακά προπύλαια και οδηγηθήκαμε στο κύριο μέρος της Ακρόπολης, όπου περιηγηθήκαμε στους γύρω ναούς ,τον ναό την Αθήνας, το Ερέχθειο του Ποσειδωνία και το διαμάντι της Ακρόπολης, τον Παρθενώνα. Σε αυτό το σημείο είχαμε μια μαγευτική θέα που μας επέτρεπε να δούμε όλη την Αθήνα, εφόσον η Ακρόπολη είναι χτισμένη στο πιο ψηλό σημείο της.

Ο Ναός της Αθήνας είναι μικρός αμφιπρόστυλος ιωνικός ναός στην Ακρόπολη των Αθηνών. Εκεί φυλάσσονται το ξόανο της θεάς Αθηνάς Νίκης, της «απτέρου», δηλαδή χωρίς φτερά,για να ,μη φύγει ποτέ από την πόλη της Αθήνας.

Το Ερέχθειο είναι ένας ναός στη βόρεια πλευρά της Ακρόπολης αφιερωμένος στην Αθηνά και τον Ποσειδώνα. Κατά τη μυθολογία στο σημείο αυτό έγινε η φιλονικία της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την κυριαρχία της πόλης. Ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας, χτύπησε το βράχο με την τρίαινα και ξεπήδησε θαλασσινό νερό. Με τη σειρά της η Αθηνά χτύπησε με το δόρυ της και φύτρωσε μια ελιά. Οι θεοί,όπου ήταν κριτές έδωσαν την νίκη στην Αθηνά. Οι Αθηναίοι όμως θέλοντας να συμβιβάσουν τους δυο αντίπαλους θεούς τους αφιέρωσαν από ένα ιερό κάτω από την ίδια στέγη .

Ο Παρθενώνας είναι ναός ο οποίος κατασκευάστηκε προς τιμήν της θεάς Αθηνάς προστάτιδα της πόλης της Αθήνας. Χτίστηκε στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα και οι αρχιτέκτονες του ήταν ο Ικτίνου και ο Καλλικράτης. Από την περίοδο της Ύστερης Αρχαιότητας και ύστερα, ο ναός βανδαλίστηκε και αργότερα μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία και μετά την Ελληνική Επανάσταση ολόκληρος ο λόφος χαρακτηρίστηκε ως αρχαιολογικός και τους επόμενους δυο αιώνες εκτεταμένη. Ποικίλες εργασίες, αναστήλωσης, αποκατάστασης και συντήρησης πραγματοποιήθηκαν και εξακολουθούν να λαμβάνουν χώρο.

ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΜΥΡΣΙΝΗ   ΚΟΤΣΩΤΑΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ

Η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού θεσμοθετήθηκε, στο ευρύτερο πλαίσιο του «Κοινωνικού Σχολείου», τον Σεπτέμβριο του 2014 από το Υπουργείο Παιδείας. Ημέρα διεξαγωγής, που προτάθηκε, είναι η πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου κάθε σχολικού έτους.

Την Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού δεν πραγματοποιούνται μαθήματα και σε κάθε σχολείο της χώρας (Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια) διεξάγονται ενδοσχολικοί Αγώνες Αθλοπαιδειάς (με έμφαση στη συμμετοχή και όχι στη διάκριση), σε αθλήματα που επιλέγει ο Σύλλογος Διδασκόντων μετά από εισήγηση των Εκπαιδευτικών Φυσικής Αγωγής του σχολείου.

Η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού συνδέεται κάθε σχολικό έτος με κεντρικό «θεματικό άξονα» ευρύτερου μαθησιακού πεδίου που υλοποιείται μέσα από τον σχολικό αθλητισμό. Τη διαθεματική και βιωματική υλοποίηση του θεματικού άξονα της ημέρας (για παράδειγμα, προβολή σχετικών ταινιών και συζήτηση, καλλιτεχνική δημιουργία, διαδραστικές δράσεις και άλλα) την προετοιμάζουν και εποπτεύουν οι εκπαιδευτικοί κάθε σχολείου. Η δε συμμετοχή των μαθητών και των μαθητριών είναι ενεργή τόσο στη σύσταση των ομάδων τους, όσο και στην όλη διοργάνωση της ημέρας.

Ο σχολικός αθλητισμός παίζει ρόλο κλειδί τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης, ιδίως κατά την απόκτηση κοινωνικών δεξιοτήτων. Παρόλο που ένας μεγάλος αριθμός παιδιών ασχολείται ενεργά με τον αθλητισμό, απομένει ένας επίσης μεγάλος αριθμός που αθλείται μόνο στο μάθημα της γυμναστικής.

Ακριβώς στα πρώτα παιδικά και εφηβικά χρόνια ο σχολικός αθλητισμός παρουσιάζει τη μοναδική ευκαιρία να γνωρίσουν τα παιδιά βασικούς κοινωνικούς κανόνες μέσω του παιχνιδιού.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

ΕΛΕΝΗ ΧΑΙΡΕΤΑΚΗ