Γράφει η Στέλλα Ζαχαριά
Στην ηλικία των 19 ετών έγινα για πρώτη φορά μαμά. Παντρεύτηκα σε μικρή ηλικία. Αν με ρωτήσετε γιατί; δεν έχω να σας δώσω ακριβή απάντηση. Στα 18 έμεινα έγκυος και μόλις το έμαθα τρελάθηκα από τη χαρά μου. Δεν είχα καθόλου άγχος αλλά ούτε φόβο για το αν θα τα καταφέρω. Δεν πέρασε στιγμή από το μυαλό μου ότι θα ζούσα χιλιόμετρα μακριά από τους δικούς μου και γι” αυτό το λόγο δεν θα είχα καμία βοήθεια. Από την πρώτη στιγμή που ήρθε στο κόσμο το κοριτσάκι μου το πήρα στην αγκαλιά μου, το φρόντιζα, το άλλαζα, το έκανα μπάνιο και πραγματικά ήταν σαν να είχα πρότερη εμπειρία. Διέθετα απίστευτες αντοχές και μπορούσα να συνδυάσω τα ατελείωτα ξενύχτια με την φροντίδα του μωρού και του συζύγου μου.
Μετά από 24 ολόκληρα χρόνια δηλαδή στα 43 μου έμεινα ξανά έγκυος. Αυτή τη φορά όμως όλα είναι διαφορετικά. Συναισθήματα όπως ο φόβος και το άγχος με κατέκλυσαν, γιατί αυτή τη φορά γνώριζα τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζα! Η αγωνία μου ήταν έντονη για την αντίδραση της κόρης μου που είδη μετρούσε 24 χρόνια. Μετά τον χωρισμό με τον πατέρα της είμασταν οι δυο μας…Χάρηκε τόσο πολύ που θα αποκτούσε αδερφό και φυσικά δεν έλειψε το χιούμορ από μέρους της. «Δεν θα λέω ότι είναι αδερφός μου αλλά το παιδί μου λόγω της διαφοράς ηλικίας μας»
Αχ αυτή η ηλικία…Στην διάρκεια της εγκυμοσύνης έπρεπε να προσέχω περισσότερο γιατί παράλληλα δούλευα και πήγαινα σχολείο. Έπιασα τον εαυτό μου να ρωτάει άλλες μανούλες για πρακτικά πράγματα ενώ στην ουσία τα γνώριζα όλα.
Που κατέληξα. Δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία για να γίνει κάποιος μητέρα ή πατέρας. Αρκεί να ακολουθήσεις το ένστικτο σου. Και πιστέψτε με το μητρικό ένστικτο είναι αναμφισβήτητο.
